WeRead Powered by ReaderPub
An Account of the Danes and Norwegians in England, Scotland, and Ireland cover

An Account of the Danes and Norwegians in England, Scotland, and Ireland

Chapter 41: APPENDIX I.
Open in WeRead

Explore more books like this:

About This Book

The text surveys archaeological, linguistic, and documentary evidence for Danish and Norwegian presence across England, Scotland, and Ireland, comparing Scandinavian memorials at home with remains found in the British Isles. It traces Viking expeditions and settlement patterns, examines coastal and urban centers, place-names, coins, runic inscriptions, and burial sites, and assesses effects on language, law, social institutions (including dueling, juries, and local assemblies), commerce, and material culture. Regional chapters consider specific landscapes, strongholds, and maritime routes, while concluding reflections weigh cultural assimilation and enduring legal and linguistic influences attributed to Scandinavian settlers.

APPENDIX I.


DOCUMENT OF EDWARD I., OF THE YEAR 1283,
CONCERNING THE OSTMEN IN WATERFORD AND IRELAND.
(From a Register in the Tower of London; Patent Roll II. Edward I.
Memb. 9. Communicated by Mr. Duffus Hardy.)

“Pro Custumannis[11] Waterfordi in Hibernia. Rex Justiciario suo Hibernie et omnibus aliis Ballivis et fidelibus suis Hibernie ad quos, &c., salutem. Quia per inspeccionem carte Domini Henrici Regis, filii Imperatricis, quondam Domini Hibernie preavi nostri, nobis constat quod Custumanni nostri Waterford legem Anglicorum in Hibernia habere et secundum ipsam legem judicari et deduci debent. Vobis mandamus quod Gillecrist Makgillemory, William Makgillemory, et Johannem Makgillemory, et alios Custumannos de Civitate et Communitate Waterford, qui de predictis Custumannis predicti domini regis preavi nostri originem duxerunt legem Anglicorum in partibus illis juxta tenorem carte predicte habere et eos secundum ipsam legem quantum in vobis est deduci faciatis, donec aluid de consilio nostro inde duximus ordinandum. In cujus, &c. ... v. die Octobr.”

11. This is undoubtedly an old fault in the way of writing or reading for “Oustumannis,” “Austumannis.” That the word is at all events meant to signify the Ostmen is also assumed in Sir John Davies’ “Reports” (fol. 236).