A. Schopenhauer Σκέψεις και αποσπάσματα Μεταφρ. Ν. Κουντουριώτου Χαρακτηριστική εκλογή εκ των έργων του διασήμου φιλοσόφου και ηθικολόγου γενομένη υπό του συγχρόνου γάλλου συγγραφέως κ. Bourdeau, προτάσσοντος βιογραφίαν και επιτυχή κρίσιν περί του Σοπενάουερ, ως ανθρώπου και ως συγγραφέως. Τα κυριώτερα των εν τω τόμω αποσπασμάτων είνε τα περί οδυνών του κόσμου, περί θανάτου, περί τέχνης, περί εγωισμού, η πολύκροτος μεταφυσική του έρωτος και το περί γυναικός δοκίμιον Δρ. 4. —
A. Schopenhauer Επί της θρησκείας Μεταφρ. Ν. Κουντουριώτου Εις το πρώτον μέρος του βιβλίου συζητείται κατά τον Πλατωνικόν διαλογικόν τρόπον τι είνε αι θρησκείαι, κατά πόσον αι αλληγορίαι των υποκρύπτουν επιστημονικάς αληθείας και αν η θρησκεία εν γένει χρειάζεται και ωφελεί. Έπονται αναλύσεις περί του Χριστιανισμού εν συναρτήσει προς τον Ιουδαϊσμόν, τον Βουδδισμόν και γενικώτερον τον θεϊσμόν, γνώμαι περί του ορθολογισμού, του πανθεϊσμού κλπ. Εν τέλει παρατίθενται αι διάσημοι μελέται του Σοπενάουερ: άρνησις της θελήσεως του ζην, το μηδέν της υπάρξεως και περί της αυτοκτονίας. Δρ. 3. —
Η. Βercson Το γέλοιο Μετ. Ν. Καζαντζάκη Σπανίως δύναται να ευρεθή έργον κατά φιλολογικήν πρωτοτυπίαν, τερπνήν σαφήνειαν και φιλολογικήν διατύπωσιν εφάμιλλον προς το έργον τούτο του κορυφαίου συγχρόνου φιλοσόφου της Γαλλίας. Εν αυτώ αναλύεται με καταπληκτικήν γενικότητα, μέθοδον, σαφήνειαν και ουχ ήττον διά συγκεκριμένων παραδειγμάτων η ψυχολογία του γέλωτος, η αιτία του, ο τρόπος της παραγωγής του, ήτοι το αστείον, το κωμικόν, η ειρωνεία, η φαιδρά παράστασις, το λεκτικόν τέχνασμα κλπ. δι' αναδρομής εις την παγκόσμιον φιλολογίαν και δι' οξείας επισκοπήσεως των σχετικών κοινωνικών φαινομένων. Δρ. 3.
Louis Büchner Ο κατ' Επιστήμην άνθρωπος. Μετ. Αν. Φαρμακοπούλου Το έργον διαιρούμενον εις τρία μέρη εξετάζει από βιολογικής κυρίως απόψεως: Πόθεν ερχόμεθα; Ποίοι είμεθα; Πού βαίνομεν; Η πρωτογενής του ανθρώπου κατάστασις, η κατ' εξέλιξιν καταγωγή του, η σημερινή φυσιολογία και η κοινωνική, ηθική και πολιτική του υπόστασις εκτίθενται με το αναλυτικόν πνεύμα και την εξαιρετικήν ευρυμάθειαν του διασήμου επιστήμονος, τον οποίον απέδωκε με ακρίβειαν ο γνωστός συγγραφεύς δημοσιολόγος κ. Φαρμακόπουλος. Αρ. 4. —
A. Debay Φιλοσοφία του γάμου. Μετ. Θ. Ορφανίδου Ο φυσιολόγος συγγραφεύς, του οποίου όλα τα έργα εσημείωσαν καταπληκτικήν επιτυχίαν εκδόσεων εν Γαλλία και πανταχού της Ευρώπης, πραγματεύεται τα του έρωτος, της ευτυχίας, της συζυγικής πίστεως, της ζηλοτυπίας, της μοιχείας, του διαζυγίου, της αγαμίας από βιολογικής και ηθικής απόψεως. Η μετάφρασις έγινεν εκ της 115ης εκδόσεως. Δρ. 8. —
A. Fouillé Η φιλοσοφία του Σωκράτους. Βράιλα Αρμένη Το δίτομον σπουδαίον σύγγραμμα του Φουγιέ περί της φιλοσοφίας του Σωκράτους ως ιδεολογίας και ως ηθικής συνέπτυξεν ο Έλλην συγγραφεύς εις βιβλίον γενικώς προσιτόν δια την σαφήνειαν, την λογικήν μέθοδον και το ύφος του. Εις αυτό διευκρινίζονται αι Σωκρατικοί αντιλήψεις επί τη βάσει των έργων του Πλάτωνος και του Ξενοφώντος, φαίνεται δε εναργώς το ύψος και η έκτασις της διδασκαλίας του μεγάλου φιλοσόφου. Δρ. 2. —
Ernest Renan Ο Αντίχριστος. Ο φιλόσοφος και καλλιτέχνης συγγραφεύς, ο μέγας Ασσυριανολόγος και Εβραϊστής Ρενάν εξιστορεί με το θαυμάσιον ύφος του τα της παραδόσεως περί Αντιχρίστου κατά τους πρώτους μετά Χριστόν χρόνους επί τη βάσει των αυθεντικών κειμένων. Η φανέρωσις της τότε κοινωνικής και πολιτικής καταστάσεως, η ανάπτυξις της Χριστιανικής θρησκείας και όλα τα συναφή θέματα φιλοσοφικά και ιστορικά καθορίζονται εις το έργον τούτο. Δρ. 3. —
Max Nordau Ψυχολογική φυσιολογία. Μετ. Η. Οικονομοπούλου Υπέρμαχος των ηθικών της κοινωνίας βάσεων, απολογητής των παλαιών αξιών κατά τρόπον όχι δογματικόν, αλλά ορθολογιστικόν, παρουσιάζεται ο Νορντάου εις το έργον του υπό τον τίτλον «Ψυχολογική φυσιολογία του πνεύματος και της ιδιοφυίας». Καταπολεμεί την επαναστατικήν ροπήν εις την ιδεολογίαν και ιδίως αναλύει και καθορίζει από φυσιολογικής απόψεως τι είναι ο ορθός νους, η ιδιοφυία και η μεγαλοφυία. Δρ. 2. —
C. Flammarion Ο Θεός εν τη φύσει. Μετάφρασις Α. Ζάρκου Τας επιστημονικάς περί του σύμπαντος γνώσεις, κυρίως τας αναγομένας εις τον ευρύν ορίζοντα των φυσικών νόμων και της αστρονομίας, παρουσιάζει εις το βιβλίον του αυτό ο Φλαμμαριών. Αφορμώμενος από το δόγμα του Θεϊσμού και καταλήγων εις αναγνώρισιν της λογικής και της αρμονίας του κόσμου, από τους πλέον γενικούς νόμους έως εις τας ελαχίστας λεπτομερείας των υπάρξεων, παρουσιάζει με πειστικότητα την υπόστασιν Ανωτάτου Όντος δημιουργού της ζωής. Δρ. 4. —
Léon Tolstoï Η σονάτα του Κρόυτζερ. Μετ. Σ. Φραγκοπούλου Υπό τύπον διηγήματος, με ιδιαιτέραν φιλολογικήν αξίαν, συνάμα δε και με δύναμιν συλλογισμού, αναπτύσσει ο Τολστόη τας γνώμας του περί γάμου και περί των αιτίων της ανηθικότητος καθώς και τας βασιζομένας εις τον Χριστιανισμόν αρχάς του περί ατομικής και κοινωνικής ηθικής. Δρ. 2. —
Léon Tolstoï Το σχολείον Γιασνάιας Πολιάνας. Μετάφρ. Βλ. Σκορδέλη Είναι αι ιδέαι του Τολστόη περί εκπαιδεύσεως και ηθικής ανατροφής των παίδων, βασιζόμεναι εις φυσιολογικάς, ψυχολογικάς και κοινωνικάς παρατηρήσεις. Προς εφαρμογήν αυτών ο συγγραφεύς ίδρυσε πρότυπον σχολείον εις το κτήμα του Γιασνάια Πολιάνα και τα συμπεράσματα και ταποτελέσματα της διδασκαλίας περιλαμβάνει επίσης εις το βιβλίον, το οποίον ούτως είναι μεγίστου κοινωνικού και παιδαγωγικού ενδιαφέροντος. Δρ. 3. —
C. Flammarion Το άγνωστον Μετάφρ. Aλ. Γεωργιάδου Τα ανεξήγητα φαινόμενα, τα θετικώς ήδη βεβαιούμενα υπό παρατηρητών και επιστημόνων αξιοπίστων, εκτίθενται εις το βιβλίον τούτο του αστρονόμου μεταφυσικού. Εμφανίσεις και εκδηλώσεις θνησκόντων, οπτασίαι, τηλεπάθεια, όρασις εξ αποστάσεως, ψυχικαί επικοινωνίαι, προφητείαι και προρρήσεις του μέλλοντος και όνειρα αξιοσημείωτα εξηγούνται ούτως, ώστε να προκύπτη το συμπέρασμα, ότι υπάρχει ψυχή, έχουσα δυνάμεις αγνώστους εις την επιστήμην, ενεργούσα πέραν των αισθήσεων και προγινώσκουσα το πεπρωμένον. Δρ. 3. —
Léon Tolstoï Η ανάστασις. Μετ. Οικονομοπούλου Πολέμιος του ηθικού καθεστώτος, μισών τας προλήψεις και τα συμβατικά ψεύδη, υπέρμαχος της ισότητος και της αλληλοβοηθείας παρουσιάζει ο Τολστόη υπό καλλιτεχνικόν τύπον αφηγήσεως τα άτοπα της σημερινής κοινωνίας και υποδεικνύει τρόπους εξαγνίσεως του άνθρωπου. Αφ' ότου εδημοσιεύθη «η Ανάστασις» εξακολουθεί να διαδίδεται καταπληκτικώς και η εξ αυτής επίδρασις εν Ρωσία και αλλαχού είναι μεγίστη. Δρ. 3. —
Léon Tolstoï Αι νέαι ιδέαι Μετ. Οικονομοπούλου Επιτομή της ιδεολογίας και των ηθικών και κοινωνικών αρχών του Τολστόη είναι το βιβλίον τούτο, εις το οποίον εξετάζονται πώς είναι τώρα και πώς πρέπει να είναι η Ζωή, ο Άνθρωπος, η Κοινωνία, η Θρησκεία, η Εξουσία, η Πατρίς, ο Πλούτος, η Εργασία, η Επιστήμη, η Τέχνη, ο Έρως, η Γυνή, το Αγαθόν, η Αλήθεια κλ. Πολλά αξιώματα και γνωμικά εξ όλων των έργων του Τολστόη περιλαμβάνονται επίσης εις το βιβλίον τούτο. Δρ. 2. —
Μαx Nordau Ο εκφυλισμός. Μετ. Αγγέλου Βλάχου Ιατρός και φρενολόγος ο Νορδάου ενέκυψεν εις την μελέτην της συγχρόνου κοινωνίας και των νοσηρών εκδηλώσεων της· συμπέρασμα δε των μελετών του είναι «ο Εκφυλισμός», όπου περιγράφονται αι παθολογικαί πνευματικαί τάσεις του κοινού και των καλλιτεχνών και ιδεολόγων. Πολλοί συγγραφείς και ποιηταί νεώτεροι, ο Ίψεν, ο Τολστόη, ο Ζολά, ο Βάγνερ, ο Βερλαίν, ο Γκωτιέ κλ., παρουσιάζονται ως έκφυλοι· εν τέλει δε υποδεικνύονται τα μέτρα αντιδράσεως εναντίον της προϊούσης κοινωνικής εκφυλίσεως. Δρ. 2. —
Tolstoï Η νέα ζωή Μετ. Σ. Φραγκοπούλου Το πλέον ριζοσπαστικόν κοινωνιολογικόν έργον του Τολστόη είναι «Η νέα ζωή» που εξετάζει με ζοφερά χρώματα τας σημερινάς κοινωνίας, εικονίζει θαυμαστά την αθλιότητα των εργατικών τάξεων, βαίνουσαν από του κακού εις το χειρότερον, διδάσκει δε την απλοποίησιν των κοινωνικών συνθηκών και τον φυσικόν και αγροτικόν βίον ως το μόνον μέσον σωτηρίας από της αθλιότητος. Δρ. 2.50. —
B. Dangennes Η θέλησις Μετ. Η. Οικονομοπούλου Ο,τι σχετικόν με την άσκησιν και την ενίσχυσιν της θελήσεως και όσα είναι τα εξ αυτής ωφελήματα του ατόμου και της κοινωνίας, περιελήφθησαν εις το βιβλίον τούτο. Μεθοδικά ταξινομημέναι και ερμηνευμέναι, με αφηγηματικότητα δε και χάριν, παρετέθησαν αι περί θελήσεως γνώμαι αρχαίων και νέων σοφών μαζί με τα διδάγματα της κοινωνικής πείρας. Δρ. 3. —
John Caird Η φιλοσοφία της θρησκείας Μετ. Π. Γρατσιάτου Η επιστημονική και μεταφυσική δικαιολογία της θρησκείας επί τη βάσει της ανέκαθεν σκέψεως της ανθρωπότητος και σύμφωνα με τας νεωτέρας γνώσεις διατυπούται σαφώς και μεθοδικώς εις το φιλοσοφικόν τούτο έργον, θεωρούμενον υπό της κριτικής ως κλασσικόν εις το είδος του. Δρ. 3. —
Ιω. Ζερβού Ιστορία της ιδέας Η εξέλιξις των ανθρωπίνων ιδεών, θεολογικώς, μεταφυσικώς και επιστημονικώς και τα εξαγόμενα των ιδεών τούτων εις θρησκευτικάς πίστεις, εις ηθικά δόγματα και εις τας άλλας κοινωνικάς εφαρμογάς διατυπώνονται εις τα δύο βιβλία του έργου — τον Γαβατάμαν και τον Αστάρην — περιληπτικώς και κατά τρόπους μεταφορικούς, χωρίς να παραβλεφθή εκ τούτου η ακρίβεια. Ως συνάθροισμα και ολοκλήρωσις των ιστορουμένων ιδεών προκύπτει τέλος κεντρική φιλοσοφική ιδέα, εξηγούσα, συναρμόζουσα και ενώνουσα όλας τας ανέκαθεν κοινωνικάς πίστεις και φιλοσοφικάς δοξασίας. Δρ. 4. —
E. Haeckel Ο Μονισμός Μετ. Α. Φαρμακοπούλου Εξετάζων από βιολογικής απόψεως και ιδίως σύμφωνα με την κρατούσαν θεωρίαν της εξελίξεως ο Χαίκελ την κίνησιν, την σύνθεσιν και την ανάπτυξιν της ύλης παρουσιάζει τον Μονισμόν, ήτοι την απλήν και εξ ενός στοιχείου σύστασιν της ύλης ως την μόνην πραγματικήν και εναργώς αληθή φιλοσοφικήν περί του κόσμου αντίληψιν. Δρ. 2. —
V. Hugo Φιλοσοφία και φιλολογία Μετ. Γερ. Βουτσινά Με οξυδέρκειαν και με δύναμιν εις ύφος εναργές και ποιητικόν ο Ουγκώ διερευνά εις αυτό το έργον του την παγκόσμιον σκέψιν ως προς την καλλιτεχνικήν ιδίως εκδήλωσιν αυτής. Η ανάλυσις του έργου του Αισχύλου κατά συμπαραβολήν με το έργον του Σαίξπηρ εκτεινόμεναι περιλαμβάνουν γενικήν επισκόπησιν του αρχαίου ιδεώδους και του νεωτέρου. Δρ. 2.50. —
John Lubbeck Αι απολαύσεις της ζωής Μετ. Α. Μαρπουτσόγλου Αισιόδοξος ο συγγραφεύς εξετάζει τα αγαθά και τα δεινά, τας ευτυχίας και τας συμφοράς της ζωής, παρουσιάζων δε μέγα το πλεονέκτημα των απολαύσεων, διδάσκει πώς και εις τας ταλαιπωρίας ακόμη να ευρίσκωμεν την απόλαυσιν και να κατορθώνωμεν την αποσόβησιν ή ελάττωσίν των. Δρ. 3. —
Richard Ο Σοσιαλισμός Μετ. Η. Οικονομοπούλου Μελέτη της ιστορίας του σοσιαλισμού, έκθεσις περιληπτική των νεωτέρων σοσιαλιστικών συστημάτων και των εφαρμογών των, ιδίως εξέλεγξις αυτών σύμφωνα με τας αντιλήψεις της συγχρόνου οικονομολογικής επιστήμης είναι το έργον τούτο, το οποίον παρέχει ιδίως πολλάς και πολυτίμους περί του σοσιαλισμού γνώσεις και πληροφορίας. Δρ. 3. —
Pappalardo Η Τηλεπάθεια Μετ. Α. Καμπάνη Όλα τα φαινόμενα παλαιά και νέα, όσα εξηκριβώθησαν σχετικά με την εξ αποστάσεως αίσθησιν, ήτοι τα φαινόμενα της τηλεπαθείας ή άλλως λεγομένης έκτης αισθήσεως, συνάμα δε και όλας τας διατυπουμένας υπό διαφόρων υποθέσεις προς εξήγησιν του φαινομένου, συνεκέντρωσεν ο συγγραφεύς μεθοδικά εις το βιβλίον αυτό, ώστε η ανάγνωσίς του παρέχει σαφή ιδέαν του τι είναι και πώς κρίνεται σήμερον η τηλεπάθεια. Δρ. 2.50. —
Rousseau Περί της ανισότητος των ανθρώπων Μετ. Α. Κωτίτη Είναι το τολμηρότερον έργον του Ρουσσώ, περιέχον περιληπτικώς τας φιλοσοφικάς του ιδέας όπως ανεπτύχθησαν εις το «Κοινωνικόν Συμβόλαιον», εις τας «Εξομολογήσεις» του κ.τ.λ. Υποστηρίζει ότι τα δεινά της ανισότητος προέκυψαν του πολιτισμού και υποδεικνύει την επαναστροφήν του ανθρώπου εις την αρχέγονον κατάστασιν. Δρ. 3. —
Rousseau Κοινωνικόν Συμβόλαιον Μετ. Ι. Ζερβού Βασιζόμενος ο Ρουσσώ εις την ιδέαν ότι αι Κοινωνίαι εσχηματίσθησαν βαθμηδόν και με το να συμβληθούν μεταξύ των οι άνθρωποι, εξετάζει κατά πόσον το Κοινωνικόν αυτό Συμβόλαιον είναι διατηρήσιμον και δίκαιον ή δικαιοφανές. Και καθ' όσον οι πλειότεροι άνθρωποι αδικούνται από τους ολίγους κρίνει ο Ρουσσώ ως δικαίαν την επανάστασιν. Από κοινωνιολογικής απόψεως το Κοιν. Συμβόλαιον είναι σπουδαιότατον έργον, ιστορικώς δε υπήρξεν η κυριωτέρα θεωρητική διδασκαλία της Γαλ. Επαναστάσεως. Δρ. 3. —
Schopenhauer Συγγραφείς και Ύφος Μετ. Α. Ζάρκου Ο μέγας της Γερμανίας νεώτερος φιλόσοφος, βαθύς και πρωτότυπος, υπερέχει συνάμα και εις κομψότητα ύφους. Εις την σειράν δε των έργων του των υπό τίτλον «Πάρεργα και Παραλειπόμενα» περιέλαβε το από τον άνω τίτλον σύγγραμμα, όπου με διαύγειαν φιλοσόφου και πείραν μεγάλου καλλιτέχνου ορίζει τους κανόνας του καλού ύφους, τους τρόπους της διατυπώσεως των ιδεών και εν γένει της συγγραφής, επιτίθεται δε δριμύτατα εναντίον των διαστροφέων της γλώσσης και των κενολόγων καλλιτεχνών. Δρ. 3. —
Max Nordau Κοινωνιολογικά παράδοξα. Το δεύτερον μέρος των φιλοσοφικών αντιλήψεων του Νορντάου, σχετικών προς την υπόστασιν της σημερινής κοινωνίας και προς τας τάσεις της μελλούσης κοινωνικής εξελίξεως, περιέχεται εις το έργον τούτο επιστημονικώς ριζοσπαστικόν και φιλοσοφικώς φιλελεύθερον. Δρ. 3. —
Π. Βράιλα Αρμένη Στοιχεία φιλοσοφίας. Συμπλήρωσις του έργου «Περί πρώτων ιδεών και αρχών» και διδασκαλία ιδεολογίας, ηθικής ψυχολογίας και φιλοσοφίας είναι το έργον αυτό του φιλοσόφου Βράιλα, ο οποίος εις τον κύκλον των γνώσεων τούτων περιέλαβε και τας περί Γλυπτικής, Ζωγραφικής, Μουσικής, Ποιήσεως μεταφυσικάς αντιλήψεις, καθώς και τας περί δικαίου θεωρίας. Δρ. 3. —
Félix le Dantec Ο αθεϊσμός Μετάφρασις Αρ. Καμπάνη Το σύστημα του Οριστικισμού (déterminisme), ήτοι η φιλοσοφία ως συμπέρασμα των εξηκριβωμένων επιστημονικών γνώσεων, διατυπούται με πολυμάθειαν, με ισχυρόν λογικόν ειρμόν και με συγγραφικήν χάριν εις το έργον τούτο του καθηγητού Νταντέκ σχετικώς με τας κοσμολογικάς και θρησκευτικάς θεωρίας. Χωρίς να διδάσκη καθαυτό τον αθεϊσμόν, συνοψίζει τας σχετικάς παλαιοτέρας και συγχρόνους θεωρίας, πολεμεί κυρίως την αυθαίρετον σκέψιν εις κάθε δόγμα είτε θεϊστικόν είτε υλιστικόν και υποδεικνύει ορίζοντα ελευθέρας σκέψεως, υποταγμένης εις τους μαθηματικούς, φυσικούς, χημικούς και βιολογικούς νόμους. Ώστε ανεξαρτήτως πεποιθήσεων και ιδεών παρέχει ουσιαστικώς πλήθος γνώσεων εις κάθε άνθρωπον της σκέψεως. Η μετάφρασις επιμελημένη υπό του λογογράφου κ. Αρ. Καμπάνη Δρ. 4. —
Θ. Καΐρη Φιλοσοφικά. Είναι το κεφαλαιώδες έργον του εξόχου της νεωτέρας Ελλάδος ηθικολόγου, μεταφυσικού φιλοσόφου και αιρεσιάρχου Θ. Καΐρη, ο οποίος έσχε μεγάλην επίδρασιν παλαιότερα και έως σήμερον. Αι ιδέαι του περί Θεϊσμού, περί Ηθικής, περί Νόμων, περί Λογικής, περί Κόσμου κ.τ.λ. διατυπούνται εις το βιβλίον τούτο εύληπτα και σύντομα. Δρ. 2. —
H. Taine Φιλοσοφία της τέχνης εν Ελλάδι. Μετ. Αγαθονίκου Η επιστημονική και κοινωνιολογική κριτική του διασήμου Ταιν περί των λόγων της αναπτύξεως της Καλλιτεχνίας, Ποιήσεως, Τραγωδίας, Γλυπτικής, Ζωγραφικής εν τη αρχαία Ελλάδι περιέχονται εις το βιβλίον αυτό. Η ποικιλία των γνώσεων, η κομψότης των αντιλήψεων, η γοητεία του ύφους το κάμνουν εξαιρετικά ελκυστικόν και προσιτόν εις κάθε αναγνώστην. Η μετάφρασις επιμελημένη υπό του Αχ. Αγαθονίκου. Δρ. 2.50. —
H. Taine Φιλοσοφία της τέχνης εν Ιταλία. Μετ. Αγαθονίκου Εις το έργον τούτο επί τη βάσει της θεωρίας του «του περιβάλλοντος» περιγράφει ο Ταιν την κοινωνικήν ζωήν των χρόνων της Αναγεννήσεως και εξηγεί πώς εφανερώθη εντός ολίγου χρόνου τόση ακμή τέχνης εν Ιταλία με τον Ραφαήλ, τον Μιχαήλ Άγγελον, τον ντα Βίντσι και τους άλλους κορυφαίους ζωγράφους, γλύπτας και καλλιτέχνας εν γένει. Δρ. 2.50. —
Γ. Εγέλου Η Λογική Μετ. Π. Γρατσιάτου Κεφαλαιώδες σύγγραμμα του μεγάλου Γερμανού φιλοσόφου, εν ω με καταπληκτικήν ακρίβειαν και μαθηματικήν μέθοδον διατυπώνει τους νόμους τους διέποντας την νόησιν και τας μορφάς αυτής, αποβλέπων εις την αδιάσπαστον συνάφειαν του τύπου και της ουσίας, κατ' αντίθεσιν της παλαιάς λογικής, και αποδεικνύων ότι τάξις και νόμος, ενότης εν τη διαφορά, υπάρχει πανταχού. Ούτως αφετηρία του Εγελιανού συστήματος, όπερ ο Wundt εκάλεσε _φιλοσοφίαν της πραγματικότητος_, δύναται να θεωρηθή το παρόν έργον. Δρ. 4. —
Friedrich Nietzsche Η Γένεσις της Τραγωδίας Μετ. Ν. Καζαντζάκη Το θαυμάσιον ποιητικόν και φιλοσοφικόν έργον του Νίτσε περί της αρχαίας τραγωδίας. Εμβριθής γνώστης της Ελληνικής ιστορίας, βαθύς δε ψυχολόγος της Ελληνικής ιδέας, με ποιητικήν πρωτοτυπίαν και με κριτικήν ισχυράν έρριψεν αποκαλυπτικόν φως επί της αρχαίας τραγωδίας και γενικώτερον επί όλων των εκδηλώσεων της Ελληνικής ζωής. Δρ. 3. —
Wilhelm Wundt Υπνωτισμός και Υποβολή Μετ. Δ. Πολυμέρη Ο κορυφαίος σύγχρονος φιλόσοφος της Γερμανίας, δεινός βιολόγος, ψυχολόγος και μελετητής των κοινωνικών φαινομένων, ιδρυτής ιδέας φιλοσοφικής θεωρίας, συμπληρούσης την μεταφυσικήν αντίληψιν διά της επιστήμης και τανάπαλιν, εξετάζει και αναλύει τα φαινόμενα του υπνωτισμού και της υποβολής από φυσικής, χημικοζωικής και κοινωνιολογικής απόψεως. Δρ. 3. —
Cesare Lombroso Ο εγκληματίας άνθρωπος Μετ. Μπάμπη Αννίνου Το πολύκροτον επιστημονικόν και κοινωνιολογικόν σύγγραμμα του Λομπρόζο, το προκαλέσαν σημαντικάς τροποποιήσεις των θεωριών και των εφαρμογών του Ποινικού Νόμου. Επί τη βάσει των δεδομένων της ψυχοπαθείας και της εμπειρικής ψυχολογίας, διά κλινικών δε και ποικίλων στατιστικών παραδειγμάτων αποδεικνύει ότι οι εγκληματίαι είναι έκφυλοι, συνεπώς ανεύθυνοι. Το δίτομον τούτο είναι προσιτόν και εξόχως ενδιαφέρον εις πάντα αναγνώστην, απαραίτητον δε εις τους επιστήμονας, ιατρούς και νομικούς. Δρ. 8. —
Léon Tolstoï Η Αναγέννησις Μετ. Σπ. Φραγκοπούλου Αι μελέται της τελευταίας συγγραφικής περιόδου του μεγάλου ποιητού της Ρωσσίας και φιλοσόφου περιλαμβάνονται εις τον τόμον τούτον. Θρησκευτικαί, κοινωνικοί, ηθικαί, σοσιαλιστικαί, όλαι διαυγείς και ήρεμοι εις την διατύπωσιν, αλλά ρηξικέλευθοι και επαναστατικαί κατ' ουσίαν. Δρ. 2.50. —
H. Poincaré Επιστήμη και υπόθεσις Μετ. Π. Ζερβού Το βαθύ και αποκαλυπτικόν έργον του κορυφαίου του αιώνος μας φιλοσόφου επιστήμονος. Επισκοπείται εις αυτό και καθορίζεται η σχετικότης και η αξία της επιστήμης και καταδεικνύεται η σημασία της υποθέσεως είτε επιστημονική είτε καθαρώς φιλοσοφική είναι αύτη. Ούτω τίθενται τα όρια της ανθρωπίνης σκέψεως, δείκνυται δε ο ορίζων της επί τα πρόσω νοήσεως. Δρ. 4. —
Max Nordau Ψυχολογικά παράδοξα Μετ. Ν. Κουντουριώτου Το βιβλίον αποτελεί το πρώτον μέρος των φιλοσοφικών αντιλήψεων του Νορντάου. Τολμηρόν εις φυσιολογικάς αναλύσεις και εις συμπεράσματα περί έρωτος, αισιοδοξίας και απαισιοδοξίας, περί προλήψεων ηθικής και αληθείας και περί του πού έγκειται η αλήθεια. Το αδρόν ύφος και η ζωντανή διατύπωσις του Νορντάου απεδόθησαν γλαφυρώς και με ακρίβειαν από τον κ. Κουντουριώτην. Δρ. 3. —
Friedrich Nietzche Γνώμαι και περικοπαί. Μετάφρασις Ιωάννου Ζερβού Η πρωτοτυπία της σκέψεως, ο απότολμος λυρισμός, η οξεία φιλοσοφική και κοινωνιολογική αντίληψις του υπερόχου συγγραφέως κρατούν υπό την γοητείαν και την επίδρασίν των σήμερον την παγκόσμιον εκλεκτήν φιλολογίαν. Και μέχρι της φιλοσοφίας ακόμη έφθασεν ο αντίλαλος τον Νιτσεϊσμού. Τα έργα του Νίτσε: «Η Γέννησις της Τραγωδίας», «Θεωρίαι ασύγχρονοι», «Ανθρώπινα πράγματα, πολύ ανθρώπινα», «Ξημέρωμα», «Φαιδρά Γνώσις», «Ζαρατούστρας», «Αντίχριστος», «Ίδε ο Άνθρωπος» κτλ. έκαμαν κατάπληξιν, μεταφρασμένα εις κάθε φιλολογικήν γλώσσαν. Απ' όλα αυτά ο καθηγητής του εν Παρισίοις Πανεπιστημίου Λιχτεμπερζέ έκαμεν εκλογήν, την οποίαν ηκολούθησεν ο κ. Ζερβός, αποδώσας εις την γλώσσαν μας ζωντανά τον δαιμόνιον συγγραφέα. Θαυμαστή βιογραφία και ανάλυσις προτάσσεται του έργου. Δρ. 3. —
Osipe Lourié Η φιλοσοφία του Τολστόη. Μετ. Γεωργίου Βουτσινά Αι θρησκευτικαί, αι ηθικαί, αι φιλοσοφικαί ιδέαι, που ανέπτυξεν εις τα τόσα συγγράμματά του φιλοσοφίας, δογματικής, μυθιστορήματος, δράματος, διηγήματος ο διάσημος Τολστόη — ο Ρώσος επαναστάτης φιλόσοφος, ο Νεοχριστιανικός — ευρίσκονται εις το βιβλίον τούτο, συστηματοποιηθείσαι από αξιοσημείωτον συγγραφέα, τον κ. Οσσίπ-Λουριέ και κατά μετάφρασιν του δοκίμου δημοσιογράφου κ. Βουτσινά. Δρ. 3. —
Louis Büchner Δύναμις και ύλη Αι χημικαί και βιολογικαί θεωρίαι του διασήμου Γερμανού φυσιολόγου Μπύχνερ, τείνουσαι εις υποστήριξιν των υλιστικών γνωμών, διατυπούνται εις το πολύκροτον τούτο βιβλίον, άξιον μελέτης διά τον επιστημονικόν αυτού χαρακτήρα ανεξαρτήτως γνωμών και πεποιθήσεων. Δρ. 4. —
Βράιλα Αρμένη Περί πρώτων ιδεών και αρχών Η φιλοσοφική διδασκαλία του Βράιλα περιλαμβάνεται εις το έργον τούτο, πού αποτελεί συνάμα και περίληψιν πολλών φιλοσοφικών συστημάτων μεταφυσικής και καθαράς λογικής από Αριστοτέλους μέχρι Καντ. Δρ. 3. —
Léon Tolstoï Μετ. Σ. Φραγκοπούλου Το τέλος της εποχής μας. Είναι το βιβλίον, που εξέδωκεν ο Τολστόη μετά τον Ρωσοϊαπωνικόν πόλεμον, φιλοσοφικός αντίπαλος των διαθέσεων της Ρωσικής ψυχής, αναφερόμενον όμως εις γενικότητας θεωριών εφαρμοσίμων εις κάθε λαόν και εις κάθε κοινωνίαν. Ο υπέρμαχος του δικαίου, ο απολογητής της ισότητος, ο κήρυξ της ειρήνης Τολστόη μας παρουσιάζει νέας απόψεις μέλλοντος της ανθρωπότητος εις το έργον του τούτο. Δρ. 1.50. —
Σ. Αποστολίδου Αι ψυχώσεις. Σύγγραμμα επιστημονικόν, όπου τα πλέον ενδιαφέροντα κεφάλαια της φυσιολογίας, η εγκληματικότης, αι μονομανίαι, αι γενετήσιοι διαστροφαί, ο εκφυλισμός, η ανισόρροπος ευφυία, αι ψευδαισθήσεις διερευνώνται και περιγράφονται σαφώς μετά περιέργων παραδειγμάτων εξ όλης της ιστορίας και κατά τρόπον αφηγηματικόν, δυνάμενον να ελκύση το ενδιαφέρον κάθε αναγνώστου. Δρ. 4. —
A. Debay Υγιεινή και φυσιολογία του γάμου Μετ. Τ. Καρδαρά Ήτοι φυσική και ιατρική ιστορία των συζύγων. Επιστημονική, αλλά και εύληπτος δι' όλους διδασκαλία των συζυγικών καθηκόντων, της τερπνής συμβιώσεως και της γεννήσεως υγιών τέκνων, συνάμα δε και υπόδειξις των μεγάλων εξ αγνοίας σχετικών νοσημάτων. Η μετάφρασις έγινεν εκ της 221ης γαλλικής εκδόσεως υπό του ιατρού Τ. Καρδαρά. Δρ. 3. —
A. Debay Υγιεινή των ηδονών και τέρψεων Μετ. Τρ. Ευαγγελίδου Επιστημονική εξήγησις περί του μέτρου των γενετησίων ορμών παρά τω ανθρώπω, περί του τρόπου της χρήσεως σχετικώς με την ιδιοσυγκρασίαν, την ηλικίαν, τας εποχάς, τας κοινωνικάς συνθήκας κτλ. Η φωτισμένη διά του έργου τούτου ανάπτυξις των σχετικών κεφαλαίων της βιολογίας του εξησφάλισαν παγκόσμιον και συνεχή επιτυχίαν. Δρ. 3. —
Π. Βράιλα Αρμένη Περί ενότητος των Λογικών Στοιχείων Εξακολουθών την ανάπτυξιν της νεωτέρας μεταφυσικής φιλοσοφίας εις το έργον αυτό ο Βράιλας εξηγεί επί τη βάσει των γενικών φυσικών φαινομένων πώς εμορφώθησαν οι θεμελιώδεις νόμοι της εφηρμοσμένης λογικής, οι οποίοι πάντες αποδεικνύουν την ύπαρξιν Θεού και ψυχής και παρουσιάζουν αναμφισβήτητον την ανωτέραν του ανθρώπου υπόστασιν. Δρ. 1. —
Jean Finot Η επιστήμη της ευτυχίας. Μετ. Α. Γεωργιάδου Παγκοσμίως γνωστός διά την επιστημονικήν και φιλολογικήν αξίαν των έργων του, που τα διαπνέει όλα φιλοσοφική αισιοδοξία, πραγματεύεται εις το βιβλίον του αυτό ο κ. Finot πώς δύνανται κάθε άτομον και κάθε κοινωνία να ενισχύσουν το έμφυτον εις την ζωήν κεφάλαιον ευτυχίας και να το πολλαπλασιάσουν, ώστε η αποκαρτέρησις και ο απελπισμός — νοσηρά συμπτώματα — να περιορισθούν εις το ελάχιστον. Η φιλοσοφικότης, η ηθικολογία, ο επιστημονισμός του έργου συνδυάζονται με τερπνήν αφηγηματικότητα. Δρ. 3. —
Π. Βράιλα Αρμένη Φιλοσοφικαί μελέται. Το υπό τον τίτλον «Φιλοσοφικαί μελέται περί Χριστιανισμού» έξοχον θεολογικής και μεταφυσικής φιλοσοφίας έργον του Αυγ. Νικολάι εις το οποίον διατυπούνται αι θεωρίαι περί Θεού, αθανασίας της ψυχής, θρησκευτικής αποκαλύψεως, προορισμού του ανθρώπου κτλ., συνδυασμέναι με τα δεδομένα των σημερινών γνώσεων, απεδόθη υπό του Έλληνος φιλοσόφου Βράιλα εις την γλώσσαν μας τόσον αρτίως, ώστε ν' αποτελή ίδιον αυτού έργον, φιλολογικόν και επιστημονικόν. Το όλον έργον τόμοι 3. Δρ. 12. —
Geriolles — Gaustier Αι ξέναι χώραι. Μετάφρασις Ν. Ποριώτη Καλλιτεχνική και εν ταυτώ ακριβής περιγραφή χωρών και λαών, πολιτισμού και θρησκειών και εθίμων, γεωργίας, εμπορίου, ναυτιλίας κ.λ.π. των μάλλον περιέργων και αγνώστων πόλεων και τόπων της γης. Προς συγγραφήν του έργου συνειργάσθησαν επιφανείς συγγραφείς περιηγηταί. Δρ. 5. —
Κ. Κυπριάδου Μελετήματα Κοινωνιολογικά και Εγκληματολογικά. Αι νεώτεροι παρατηρήσεις, κοινωνιολογικοί αντιλήψεις και ηθικά πορίσματα επί διαφόρων κοινωνικών θεσμών και ιδίως επί των εγκληματικών τάσεων και των περί ποινής θεωριών. Δρ. 1.20. —
Fred. Nietzche Ο Ζαρατούστρας. Μετ. Ν. Καζαντζάκη Το υπέροχον και κυριώτατον έργον του μεγάλου συγχρόνου ποιητού και φιλοσόφου της Γερμανίας, όπου κυρίως εκτίθενται αι ριζοσπαστικαί θεωρίαι του περί της παλαιάς — της μέχρι σήμερον — ηθικής και της εν γένει κοινωνικής οργανώσεως με τρόπον θαυμασίως ποιητικόν και όπου παρουσιάζεται πλήρης η πολύκροτος νιτσεϊκή θεωρία του _Υπερανθρώπου_. Δρ. 4.50. —
Γ. Σωτηριάδου Ιστορία της αρχαιότητος. Όλη η αρχαία ιστορία από των πρώτων φαραωνικών εποχών της Αιγύπτου μέχρι της υποδουλώσεως της Ελλάδος υπό των Ρωμαίων, συγγραφείσα υπό του εν τω Εθνικώ Πανεπιστημίω καθηγητού της ιστορίας. Επιστημονική ακρίβεια και κριτική διαύγεια διακρίνουσι το έργον. Δρ. 4. —
Ι. Π. Καραβία Η οροθεραπεία. Ο νεώτατος και κατ' εξοχήν σπουδαίος θεραπευτικός ούτος κλάδος της ιατρικής, η οροθεραπεία, εκτίθεται ευλήπτως διά πάντα αναγνώστην και διεξηγείται εις το σύγγραμμα τούτο, γραφέν επί τη βάσει των επί του θέματος νεωτέρων αυθεντικών έργων της ιατρικής επιστήμης. Δρ. 3 —
B. Spinosa Ηθική. Μετ. Μ. Κουντουριώτου Το κεφαλαιώδες έργον του μεγάλου πανθεϊστού φιλοσόφου. Εν αυτώ δι' επιστημονικής και κατ' εξοχήν κριτικής μεθόδου ανάγεται ο συγγραφεύς εις γενικωτάτας και καθωρισμένας αντιλήψεις περί θεού, περί αρχής και φύσεως της ψυχής, περί συναισθημάτων και παθών, περί κοινωνίας, κοινωνικής εξαρτήσεως του ανθρώπου κλπ. Αι υψηλαί και υπέροχοι θεωρίαι του αποτελούσι κυριωτάτην βάσιν της νέας φιλοσοφίας. Δρ. 5. —
C. A. Lalsant Η Αγωγή. Μετ. Ν. Καζαντζάκη Η αγωγή των παίδων επί τη βάσει της επιστήμης είναι ο πλήρης τίτλος και το θέμα του έργου τούτου, όπερ ενέχει μέγα ενδιαφέρον όχι μόνον διά τους παιδαγωγούς, αλλά και δια πάντα περί την κοινωνιολογίαν και την ηθικήν ασχολούμενον. Η μύησις εις τα μαθηματικά και εις τας φυσικάς επιστήμας, η επιστημονική ανατροφή, η ψυχολογία και το πρόβλημα της ανατροφής είναι τα κυριώτερα ζητήματα του βιβλίου. Δρ. 3. —
I. Stuart Mill Ο Ωφελιμισμός Μετ. Ιω. Ζερβού Ο επιφανέστερος φιλόσοφος της ωφελιμιστικής θεωρίας είναι ο Μιλλ. Και το σύγγραμμα τούτο είναι η κατ' εξοχήν ερμηνεία ανάπτυξις και απολογία της φιλοσοφικής ταύτης θεωρίας, ήτις εν μεγάλω κύκλω επεκράτησε κατά τους τελευταίους χρόνους εις την κοινωνιολογίαν ??? ??? εις την ηθικήν, την παιδαγωγίαν, την πολιτειολογίαν κ.λ.π. Εξαιρετική σαφήνεια και καθαρότης συλλογισμού καθιστώσι το έργον γενικώς προσιτόν. Δρ. 2. —
Th. Ribot Αι ασθένειαι της προσωπικότητος Μετ. Π. Ψηλορείτη Αι μελέται του επιφανούς φυσιολόγου και ψυχολόγου περί του πώς η προσωπικότης εσχηματίσθη εις τον άνθρωπον, πώς λειτουργεί, πώς σχετίζεται με τον εσώτερον οργανισμόν, ήτοι τον νουν, και πώς με τον εξωτερικόν, ήτοι το σώμα, και πώς ευρίσκεται μέσα εις το αντικειμενικόν περιβάλλον. Συνάμα καθορίζεται έως πού υπάρχει φυσιολογική ενέργεια του προσώπου και από που αρχίζει αύτη να γίνεται νοσηρά. Δρ. 3. —
Th. Ribot Αι ασθένειαι της βουλήσεως Μετ. Π. Ψηλορείτη Η βούλησις αληθώς είναι η αφετηρία οιασδήποτε ενεργείας και εκδηλώσεως του ανθρώπου, συναφής με την νόησιν, επιδρώσα επ' αυτής και υφισταμένη την επίδρασιν της. Ειδικεύων τας ψυχολογικάς μελέτας του ο κ. Ριμπώ εξηγεί πώς μορφώνεται κληρονομικώς και προσωπικώς η θέλησις, πώς εξωτερικεύεται και επιδρά εις την πνευματικήν παραγωγήν, εις την ψυχικήν φανέρωσιν και εις την κοινωνικήν κατάστασιν. Δρ. 3. —
Louis Figuier H επαύριον του θανάτου Μετ. Α. Πολυμέρη Επί τη βάσει της αστρονομίας, φυσικής, βιολογίας κλ. ο συγγραφεύς παρουσιάζει ως αναμφίσβητον την ύπαρξιν ψυχής και μελλούσης μετά θάνατον ζωής. Αι θεμελιώδεις επιστημονικαί γνώσεις καθώς και όλη η φιλοσοφία των ιδεολόγων και των θρησκευτικών, διατυπωμέναι με απλότητα και με σαφήνειαν, κάμνουν εξαιρετικά ενδιαφέρουσαν την ανάγνωσιν του έργου. Δρ. 4. —
Ludwig Büchner Ο Δαρβινισμός Μετ. Α. Φαρμακοπούλου Ο διάσημος φυσιοδίφης και βιολόγος της Γερμανίας Βύχνερ εξηγεί εις το σύγγραμμα τούτο τους νόμους και τας υποθέσεις της Δαρβινικής θεωρίας περί εξελίξεως και επιλογής των ειδών, περί ιεραρχίας των όντων κλ., συνάμα δε εξάγει γενικά συμπεράσματα περί της αρχής και περί του προορισμού του ανθρώπου. Δρ. 4. —
Léon Tolstoï Τα Ευαγγέλια Μετ. Σ. Ζησίδη Επιχειρών να συστηματοποιήσει την χριστιανιακήν διδασκαλίαν επί τη βάσει των Ευαγγελίων και καθ' όσον περιέχουν αυτά γενικάς εντολάς, κατήρτισεν ο Τολστόη σύνολον εκ των τεσσάρων Ευαγγελιστών, λαμβάνων υπ' όψιν του και την όλην χριστιανικήν παράδοσιν. Θεμελιώδης ιδέα του Νεοχριστιανικού φιλοσόφου είναι να συναρμόση την σημερινήν κοινωνικήν αντίληψιν και ζωήν προς τα γενικά χριστιανικά δόγματα. Δρ. 2.50. —
Τh. Ribot Προβλήματα της ψυχολογίας των συναισθημάτων. Μετ. Ν. Δαραλέξη Φυσιολόγος και φιλόσοφος ο συγγραφεύς επιχειρεί εις το έργον τούτο διά της επιστημονικής άμα και της ιδεολογικής μεθόδου την διερεύνησιν και εξήγησιν των πλέον περιπλόκων και μυχίων εκδηλώσεων της ανθρωπίνης ζωής. Δρ.3. —
M. Maeterlincq Ο θησαυρός των ταπεινών. Σειρά φωτεινών μελετών επί συγκεκριμένων θεμάτων και αφηρημένων ζητημάτων, ως αι υπό τους τίτλους το ξύπνημα της ψυχής — οι προειδοποιημένοι (περί του θανάτου) — Νοβαλίς — η καθ' ημέραν τραγικότης κ.λ.π., αποτελούντα σύνολον πρωτοτύπου ψυχολογίας και κοινωνικής φιλοσοφίας. Δρ. 3. —
Osipe Lourié Η φιλοσοφία του Ίψεν. Μετ. Γ. Τσοκοπούλου Η φιλοσοφική σκέψις η εμπνεύσασα το όλον έργον του Ίψεν, η βασιζομένη εις τας συγχρόνους βιολογικάς δοξασίας, παρουσιάζεται εις ενιαίον σύστημα. Εν ταυτώ γίνεται συσχέτισις όλων των δραμάτων του μεγάλου Νορβηγού συγγραφέως, παρέχεται δε ακριβής ανάλυσις ενός εκάστου αυτών. Δρ. 3. —
A. Metchnikoff Μελέται περί της ανθρωπίνης φύσεως. Μετ. Α. Γεωργιάδου Ο διάσημος εν Γαλλία βιολόγος θέτει διά του έργου τούτου απόψεις νέας ηθικής, μη δεχόμενος ως ηθικήν βάσιν την ιδέαν της μετά θάνατον ζωής προβάλλων δε ως τοιαύτην την επιδίωξιν της μακροβιότητος. Παραλλήλως δε ως κοινωνικόν παράγοντα περιόδου και ως μέσον ηθικοποιήσεως υποδεικνύει αντί της φιλανθρωπίας την συναίσθησιν αμοιβαίας ωφελιμότητος. Δρ.4. —
H. Eckermann Συνομιλίαι Έκκερμαν και Γκαίτε. Μετ. Ν. Καζαντζάκη Αι φιλοσοφικαί αντιλήψεις, αι περί φιλολογίας και τέχνης γνώμαι και ο ιδιωτικός βίος του Γκαίτε κατά την ώριμον της ζωής του περίοδον περιλαμβάνονται εις το έργον τούτο. Δρ. 3. —
F. Viault και F. Jolyet Φυσιολογία του ανθρώπου. Μετ. Αλ. Γεωργιάδου Εξήγησις επιστημονική του ανθρωπίνου οργανισμού και περιγραφή των λειτουργιών του σώματος ευμεθόδως και αναλυτικώς, παρέχουσαι και ειδικάς και εγκυκλίους γνώσεις, απαραιτήτους διά την κατανόησιν της βιολογίας της κοινωνιολογίας και της καθόλου φιλοσοφίας. Δρ. 12. —
A. Schopenhauer Το αυτεξούσιον. Μετ. Α. Πολυμέρη Ορμώμενον εκ της εμπειρικής ψυχολογίας και συνδυάζον τας παρατηρήσεις αυτής προς τα εκ της φυσιολογίας πορίσματα το έργον τούτο διερευνά αν πραγματικώς υπάρχη ελευθερία βουλήσεως εις τον άνθρωπον, κατά πόσον δε ούτος υφίσταται αναπόδραστον επίδρασιν προηγουμένων και συγχρόνων του έξωθεν ενεργειών, είναι δηλαδή ούτος αποτέλεσμα μάλλον ή αίτιον. Επί τη βάσει δε της ίδιας αυτού θεωρίας περί τούτων προβαίνων ο Σοπενάουερ αναπτύσσει συναφώς τας περί ηθικής αντιλήψεις του, πόρισμα της όλης φιλοσοφίας του. Δρ. 3. —
Papus Απόκρυφος επιστήμη — ψυχισμός Μετ. Ν. Κουντουριώτου Ο συγγραφεύς γνωστότατος εν Παρισίοις ιατρός και εκ των επιφανεστέρων μυστών του αποκρυφισμού εξωθεί την τόλμην της σκέψεως μέχρι των ακροτάτων ορίων εν τη εκθέσει των αντιλήψεων του αποκρυφισμού επί του Σύμπαντος, του Θεού και της Ψυχής, την οποίαν παρακολουθεί από της ελεύσεώς της μέχρι της οριστικής διά των διαδοχικών μετενσαρκώσεων τελειώσεώς της. Το βιβλίον έκαμε κατάπληξιν εν Γαλλία, τοιαύτην δε αναμφιβόλως θα προξενήση και παρ' ημίν τόσον εις τον γενικώς σκεπτόμενον κόσμον και τον επιστημονικόν, όσον και εις τους κοινονιολογούντας ιδιαιτέρως. Δρ. 4· —
Paul Lefert Επιτομή Φυσιολογίας. Μετάφρ. Α. Καλλιβωκά Εγκυκλοπαιδικόν επιστημονικόν έργον, περιγράφον και εξηγούν τα του ανθρωπίνου οργανισμού, ήτοι την σύστασιν και κυκλοφορίαν του αίματος, την λειτουργίαν της θρέψεως και της πέψεως, τα των μυών, νεύρων κλπ. κατά τρόπον ευχάριστον και αντιληπτόν εις όλους. Δρ. 5. —
Emerson Λόγια του κόσμου. Μεταφρ. Θ. Χ. Φλωρά Σειρά μελετών κοινωνικών, ψυχολογικών και φιλοσοφικών εκ των εξοχωτέρων του μεγάλου Σάξωνος συγγραφέως, τας οποίας διαπνέει και καθιστά εις όλους γοητευτικάς και αντιληπτάς μία υπέροχος πνοή ποιήσεως, με παραστατικότητα και ενάργειαν ύφους. Προηγείται βιογραφία κριτική του συγγραφέως υπό του μεταφραστού και έπονται αι μελέται: Προορισμός — Πλούτος — Λατρεία — Αυτεξούσιον — Χαρακτήρ — Θάρρος. Δρ. 3. —
Martin — Viel κλπ. Νόσοι και Θεραπείαι. Μετ. Α. Καλλιβωκά Μετ' επιμελή έρευναν συνεκεντρώθησαν υπό του μεταφραστού αι καλύτεραι ειδικαί μελέται εξόχων επιστημόνων, τοιαύται ώστε να δύνανται ν' αναγνωσθώσιν υφ' όλων και να είναι αντιληπταί, ευχάριστοι και οδηγητικαί επί των κυριωτέρων ασθενειών. Πλην της περιγραφής περιέχουσι διάγνωσιν και κυρίως οδηγίας προληπτικάς και θεραπευτικάς. Δρ. 5. —
N. Cuyau Στοιχεία ελευθέρας ηθικής. Μετ. Ν. Κουντουριώτου Βιβλίον πολύκροτον. Η ηθική διδασκαλία του Γκιγιώ, ανεξάρτητος από παντός θρησκευτικού δόγματος και ηθικής κυρώσεως, τοιαύτην επροξένησεν εντύπωσιν εν Γαλλία, ώστε έγινεν αντικείμενον ιδιαιτέρας συζητήσεως εις την Γαλλικήν Φιλοσοφικήν Εταιρείαν. Οι γνωρίζοντες τας φιλοσοφικάς αντιλήψεις του Νίτσε θα εκπλαγούν βλέποντες πώς δύο υπέροχοι διάνοιαι, από της αυτής βάσεως ορμηθείσαι, κατέληξαν εις συμπεράσματα εντελώς αντίθετα, ήτοι εις ένα εντελώς διαφορετικόν υπεράνθρωπον. Δρ. 5. —
Ν. Vaschide Ο ύπνος και τα όνειρα. Μετ. Ν. Κουντουριώτου Το αρτιώτερον προϊόν της περί ονείρων μελέτης είνε το έργον τούτο, εν ω εκτίθενται όλαι αι από της αρχαιότητος μέχρι σήμερον έρευναι πάντων των σοφών, θίγονται δε ζητήματα σπουδαιοτάτης πρακτικής σημασίας, ως το της επιδράσεως των ονείρων επί της πραγματικής ζωής, της διαγνωστικής αυτών σημασίας, της χρησιμοποιήσεώς των ως παθογνωμονικών ενδείξεων κλπ. Δρ.4. —
ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΦΕΞΗ
Εκδιδομένη υπό την διεύθυνσιν του Δρος Ι. ΖΕΡΒΟΥ
Διονυσίου Σολωμού Τα Έργα Όλα τα ποιητικά και πεζά έργα του εθνικού ποιητού, μετά των παραλλαγών στίχων και διορθώσεών του — ποιήματα εθνικά, επικολυρικά, σατυρικά, λυρικά, επιγράμματα, σημειώσεις και μελετήματα φιλολογικά, ιστορικά και κριτικά εν οις «ο διάλογος του ποιητή, φίλου και σοφολογιωτάτου», εις ένα τόμον κατά την διαρρύθμισιν και την τάξιν της κριτικής εκδόσεως Ιακ. Πολυλά. — Η έκδοσις επί χάρτου κοινού. Δρ. 2.50. —
Ιω. Ζερβού Μύθοι της Ζωής. Διηγήματα και παραμύθια, συγχρονιστικά αλλά και αναγόμενα εις θρύλους και παραδόσεις της Ανατολής, πρωτότυπα δε εις το ύφος και εις την καθόλου μορφήν. Το πρώτον μέρος, αι «Ιστορίαι του Δισκεψίου» εικονίζουν υπό ιδεολογικόν τύπον, αλλά με ωμόν κατ' ουσίαν ρεαλισμόν, τους ανθρώπους με τας ορμάς και τα πάθη των εις αντίθεσιν προς τα ιδανικά των. Το δεύτερον μέρος, αι «Ιστορίαι του Τρισκεψίου» παρουσιάζουν ως τρίτον παράγοντα της ζωής την υπερτέραν και γενικήν αντίληψιν του νου, την μοιραίως ειρωνευομένην κάθε πραγματικήν ενέργειαν και κάθε ενδιάθετον ροπήν. Δρ. 3. —
W. Gœthe (Γκαίτε) Βέρθερος. Μυθιστόρημα, του οποίου η φιλολογική και κοινωνική επίδρασις υπήρξε μοναδική, μεστόν λυρισμού, τρυφερότητος και πάθους είναι ο Βέρθερ του κορυφαίου της Γερμανίας ποιητού Γκαίτε. Ο έρως εξεταζόμενσς από της πλέον αισθηματικής και ιδεολογικής απόψεως, αποτελεί την βάσιν του ρωμαντικού αλλά και ψυχολογικού τούτου μυθιστορήματος. Η έκδοσις επί χάρτου κοινού. Δρ. 2. —
Αριστοτέλους Βαλαωρίτου Έργα. Το έξοχον ποιητικόν έργον του υμνητού της ελληνικής πατρίδος και των ελληνικών ιδανικών, του αποδώσαντος συγχρονιστικώς την δημοτικήν μας της Ηπείρου και της Ρούμελης ποίησιν. Τα προλεγόμενα και αι φιλολογικαί, ιστορικαί και άλλαι σημειώσεις του ποιητού συμπεριλαμβάνονται εις τον τόμον τούτον. — Η έκδοσις επί χάρτου κοινού. Δρ. 5. —
Ι. Κονδυλάκη Ο Πατούχας Το δυνατόν και συνάμα κλασσικώς λιτόν ύφος του συγγραφέως, η ενάργεια και η παραστατικότης και η αλήθεια της περιγραφής, η ανεπιτήδευτος αλλά και βαθεία ψυχολογία των κοινωνικών και των κατ' άτομον εκδηλώσεων της ζωής, προσόντα διακρίνοντα εξαιρετικώς το συγγραφικόν τάλαντον του κ. Ι. Κονδυλάκη, συγκεντρούνται και παρέχονται πλούσια και άφθονα εις τον Πατούχαν. Ώστε το αληθώς Ελληνικόν τούτο έργον, ηθογραφικόν άμα και ψυχολογικόν, να είναι ισάξιον προς τα τελειότερα του είδους του εις την ξένην φιλολογίαν. Δρ. 3. —
Εμμανουήλ Ροΐδου Συριανά Διηγήματα. Δημιουργός ελληνικού φιλολογικού ύφους είναι ο Ροΐδης συνδυάσας πολυμάθειαν και ανθηρότητα φράσεως, σκέψιν και σαφήνειαν, σκώμμα οξύ και χαριτωμένην λεπτότητα. Τα κατεσπαρμένα πολλαχού ηθογραφικά διηγήματά του, μερικά επιθεωρημένα υπ' αυτού του ιδίου, περιλαμβάνονται εις τον τόμον τούτον μετά πλήρους βιογραφικής και κριτικής μελέτης περί του συγγραφέως υπό του κ. Α. Μ. Ανδρεάδου. Δρ. 3. —
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ. Εμμ. Ροΐδης, Βιογραφία. — Ψυχολογία Συριανού συζύγου. — Ιστορία ενός σκύλλου. — Ιστορία μιας γάττας. — Το ξεστούπωμα. — Το παράπονο του νεκροθάπτου. — Ιστορία ορνιθώνος.
Ανδρέου Κάλβου Η Λύρα. Αι εικοσιτέσσαρες θαυμασταί ωδαί, αι δημοσιευθείσαι υπ' αυτού εις δύο τεύχη, ήτοι το όλον ποιητικόν αυτού έργον, το διάφορον, αλλά και παράλληλον και εφάμιλλον του έργου του Σολωμού, εκδίδονται εις τον τόμον τούτον. Προτάσσεται βιογραφία του Κάλβου υπό τον κ. Ι. Ζερβού, εν τέλει δε παρατίθεται η συνταχθείσα υπό του ποιητού μετρική των ωδών του. Δρ 2. —
Δ. Γ. Καμπούρογλου Θρύψαλα. Εντυπώσεις υπό πρωτότυπον διηγηματικόν τύπον, κριτικαί γνώμαι, φιλοσοφικαί, ηθικαί, φιλολογικαί, εκ των οποίων άλλαι εκτενέστεροι κι άλλαι κομψώς επιγραμματικαί, εις ύφος εν συνόλω επίχαρι αλλά μεστόν λεπτής ειρωνείας, περιλαμβάνονται εις το πρωτότυπον τούτο έργον του κ. Καμπούρογλου, το οποίον δύναται να χαρακτηρισθή ως αποστάλαγμα πολυετούς και ανθηράς φιλολογικής εργασίας. Δρ 2. —
W. Shakspear (Σαίξπηρ) Κοριολανός. Μετάφρασις Μ. Δαμιράλη Η ζωή του Κοριολανού, του ηρωικού προασπιστού της πατρίδος του Ρώμης και κατόπιν προδότου και πολεμίου αυτής, αποτελεί την υπόθεσιν του θαυμασίου εις πέντε πράξεις δράματος, το οποίον οι κριτικοί θέτουν εφάμμιλλον του «Βασιλέως Ληρ», του «Μάκβεθ» και του «Οθέλλου», ήτοι μεταξύ των αριστουργημάτων του κορυφαίου νεωτέρου τραγικού Δρ 2. —
Λεοπάρδη Ηθικά έργα. Το αριστούργημα του υπερόχου της Ιταλίας φιλοσόφου και ποιητού Λεοπάρδη είναι τα «ηθικά έργα» του. Η παραστατικότης των ιδεών, ο λυρισμός, η πρωτοτυπία και το κλασσικόν ύφος παρέχουν εις το έργον μοναδικήν γοητείαν και χάριν. Ενώ η εμβρίθεια, αι φιλοσοφικαί αντιλήψεις και η ευρύτης της σκέψεως το αναδεικνύουν εξόχως υποβλητικόν συνάμα και μορφωτικόν. Του έργου προτάσσεται πρόλογος εμβριθής περί του βίου και των έργων Λεοπάρδη υπό του καλλιτεχνικώς μεταφράσαντος κ. Α. Καμπάνη. Δρ. 3. —
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ: Βίος και έργα του Λεοπάρδη. — Διάλογος του δόκτορος Rush με τες μούμιες. — Διάλογος του Πλωτίνου και του Πορφυρίου. — Διάλογος ενός Ισλανδού με την μητέρα Φύσιν. — Διάλογος της Φύσεως και μιας ψυχής. — Εγκώμιον των πουλιών. — Ιστορία του ανθρωπίνου γένους. — Σκέψεις.
W. Gœthe Φάουστ Μετάφρ. Μ. Αυγέρη Το κυριώτατον φιλοσοφικόν και ποιητικόν αριστούργημα του Γκαίτε — το κορυφαίον έργον της Γερμανικής φιλολογίας. Από τον θρύλον του σοφού που επώλησε την ψυχήν του εις τον Σατανάν και γύρω εις τα μεγάλα ιδεώδη της σοφίας, της ωραιότητος και της αρετής εξελίσσεται μία έντονος αλληλουχία των παθών, των ορμών, των εξάρσεων και των ιδεωδών του ανθρώπου. Υπερτέρα ποιητική πνοή ζωογονεί την βαθυτάτην σκέψιν, θαυμαστή πλαστικότης συναρμόζει την πολύπλοκον δραματικήν αυτού σύνθεσιν και εταστική ειρωνεία αισιοδόξου σοφίας ζωογονεί το σύνολον. Δρ. 4. —
Sienkiewicz Quod Vadis ?(Πού υπάγεις;) Όλη η τόσον δραματική ζωή των χρόνων του Νέρωνος, η εξελισσομένη εν μέσω όλβου αμυθήτου και δυστυχίας απαραμίλλου, πολυτελείας, φιληδονίας, συμφορών και αθλιοτήτων, με πιστήν εξιστόρησιν των καταπληκτικών οργίων του Νέρωνος εκ παραλλήλου και κατ’ αντίθεσιν της ηθικής και της αγιότητος των πρώτων χριστιανών της κοσμοκρατείρας Ρώμης, περιπλεκόμενα εις έν περιπαθές μυθιστόρημα έρωτος και στοργής αποτελούσι το θέμα του ωραίου και πολυπλόκου έργου, που εντός ολίγων ετών αριθμεί χιλιάδας εκδόσεων εις όλας τας γλώσσας του κόσμου. Η ανέκδοτος μέχρι τούδε μετάφρασις του κ. Δρακοπούλου είναι η μόνη πλήρης και ακριβής. — Δρ. 5. —
Δ. Ταγκοπούλου. Σκόρπιες μολυβιές Σειρά ψυχολογικών διηγημάτων, ηθογραφικών εντυπώσεων και περιγραφών της ελληνικής φύσεως αποτελούσι τον τόμον τούτον. Εις αυτάς με απλότητα, πρωτοτυπίαν και καλλιτεχνικήν διατύπωσιν παρέχονται ενδιαφέρουσαι και ζωνταναί εικόνες από την σύγχρονον εθνικήν μας ζωήν. Δρ. 2. —
Henri Gilbert Τέχνη για τα παιδιά. Μετάφρ. Γ. Τσοκοπούλου Από τα δυσκολώτερα συγγραφικά κατορθώματα είναι η σύνθεσις καλλιτεχνικών, τερπνών και διδακτικών έργων, ικανών να ελκύουν το ενδιαφέρον της παιδικής ψυχής και να συντελούν εις την αισθητικήν και ηθικήν αυτών ανάπτυξιν. «Η τέχνη για τα παιδιά» παρέχει εις ένα τόμον εκλεκτάς συνθέσεις, διηγήσεις, διαλόγους, έργα παιδαγωγικά εξόχων λογογράφων, ικανά συνάμα να παράσχουν τέρψιν εις πάντα ανεπτυγμένον. Δρ. 2.50. —
G. Flaubert Ο πειρασμός του αγ. Αντωνίου Μετάφρ. Κ. Βάρναλη Το χαρακτηριστικώτερον και φανταστικώτερον έργον του μεγάλου λογογράφου της Γαλλίας. Από το γνωστόν συναξάρι της χριστιανικής παραδόσεως, που παρουσιάζει τον μέγαν άγιον ασκητήν των αφρικανικών ερήμων ενοχλούμενον σαρκικώς και ψυχικώς υπό του πειρασμού, εδημιούργησεν ο συγγραφεύς γοητευτικήν, πολύπλοκον και περιπετειώδη διήγησιν όχι μόνον βαθύτατα ψυχολογικήν και φιλοσοφικήν, αλλά και παρέχουσαν ζωηράν εικόνα των έξεων, των ιδεωδών και των συνθηκών του βίου των πρώτων χριστιανικών αιώνων της Ανατολής. Δρ. 3. —
Κονδυλάκη, Ευστρατιάδου κλπ. Από την εθνικήν εποποιίαν Σελίδες της μεσαιωνικής και της νεωτέρας ιστορίας μας γραφείσαι από λογοτέχνας και αφηγούμεναι πιστώς μετά παραστατικότητος και λυρισμού τα μεγάλα και δραματικά γεγονότα, εν οις οι αγώνες των βουλγαροκτόνων αυτοκρατόρων, η άλωσης της Κων]πόλεως, η ολοκαύτωσις του Αρκαδίου κλπ. Δρ. 2.50. —
Σπύρου Μελά Το άσπρο και το μαύρο Το τελευταίον δυνατόν και συγκλονιστικόν δράμα του Έλληνος συγγραφέως, δι' ου προβάλλονται ζωηρώς και αναλύονται επιδεξίως και εξελέγχονται θεσμοί και ηθικά προβλήματα της συγχρόνου κοινωνίας Δρ. 1.50. —
Δ. Γρ. Καμπούρογλου Αναδρομάρης Ποικίλαι, άγνωστοι, διαφωτιστικοί λεπτομέρειαι από την θρησκευτικήν, την πολιτικήν και την κοινωνικήν ζωήν του έθνους από των χρόνων της δουλείας μέχρι και της παρελθούσης γενεάς. Εκάστη περιλαμβάνεται εις αυτοτελή διήγησιν, φιλολογικώς επαγωγόν, απαρτίζεται δ' εν συνόλω πρωτότυπον έργον αναδρομικής επισκοπήσεως της όλης Ελληνικής ζωής Δρ. 3. —
Αννίνου, Μωραϊτίνη, Τσοκοπούλου κλπ. Ήρωες και μάρτυρες Η ζωή και η πολεμική και κοινωνική δράσις των μεγάλων της Ελληνικής επαναστάσεως πρωτεργατών. Ο Ρήγας, ο Βύρων, ο Αθανάσιος Διάκος, ο Καραϊσκάκης, ο Κολοκοτρώνης, ο Μιαούλης κλπ. αποτελούσι την ιστορικήν άμα και λογοτεχνικήν σειράν βιογραφιών του τόμου τούτου Δρ. 2. —
Π. Νιρβάνα Η βοσκοπούλα με τα μαργαριτάρια Εκλεκτά διηγήματα αναφερόμενα κυρίως εις την Ελληνικήν παράδοσιν, ζωογονούμενα από ωραίαν ψυχολογίαν. Μεταξύ των διηγημάτων του τόμου: Το βασιλόπουλο που χαμογελούσε, το αγαπημένο ανδρόγυνο, ο γάμος της πεντάμορφης, η εκδίκησις του καμπούρη, ψεύτρα αγάπη κλπ Δρ. 2. —
Κονδυλάκη, Τσοκοπούλου κλπ. Μεγαλουργήματα του 21 Τα λαμπρότερα και επικώτερα κατορθώματα του αγώνος της Ελληνικής ανεξαρτησίας, με ιστορικήν ακρίβειαν και περιγραφικότητα από εκλεκτούς λογογράφους μας. Η Γραμβούσα — Η πολιορκία της Ακροπόλεως — Η άλωσις της Τριπολιτσάς — Η έξοδος του Μεσολογγίου — Η ναυμαχία του Ναυαρίνου κλπ. περιλαμβάνονται εις τον τόμον τούτον Δρ. 2. —