ΣΚΗΝΗ ΔΕΚΑΤΗ ΕΚΤΗ
ΒΕΡΑΛΔΟΣ — ΑΡΓΓΑΝ — ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ (κάνει πως μιλεί με κάποιον)
Πηγαίνετε, πηγαίνετε στο καλό. Δεν έχω όρεξι για γέλια.
ΑΡΓΓΑΝ
Tι τρέχει;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ο γιατρός σας ήθελε να πιάση το σφυγμό μου.
ΑΡΓΓΑΝ
Μη χειρότερα! ενενήντα χρόνων άνθρωπος!
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Λοιπόν, αδελφέ μου, μια φορά που τα χάλασες με τον Πυργγόν σου,
δε θέλεις να μιλήσωμε για κείνο το γάμο, που παρουσιάζεται για
την ανηψιά μου;
ΑΡΓΓΑΝ
Όχι, αδελφέ μου, θέλω να την κλείσω σε μοναστήρι, αφού
αντιτείνει στη θέλησί μου. Βλέπω πως είνε κάποιος έρωτας στη
μέση κι' ανεκάλυψα μάλιστα κ' ένα κρυφό ραντεβού. Κανείς,
εννοείς, δεν τώμαθε ακόμη πως τ' ανεκάλυψα.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Αι! καλά, αδελφέ μου, κι' αν είνε και καμμιά μικρή συμπάθεια,
είν' έγκλημα κι' αυτό; Είνε προσβολή σου τάχατε, όταν η
συμπάθεια αυτή έχει ένα ιερό σκοπό, ένα γάμο;
ΑΡΓΓΑΝ
Ό,τι κι' αν είνε, αδελφέ μου, τ' αποφάσισα πεια· θα γίνη
καλόγρηα.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Το κάνεις για να ευχαριστήσης κάποιον.
ΑΡΓΓΑΝ
Εννοώ τι θέλεις να πης. Όλο στο ίδιο θέμα περιστρέφεσαι. Δεν
μπορείς να χωνέψης τη γυναίκα μου.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Αι! λοιπόν, ναι, αδελφέ μου, αφού θέλεις να σου μιλήσω ξάστερα.
Τη γυναίκα σου εννοώ. Και βρίσκω πειο ανυπόφορη τη στραβοκεφαλιά
σου για κείνην, από τη στραβοκεφαλιά σου για την ιατρική.
Πέφτεις με κλειστά τα μάτια σε όλες τις παγίδες που σου στήνει.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Α! κύριε! μη μιλείτε καθόλου για την κυρία· είναι γυναίκα, που
δεν έχει κανείς τίποτα να πη γι' αυτήν, γυναίκα χωρίς
προσποίησες. Τον αγαπάει τον κύριο . . . . που την αγαπάει . . . .
όσο δα γι' αυτό. . .
ΑΡΓΓΑΝ
Για ρώτησέ την τι χάδια μου κάνει.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αλήθεια.
ΑΡΓΓΑΝ
Πόσο ανησυχεί για την αρρώστεια μου.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Βέβαια.
ΑΡΓΓΑΝ
Και πόσο με φροντίζει και πόσο κοπιάζει για μένα.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Πολύ σωστά, θέλετε να πιστέψετε και να δήτε πόσο τον αγαπάει η
κυρία; Αφήστε με, κύριε, να τον κάνω να καταλάβη πόσο γελιέται.
ΑΡΓΓΑΝ
Πώς δηλαδή;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Όπου κι' αν είναι θάρθ' η κυρία. Ξαπλωθήτε σ' αυτή την πολυθρόνα
και κάνετε πως είστε πεθαμένος. Θα δήτε πόσο θα λυπηθή όταν θα
της το πω.
ΑΡΓΓΑΝ
Ναι, ας το κάνωμε.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ναι, αλλά να μη την αφήσετε πολλή ώρα στην απελπισία της, γιατί
μπορεί και να πεθάνη
ΑΡΓΓΑΝ
Έννοια σου, ξαίρω εγώ.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Εσείς κρυφθήτε σ' εκείνη εκεί τη γωνιά.
ΣΚΗΝΗ ΔΕΚΑΤΗ ΕΒΔΟΜΗ
ΑΡΓΓΑΝ — ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
ΑΡΓΓΑΝ
Μήπως είνε επικίνδυνο πράγμα να κάνη κανείς τον πεθαμένο;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Όχι, όχι. Τι επικίνδυνο μπορεί να είνε; Ξαπλωθήτε εδώ
«χαμηλοφώνως) θα γελάσωμε που θα τα χάση ο αδελφός σας. Να η
κυρία. Μην κουνηθήτε καθόλου.
ΣΚΗΝΗ ΔΕΚΑΤΗ ΟΓΔΟΗ
ΜΠΕΛΙΝΑ, ΑΡΓΓΑΝ (ξαπλωμένος) ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ (προσποιείται ότι δεν είδε την Μπελίναν)
Αχ! Θεέ μου! αχ! συμφορά μου! Τι ήταν τούτο το κακό;
ΜΠΕΛΙΝΑ
Τι τρέχει, Τουανέττα;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αχ! κυρία μου!
ΜΠΕΛΙΝΑ
Μα τι τρέχει;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ο άντρας σας . . . πέθανε.
ΜΠΕΛΙΝΑ
Ο άντρας μου πέθανε;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αχ' ναι· πέθανε ο μακαρίτης.
ΜΠΕΛΙΝΑ
Είνε βέβαιον;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Βεβαιότατον. Κανείς δεν το ξαίρει ακόμα αυτό το δυστύχημα·
βρέθηκα μονάχη μου εδώ μέσα. Έπεσε απάνω στα χέρια μου. Να,
κοιτάχτε τον πώς είνε ξαπλωμένος μακρύς πλατύς στην πολυθρόνα.
ΜΠΕΛΙΝΑ
Δόξα σοι ο Θεός! Εγλύτωσα πεια απ' αυτό το βάρος. Τι βλάκας που
είσαι, Τουανέττα, να λυπάσαι έτσι για ένα τέτοιο θάνατο!
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ενόμιζα, κυρία μου, πως έπρεπε να κλαίω.
ΜΠΕΛΙΝΑ
Πάψε, πάψε, δεν αξίζει τον κόπο. Τι χάνομε τάχα με το θάνατό
του; και τι θα εχρησίμευε στον κόσμο αυτός; Ένας άνθρωπος
φορτικός σ' όλους, βρώμικος, συχαμερός, διαρκώς μ' ένα κλύσμα
κι' ένα γιατρικό στην κοιλιά του, όλο να βγάζη μύξες, όλο να
βήχη, όλο να φτύνη. Μωρός, πληκτικός, παράξενος. Όλους μας
εκούραζε και μέρα — νύχτα δεν έκανε τίποτ' άλλο παρά να τα βάζη
με τις υπηρέτριες και τους υπηρέτας.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Να, ένας ωραίος επικήδειος.
ΜΠΕΛΙΝΑ
Πρέπει, Τουανέττα, να με βοηθήσης στα σχέδια μου· θα σ'
ανταμείψω· αυτό να το ξαίρης. Αφού, για την καλή μας τύχη,
κανείς ακόμα δεν τώμαθε, ας τον πάμε στο κρεββάτι του κι' ας
κρατήσωμε μυστικό το θάνατό του ως που να τελειώσω εγώ τη
δουλειά μου. Υπάρχουν χαρτιά, υπάρχουν χρήματα, που θα τα
σηκώσω, εννοείς, όλα. Δεν είναι δίκαιο, έτσι, χωρίς κανένα
κέρδος να χάσω κοντά του τα ωραιότερα χρόνια της ζωής μου. Έλα,
Τουανέττα, ας πάρωμε πρώτα όλα τα κλειδιά του.
ΑΡΓΓΑΝ (εγείρεται αποτόμως)
Σιγά, μη βιάζεσθε.
ΜΠΕΛΙΝΑ
Α α α α!
ΑΡΓΓΑΝ
Μάλιστα, κυρία γυναίκα μου, έτσι μ' αγαπάς!
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Μπα! ο μακαρίτης δεν ήταν πεθαμένος!
ΑΡΓΓΑΝ (στην Μπελ. που φεύγει) Χαίρω πολύ που είδα την αγάπη σου και που άκουσα τον πανηγυρικό μου. Αυτό θα με διδάξη και μένα να βάλω γνώσι στο εξής και θα μ' εμποδίση να κανω και πολλά άλλα.
ΣΚΗΝΗ ΔΕΚΑΤΗ ΕΝΑΤΗ
ΒΕΡΑΛΔΟΣ, ΑΡΓΓΑΝ, ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ,
ΒΕΡΑΛΔΟΣ (εξερχόμενος από το μέρος όπου ήτο κρυμμένος.)
Λοιπόν, αδελφέ μου, τα βλέπεις;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Μα την πίστιν μου, ποτέ μου δεν το πίστευα τέτοιο πράγμα. Αλλά
να, ακούω να έρχεται η κόρη σας. Πάρετε την ίδια στάσι, να δούμε
τι θα κάνη εκείνη και πώς θα της φανή ο θάνατός σας. Καλό είνε
να τη δοκιμάσετε κι' αυτήν. Μια φορά που κάνατε αρχή, θα
γνωρίσετε επί τέλους τα αισθήματα της φαμίλλιας σας.
(Ο Βεράλδος κρύβεται)
ΣΚΗΝΗ ΕΙΚΟΣΤΗ
ΑΡΓΓΑΝ — ΑΓΓΕΛΙΚΗ — ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
(προσποιείται ότι δεν βλέπει την Αγγελ. )
Αχ! Θεέ μου! τι φριχτή δυστυχία! τι μαύρη μέρα η σημερινή!
ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Τι έχεις, Τουανέττα; γιατί κλαις;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αλλοίμονο! έχω να σου πω μια θλιβερή είδησι.
ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Ε! Τι;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ο πατέρας σας . . . . πέθανε . . . .
ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Ο πατέρας μου πέθανε; Τι λες, Τουανέττα;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Ναι, κυττάχτε τον εκεί. Τώρα μόλις εξεψύχησε, ύστερα από μια
λιποθυμία, που τον έπιασε.
ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Αχ! Θεέ μου! τι δυστυχία! τι σκληρό κτύπημα! Αλλοίμονο! έχασα
τον πατέρα μου, το μόνο πράγμα που μου έμενε στον κόσμο! Και το
απελπιστικώτερο ακόμα, τον έχασα σε μια στιγμή που ήταν
θυμωμένος μαζί μου! Τι θα γίνω η δυστυχής! και τι παρηγοριά
μπορώ να βρω ύστερα από μια τέτοια στέρησι;
ΣΚΗΝΗ ΕΙΚΟΣΤΗ ΠΡΩΤΗ
ΑΡΓΓΑΝ, ΑΓΓΕΛΙΚΗ, ΚΛΕΑΝΘΗΣ, ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
ΚΛΕΑΝΘΗΣ
Μα τι έχεις, Αγγελική μου; τι δυστύχημα σου συμβαίνει και κλαις
έτσι;
ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Αχ! κλαίω ό,τι προσφιλέστερο και ό,τι πολυτιμότερο μπορούσα να
χάσω στη ζωή μου, κλαίω το θάνατο του πατέρα μου.
ΚΛΕΑΝΘΗΣ
Θεέ μου! τι δυστύχημα! τι απροσδόκητη ατυχία! τώρα που είχα κ'
εγώ παρακαλέσει το θείο σου να σε ζητήση για μένα κ' ήρθα να
παρουσιαστώ στον πατέρα σου και να προσπαθήσω με σεβασμό και με
χίλια παρακάλια να τον πείσω να μην αρνηθή.
ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Όχι, Κλεάνθη, μη μιλής πλέον γι' αυτό· ας αφήσωμε κάθε σκέψι
γάμου. Ύστερα από τη στέρησι του πατέρα μου δε θέλω να μπω πλέον
στον κόσμο, ποτέ πλέον. Ναι, πατέρα μου, αν αντέτεινα πριν στη
θέλησί σου, θακολουθήσω τουλάχιστον μια από τις επιθυμίες σου
για να επανορθώσω τη λύπη που έννοιωσες εξ αιτίας μου
(γονατίζει). Δέξου, πατέρα μου, την υπόσχεσί μου και άφησέ με να
σε φιλήσω για να σου δείξω την αγάπη μου.
ΑΡΓΓΑΝ (αγκαλιάζει την Αγγελική)
Αχ! κόρη μου!
ΑΓΓΕΛΙΚΗ Α! . . .
ΑΡΓΓΑΝ
Έλα, μη φοβάσαι· δεν είμαι πεθαμένος. Είσαι αίμα μου, είσαι
αληθινή μου κόρη και είμαι ενθουσιασμένος που γνώρισα τον καλό
σου χαρακτήρα.
ΣΚΗΝΗ ΕΙΚΟΣΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ
ΑΡΓΓΑΝ, ΒΕΡΑΛΔΟΣ, ΑΓΓΕΛΙΚΗ, ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ, ΚΛΕΑΝΘΗΣ.
ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Αχ! Τι χαρά μου! Πατέρα μου, μια φορά που ο Θεός δεν ήθελε να σε
χάσω και μου ξαναδίνει την ευτυχία, επίτρεψέ μου να πέσω στα
πόδια σου και να σου ζητήσω μια χάρι. Αν δεν εγκρίνης τη
συμπάθεια της καρδιάς μου, αν μου αρνείσαι να πάρω τον Κλεάνθη,
σ' εξορκίζω, πατέρα μου, να μη μ' αναγκάσης τουλάχιστον να πάρω
άλλον. Αυτή είναι η μόνη χάρι που σου ζητώ.
ΚΛΕΑΝΘΗΣ (γονατίζει εμπρός στον Αργγάν)
Ναι, κύριε Αργγάν, λυπηθήτε την κι' αυτήν και μένα, και μην
εναντιώνεσθε σε μια τόσο ευγενική αγάπη.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Βαστάει η καρδιά σου, αδελφέ μου;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Δε σας συγκινεί, αφέντη, μια τέτοια αγάπη;
ΑΡΓΓΑΝ
Ας γίνη γιατρός και θα συναινέσω για το γάμο (στον Κλεάνθη).
Ναι, γίνου γιατρός και σου δίνω την κόρη μου.
ΚΛΕΑΝΘΗΣ
Ευχαρίστως, κύριε Αργγάν. Αν είναι μόνο αυτό για να γίνω γαμβρός
σας, και γιατρός γίνομαι και φαρμακοποιός και ό,τι θέλετε. Δεν
είναι δύσκολο πράγμα. Είμαι πρόθυμος να κάνω ό,τι δήποτε για ν'
αποκτήσω την ωραία Αγγελική.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Ξαίρεις τι σκέφτηκα, αδελφέ μου; Να γίνης εσύ γιατρός. Θα σου
είναι πολύ πειο κόμοδο, γιατί θάχης μέσα σου ό,τι σου
χρειάζεται.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Αλήθεια. Είναι ο μόνος τρόπος να γιατρευθήτε μιαν ώρα αρχήτερα.
Καμμιά αρρώστεια δεν τολμάει να τα βάλη μ' ένα γιατρό.
ΑΡΓΓΑΝ
Μου φαίνεται πως με κοροϊδεύεις, αδελφέ μου. Στην ηλικία που
είμαι, μπορώ να σπουδάσω εγώ;
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Γιατί να σπουδάσης; Είσαι αρκετά μορφωμένος. Νάξερες πόσοι απ'
αυτούς δεν έχουν τη δική σου αξία!
ΑΡΓΓΑΝ
Αλλά πρέπει να ξαίρω να μιλώ καλά τα λατινικά, να γνωρίζω τις
αρρώστειες και τα φάρμακα για την καθεμιά.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Μόλις βάλης τη ρόμπα και το σκούφωμα του γιατρού, θα τα μάθης
όλα και έπειτα θα γίνης πολύ καλύτερος απ' ό,τι φαντάζεσαι.
ΑΡΓΓΑΝ
Τι; αρκεί η ρόμπα μοναχά για να μπορή κανε|ς να συζητή για κάθε
αρρώστεια;
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Και βέβαια. Αρκεί να φορή κανείς τη ρόμπα και τη σκούφια του
γιατρού, και κάθε ασυναρτησία γίνεται σοφία και κάθε μωρία
γίνεται λογική.
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Και μόνο τα γένεια σας, αφέντη, είνε αρκετά. Tα γένεια είνε το
μισό του γιατρού.
ΚΛΕΑΝΘΗΣ
Εν πάση περιπτώσει είμαι πρόθυμος να κάνω ό,τι αποφασίσετε.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ (στον Αργγάν)
Θέλεις η υπόθεσις να τελειώση τώρα αμέσως;
ΑΡΓΓΑΝ
Πώς τώρα αμέσως;
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Και μέσα στο σπίτι σου μάλιστα.
ΑΡΓΓΑΝ
Μέσα στο σπίτι μου;
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Ναι. Γνωρίζω μια σχολή από φίλους γιατρούς. Θα έλθη τώρα αμέσως
για να σε αναγορεύση γιατρό μέσα στη σάλα σου. Άλλως τε δεν θα
σου στοιχίση και τίποτε.
ΑΡΓΓΑΝ
Εγώ όμως τι να ειπώ, τι ν' απαντήσω;
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Θα σε διδάξη με δυο λέξεις και θα σου δώση γραπτό ό,τι θα ειπής.
Πήγαινε να φορέσης ένα αξιοπρεπές ένδυμα. Εγώ θα στείλω να την
φωνάξουν.
ΑΡΓΓΑΝ
Εμπρός, ας γίνη κι' αυτό.
ΣΚΗΝΗ ΕΙΚΟΣΤΗ ΤΡΙΤΗ
ΒΕΡΑΛΔΟΣ — ΑΓΓΕΛΙΚΗ — ΚΛΕΑΝΘΗΣ — ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
ΚΛΕΑΝΘΗΣ
Τι εννοείτε με τη φιλική ιατρική σχολή, που μας αναφέρετε;
ΤΟΥΑΝΕΤΤΑ
Τι σχεδιάζετε να κάνετε;
ΒΕΡΑΛΔΟΣ
Να σας διασκεδάσω λιγάκι απόψε. Οι ηθοποιοί ετοίμασαν ένα μικρό
ιντερμέντιο για τη δεξίωσι ενός γιατρού, με χορούς και μουσική.
Θέλω να διασκεδάσωμεν όλοι μαζί. Ο αδελφός μου θα είναι ο
πρωταγωνιστής.
ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Καλέ θείε, νομίζω πως το παρακάνετε και περιπαίζετε πολύ τον
πατέρα μου.
ΒΕΡΑΛΔΟΣ.
Δεν τον περιπαίζομεν, ανηψιούλα μου, αλλά συμμορφωνόμεθα με της
φαντασιοπληξίες του. Άλλως τε, αυτό γίνεται μεταξύ μας. Μπορούμε
και 'μείς να πάρωμε από ένα ρόλον ο καθένας μας και να
κωμικοποιηθούμε σε στενό κύκλο. Το καρναβάλι το επιτρέπει. Πάμε
γρήγορα να ετοιμάσωμεν την διάσκέδασιν.
ΚΛΕΑΝΘΗΣ (στην Αγγελική)
Δέχεσαι;
ΑΓΓΕΛΙΚΗ
Δέχομαι, αφού ο θείος μου μας παρακινεί.
Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ
(Κωμική αναγόρευσις ενός γιατρού με προσαγορεύσεις, άσματα και χορόν. Πολλοί διακοσμηταί έρχονται να ετοιμάσουν την αίθουσαν και να τακτοποιήσουν τα καθίσματα. Κατόπιν εισέρχεται όλος ο όμιλος, ο οποίος απαρτίζεται από οκτώ πρόσωπα κρατούντα κλυστήρια, έξ φαρμακοποιούς, είκοσι δύο διδάκτορας, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και εκείνος που αναγορεύεται γιατρός, από οκτώ χορεύοντας και δύο τραγουδούντας χειρουργούς. Όλοι καταλαμβάνουν τας θέσεις των, έκαστος κατά την τάξιν εις την οποίαν ανήκει).
ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Σοφώτατοι διδάκτορες,
καθηγηταί της γιατρικής
σεις που συνήλθατε εδώ.
Και σεις οι άλλοι κύριοι,
οι πιστοί εκτελεστοί
των αποφάσεων της σχολής.
Χειρούργοι, φαρμακοποιοί
και όλη η συντροφία
έχετε υγείαν, πλούτη και τιμήν
και όρεξιν καλήν.
Δεν ημπορώ, σοφοί συνάδελφοι, να παραστήσω ακριβώς τι επινόησις καλή είναι το γιατρικό επάγγελμα· πόσο καλή και ευεργετική είν' η ευλογημένη γιατρική Μόνο με τ' όνομά της, με τα εξαίσια θαύματά της, από την πιο παληά εποχή δίνει σε τόσους τη ζωή.
Όπου γης κι' αν ήμαστε εξακουστοί γινόμαστε· όλοι, μεγάλοι και μικροί σε μας τρέχουν σαν τρελλοί. Στα γιατρικά μας καταφεύγουν και σαν θεούς μας θεωρούν, πρίγκηπες και μεγιστάνες τας συνταγάς μας εκτελούν.
Σύνεσις και λογικόν μας επιβάλλουνε λοιπόν να εργαζώμεθα πολύ για να διατηρήσουμε καλή πίστι, φήμη και τιμή. Προσοχή να μη δεχώμαστε στο σώμα των σοφών γιατρών· παρά ανθρώπους ικανούς για το 'ψηλό επάγγελμα.
Γι' αυτό σας εκαλέσαμε· ο άνθρωπος που βλέπετε έχει προσόντα για γιατρός και είναι ικανώτατος. Τους αρρώστους ερωτά κ' εξετάζει κατά βάθος για κάθε πάθος χωριστά, χωρίς να πέφτη και σε λάθος.
ΠΡΩΤΟΣ ΔΙΔΑΚΤΩΡ
Αν επιτρέπη ο πρόεδρος
και οι σοφοί διδάκτορες
και όλοι οι παριστάμενοι,
στον ικανώτατο υποψήφιο
που σέβομαι και εκτιμώ
θα υποβάλω μιαν ερώτησι:
Ποια η αιτία κ' η αφορμή
που ύπνο φέρνει τ' όπιον.
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ
Στου σοφού δασκάλου την ερώτησι:
ποια η αιτία κ' η αφορμή
που ύπνο φέρνει τ' όπιον
θα δώσω την εξής απάντησι:
Μέσα σ' αυτό το φάρμακο
ουσία υπάρχει υπνωτική
που έχει την ιδιότητα
της αισθήσεις να ναρκώνη.
ΧΟΡΟΣ
Ωραία η απάντησις,
να εισέλθη είναι άξιος
στο συνάφι των γιατρών.
Καλή 'νε η απάντησις.
ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΔΙΔΑΚΤΩΡ Με την άδεια του προέδρου, της σοφωτάτης μας σχολής και των εδώ παρισταμένων, ήθελα να σ' ερωτήσω, αξιώτατε υποψήφιε, ποια φάρμακα ενδείκνυνται στης ιδρωπικίας την ασθένεια.
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ
Κλύσμα και αφαίμαξις
κι' ένα καλό καθαρτικό.
ΧΟΡΟΣ
Ωραία η Απάντησις,
να εισέλθη είναι άξιος
στο συνάφι των γιατρών.
Καλή 'νε η Απάντησις.
ΤΡΙΤΟΣ ΔΙΔΑΚΤΩΡ Εάν νομίζουνε καλόν ο πρόεδρος και η Σχολή και όλοι οι παριστάμενοι, θα σ' ερωτήσω και εγώ, σοφώτατε υποψήφιε, ποια φάρμακα θα έδινες στους πάσχοντας τους πνεύμονας και στους πολύ ασθματικούς;
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ
Κλύσμα και αφαίμαξιν
κι' ένα καλό καθαρτικό.
ΧΟΡΟΣ
Ωραία η απάντησις,
να εισέλθη είναι άξιος
στο συνάφι των γιατρών.
Καλή 'νε η απάντησις.
ΤΕΤΑΡΤΟΣ ΔΙΔΑΚΤΩΡ Θαυμάσια απήντησε και στας δύο ασθενείας. Αλλ' αν τον κύριον πρόεδρον, την σοφωτάτην μας Σχολήν και όλην την ομήγυριν, δεν ενοχλώ παντάπασιν, θα κάνω μιαν ερώτησι στον ικανό υποψήφιο. Χθες το βράδυ έπεσε στα χέρια μου ένας άρρωστος.
Έχει μεγάλον πυρετόν κι' ένα δυνατόν σφυγμόν· φοβερόν πόνον στο κεφάλι, έχει και πόνους στο πλευρό· με μεγάλην δυσκολίαν και με κόπον αναπνέει. Έχετε την καλωσύνην, ικανώτατε υποψήφιε, να μου πήτε τι να κάμω στην περίστασιν αυτή;
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ
Να του κάνης ένα κλύσμα,
έπειτα αφαίμαξιν
κ' έπειτα καθαρτικό.
ΠΕΜΠΤΟΣ ΔΙΔΑΚΤΩΡ
Αν η αρρώστεια επιμένη
και να θεραπευθή δε θέλη
τι πρέπει να του κάμωμεν;
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ
Να του κάνετ' ένα κλύσμα
έπειτα αφαίμαξιν
κ' έπειτα καθαρτικό·
πάλιν κλύσμα και αφαίμαξιν
και δεύτερο καθαρτικό.
ΧΟΡΟΣ
Ωραία η απάντησις,
να εισέλθη είναι άξιος
στο συνάφι των γιατρών.
Καλή νε η άπάντησις
ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ορκίζεσαι πως θα τηρής
με φρόνησιν και κρίσιν
τας διατάξεις της Σχολής
της επιστήμης τους κανόνας;
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ
Ορκίζομαι.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Πως σ' όλα τα συμβούλια
με πίστιν θα ακολουθής
των παλαιών γιατρών την γνώμην,
είτε καλήν είτε κακήν;
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ
Ορκίζομαι.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Ορκίζεσαι ότι ποτέ
δεν θέλεις μεταχειρισθή
φάρμακα διάφορα
από εκείνα που ορίζει
η θαυμάσια ιατρική,
έστω κι' αν ο άρρωστος
πρόκειται να σκάση
και να πεθάνη στη στιγμή;
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ
Ορκίζομαι.
ΠΡΟΕΔΡΟΣ
Κ' εγώ μ' αυτόν εδώ τον σκούφον
τον άξιον και σεβαστόν
το δικαίωμα σου δίνω και την άδεια
όλον τον κόσμο να γιατρεύης,
ν' αφαιμάσης, να κενώνης,
να τρυπάς, να κόβης και να τέμνης
χωρίς να δίνης λόγο σε κανένα
(Όλοι οι χειρουργοί και οι φαρμακοποιοί προσέρχονται να
χαιρετίσουν τον υποψήφιον με ρυθμικάς υποκλίσεις
ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ
Μεγάλοι δόκτορες της επιστήμης,
της μάνας και συναμικής
θα ήτανε για μένα τρέλλα,
πράγμα γελοίον και ανάρμοστον,
αν παρέλειπα να σπεύσω
το εγκώμιο να σας πλέξω:
αν δεν ερχόμουν να προσθέσω
φώτα εις τον ήλιο,
άστρα εις τον ουρανό,
κύματα στη θάλασσα,
τριαντάφυλλα στην άνοιξι.
Αντί λοιπόν ευχαριστίας
δεχθήτε με ολίγας λέξεις,
πολλάς να εκφράσω χάριτας
στο σεβαστό συνάφι μας.
Σε σας μόνον οφείλω
ό,τι στη φύσι δεν χρεωστώ
ούτε και στον πατέρα μου.
Η φύσις κι' ο πατέρας μου
άνθρωπο με έπλασαν,
σεις όμως με εκάματε
κάτι περισσότερον·
μ' εκάματε σοφό γιατρό.
Δόξα, χάρις και τιμή
σ' εκείνους που εχάραξαν
στην ταπεινή μου την καρδιά
αισθήματα αιώνια.
ΧΟΡΟΣ
Ζήτω, ζήτω εκατό φοραίς
ο νέος μας γιατρός
που τόσον ωραία ομιλεί.
Χίλια ν' αν' τα χρόνια του,
ας τρώη και ας πίνη
ας κάνη όσας αφαιμάξεις θέλει
και τους αρρώστους ας σκοτώνη.
(Όλοι οι ιατροί και οι φαρμακοποιοί χορεύουν υπό τους ήχους των
οργάνων, των φωνών και εν μέσω των χειροκροτημάτων και του
κρότου των ιδίων των φαρμακοποιών).
ΙΑΤΡΟΣ
Είθε ο Θεός να δώση
σοφάς να θεωρή τας συνταγάς του
και με άπειρες ρετσέτες
να γεμίζη φαρμακεία
και του κόσμου τα ιατρεία.
ΧΟΡΟΣ
Ζήτω, ζήτω εκατό φοραίς
ο νέος μας γιατρός,
που τόσον ωραία ομιλεί!
χίλια ν' άν' τα χρόνια του,
ας τρώη και ας πίνη
ας κάνη όσας αφαιμάξεις θέλει
και τους αρρώστους ας σκοτώνη
ΙΑΤΡΟΣ
Είθε όλα τα χρόνια του
να είναι καλά και τυχερά
είθε να έχει πάντοτε
αρρώστιες από πυρετούς
πανώλην και πλευρίτιδα
από πληθώραν αίματος
κι' από δυσεντερίαν.
ΧΟΡΟΣ
Ζήτω, ζήτω εκατό φοραίς
ο νέος μας γιατρός,
που τόσον ωραία ομιλεί·
χίλια ν' άν' τα χρόνια του,
ας τρώη και ας πίνη
ας κάνη όσες αφαιμάξεις θέλει
και τους αρρώστους ας σκοτώνη.
(Όλοι οι ιατροί, χειρουργοί και φαρμακοποιοί εξέρχονται με την
σειράν των εν πομπή όπως είχαν εισέλθει).