I
Baite noi-
te—Bay funxin-
do—Vent’ auro-
ra—Vent’ abrin-
do—C’ ó teu ros-
tro—Que sorrin-
do—¡¡¡Á sombr’ espanta!!!
—
¡Canta!...
Paxariño can-
ta—De ponliñ’ en pón-
la—Qu’ ó sol se levan-
ta—Pó-lo monte ver-
de—Pó-lo verde mon-
te—Alegrand’ as her-
bas—¡Alegrand’ as fon-
tes!...
—
¡Canta, paxariño alegre,
Canta!
¡Canta por qu’ ó millo medre,
Canta!
¡Canta por qu’ á luz t’ escoite,
Canta!
Canta que fuxeu á noite.
—
Noite escura
Logo ven,
E moito dura
C’ ó seu manto
De tristura,
Con meigallos
E temores,
Agoreira
De dolores,
Agarimo
De pesares,
Cubridora
En todo mal,
¡Sal!...
—
Qu’ auroriña
O ceu colora
C’ uns arbores
Que namora,
C’ un sembrante
D’ ouro e prata
Teñidiño
D’ escalrata.
C’ uns vestidos
De diamante
Que lle borda
O sol amante
Antr’ as ondas
De cristal.
—
¡Sal!...
Señora en todo mal,
Qu’ ó sol
Xa brila
Nas cunchiñas do areal
Qu’ á luz
Do día
Vist’ á terra d’ alegría,
Qu’ ó sol
Derrete con amor á escarcha fría.
II
Branc’ auro-
ra—Ven chegan-
do—Y âs porti-
ñas—Bay chaman-
do—D’ os que dor-
men—Esperan-
do—¡O teu folgor!...
—
Cor...
D’ alba hermosa
Lles extende
Nos vidriños
Cariñosa,
Dond’ ó sol
Tamén suspende,
Cand’ aló
No mar se tende
De fogax
Larada viva,
Dempois leve,
Fuxitiva,
Triste vago
Resprandor.
—
Cantor
D’ os aires,
Paxariño alegre,
Canta,
Canta por qu’ ó millo medre
Cantor
D’ aurora,
Alegre namorado,
As meniñas dille
Que xa sal ó sol dourado.
—
Qu’ ó gaiteiro,
Ben lavado,
Ben vestido,
Ben peitado,
Da gaitiña
Acompañado
¡A porta está!...
¡Xa!...
—
S’ expricando
Que t’ exprica,
Repinica,
Repinica
N’ alborada
Ben amada
Das meniñas
Cantadeiras,
Bailadoras,
Rebuldeiras;
D’ as belliñas
Alegriñas,
D’ as que saben
Ben ruar.
—
¡Arriba
Todas, rapaciñas do lugar,
Qu’ ó sol
Y á aurora xa vos ven á dispertar!
¡Arriba!
¡Arriba toleirona mocidad,
Qu’ atru-
xaremos—cantaremos ó ala... lá!!!...