WeRead Powered by ReaderPub
Cantares gallegos cover

Cantares gallegos

Chapter 14: VII
Open in WeRead

Explore more books like this:

About This Book

A lyric collection written in a regional tongue that celebrates rural landscapes, popular customs, festivals, and the songs and speech of village life, alternating tender nostalgia with social complaint. Natural imagery—rivers, mountains, woods and changing seasons—frames reflections on belonging, linguistic pride, and the dignity of an often overlooked community. Many poems adopt folk rhythms and idioms to reproduce oral song forms and local cadences. The prevailing voice blends intimate tenderness and moral indignation, mourning hardship while asserting cultural worth.

VII

Fun un domingo,

Fun pó-la tarde,

Có sol que baixa

Tras dos pinares,

C’ as nubes brancas

Sombra dos ánxeles,

C’ as palomiñas

Qu’ as alas baten,

Con un batido

Manso e suave,

Atravesando

Vagos celaxes,

Mundos extraños

Qu’ en rayos parten,

Ricos tesouros

D’ ouro e diamante.

Pasin os montes,

Montes e valles,

Pasin llanuras

E soedades;

Pasin os regos,

Pasin os mares,

Con pes enxoitos

E sin cansarme.

Colleum’ a noite,

Noite brillante,

C’ unha luniña

Feita de xaspes,

E fun con ela

Camiño adiante,

C’ as estreliñas

Para guiarme,

Qu’ aquel camiño

Sólo elas saben.

Dempois á aurora

Có seu sembrante,

Feito de rosas

Veu á alumbrarme;

E vin estonces,

Antr’ o ramaxe

D’ olmos é pinos

Acobexarse,

Branca casiña

Con palomare,

Dond’ as pombiñas

Entran e sayen.

N’ ela s’ escoitan

Doçes cantares,

N’ ela garulan

Mozos galantes

C’ as rapaciñas

D’ outros lugares.

Tod’ é contento,

Tod’ é folgare,

Mentras a pedra

Bate que bate,

Mole que mole,

Dalle que dalle;

Con lindo gusto

Faille compases.

Non hay sitiño

Que máis m’ agrade

Qu’ aquel muhiño

D’ os castañares,

Dond’ hay meniñas,

Dond’ hay rapaces

Que ricamente

Saben loitare.

Donde rechinan

Hasta cansarse

Mozos e vellos,

Nenos é grandes;

E anque non queren

Qu’ aló me baixe,

Sin qu’ o soupera

Na casa naide,

Fun ó mohiño

D’ ó meu compadre,

Fun pó-lo vento,

Vin pó-lo aire.