XVI
Eu ben vin estar ó moucho
Enriba d’ aquel penedo:
¡Non che teño medo, moucho,
Moucho, non che teño medo!
I
Unha noite, noite negra,
Com’ os pesares qu’ eu teño,
Noite filla das sombrisas,
Alas que extenden os medos;
Hora en que cantan os galos,
Hora en que xemen os ventos,
En qu’ as meigas bailan, bailan,
Xuntas có demo pirmeiro,
Arrincando verdes robres,
Portas e tellas fendendo,
Todas de branco vestidas,
Tendido-los brancos pelos
Contra quen os cans oubean
Agoirando triste enterro;
Cando relumbrar se miran
Antr’ os toxales espesos,
Cal encendidas candeas
Ollos de lobo famento,
E os ramallaxes dos montes
Antre sí murmuxan quedos,
E as follas secas qu’ espallan
Os aires da noite inquietos
En remuiños se xuntan
Con longo estremecemento;
Indo camiño da igrexa,
Soya cós meus pensamentos
Cabo da fonte da Virxe
Pretiño do cimenterio,
Dempois de sentir un sopro
Que me deixou sin alento:
Eu ben vin estar ó moucho
Enriba d’ aquel penedo.
II
Arrepuïñadas todas
As carnes se me puñeron,
E os cabelos no curuto
Fórons’ erguendo direitos:
Gotas de sudor corrían
Afio pó-lo meu peito,
E tembraba como tremban
As auguas cando fay vento,
Ná pia da fonte nova
Que sempre está revertendo.
Aquel moucho alí fincado,
Cal si fose ó mesmo demo,
Fito á fito me miraba
Có seus ollos rapiñeiros,
Que coidei que me roubaban
Non máis que de lonxe velos.
De lume me paresían
E que me queimaron penso;
Penso qu’ eran tizós roxos
Da fogueira dos infernos
Que pó-las niñas me entraron
Hastr’ ó coraçón dereitos.
En él remorsos había
D’ amoriños pecadentos...
¡Ay, quen ten d’ eses amores
Non pod’ achar bon sosiego!
Chovía si Dios ten augua,
Ventaba en tódo-los ventos,
E ensarrapicada toda
A camiñar non m’atrevo,
Qu’ ó moucho, fita que fita,
M’ aspera na quel penedo,
Mais acordeime da Virxe
Que sempre conmigo levo,
Résoll’ un Ave-María,
E cobrando novo alento,
Com’ os páxaros do mare,
Nadando paso ó regueiro;
Corro á enriba dó valado,
Brinco en baixo dó portelo,
E dend’ alí, berro entonces
Con cantas forzas eu teño:
Non che teño medo, moucho,
Moucho, non che teño medo.