De complete werken van Joost van Vondel. Davids Lofzang van Jeruzalem

Chapter 33: ANDER.

Open in WeRead

Explore more books like this:

About This Book

Een poëtische uitbreiding op Psalm 122 bezingt Jeruzalem en wisselt rouw over verwoesting af met vreugde over herbouw, waarbij tempel, paleis en priesterlijke rituelen uitgebreid worden uitgestald. Offers, heilige muziek en de liturgische sfeer krijgen levendige beschrijvingen, terwijl het verlangen naar verzoening en de komst van de Messias terugkerende thema's zijn. De stad wordt voorgesteld als paradijselijk centrum van majesteit, rechtspraak en vrede, met rijke natuur- en bouwbeelden. Naast het loflied omvat de verzameling ook korte occasionele gedichten, zoals een grafschrift en een huwelijksode, die verschillende toonzettingen en sociale gelegenheden belichten.

Op een Trouwpenning.

Naar het aanschijn van de zon,

Aller hemellichten bron,

Keert de zonnebloem haar oogen;

Bij dat stralende verschiet,

Is 't al duister, wat ze ziet,

Ééne houdt haar opgetogen.

ANDER.

Om den akkergrond te bouwen,

Laat den olmboom wijngaard trouwen;

Zinnebeeld van 't huwelijk.

Waar gepaarde' elkander minnen,

Zal men jaarlijks vruchten winnen;

Eerbare echt is zegenrijk.

Op een Trouwpenning[1].

"O Heer!" spreekt Abrams knecht,

"Geef zegen tot dees echt,

En wijs mij Izaks bruid."

Rebekka treedt voor uit,

Door ordening des Hemels,

En laaft hem met zijn kemels.

[1] Hoewel van onzekere dagteekening, laten wij, met Van Lennep, beide volgende rijmpjens, als van gelijke strekking, hier volgen.

ANDER.

Een Engel uit Gods troon

Geleidt Tobias' zoon,

Ter plaats, daar hij oprecht

Met Sara treedt in echt.

Met waken en gebeên

Verzaamt dit paar bijeen.