WeRead Powered by ReaderPub
English Wayfaring Life in the Middle Ages (XIVth Century) cover

English Wayfaring Life in the Middle Ages (XIVth Century)

Chapter 41: XIII (p. 314) INDULGENCES AND THE THEORY OF THE “TREAS­UR­Y” AC­CORD­ING TO POPE CLEM­ENT VI
Open in WeRead

About This Book

A scholarly survey reconstructs the nomadic and itinerant aspects of fourteenth-century English life by foregrounding petitions, year-books, statutes, and other archival records rather than relying solely on literary accounts. It traces routes of travelers, the institutions and informal customs that regulated movement, and the economic, legal, and social encounters that punctuated journeys, from markets and fairs to inns and courts. Close readings of documentary evidence illuminate dangers, hospitality practices, and administrative responses, while pen-and-ink sketches and examples illustrate daily patterns and the methodological case for archival reconstruction.

XIII (p. 314) INDULGENCES AND THE THEORY OF THE “TREAS­UR­Y” AC­CORD­ING TO POPE CLEM­ENT VI

“Quantum ergo exinde ut nec supervacua, inanis aut superflua tantæ effusionis miseratio redderetur, thesaurum militanti Ecclesiæ acquisivit, volens suis thesaurizare filiis pius pater, ut sic sit infinitus thesaurus hominibus, quo qui usi sunt, Dei amicitiæ participes sunt effecti. Quem quidem thesaurum non in ærario repositum, non in agro absconditum, sed per beatum Petrum cœli clavigerum, ejusque successores, suos in terris vicarios commisit fidelibus salubriter dispensandum, et propriis et rationabilibus causis, nunc pro totali, nunc pro partiali remissione pœnæ temporalis pro peccatis debitæ tam generaliter quam specialiter (prout cum Deo expedire cognoscerent) vere pœnitentibus et confessis misericorditer applicandum. Ad cujus quidem thesauri cumulum, beatæ Dei genetricis, omnium electorum a primo justo usque ad ultimum merita adminiculum præstare noscuntur, de cujus consumptione, seu minutione non est aliquatenus formidandum, tam propter infinita Christi (ut prædictum est) merita, quam pro eo quod quanto plures ex ejus applicatione trahuntur ad justitiam, tanto magis accrescit ipsorum cumulus meritorum.”

“Dictionnaire dogmatique, historique, ascétique et pratique des indulgences,” by Abbé P. Jouhanneaud, Paris, 1852, pp. 123–4, being vol. xxvii. of Migne’s “Nouvelle encyclopédie théologique.” {439}