WeRead Powered by ReaderPub
Follas Novas: Versos en Gallego cover

Follas Novas: Versos en Gallego

Chapter 185: C’a pena ô lombo
Open in WeRead

Explore more books like this:

About This Book

A sequence of lyric poems in Galician that blend evocative depictions of misty coastal and rural landscapes with intimate meditations on grief, longing, and domestic life. The voice alternates tender, maternal and elegiac tones with sharper social awareness, addressing scarcity, departure, and cultural memory. Varied forms—short songs, narrative fragments, and longer reflective pieces—use folk rhythms and vivid natural imagery to explore language, belonging, and the persistence of feeling across absence and change.

C’A PENA Ô LOMBO

¡Cantas frores silvestres n’os valados,

Que festós e qu’encaixes

Primorosos de musgos e verdura,

Que colorido, que folláx n’os árbores,

Mentra-l’as brisas mansamente corren,

Com’alento d’os ánxeles!

Reina n’a veiga un prácido sosego

Cay a luz n’os regueiros en cambiantes,

Y o cómaro, e encañada soavemente

Van querband’o paisaxen

Lixeiramente envolto n’os vapores

D’a misteriosa tarde.

Só se sinte o piar d’o paxariño

O marmurar d’as auguas

E n’a cima d’o monte o cantar triste

D’un-ha muller que pasa.

Mentras c’o seu marmurio o manso rego

N’aquel ritmo monotono a acompaña.

¡Que tristeza tan doçe!

¡Que soidá tan prácida!

¡Mais para un alma en horfandá sumida

Que soidá tan deserta e tan amarga!

Sin mirar, fixa os ollos

N’as brétemas leixanas

Vaporosas e leves

Que o sol pinta de grana,

Y as mans en cruz, y os ollos

Arrasados en vagoas

Marmura saloucando:—¡Querom’ire!

Porque agonizo aquí desconsolada...

Millor que acá antre rosas

¡Ay! ¡quero ir á morrer á dond’el vaya!

E no fondo d’o barco

Soiña abandonada

Tras seu amor y a morte, para América,

Para morrer de dor, ô mar se lanza.