* * *
Rico ou probe algun dia
¡Con qué contento e pracidez folgaba!
Y agora probe ou rico, ô desdichado,
¡Todo, todo lle falta!
En valde veñen dias, pasan anos,
E inda sigros pasáran,
S’hay abondosas fontes que se secan,
Tamen as hay que eternamente manan;
Mais as fontes perenes n’esta vida
Son sempre envenenadas.
N’elas o esprito qu’ofendido pena,
N’a humidá enferma d’o rencor se baña
Sin que dado lle sea
Beber do olvido n’as saudosas auguas.
¡Odio! fillo d’o inferno,
Pode acaba-lo amor, mais ti n’acabas
Mamoria que recorda-las ofensas.
Si, si ¡de ti mal haya!