WeRead Powered by ReaderPub
Follas Novas: Versos en Gallego cover

Follas Novas: Versos en Gallego

Chapter 43: O toque d’alba
Open in WeRead

Explore more books like this:

About This Book

A sequence of lyric poems in Galician that blend evocative depictions of misty coastal and rural landscapes with intimate meditations on grief, longing, and domestic life. The voice alternates tender, maternal and elegiac tones with sharper social awareness, addressing scarcity, departure, and cultural memory. Varied forms—short songs, narrative fragments, and longer reflective pieces—use folk rhythms and vivid natural imagery to explore language, belonging, and the persistence of feeling across absence and change.

O TOQUE D’ALBA

D’a Catredal campana

Grave, triste e sonora,

Cand’ô rayar d’o dia

O toque d’alba tocas,

N’o espazo silencioso

Soando malencónica;

As tuas bataladas

Non sei que despertares me recordan.

Foron alguns tan puros

Coma o fulgor d’aurora,

Outros cal a esperanza

Qu’o namorado soña,

Y â derradeira inquietos,

Mitá luz, mitá sombras,

Mitá un pracer sin nome,

E mitá un-ha sorpresa aterradora.

¡Ay! qu’os anos correron

E pasaron auroras

E menguaron as dichas

E medràno as congoxas.

E cand’ora campana,

O toque d’alba tocas,

Sinto que se desprenden

D’os meus ollos bagullas silenciosas.

¡Que xorda e tristemente,

Que pavorosa sóas

No meu esperto oido,

Mensaxeira d’a aurora,

Cand’ô romper d’o dia

Pausadamente tocas!...

¿En donde van aqueles

Despertares de dichas e de groria?

Pasaron para sempre:

Mais tí, grave e sonora,

¡Ay! ô romper d’o dia

C’a tua voz malencónica

Vés de cote á lembrarnos

Cada nacente aurora;

E parece qu’a morto

Por eles e por min á un tempo dobras.

D’a catredal campana

Tan grave e tan sonora.

¿Por qué á tocar volveches

A yalba candorosa

des qu’eu ouben d’oirte

En bagullas envolta?

Mais ben pronto... ben pronto, os meus oidos

Nin t’oirán n’a tarde nin n’a aurora.