WeRead Powered by ReaderPub
Follas Novas: Versos en Gallego cover

Follas Novas: Versos en Gallego

Chapter 75: I
Open in WeRead

Explore more books like this:

About This Book

A sequence of lyric poems in Galician that blend evocative depictions of misty coastal and rural landscapes with intimate meditations on grief, longing, and domestic life. The voice alternates tender, maternal and elegiac tones with sharper social awareness, addressing scarcity, departure, and cultural memory. Varied forms—short songs, narrative fragments, and longer reflective pieces—use folk rhythms and vivid natural imagery to explore language, belonging, and the persistence of feeling across absence and change.

¡NIN ÂS ESCURAS!...

I

—Tod’está negro, as sombras envolven a vereda,

E nin o ceu ten ollos, nin o pinar ten lengua.

¡Vamos! D’o que hay oculto, ¿quen midéu as fonduras?

¡Alma n’habrá que sepa!... ¡ven!... a noit’está escura.

—¿Escura?... mais relumbra non sei que luz traidora...

—É un-ha estrela que brila, n’as auguas bulidoras.

—¿E non oyes que runxe algo ond’aquel herbal?

—É o vento que anda tolo, corrend’antr’a follax.

—Escoita, sinto pasos, e asoma seica un bulto...

—¡S’é un vivo, matarémolo! non fala s’é difunto.

—Mais aquí ond’este cómaro, hay un-ha cova fonda,

Ven, e santos ou deños, que nos atopen ora.

II

¿Á donde irei conmigo? ¿Donde m’esconderei,

Que xa ninguen me vexa y eu non vexa á ninguen?

A luz d’o dia asómbrame, pásmame a d’as estrelas.

Y as olladas d’os homes, n’a yalma me penetran.

Y é que o que dentro levo de min, penso que ô rostro

Me sai cal sai d’o mare, ô cabo un corpo morto.

¡Houbera, e que saira!... mais non, dentro te levo:

¡Fantasma pavoroso d’os meus remordementos!