WeRead Powered by ReaderPub
Giovanni Boccaccio, a Biographical Study cover

Giovanni Boccaccio, a Biographical Study

Chapter 27: APPENDIX V
Open in WeRead

Explore more books like this:

About This Book

A concise biographical and critical study that assembles the facts of the writer's life, explores his love for Fiammetta, and surveys his literary output in Tuscan and Latin with particular attention to the Decameron. It examines his intellectual relations with Dante and Petrarch, analyzes his attitudes toward women, and marshals sources, citations, and documentary evidence to support its claims. The narrative balances scholarly notes with readable commentary and includes discussion of visual and artistic responses to his tales, accompanied by selected illustrations and critical observations for general readers and students alike.



I

Mirabil cosa forse la presente

Vision vi parrà, donna gentile,

A riguardar, sì per lo novo stile

Sì per la fantasia ch' è nella mente.

Rimirandovi un dì subitamente

Bella, leggiadra et in abit' umile,

In volontà mi venne con sottile

Rima trattar parlando brievamente.

Adunque a voi, cui tengo Donna mia,

Et chiu sempre disio di servire,

La raccomando, madama Maria:

E prieghovi, se fosse nel mio dire

Difecto alcun, per vostra cortesia

Correggiate amendando il mio fallire.

Cara Fiamma, per cui 'l core ó caldo,

Que' che vi manda questa Visione

Giovanni è di Boccaccio da Certaldo.


II

Il dolce immaginar che 'l mio chor face

Della vostra biltà, donna pietosa,

Recam' una soavità sì dilectosa,

Che mette lui con mecho in dolce pace.

Poi quando altro pensiero questo disface

Piangemi dentro l' anim' angosciosa,

Cercando come trovar possa posa,

Et sola voi disiar le piace.

Et però volend' i' perseverare

Pur nello 'nmaginar vostra biltate,

Cerco con rime nuove farvi onore.

Questo mi mosse, Donna, a compilare

La Visione in parole rimate,

Che io vi mando qui per mio amore.

Fatele onor secondo il su' valore

Avendo a tempo poi di me pietate.


III

O chi che voi vi siate, o gratiosi

Animi virtuosi,

In cui amor come 'n beato loco

Celato tene il suo giocondo focho;

I' vi priego c' un poco

Prestiate lo 'ntelletto agli amorosi

Versi, li quali sospinto conposi,

Forse da disiosi

Voler troppo 'nfiammato: o se 'l mio fioco

Cantar s' imvischa nel proferer broco,

O troppo è chiaro o roco,

Amendatel' acciò che ben riposi.

Se in sè fructo, o forse alcun dilecto

Porgesse a vo' lector, ringratiate

Colei, la cui biltate

Questo mi mosse affar come subgiecto.

E perchè voi costei me' conosciate,

Ella somigli' amor nel su' aspecto,

Tanto c' alcun difecto

Non v' à a chi già 'l vide altre fiate;

E l' un dell' altro si gode di loro

Ond' io lieto dimoro.

Rendete allei il meritato alloro,

E più non dic' omai,

Perchè decto mi par aver assai.


APPENDIX V

THE WILL OF GIOVANNI BOCCACCIO

In Dei nomine amen. Anno Domini millesimo trecentesimo septuagesimo quarto, indictione duodecima, secundum cursum et consuetudinem Florentiæ. Tempore domini Gregorii, divina providentia Pape XI, die vigesimo octavo mensis augusti. Actum Florentiæ in ecclesia et populo Sanctæ Felicitatis, presentibus testibus Pazino Alessandri De Bardis populi Sanctæ Mariæ supra Arnum de Florentia, Angelo Niccoli dicti populi Sanctæ Felicitatis, Andrea Biancardi, Orlandino Jacobi, Burando Ugolini, Francisco Tomasi, omnibus dicti populi Sanctæ Felicitatis, et Brunellacio Bianchini de Certaldo, comitatus Florentiæ, ad infrascripta vocatis et rogatis et ab infrascripto testatore suo proprio hore [sic] habitis et rogatis et aliis suprascriptis.

Cum nil sit certius morte et incertius ora mortis et actestante veritate, vigilare sit opus, cum diem ignoremus et horam qua qua [sic] homo sit moriturus idcircho venerabilis et egregius vir dominus Johannes olim Boccacii de Certaldo Vallis Elsæ, comitatus Florentiæ, sanus mente, corpore et intellectu, suorum bonorum dispositionis per presens nuncupativum testamentum sine scriptis in hunc modum facere procuravit.

In primis quidem recomendavit animam suam Deo omnipotenti et beatæ Mariæ semper Virgini gloriosæ et sepulturam sui corporis si eum mori contigerit in civitate Florentiæ elegit in ecclesia Fratrum Sancti Spiritus Ordinis heremitarum Sancti Augustini de Florentia, in eo loco ubi videbitur magistro Martino in sacra theologia, venerabili Magistro dicti Ordinis. Si autem mori contigerit in castro Certaldi, judicavit corpus suum sepelliri in ecclesia Sancti Jacobi de Certaldo, in ea parte ubi videbitur actinentibus et vicinis suis.

Item reliquit ecclesiæ Sanctæ Reparate de Florentia soldos decem florenorum parvorum.

Item reliquit constructioni murorum civitatis Florentiæ soldos decem florenorum parvorum.

Item reliquit societati Sanctæ Mariæ de Certaldo libras quinque florenorum parvorum.

Item reliquit constructioni seu operi ecclesiæ Sancti Jacobi de Certaldo pro remedio animæ suæ et suorum parentum libras decem florenorum parvorum.

Item reliquit Brunæ filiæ Cianchi de Montemagno, quæ antiquitus moram traxit cum eo, unum lectum in quo ipsa erat consueta dormire in castro Certaldi, cum letteria, cultrice, pimacio [sic] una coltre alba parva at usum dicti letti cum uno pario litiaminum, cum pancha que consueta est stare iuxta lettum predictum.

Item unum dischum parvum pro comedendo de nuce, duas tabolettas [sic] usitatis longitudinis trium brachiorum pro qualibet.

Item duas tovagliuolas.

Item unum botticellum capacitatis trium salmarum vini.

Item unam robam Panni Monachini foderatam zendadi porperini, unam gonellam, guarnachiam et caputeum et sibi Brunæ etiam de omni eo, quod a dicto testatore restat habere occasione sui salarj.

Item voluit, disposuit et mandavit et reliquit omnibus et singulis hominibus et personis qui reperirentur descripti in quodam suo libro signato A debentibus aliquid recipere vel habere a dicto testatore, et omnibus aliis, qui legiptime ostenderent debere habere, non obstante quod non reperirentur descripti in dicto libro, quod eis et cuilibet ipsorum satisfiat per infrascripto eius executores de massaritiis, rebus et bonis dicti testatoris, exceptis libris dicti testatoris, et maxime de una domo posita in Certaldo, cui a primo via vocata Borgho, a secundo Fornaino Andree domini Benghi de Rubeis, a tertio la Via Nuova, a quarto dicti testatoris vendenda per infrascriptos ejus executores vel majorem partem ipsorum, et si hoc non sufficeret, possint vendere de aliis suis bonis.

Item reliquit venerabili fratri Martino de Signa, Magistro in sacra theologia, conventus Sancti Spiritus Ordinis heremitarum Sancti Augustini omnes suos libros, excepto Breviario dicti testatoris cum ista condictione, quod dictus Magister Martinus possit uti dictis libris, et de eis exhibere copiam cui voluerit, donec vixerit, ad hoc ut ipse teneatur rogare Deum pro anima dicti testatoris, et tempore suæ mortis debeat consignare dictos libros conventui fratrum Sancti Spiritus, sine aliqua diminutione, et debeant micti in quodam armario dicti loci et ibidem debeant perpetuo remanere ad hoc ut quilibet de dicto conventu possit legere et studere super dictis libris, et ibi scribi facere modum et formam presentis testamenti et facere inventarium de dicti libris.

Item reliquit et dari voluit et assignari per infrascriptos ejus executores, et majorem partem ipsorum superviventem ex eis, Monasterio fratrum Sanctæ Mariæ de Sancto Sepulcro dal Pogetto sive dalle Campora extra muros civitatis Florentie omnes et singulas reliquias sanctas, quæ dictus dominus Johannes, magno tempore, et cum magno labore, procuravit habere de diversis mundi partibus.

Item reliquit operariis ecclesiæ Sancti Jacobi de Certaldo pro dicta ecclesia recipientibus unam tabulum alebastri Virginis Mariæ, unam pianetam cum istola et manipolo zendadi vermigli, unum palium parvum pro altare drappe vermigli, cum uno guancialetto pro altare cum tribus guainis corporalium.

Item unum vasum stagni pro retinendo aquam benedictam.

Item unum paliettum parvum drappi, foderatum cum fodera zendadi gialli.

Item reliquit dominæ Sandræ, uxori Francisci Lapi Bonamichi unam tavolettam in qua est pictum signum Virginis Mariæ cum suo filio in brachio et ab alio latere uno teschio di morto.

In omnibus autem aliis suis bonis mobilibus et immobilibus presentibus et futuris, Boccacium et Antonium ejus nepotes et filios Jacobi Boccacii predicti de Certaldo equis portionibus, sibi universales heredes instituit et omnes alios filios et filias, tam natos quam nascituros de dicto Jacobo ex legiptima uxore dicti Jacobi una cum dictis Boccacio et Antonio equis portionibus sibi heredes instituit cum pacto quod omnes fructus et redditus bonorum dicti testatoris debeant duci in domo dicti Jacobi, prout dictus Jacobus voluerit, ad hoc ut possit alere se et ejus uxorem et filios, quos tunc habebit, et hoc quoque pacto quod suprascripti ejus heredes non possint, audeant, vel presumant directe, vel indirecte, tacite vel expresse vendere vel alienare de bonis dicti testatoris, nisi excesserint ætatem triginta annorum, et tunc cum consensu dicti Jacobi eorum patris, si tunc viveret, salvo quod in casu in quo vellent nubere aliquam vel aliquas eorum sorores, et tunc fiat cum consensu infrascriptorum tutorum.

Et simili modo mandavit infrascriptis suis heredibus ne aliquo tempore donec, et quousque invenirentur de discendentibus Bocchaccii Chellini patris dicti testatoris, et dicti Jacobi per lineam masculinam, etiam posito quod non essent legiptimi, possint audeant vel presumant vendere vel alienare domum dicti testatori, positam in populo Sancti Jacobi de Certaldo, confinatam a primo Via Publica, Chiamato [sic] Borgho a secundo dicti testatoris, a tertio la Via Nuova, a quarto Guidonis Johannis de Machiavellis.

Item unum petium terræ laborativæ et partim vineatæ positum in comuni Certaldi in dicto populo Sancti Jacobi loco dicto Valle Lizia cui a primo Fossatus, a secundo dicti testatoris et Rustichelli Nicolai a tertio dicti testatoris, a quarto Andrea vocato Milglotto.

Tutores seu defensores dictorum heredum Bocchacii et Antoni licet de jure non expedit reliquit, fecit et esse voluit Jacobum Lapi Gavaciani, Pierum Dati de Canigianis, Barducium Cherichini, Franciscum Lapi Bonamichi, Leonardum Chiari domini Bottis, Jacobum Boccacii et Angelum Turini Benciveni cives florentinos et majorem partem ipsorum superviventem in eis.

Executores autem dicti testamenti reliquit, fecit et esse voluit fratrem Martinum de Signa predictum, Barducium Cherichini, Franciscum Lapi Bonamichi Angelum Turini Bencivenni, Jacobum Bocchacii cives Florentinos et majorem partem ipsorum superviventum ex eis, dans et concedens dictus testator dictis suis executoribus et majori parti ipsorum non obstantibus omnibus supradictis plenam baliam et liberam potestatem de bonis dicti testatoris pro hujusmodi executione sequenda et adimplenda vendendi et alienandi et pretium recipiendi et confitendi et de evictione bonorum vendendorum promictendi tenutam et corporalem possessionem dandi et tradendi jura et actiones dandi et vendendi et quamlibet quantitatem pecunie petendi et recipiendi et finem et remissionem de receptis faciendi, et si opus fuerit coram quibuscumque rogandi, agendi et defendendi, et omnia faciendi quæ sub agere et causari nomine et principaliter ordinaverit et omnia alia faciendi quæ in predictis fuerint opportuna.

Et hanc suam ultimam voluntatem asseruit esse velle, quam valere voluit jure testamenti, quod si jure testamenti non valeret, seu non valebit, valeat et valebit, et ea omnia valere jussit et voluit jure codicillorum, et cujuscumque alterius ultime voluntatis, quo et quibus magis valere et tenere potest, seu poterit, cassans, irritans et annullans omne aliud testamentum, et ultimam voluntatem actenus per eum conditum, non obstantibus aliquibus verbis derogationis inscriptis in illo vel illis, quorum omni etiam derogatione idem testator asseruit se penitere, et voluit hoc presens testamentum et ultimam voluntatem prevalere omnibus aliis testamentis, actenus per eum conditis, quo et quibus magis et melius valere et tenere potest seu poterit.


Ego Tinellus filius olim ser Bonasere de Pasignano, civis fiorentinus, imperiali auctoritate judex ordinarius et notarius publicus predictis omnibus dum agerentur interfui, et ea rogatus scripsi et publicavi, in quorum etc. me subscripsi.


APPENDIX VI

ENGLISH WORKS ON BOCCACCIO

(a) BIOGRAPHY

Creighton, M.

In The Academy, vol. i (London, 1875), p. 570. A review of Corazzini: Le Lettere edite e inedite.

Dubois, H.

Remarks on the Life and Writings of Boccaccio (London, 1804).

Hewlett, Maurice.

Giovanni Boccaccio as Man and Author, in The Academy, vol. xlvi (1894), pp. 469-70.

Hutton, Edward.

Giovanni Boccaccio. Introduction to The Decameron in The Tudor Translations (London, 1909).

Hutton, Edward.

Country Walks about Florence (London, 1908).

Deals with the Casa di Boccaccio, Poggio Gherardo, and Villa Palmieri.

Landor, W. S.

The Pentameron, or Interviews of Messer Giovanni Boccaccio and Messer Francesco Petrarca, etc. etc. (London). Cf. also The Quarterly Review, vol. lxiv (1839), pp. 396-406.

Owen, J.

The Skeptics of the Italian Renaissance (London, 1893), pp. 128-47.

Preston, H. W., and Dodge, L.

Studies in the Correspondence of Petrarch, in The Atlantic Monthly (Boston, U.S.A.), vol. lxxii (1893), pp. 89, 284, and 395.

Robinson, J. H., and Rolfe, H. W.

Petrarch, the First of Modern Scholars, etc. (New York and London, Putnams, 1898).

A selection from his correspondence with Boccaccio and others.

Ross, Janet.

A Stroll in Boccaccio's Country, in National Review, May, 1894, pp. 364-71.

Deals with the country about Fiesole and Settignano, where Boccaccio spent his earliest childhood.

Symonds, J. A.

Giovanni Boccaccio as Man and Author (London, 1895).

This was, till the publication of the present work, the fullest account of Boccaccio in English; but it is untrustworthy and altogether unworthy of the author.

Wilkins, E. H.

Calmeta, in Modern Language Notes, vol. xxi, no. 7.

Mr. Wilkins tries to identify Calmeta with Andalò di Negro. See supra, p. 20.


(b) WORKS

Anon.

The Decameron of Boccaccio, in The Edinburgh Review (1893).

Anon.

Novels of the Italian Renaissance, in The Edinburgh Review (1897).

Anon.

Boccaccio as a Quarry, in The Quarterly Review, (1898), p. 188.

Collier, J. P.

The History of Patient Grisel: two early tracts in black-letter, with introd. and notes. Publications of the Percy Society, vol. iii (London, 1842).

Cotte, C.

An Old English Version of the Decameron, in The Athenæum (1884), no. 2954.

Cunliffe, J. W.

Gismond of Salern. Publications of the Modern Language Association of America, vol. xxi (1906), part 2.

This deals with the origins of Decameron, iv, 1.

Dibdin, T. F.

The Bibliographical Decameron (London, 1817).

Deals with editions of the Decameron, the Fiammetta, and the Ameto.

Einstein, Lewis.

The Italian Renaissance in England (New York, 1902).

Deals with the influence of Boccaccio on English Renaissance Literature.

Garnett, R.

A History of Italian Literature (London, 1898).

Cap. vii deals with Boccaccio.

Kuhns, O.

Dante and the English Poets from Chaucer to Tennyson (New York, 1904).

The author speaks also of Boccaccio.

MacMechan, M.

The Relation of Hans Sachs to the Decameron (Halifax, 1889).

Melhuish, W. F.

Boccaccio's "Genealogy of the Gods," in The Bookworm, (1890), pp. 125-8.

Neilson, A. W.

The Origins and Sources of the Court of Love, in Harvard Studies and Notes in Philology and Literature, vol. vi (1899).

Neilson, A. W.

The Purgatory of Cruel Beauties: a Note on Decameron, v, 8, in Romania, xxix, p. 85 et seq. (1900).

Scott, F. N.

Boccaccio's "De Genealogia Deorum" and Sidney's Apologie, in Modern Language Notes, vi (1891), part iv.

Spingarn, J. E.

A History of Literary Criticism in the Renaissance (New York, 1899).

Stillmann, W.

The Decameron and its Villas, in The Nineteenth Century, August, 1899.

Symonds, J. A.

The Renaissance in Italy, vol. iv (Italian Literature), (London, 1881).

Toynbee, Paget.

Benvenuto da Imola and the Iliad and Odyssey, in Romania, vol. xxix (1900), No. 115.

Toynbee, Paget.

The Bibliography of Boccaccio's Genealogia Deorum, in Athenæum, 1899, No. 3733.

Wagner, C. P.

The Sources of El Cavallero Cifar, in Revue Hispanique, vol. x (1903), Nos. 33-4, p. 4 et seq.

Wiltshire, W. H.

The master of the subjects in the Bocace of 1476, in Catalogue of Early Prints in the Brit. Mus., vol. ii, p. 113 et seq. (London, 1883).

Woodbridge, E.

Boccaccio's Defence of Poetry as contained in Lib. XIV of the De Genealogia Deorum, in Pub. of the Mod. Lang. Assoc. of America, vol. xiii (1900), part 3.


(c) BOCCACCIO AND DANTE

Cook, A. S.

The Opening of Boccaccio's Life of Dante, in Modern Language Notes, vol. xvii (1902), pp. 276-9.

Dinsmore, C. A.

Aids to the Study of Dante (Boston, 1903). Cap. ii speaks of Boccaccio's life of Dante.

Moore, E.

Dante and his Early Biographers (London, 1890). Cap. ii deals with the Life and lives attributed to Boccaccio, pp. 4-5.

Smith, T. R.

The Earliest Lives of Dante, translated from the Italian of Giovanni Boccaccio and Leonardo Bruni Aretino (New York, 1901).

Toynbee, P.

Boccaccio's Commentary on the Divina Commedia, in Mod. Lang. Rev. (Cambridge, 1907), vol. ii, p. 97 et seq.

Wicksteed, P. H.

The Early Lives of Dante (London, 1907).

Witte, K.

The Two Versions of Boccaccio's Life of Dante, in Essays on Dante, etc., p. 262 et seq. (London, 1898).


APPENDIX VII

BOCCACCIO AND CHAUCER AND SHAKESPEARE


(a) BOCCACCIO AND CHAUCER

The standard histories, e.g. Cambridge History of English Literature; Jusserand, Histoire Littéraire du Peuple Anglaise; and Ten Brink, English Literature, I have not mentioned.


ENGLISH WORKS

Axon, W. E. A.

Italian Influence on Chaucer. In Chaucer Memorial Lectures (London, Asher, 1900).

Bryant, A.

Did Boccaccio Suggest the Character of Chaucer's Knight? In Modern Language Notes, vol. xvii (1902), part 8.

Buchheim, C. A.

Chaucer's Clerke's Tale and Petrarch's Version of the Griselda Story. In Athenæum, 1894, No. 3470, p. 541 et seq.

Child, C. G.

Chaucer's House of Fame, and Boccaccio's Amorosa Visione. In Modern Language Notes, vol. x (1895), part 6, pp. 190-2.

Child, C. G.

Chaucer's Legend of Good Women and Boccaccio's De Genealogia Deorum. In Modern Language Notes, vol. xi (1896).

Clerke, E. M.

Boccaccio and Chaucer. In National Review, vol. viii (1886), p. 379.

Hamilton, G. L.

The Indebtedness of Chaucer's Troilus and Criseyde to Guido delle Colonne's Historia Troiana (New York, 1903). Speaks of the Filostrato.

Hammond, E. P.

Chaucer: a Bibliographical Manual (New York, 1908).

This is a splendid piece of work. For Chaucer and Boccaccio, see pp. 80-81, 151-2, 270-3, 305-7, 398-9, 486-7.

Jusserand, J. J.

Did Chaucer meet Petrarch? In The Nineteenth Century, No. 232 (1899), pp. 993-1005.

Ker, W. P.

Essays in Mediæval Literature (London, 1906).

Koch, Johann.

Essays on Chaucer, pp. 357-417 (1878).

Launsbury, Thos.

Studies in Chaucer, his Life and Writings, p. 235 (London, 1892).

Lowes, J. L.

The Prologue of the Legend of Good Women considered in Chronological Relation.

Publications of Mod. Lang. Ass. of America, vol. xx (1906).

Mather, A.

Chaucer in Italy. In Modern Language Notes, vol. xi (1896).

Ogle, G.

Gualtherus and Griselda, or The Clerke of Oxford's Tale, from Boccace, Petrarch, and Chaucer (Bristol, 1739).

Palgrave, F. T.

Chaucer and the Italian Renaissance. In The Nineteenth Century, vol. xxiv (1838), pp. 350-9.

Rossetti, W. M.

Chaucer's Troylus and Criseyde (from Harl. M.S., 3943), compared with Boccaccio's Filostrato. Chaucer Society (Trübner), part 1, 1875—part 2, 1883.

Tatlock, J.

Chaucer's Vitremyte. In Modern Language Notes, vol. xxi (1906), p. 62.

Tatlock, J.

The Dates of Chaucer's Troilus and Criseyde. In Modern Philology (Chicago, 1903).

Ward, A. W.

Chaucer, (London, 1879), p. 166.


FOREIGN WORKS

Ballmann, O.

Chaucers einfluss auf das englische drama im Zeitalter der Königen Elisabeth und der beiden ersten Stuart-Könige. In Anglia, Zeitschrift für Eng. Philologie, xxv (1902), p. 2 et seq.

Bellezza, P.

Introduzione allo studio de' fonti italiani di G. Chaucer, etc. (Milano, 1895).

Chiarini, C.

Dalle "Novelle di Canterbury" di G. Chaucer (Bologna, 1897).

Chiarini, C.

Intorno alle "Novelle di Canterbury" di G. Chaucer. In Nuova Antologia, vol. lxxii (1897), fasc. 21, p. 148, and fasc. 22, p. 325.

Demogoet, J.

Histoire des littératures étrangères considérées dans leurs rapports avec le développement de la littérature française. Littératures Méridionales. Italie-Espagne (Hachette, 1880). See cap. vi.

Engel, E.

Geschichte der englischen Litteratur von ihren Anfangen bis auf die neueste Zeit mit einem Anhange: Die amerikanische Litteratur (Leipzig, 1883).

Vol. iv of the Geschichte der Weltlitteratur in Einzeldarstellung. At pp. 54-76, Boccaccio and Chaucer are spoken of; at p. 133, Boccaccio and Sackville; at p. 263, Boccaccio and Dryden, etc.

Fischer, R.

Zu den Kunstformen des mittelalterlichen Epos. Hartmann's Iwein, Das Nibelungenlied, Boccaccio's Filostrato und Chaucer's Troylus und Cryseide. In Weiner Beiträge zur Englischen Philologie, vol. ix (1898).

Hortis, A.

Studj sulle opere Latine di Gio. Boccaccio con particolare riguardo alla storia dell' erudizione nel medioevo e alle litterature straniere (Trieste, 1879).

Kissner, A.

Chaucer in seinen Beziehungen zur italienischen Litteratur (Bonn, 1867).

This is the only general study of Chaucer's indebtedness to Italy.

Koch, T.

Chaucer Schriften. In Englische Studien, vol. xxxvi (1905), part i, pp. 131-49.

Koch, J.

Ein Beitrag zur Kritik Chaucers. In Englische Studien, vol. i (1877), pp. 249-93.

Koeppel, Emil.

Boccaccio's Amorosa Visione. In Anglia (under Chauceriana), vol. xiv (1892), pp. 233-8.

Landau, Marc.

Beiträge zur Geschichte der italienischen Novelle (Vienna, 1875).
Especially iv, 5.

Mounier, M.

La Renaissance de Dante à Luther (Paris, 1884).

See p. 183 et seq. for Boccaccio and Chaucer, Shakespeare, Dryden.

Rajna, P.

Le origini della novella narrata dal "Frankeleyn" nei Canterbury Tales del Chaucer. In Romania, xxxii (1903), pp. 204-67.

Refers to Decameron, v, 5.

Segré, C.

Chaucer e Boccaccio. In Fanfulla della Domenica, vol. xxii (1900), p. 47.

Segré, C.

Studi petrarcheschi (Firenze, 1903).

Torraca, F.

Un passo oscuro di G. Chaucer. In Journal of Comparative Literature, vol. i (1903).

Von Wlislocki, H.

Vergleichende Beiträge zu Chaucers Canterbury-Geschichten. In Zeitschrift für vergleichende Litteraturgeschichte und Ren. Litt., N.S., ii (1889), pp. 182-99.

Willert, H.

G. Chaucer, The House of Fame. Text, Varianten, Ammerkungen, Progr. Ostern., 1888 (Berlin, 1888).

For the Amorosa Visione and Chaucer.


(b) BOCCACCIO AND SHAKESPEARE

See also under Chaucer.

Chiarini, G.

Le fonti del mercante di Venezia. In Studi Shakespeariani (Livorno, 1897).

Concerned with Gower and Shakespeare, Decameron, x, 1.

Koeppel, E.

Studien zur Geschichte der italienischen Novelle in der Englischen Litteratur des sechzehnten Jahrhunderst (Strassburg, 1892). This is vol. lxx of the Quellen und Forschungen zur Sprach und Culturgeschichte der Germanischen Völker. A most important study of the English versions of the Decameron.

Leonhardt, B.

Zu Cymbelin. In Anglia, vii (1884), fasc. iii.

Levi, A. R.

Shakespeare e la parodia omerica. In Nuova Rassegna di Lett. Mod., vol. iv (1906), fasc. 2, pp. 113-16.

Concerning the Filostrato.

Levy, S.

Zu Cymbelin. In Anglia, vii (1884), p. 120 et seq.

S. Levy contends that Decameron, ii, 9 is the source of Cymbeline. B. Leonhardt denies it.

Mascetta-Caracci, L.

Shakespeare e i classici italiani a proposito di un sonetto di Guido Guinizzelli (Lanciano, 1902).

Ohle, R.

Shakespeares Cymbeline, und seine romanischen Vorläufer (Berlin, 1890).

P[aris], G.

Une version orientale du thème de "All's well that ends well." In Romania, vol. xvi (1887), p. 98 et seq.

Segré, C.

Un' eroina del B. e l' "Elena," Shakespeariana.

In Fanfulla della Domenica, vol. xxiii (1901), p. 16.

Compares "All's well that ends well" with Decameron, iii, 9.

Siefken, O.

Der Konstanze-Griseldetypus in der englischen Litteratur bis auf Shakespeare (Ruthenow, 1904).

For Decameron, x, 10.


APPENDIX VIII

SYNOPSIS OF THE DECAMERON TOGETHER WITH SOME WORKS TO BE CONSULTED


General
:

Manni, D. M. Istoria del Decameron (Firenze, 1742).

Bottari, G. Lezioni sopra il Decameron (Firenze, 1818).

Massarini, T. Storia e fisiologia dell' arte di ridere (Milan, 1901), vol. ii.


Concerning several tales
:

Di Francia, L. Alcune novelle del Decameron, in Giornale Stor. della Lett. Ital., vol. xliv (1904).

Treats of i, 2; iv, 2; v, 10; vii, 2; vii, 4; vii, 6; viii, 10; x, 8.

Zumbini, B. Alcune novelle del B. e i suoi criterii d' arte, in Atti della R. Acc. della Crusca (Firenze, 1905).

Treats of ii, 4; ii, 5; ii, 6; iii, 6; iv, 1; iv, 10; v, 6; vii, 2; x, 6.