Hymni ecclesiae

Verbum supernum prodiens,

Nec Patris linquens dexteram,

Ad opus suum exiens,

Venit ad vitae vesperam.

In mortem a discipulo

Suis tradendus aemulis,

Prius in vitae ferculo

Se tradidit discipulis.

Quibus sub bina specie

Carnem dedit et sanguinem;

Ut duplicis substantiae

Totum cibaret hominem.

Se nascens dedit socium,

Convescens in edulium,

Se moriens in pretium,

Se regnans dat in praemium.

O salutaris Hostia,

Quae coeli pandis ostium:

Bella premunt hostilia,

Da robur, fer auxilium.

Uni trinoque Domino

Sit sempiterna gloria:

Qui vitam sine termino

Nobis donet in patria.

Jesu dulcis memoria,

Dans vera cordi gaudia:

Sed super mel, et omnia,

Ejus dulcis praesentia.

Nil canitur suavius,

Nil auditor jucundius,

Nil cogitatur dulcius

Quam Jesus Dei Filius.

Jesu spes poenitentibus,

Quam pius es petentibus!

Quam bonus te quaerentibus!

Sed quid invenientibus?

Nec lingua valet dicere,

Nec littera exprimere:

Expertus potest credere,

Quid sit Jesum diligere.

Sis Jesu nostrum gaudium,

Qui es futurus praemium:

Sit nostra in te gloria,

Per cuncta semper saecula.

Jesu Rex admirabilis,

Et triumphator nobilis,

Dulcedo ineffabilis,

Totus desiderabilis.

Quando cor nostrum visitas,

Tunc lucet ei veritas,

Mundi vilescit vanitas,

Et intus fervet charitas.

Jesu dulcedo cordium,

Fons vivus, lumen mentium,

Excedens omne gaudium,

Et omne desiderium.

Jesum omnes agnoscite,

Amorem ejus poscite;

Jesum ardenter quaerite,

Quaerendo inardescite.

Te nostra Jesu vox sonet,

Nostri te mores exprimant;

Te corda nostra diligant,

Et nunc, et in perpetuum.

Jesu, decus angelicum,

In aure dulce canticum,

In ore mel mirificum,

In corde nectar coelicum.

Qui te gustant, esuriunt,

Qui bibunt, adhuc sitiunt,

Desiderare nesciunt,

Nisi Jesum, quem diligunt.

O Jesu mi dulcissime,

Spes suspirantis animae!

Te quaerunt piae lacrymae,

Te clamor mentis intimae.

Mane nobiscum Domine,

Et nos illustra lumine,

Pulsa mentis caligine,

Mundum reple dulcedine.

Jesu, flos Matris Virginis,

Amor nostrae dulcedinis,

Tibi laus, honor nominis,

Regnum beatitudinis.

Quodcumque in orbe nexibus revinxeris,

Erit revinctum, Petre, in arce siderum:

Et quod resolvit hic potestas tradita,

Erit solutum coeli in alto vertice:

In fine mundi judicabis saeculum.

Patri perenne sit per aevum gloria,

Tibique laudes concinamus inclytas,

Aeterne Nate: sit superne Spiritus

Honor tibi decusque: sancta jugiter

Laudetur omne Trinitas per saeculum.

Egregie Doctor Paule mores instrue,

Et nostra tecum pectora in coelum trahe:

Velata dum meridiem cernat Fides,

Et solis instar sola regnet Charitas.

Sit Trinitati sempiterna gloria,

Honor, potestas, atque jubilatio,

In unitate quae gubernat omnia,

Per universa aeternitatis saecula.

Te, Joseph, celebrent agmina coelitum,

Te cuncti resonent Christiadum chori,

Qui clarus meritis, junctus es inclytae

Casto foedere Virgini.

Almo cum tumidam germine conjugem

Admirans, dubio tangeris anxius,

Afflatu superi Flaminis Angelus

Conceptum puerum docet.

Tu natum Dominum stringis, ad exteras

Aegypti profugum tu sequeris plagas;

Amissum Solymis quaeris, et invenis,

Miscens gaudia fletibus.

Post mortem reliquos mors pia consecrat,

Palmamque emeritos gloria suscipit:

Tu vivens, superis par, frueris Deo,

Mira sorte beatior.^[2]

* * *^[3]

Nuntius celso veniens olympo,

Te patri magnum fore nasciturum;

Nomen, et vitae seriem gerendae

Omine promit.

Ille promissi dubius superni,

Perdidit promptae modulos loquelae:

Sed reformasti genitus peremptae

Organa vocis.

Ventris obstruso recubans cubili,

Senseras Regem thalamo manentem:

Hinc parens, nati meritis, uterque

Abdita pandit.

Sit decus Patri, genitaeque Proli,

Et tibi compar utriusque virtus

Spiritus semper, Deus unus omni

Temporis aevo.

Antra deserti teneris sub annis,

Civium turmas fugiens, petisti,

Ne levi posses maculare vitam

Crimine linguae.

Praebuit durum tegumen camelus

Artubus sacris, strophium bidentes;

Cui latex haustum, sociata pastum

Mella locustis.

Ceteri tantum cecinere Vatum

Corde praesago jubar affuturum;

Tu quidem mundi scelus auferentem

Indice prodis.

Non fuit vasti spatium per orbis

Sanctior quisquam genitus Joanne,

Qui nefas saecli meruit lavantem

Tingere lymphis.

Sit decus Patri, genitaeque Proli,

Et tibi compar utriusque virtus

Spiritus semper, Deus unus omni

Temporis aevo.

O nimis felix, meritique celsi,

Nesciens labem nivei pudoris,

Praepotens martyr, nemorumque cultor,

Maxime vatum.

Serta ter denis alios coronant

Aucta crementis, duplicata quosdam,

Trina te fructu cumulata centum

Nexibus ornant.^[4]

Laudibus cives celebrent superni,

Te Deus simplex, pariterque trine,

Supplices et nos veniam precamur:

Parce redemptis.

Decora lux Aeternitatis, auream

Diem beatis irrigavit ignibus,

Apostolorum quae coronat principes,

Reisque in astra liberam pandit viam.

Mundi magister, atque coeli janitor,

Romae parentes, arbitrique gentium,

Per ensis ille, hic per crucis victor necem

Vitae senatum laureati possident.

O Roma felix, quae duorum principum

Es consecrata glorioso sanguine.

Horum cruore purpurata ceteras

Excellis orbis una pulchritudines.

Sit Trinitati sempiterna gloria,

Honor, potestas, atque jubilatio,

In unitate quae gubernat omnia,

Per universa saeculorum saecula.

Pater superni luminis,

Cum Magdalenam respicis,

Flammas amoris excitas,

Geluque solvis pectoris.

Amore currit saucia,

Pedes beatos ungere,

Lavare fletu, tergere

Comis, et ore lambere.

Adstare non timet cruci,

Sepulchro inhaeret anxia:

Truces nec horret milites:

Pellit timorem charitas.

O vera, Christe, charitas,

Tu nostra purga crimina,

Tu corda reple gratia,

Tu redde coeli praemia.

Patri, simulque Filio,

Tibique sancte Spiritus,

Sicut fuit, sit jugiter

Saeclum per omne gloria.

Maria castis osculis

Lambit Dei vestigia:

Fletu rigat, tergit comis,

Detersa nardo perlinit.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Cum Spiritu Paraclito

Nunc, et per omne saeculum.

Miris modis repente liber, ferrea

Christo jubente vincla Petrus exuit;

Ovilis ille pastor, et rector gregis,

Vitae recludit pascua, et fontes sacros,

Ovesque servat creditas, arcet lupos.

Patri perenne sit per aevum gloria,

Tibique laudes concinamus inclytas,

Aeterne Nate; sit superne Spiritus

Honor tibi decusque: sancta jugiter

Laudetur omne Trinitas per saeculum.

Quicumque Christum quaeritis,

Oculos in altum tollite:

Illic licebit visere

Signum perennis gloriae.

Illustre quiddam cernimus,

Quod nesciat finem pati,

Sublime, celsum, interminum,

Antiquius coelo et chao.

Hic ille Rex est Gentium,

Populique Rex Judaici,

Promissus Abrahae Patri,

Ejusque in aevum semini.

Hunc et Prophetis testibus,

Iisdemque signatoribus,

Testatur et Pater jubet

Audire nos et credere.

Jesu tibi sit gloria,

Qui te revelas parvulis,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

Lux alma Jesu mentium

Dum corda nostra recreas,

Culpae fugas caliginem,

Et nos reples dulcedine.

Quam laetus est quem visitas!

Consors Paternae dexterae,

Tu dulce lumen patriae,

Carnis negatum sensibus.

Splendor Paternae gloriae,

Incomprehensa charitas,

Nobis amoris copiam

Largire per praesentiam.

Jesu tibi sit gloria,

Qui te revelas parvulis,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

Te splendor et virtus Patris,

Te vita, Jesu, cordium,

Ab ore qui pendent tuo,

Laudamus inter angelos.

Tibi mille densa millium

Ducum corona militat:

Sed explicat Victor crucem

Michael salutis signifer.

Draconis hic dirum caput

In ima pellit tartara,

Ducemque cum rebellibus

Coelesti ab arce fulminat.

Contra ducem superbiae

Sequamur hunc nos principem,

Ut detur ex Agni throno

Nobis corona gloriae.

Patri, simulque Filio,

Tibique sancte Spiritus;

Sicut fuit, sit jugiter

Saeclum per omne gloria.

Christe, sanctorum decus angelorum,

Gentis humanae Sator et Redemptor,

Coelitum nobis tribuas beatas

Scandere sedes.

Angelus pacis Michaël in aedes

Coelitus nostras veniat: serenae

Auctor ut pacis lacrymosa in orcum

Bella releget.

Angelus fortis Gabriel, ut hostes

Pellat antiquos, et amica coelo,

Quae triumphator statuit per orbem,

Templa revisat.

Angelus nostrae medicus salutis

Adsit e coelo Raphaël, ut omnes

Sanet aegrotos, dubiosque vitae

Dirigat actus.

Virgo dux pacis, genitrixque lucis,

Et sacer nobis chorus angelorum

Semper assistat, simul et micantis

Regia coeli.

Praestet hoc nobis Deitas beata

Patris, ac Nati, pariterque sancti

Spiritus, cujus resonat per omnem

Gloria mundum.

Aeterna Christi munera,

Apostolorum gloriam,

Palmas, et hymnos debitos

Laetis canamus mentibus.

Ecclesiarum principes,

Belli triumphales duces,

Coelestis aulae milites,

Et vera mundi lumina.

Devota Sanctorum Fides,

Invicta Spes credentium,

Perfecta Christi Charitas

Mundi tyrannum conterit.

In his Paterna gloria,

In his triumphat Filius,

In his voluntas Spiritus,

Coelum repletur gaudio.

Patri, simulque Filio,

Tibique sancte Spiritus,

Sicut fuit, sit jugiter

Saeclum per omne gloria.

Tristes erant apostoli

De Christi acerbo funere,

Quem morte crudelissima

Servi necarant impii.

Sermone verax angelus

Mulieribus praedixerat:

Mox ore Christus gaudium

Gregi feret fidelium.

Ad anxios apostolos

Currunt statim dum nuntiae,

Illae micantis obvia

Christi tenent vestigia.

Galilaeae ad alta montium

Se conferunt apostoli;

Jesuque, voti compotes,

Almo beantur lumine.

Ut sis perenne mentibus

Paschale Jesu gaudium;

A morte dira criminum

Vitae renatos libera.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In sempiterna saecula.

Paschale mundo gaudium

Sol nuntiat formosior,

Cum luce fulgentem nova

Jesum vident apostoli.

In carne Christi vulnera

Micare tanquam sidera

Mirantur, et quidquid vident

Testes fideles praedicant.

Rex Christe clementissime,

Tu corda nostra posside;

Ut lingua grates debitas

Tuo rependat nomini.

Ut sis perenne mentibus

Paschale Jesu gaudium:

A morte dira criminum

Vitae renatos libera.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In sempiterna saecula.

Deus, tuorum militum

Sors, et corona, praemium;

Laudes canentes Martyris

Absolve nexu criminis.

Hic nempe mundi gaudia,

Et blanda fraudum pabula,

Imbuta felle deputans

Pervenit ad coelestia.

Poenas cucurrit fortiter,

Et sustulit viriliter,

Fundensque pro te sanguinem,

Aeterna dona possidet.

Ob hoc precatu supplici

Te poscimus piissime;

In hoc triumpho Martyris

Dimitte noxam servulis.

Laus et perennis gloria

Patri sit atque Filio,

Sancto simul Paraclito,

In sempiterna saecula.

Rex gloriose martyrum,

Corona confitentium,

Qui respuentes terrea

Perducis ad coelestia:

Aurem benignam protinus

Intende nostris vocibus;

Trophaea sacra pangimus,

Ignosce quod deliquimus.

Tu vincis inter martyres,

Parcisque confessoribus:

Tu vince nostra crimina

Largitor indulgentiae.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In sempiterno saecula.

Christo profusum sanguinem,

Et martyrum victorias,

Dignamque coelo lauream

Laetis sequamur vocibus.

Terrore victo saeculi,

Poenisque spretis corporis,

Mortis sacrae compendio

Vitam beatam possident.

Traduntur igni martyres,

Et bestiarum dentibus;

Armata saevit ungulis

Tortoris insani manus.

Nudata pendent viscera,

Sanguis sacratus funditur:

Sed permanent immobiles

Vitae perennis gratia.

Te nunc Redemptor quaesumus,

Ut martyrum consortio

Jungas precantes servulos

In sempiterna saecula.

Sanctorum meritis inclyta gaudia

Pangamus socii, gestaque fortia:

Gliscens fert animus promere cantibus

Victorum genus optimum.

Hi sunt quos fatue mundus abhorruit;

Hunc fructu vacuum, floribus aridum

Contempsere tui nominis asseclae,

Jesu rex bone coelitum.

Hi pro te furias atque minas truces

Calcarunt hominum, saevaque verbera;

His cessit lacerans fortiter ungula,

Nec carpsit penetralia.

Caeduntur gladiis more bidentium:

Non murmur resonat, non querimonia:

Sed corde impavido mens bene conscia

Conservat patientiam.

Quae vox, quae poterit lingua retexere,

Quae tu martyribus munera praeparas?

Rubri nam fluido sanguine fulgidis

Cingunt tempora laureis.

Te summa o Deitas, unaque poscimus,

Ut culpas abigas, noxia subtrahas,

Des pacem famulis, ut tibi gloriam

Annorum in seriem canant.

Iste Confessor Domini, colentes

Quem pie laudant populi per orbem,

Hac die laetus meruit beatas

Scandere sedes.

Qui pius, prudens, humilis, pudicus,

Sobriam duxit sine labe vitam,

Donec humanos animavit aurae

Spiritus artus.

Cujus ob praestans meritum frequenter

Aegra quae pa sim jacuere membra,

Viribus morbi domitis, saluti

Restituuntur.

Noster hinc illi chorus obsequentem

Concinit laudem, celebresque palmas;

Ut piis ejus precibus juvemur

Omne per aevum.

Sit salus illi, decus, atque virtus,

Qui super coeli solio coruscans,

Totius mundi seriem gubernat

Trinus, et unus.

Jesu Redemptor omnium,

Perpes corona praesulum,

In hac die clementius

Indulgeas precantibus:

Tui sacri qua nominis

Confessor almus claruit;

Hujus celebrat annua

Devota plebs solemnia.

Qui rite mundi gaudia

Hujus caduca respuens,

Aeternitatis praemio

Potitur inter angelos.

Hujus benignus annue

Nobis sequi vestigia:

Hujus precatu servulis

Dimitte noxam criminis.

Sit, Christe Rex piissime,

Tibi, Patrique gloria,

Cum Spiritu Paraclito,

Nunc, et per omne saeculum.

Jesu corona celsior,

Et veritas sublimior,

Qui confitenti servulo

Reddis perenne praemium:

Da supplicanti coetui,

Hujus rogatu, noxii

Remissionem criminis,

Rumpendo nexum vinculi.

Anni reverso tempore

Dies refulsit lumine,

Quo sanctus hic de corpore,

Migravit inter sidera.

Hic vana terrae gaudia,

Et luculenta praedia,

Polluta sorde deputans,

Ovans tenet coelestia.

Te christe Rex piissime

Hic confitendo jugiter,

Calcavit artes daemonum,

Saevumque averni principem.

Virtute clarus et fide,

Confessione sedulus,

Jejuna membra deferens

Dapes supernas obtinet.

Proinde te piissime

Precamur omnes supplices,

Nobis ut hujus gratia

Poenas remittas debitas.

Patri perennis gloria,

Natoque Patris unico,

Sanctoque sit Paraclito,

Per omne semper saeculum.

Jesu, corona Virginum,

Quem mater illa concipit,

Quae sola Virgo parturit,

Haec vota clemens accipe.

Qui pergis inter lilia,

Septus choreis Virginum,

Sponsus decorus gloria,

Sponsisque reddens praemia.

Quocumque tendis, Virgines

Sequuntur, atque laudibus

Post te canentes cursitant,

Hymnosque dulces personant.

Te deprecamur supplices,

Nostris ut addas sensibus,

Nescire prorsus omnia

Corruptionis vulnera.

Virtus, honor, laus, gloria,

Deo Patri, cum Filio,

Sancto simul Paraclito,

In saeculorum saecula.

Fortem virili pectore

Laudemus omnes feminam,

Quae sanctitatis gloria

Ubique fulget inclyta.

Haec sancto amore saucia,

Dum mundi amorem noxium

Horrescit, ad coelestia

Iter peregit arduum.

Carnem domans jejuniis,

Dulcique mentem pabulo

Orationis nutriens,

Coeli potitur gaudiis.

Rex Christe virtus fortium,

Qui magna solus efficis,

Hujus precatu quaesumus,

Audi benignos supplices.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Cum Spiritu Paraclito,

Nunc, et per omne saeculum.

Coelestis urbs Jerusalem,

Beata pacis visio,

Quae celsa de viventibus

Saxis ad astra tolleris.

Sponsaeque ritu cingeris

Mille angelorum millibus.

O sorte nupta prospera,

Dotata Patris gloria,

Respersa sponsi gratia,

Regina formosissima,

Christo jugata principi,

Coeli corusca civitas.

Hic margaritis emicant,

Patentque cunctis ostia;

Virtute namque praevia

Mortalis illuc ducitur,

Amore Christi percitus

Tormenta quisquis sustinet.

Scalpri salubris ictibus,

Et tunsione plurima;

Fabri polita malleo

Hanc saxa molem construunt,

Aptisque juncta nexibus

Locantur in fastigio.

Decus Parenti debitum

Sit usquequaque Altissimo,

Natoque Patris unico,

Et inclyto Paraclito,

Cui laus, potestas, gloria

Aeterna sit per saecula.