Hymni ecclesiae

Verbum supernum prodiens

E Patris aeterni sinu,

Qui natus orbi subvenis,

Labente cursu temporis;

Illumina nunc pectora,

Tuoque amore concrema;

Ut cor caduca deserens

Coeli voluptas impleat.

Ut cum tribunal Judicis

Damnabit igni noxios,

Et vox amica debitum

Vocabit ad coelum pios;

Non esca flammarum nigros

Volvamur inter turbines,

Vultu Dei sed compotes

Coeli fruamur gaudiis.

Patri, simulque Filio,

Tibique, sancte Spiritus,

Sicut fuit, sit jugiter

Saeclum per omne gloria.

En clara vox redarguit

Obscura quaeque personans:

Procul fugentur somnia:

Ab alto Jesus promicat.

Mens jam resurgat torpida,

Non amplius jacens humi:

Sidus refulget jam novum,

Ut tollat omne noxium.

En Agnus ad nos mittitur

Laxare gratis debitum:

Omnes simul cum lacrymis

Precemur indulgentiam:

Ut cum secundo fulserit,

Metuque mundum cinxerit,

Non pro reatu puniat,

Sed nos pius tunc protegat.

Virtus, honor, laus, gloria

Deo Patri cum Filio,

Sancto simul Paraclito,

In saeculorum saecula.

Jesu Redemptor omnium,

Quem lucis ante originem

Parem Paternae gloriae

Pater supremus edidit.

Tu lumen, et splendor Patris,

Tu spes perennis omnium,

Intende quas fundunt preces

Tui per orbem servuli.

Memento, rerum Conditor,

Nostri quod olim corporis,

Sacrata ab alvo Virginis

Nascendo, formam sumpseris.

Testatur hoc praesens dies

Currens per anni circulum,

Quod solus e sinu Patris

Mundi salus adveneris.

Hunc astra, tellus, aequora,

Hunc omne, quod coelo subest,

Salutis Auctorem novae

Novo salutat cantico.

Et nos, beata quos sacri

Rigavit unda sanguinis,

Natalis ob diem tui

Hymni tributum solvimus.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

A solis ortus cardine

Ad usque terrae limitem,

Christum canamus Principem,

Natum Maria Virgine.

Beatus auctor saeculi

Servile corpus induit,

Ut carne carnem liberans,

Ne perderet quos condidit.

Castae Parentis viscera

Coelestis intrat gratia;

Venter Puellae bajulat

Secreta, quae non noverat.

Domus pudici pectoris

Templum repente fit Dei:

Intacta nesciens virum,

Concepit alvo Filium.

Enititur puerpera,

Quem Gabriel praedixerat,

Quem ventre matris gestiens,

Baptista clausum senserat.

Foeno jacere pertulit:

Praesepe non abhorruit:

Et lacte modico pastus est,

Per quem nec ales esurit.

Gaudet chorus coelestium,

Et angeli canunt Deo:

Palamque fit pastoribus

Pastor, Creator omnium.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

Audit tyrannus anxius

Adesse regum Principem,

Qui nomen Israel regat,

Teneatque David regiam.

Exclamat amens nuntio:

Successor instat, pellimur;

Satelles i, ferrum rape;

Perfunde cunas sanguine.

Quid proficit tantum nefas?

Quid crimen Herodem juvat?

Unus tot inter funera

Impune Christus tollitur.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

Salvete flores Martyrum,

Quos lucis ipso in lumine

Christi insecutor sustulit,

Ceu turbo nascentes rosas.

Vos prima Christi victima,

Grex immolatorum tener,

Aram sub ipsam simplices

Palma et coronis luditis.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui natus es de Virgine,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

Crudelis Herodes, Deum

Regem venire quid times?

Non eripit mortalia,

Qui regna dat coelestia.

Ibant Magi, quam viderant,

Stellam sequentes praeviam:

Lumen requirunt lumine,

Deum fatentur munere.

Lavacra puri gurgitis

Coelestis Agnus attigit,

Peccata, quae non detulit,

Nos abluendo sustulit.

Novum genus potentiae:

Aquae rubescunt hydriae,

Vinumque jussa fundere,

Mutavit unda originem.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui apparuisti gentibus,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

O sola magnarum urbium

Major Bethlem, cui contigit

Ducem salutis coelitus

Incorporatum gignere:

Quem stella, quae solis rotam

Vincit decore ac lumine,

Venisse terris nuntiat

Cum carne terrestri Deum.

Videre postquam illum Magi,

Eoa promunt munera;

Stratique votis offerunt

Thus, myrrham, et aurum regium.

Regem Deumque annuntiant

Thesaurus et fragrans odor

Thuris Sabaei; ac myrrheus

Pulvis sepulchrum praedocet.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui apparuisti gentibus,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

Audi, benigne Conditor,

Nostras preces cum fletibus,

In hoc sacro jejunio

Fusas quadragenario.

Scrutator alme cordium,

Infirma tu scis virium:

Ad te reversis exhibe

Remissionis gratiam.

Multum quidem peccavimus,

Sed parce confitentibus:

Ad nominis laudem tui

Confer medelam languidis.

Concede nostrum conteri

Corpus per abstinentiam:

Culpae ut relinquant pabulum

Jejuna corda criminum.

Praesta beata Trinitas,

Concede simplex Unitas,

Ut fructuosa sint tuis

Jejuniorum munera.

Ex more docti mystico

Servemus hoc jejunium,

Deno dierum circulo

Ducto quater notissimo.

Lex et Prophetae primitus

Hoc praetulerunt, postmodum

Christus sacravit, omnium

Rex atque Factor temporum.

Utamur ergo parcius

Verbis, cibis, et potibus,

Somno, jocis, et arctius

Perstemus in custodia.

Vitemus autem noxia,

Quae subruunt mentes vagas,

Nullumque demus callidi

Hostis locum tyrannidi.

Flectamus iram vindicem,

Ploremus ante Judicem,

Clamemus ore supplici,

Dicamus omnes cernui:

Nostris malis offendimus

Tuam Deus clementiam:

Effunde nobis desuper

Remissor indulgentiam.

Memento quod sumus tui,

Licet caduci, plasmatis:

Ne des honorem nominis

Tui, precamur, alteri.

Laxa malum quod fecimus,

Auge bonum quod poscimus;

Placere quo tandem tibi

Possimus hic, et perpetim.

Praesta beata Trinitas,

Concede simplex Unitas;

Ut fructuosa sint tuis

jejuniorum munera.

O sol salutis, intimis

Jesu refulge mentibus,

Dum nocte pulsa gratior

Orbi dies renascitur.

Dans tempus acceptabile,

Da, lachrymarum rivulis

Lavare cordis victimam,

Quam laeta adurat Charitas.

Quo fonte manavit nefas,

Fluent perennes lacrymae,

Si virga poenitentiae

Cordis rigorem conterat.

Dies venit, dies tua,

In qua reflorent omnia:

Laetemur et nos in viam

Tua reducti dextera.

Te prona mundi machina

Clemens adoret Trinitas,

Et nos novi per gratiam

Novum canamus canticum.

Vexilla regis prodeunt,

Fulget crucis mysterium,

Qua vita mortem pertulit,

Et morte vitam protulit.

Quae vulnerata lanceae

Mucrone diro, criminum

Ut nos lavaret sordibus,

Manavit unda et sanguine.

Impleta sunt, quae concinit

David fideli carmine,

Dicendo nationibus:

Regnavit a ligno Deus.

Arbor decora et fulgida,

Ornata regis purpura,

Electa digno stipite

Tam sancta membra tangere.

Beata, cujus brachiis

Pretium pependit saeculi,

Statera facta corporis,

Tulitque praedam tartani.^[1]

Te, fons salutis Trinitas,

Collaudet omnis spiritus:

Quibus crucis victoriam

Largiris, adde praemium.

Pange lingua gloriosi

Lauream certaminis,

Et super crucis trophaeo

Dic triumphum nobilem:

Qualiter Redemptor orbis

Immolatus vicerit.

De Parentis protoplasti

Fraude Factor condolens,

Quando pomi noxialis

In necem morsu ruit:

Ipse lignum tunc notavit,

Damna ligni ut solveret.

Hoc opus nostrae salutis

Ordo depoposcerat;

Multiformis proditoris

Ars ut artem falleret,

Et medelam ferret inde,

Hostis unde laeserat.

Quando venit ergo sacri

Plenitudo temporis,

Missus est ab arce Patris

Natus, orbis Conditor;

Atque ventre Virginali

Carne amictus prodiit.

Vagit infans inter arcta

Conditus praesepia;

Membra pannis involuta

Virgo Mater alligat;

Et Dei manus, pedesque,

Stricta cingit fascia.

Sempiterna sit beatae

Trinitati gloria,

Aequa Patri, Filioque:

Par decus Paraclito:

Unius Trinique nomen:

Laudet universitas.

Lustra sex qui jam peregit,

Tempus implens corporis,

Sponte libera Redemptor,

Passioni deditus,

Agnus in crucis levatur

Immolandus stipite.

Felle potus ecce languet:

Spina, clavi, lancea

Mite corpus perforarunt:

Unda manat, et cruor:

Terra, pontus, astra, mundus,

Quo lavantur flumine!

Crux fidelis, inter omnes

Arbor una nobilis:

Silva talem nulla profert

Fronde, flore, germine:

Dulce ferrum, dulce lignum,

Dulce pondus sustinent.

Flecte ramos arbor alta,

Tensa laxa viscera,

Et rigor lentescat ille,

Quem dedit nativitas,

Et superni membra Regis

Tende miti stipite.

Sola digna tu fuisti

Ferre mundi victimam:

Atque portum praeparare

Arca mundo naufrago,

Quam sacer cruor perunxit,

Fusus Agni corpore.

Sempiterna sit beatae

Trinitati gloria,

Aequa Patri, Filioque,

Par decus Paraclito:

Unius Trinique nomen

Laudet universitas.

Ad regias Agni dapes

Stolis amicti candidis

Post transitum maris Rubri

Christo canamus Principi:

Divina cujus charitas

Sacrum propinat sanguinem,

Almique membra corporis

Amor Sacerdos immolat.

Sparsum cruorem postibus

Vastator horret angelus:

Fugitque divisum mare:

Merguntur hostes fluctibus.

Jam Pascha nostrum Christus est,

Paschalis idem victima,

Et pura puris mentibus

Sinceritatis azyma.

O vera coeli victima,

Subjecta cui sunt tartara,

Soluta mortis vincula,

Recepta vitae praemia.

Victor subactis inferis

Trophaea Christus explicat,

Coeloque aperto, subditum

Regem tenebrarum trahit.

Ut sis perenne mentibus,

Paschale Jesu gaudium:

A morte dira criminum

Vitae renatos libera.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In sempiterna saecula.

Rex sempiterne coelitum,

Rerum Creator omnium,

Aequalis ante saecula

Semper Parenti Filius.

Nascente qui mundo Faber

Imaginem vultus tui

Tradens Adamo, nobilem

Limo jugasti spiritum.

Cum livor et fraus daemonis

Foedasset humanum genus:

Tu carne amictus, perditam

Formam reformas artifex.

Qui natus olim e Virgine,

Nunc e sepulchro nasceris,

Tecumque nos a mortuis

Jubes sepultos surgere.

Qui pastor aeternus gregem

Aqua lavas Baptismatis:

Haec est lavacrum mentium:

Haec est sepulchrum criminum.

Nobis diu qui debitae

Redemptor affixus cruci,

Nostrae dedisti prodigus

Pretium salutis sanguinem.

Ut sis perenne mentibus

Paschale Jesu gaudium:

A morte dira criminum

Vitae renatos libera.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In sempiterna saecula.

Aurora coelum purpurat,

Aether resultat laudibus,

Mundus triumphans jubilat,

Horrens avernus infremit.

Rex ille dum fortissimus

De mortis inferno specu

Patrum Senatum liberum

Educit ad vitae jubar.

Cujus sepulchrum plurimo

Custode signabat lapis,

Victor triumphat, et suo

Mortem sepulchro funerat.

Sat funeri, sat lacrymis,

Sat est datum doloribus:

Surrexit extinctor necis,

Clamat corascans angelus.

Ut sis perenne mentibus

Paschale Jesu gaudium;

A morte dira criminum

Vitae renatos libera.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In sempiterna saecula.

Salutis humanae Sator,

Jesu voluptas cordium,

Orbis redempti Conditor,

Et casta lux amantium.

Qua victus es clementia,

Ut nostra ferres crimina?

Mortem subires innocens,

A morte nos ut tolleres?

Perrumpis infernum chaos,

Vinctis catenas detrahis;

Victor triumpho nobili

Ad dexteram Patris sedes.

Te cogat indulgentia,

Ut damna nostra sarcias,

Tuique vultus compotes

Dites beato lumine.

Tu dux ad astra, et semita,

Sis meta nostris cordibus,

Sis lacrymarum gaudium,

Sis dulce vitae praemium.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui victor in coelum redis,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

Aeternae Rex altissime,

Redemptor et fidelium,

Cui mors perempta detulit

Summae triumphum gloriae;

Ascendis orbes siderum,

Quo te vocabat coelitus

Collata, non humanitus

Rerum potestas omnium.

Ut trina rerum machina,

Coelestium, terrestrium,

Et inferorum condita,

Flectat genu jam subdita.

Tremunt videntes angeli

Versam vicem mortalium:

Peccat caro, mundat caro,

Regnat Deus Dei caro.

Sis ipse nostrum gaudium,

Manens olympo praemium;

Mundi regis qui fabricam,

Mundana vincens gaudia.

Hinc te precantes quaesumus,

Ignosce culpis omnibus,

Et corda sursum subleva

Ad te superna gratia:

Ut cum repente coeperis

Clarere nube Judicis,

Poenas repellas debitas,

Reddas coronas perditas.

Jesu, tibi sit gloria,

Qui victor in coelum redis,

Cum Patre et almo Spiritu,

In sempiterna saecula.

Veni, Creator Spiritus,

Mentes tuorum visita,

Imple superna gratia,

Quae tu creasti, pectora.

Qui diceris Paraclitus,

Altissimi donum Dei,

Fons vivus, ignis, charitas,

Et spiritalis unctio.

Tu septiformis munere,

Digitus Paternae dexterae,

Tu rite promissum Patris,

Sermone ditans guttura.

Accende lumen sensibus,

Infunde amorem cordibus,

Infirma nostri corporis

Virtute firmans perpeti.

Hostem repellas longius,

Pacemque dones protinus;

Ductore sic te praevio

Vitemus omne noxium.

Per te sciamus da Patrem,

Noscamus atque Filium;

Teque utriusque Spiritum

Credamus omni tempore.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In saeculorum saecula.

Jam Christus astra ascenderat,

Reversus unde venerat,

Patris fruendum munere

Sanctum daturus Spiritum.

Solemnis urgebat dies,

Quo mystico septemplici

Orbis volutus septies

Signat beata tempora.

Cum lucis hora tertia

Repente mundus intonat,

Apostolis orantibus

Deum venire nuntiat.

De Patris ergo lumme

Decorus ignis almus est,

Qui fida Christi pectora

Calore Verbi compleat.

Impleta gaudent viscera,

Afflata sancto Spiritu,

Vocesque diversas sonant,

Fantur Dei magnalia.

Notique cunctis Gentibus,

Graecis, Latinis, Barbaris,

Simulque demirantibus,

Linguis loquuntur omnium.

Judea tunc incredula,

Vesana torvo spiritu,

Madere musto sobrios

Christi fideles increpat.

Sed editis miraculis,

Occurrit, et docet Petrus,

Falsum profari perfidos,

Joele teste comprobans.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In saeculorum saecula.

Beata nobis gaudia

Anni reduxit orbita,

Cum Spiritus Paraclitus

Illapsus est Apostolis.

Ignis vibrante lumine

Linguae figuram detulit,

Verbis ut essent proflui,

Et charitate fervidi.

Linguis loquuntur omnium:

Turbae pavent Gentilium:

Musto madere deputant,

Quos Spiritus repleverat.

Patrata sunt haec mystice,

Paschae peracto tempore,

Sacro dierum circulo,

Quo lege fit remissio.

Te nunc Deus piissime,

Vultu precamur cernuo,

Illapsa nobis coelitus

Largire dona Spiritus.

Dudum sacrata pectora

Tua replesti gratia:

Dimitte nostra crimina,

Et da quieta tempora.

Deo Patri sit gloria,

Et Filio, qui a mortuis

Surrexit, ac Paraclito,

In saeculorum saecula.

Summe Parens clementiae,

Mundi regis qui machinam,

Unius et substantiae,

Trinusque personis Deus.

Da dexteram surgentibus,

Exurgat ut mens sobria,

Flagrans et in laudem Dei

Grates rependat debitas.

Deo Patri sit gloria,

Natoque Patris Unico,

Cum Spiritu Paraclito

In sempiterna saecula.

Tu Trinitatis Unitas,

Orbem potenter quae regis,

Attende laudis canticum,

Quod excubantes psallimus.

Ortus refulget lucifer,

Praeitque solem nuntius:

Cadunt tenebrae noctium:

Lux sancta nos illuminet.

Deo Patri sit gloria,

Ejusque soli Filio,

Cum Spiritu Paraclito,

Nunc, et per omne saeculum.

Pange lingua gloriosi

Corporis mysterium,

Sanguinisque pretiosi,

Quem in mundi pretium

Fructus ventris generosi

Rex effudit gentium.

Nobis datus, nobis natus

Ex intacta Virgine,

Et in mundo conversatus,

Sparso verbi semine,

Sui moras incolatus

Miro clausit ordine.

In supremae nocte coenae

Recumbens cum fratribus,

Observata lege plene

Cibis in legalibus,

Cibum turbae duodenae

Se dat suis manibus.

Verbum caro, panem verum

Verbo carnem efficit:

Fitque sanguis Christi merum:

Et si sensus deficit:

Ad firmandum cor sincerum

Sola fides sufficit.

Tantum ergo Sacramentum

Veneremur cernui:

Et antiquum documentum

Novo cedat ritui:

Praestet fides supplementum

Sensuum defectui.

Genitori, Genitoque

Laus et jubilatio,

Salus, honor, virtus quoque

Sit et benedictio;

Procedenti ab utroque

Compar sit laudatio.

Sacris solemniis juncta sint gaudia,

Et ex praecordiis sonent praeconia;

Recedant vetera, nova sint omnia,

Corda, voces, et opera.

Noctis recolitur coena novissima,

Qua Christus creditur agnum et azyma

Dedisse fratribus, juxta legitima

Priscis indulta patribus.

Post agnum typicum, expletis epulis,

Corpus Dominicum datum discipulis,

Sic totum omnibus, quod totum singulis,

Ejus fatemur manibus.

Dedit fragilibus corporis ferculum,

Dedit et tristibus sanguinis poculum,

Dicens, Accipite quod trado vasculum,

Omnes ex eo bibite.

Sic sacrificium istud instituit,

Cujus officium committi voluit

Solis presbyteris, quibus sic congruit,

Ut sumant, et dent ceteris.

Panis angelicus fit panis hominum:

Dat panis coelicus figuris terminum:

O res mirabilis, manducat Dominum

Pauper, servus, et humilis.

Te trina Deitas unaque poscimus,

Sic nos tu visita, sicut te colimus:

Per tuas semitas duc nos quo tendimus,

Ad lucem, quam inhabitas.