[ccxvii] [p. 464.
The Gambor Dance (Main Gambor) should be illustrated by the Shaʿir Radin, which, however, is far too long to be given in extenso.
It begins:—
Anggrek dewana berjambangan,
Kapala Gempa Raja Wolanda;
Tabek Tuan Dewa Kayangan,
Handak di-sambut Paduka chunda.
Anggrek dewana tengah sagara,
Sĕlang berawan di-makan kuda;
Tabek Tuan Dewa Udara
Di-pohunkan turun chunda anak’nda.
Anggrek dewana diatas papan,
Jatoh sa-kaki di-makan kuda;
Tabek Tuan Batara Kuripan,
Di-pohunkan Tuan sakalian anak’nda.
Anggrek dewana di tengah sagara,
Daun di-makan burong Garuda;
Tabek Tuan Batara Indra,
Di-pohunkan turun Paduka anak’nda.
Anggrek dewana di-sambar hĕlang,
Bunga-nya habis di-makan kuda;
Tabek Tuan Batara Gugĕlang,
Di-pohunkan turun Paduka anak’nda.
Anggrek dewana Naga Sari,
Meraksi kain Wolanda;
Tabek Tuanku Batara Sari,
Di-pohunkan turun Paduka anak’nda.
The ending is:—
Anggrek dewana berjambangan,
Kapal kembali lalu ka Jawa;
Tabek Tuanku Dewa Kayangan,
Sudah kembali chunda anak’nda,
Anggrek dewana di tengah sagara,
Sĕdang berdaun di-makan kuda;
Tabek sakalian isi Udara,
Sudah kembali chunda anak’nda.
Adoh Pekulun Sang Perbu,
Mu terjalan Dewa Kayangan
Semperna pekulun Batara Guru,
Sudah kembali chunda sakalian.
Jangan Tuan berpauh (?) padi,
Jikalau bidok sĕrĕmpu juga;
Jangan-lah Tuan berjauh hati,
Jikalau hidup bertĕmu juga.
Tanam kĕmbili didalam jambangan,
Anak rusa memakan rumput;
Kembali-lah Tuan orang kayangan
Esok lusa pula ’ku jĕmput.
[Tamat-lah Shaʿir Dewa Kayangan,
Tamat didalam balei pengadapan;
Serta meminta’ bias kasihan
Kapada tuan wakil karaja’an.
Tamat kapada hari-nya Khamis,
Perkata’an banyak tiada berjenis;
Didalam masa dudok menulis
Terkenangkan sakit penghabis-habis]