The information concerning the dates at which the plays of the great Attic dramatists were produced, and the success which they met with in the competitions, is derived from various brief notices, which occur mostly in the Arguments prefixed to the different plays, and which were ultimately derived from Aristotle’s Didascaliae, or from other collections of the same kind (see chap. i. p. 47). A list of these notices is here appended:—
472 B.C.
Arg. Aesch., Persae: Ἐπὶ Μένωνος τραγῳδῶν Αἰσχύλος ἐνίκα Φινεῖ, Πέρσαις, Γλαύκῳ, Προμηθεῖ.
467 B.C.
Arg. Aesch. Septem: Ἐδιδάχθη ἐπὶ Θεαγενίδου ὀλυμπιάδι οηʹ. ἐνίκα Λαΐῳ, Οἰδίποδι, Ἑπτὰ ἐπὶ Θήβας, Σφιγγὶ σατυρικῇ. δεύτερος Ἀριστίας Περσεῖ, Ταντάλῳ, Παλαισταῖς σατυρικοῖς τοῖς Πρατίνου πατρός. τρίτος Πολυφράδμων Λυκουργείᾳ τετραλογίᾳ.
458 B.C.
Arg. Aesch. Agamemnon: Ἐδιδάχθη τὸ δρᾶμα ἐπὶ ἄρχοντος Φιλοκλέους, ὀλυμπιάδι ὀγδοηκοστῇ ἔτει δευτέρῳ. πρῶτος Αἰσχύλος Ἀγαμέμνονι, Χοηφόροις, Εὐμενίσι, Πρωτεῖ σατυρικῷ. ἐχορήγει Ξενοκλῆς Ἀφιδνεύς.
455 B.C.
Vit. Eurip. p. 4 Dindf.: Ἤρξατο δὲ διδάσκειν (ὁ Εὐριπίδης) ἐπὶ Καλλίου ἄρχοντος κατ’ ὀλυμπιάδα παʹ ἔτει αʹ, πρῶτον δ’ ἐδίδαξε τὰς Πελιάδας, ὅτε καὶ τρίτος ἐγένετο.
450 B.C. (?)
Arg. Eur. Rhesus: Ἐν μέντοι ταῖς διδασκαλίαις ὡς γνήσιον ἀναγέγραπται. Schol. Rhes. 529: Κράτης ἀγνοεῖν φησι τὸν Εὐριπίδην τὴν περὶ τὰ μετέωρα θεωρίαν διὰ τὸ νέον εἶναι ὅτε τὸν Ῥῆσον ἐδίδασκε.
438 B.C.
Arg. Eur. Alcestis: Ἐδιδάχθη ἐπὶ Γλαυκίνου ἄρχοντος ὀλυμπιάδι πεʹ, πρῶτος ἦν Σοφοκλῆς, δεύτερος Εὐριπίδης Κρήσσαις, Ἀλκμαίωνι τῷ διὰ Ψωφῖδος, Τηλέφῳ, Ἀλκήστιδι.
431 B.C.
Arg. Eur. Medea: Ἐδιδάχθη ἐπὶ Πυθοδώρου ἄρχοντος κατὰ τὴν ὀγδοηκοστὴν ἑβδόμην ὀλυμπιάδα. πρῶτος Εὐφορίων, δεύτερος Σοφοκλῆς, τρίτος Εὐριπίδης Μηδείᾳ, Φιλοκτήτῃ, Δίκτυϊ, Θερισταῖς σατύροις. οὐ σώζεται.
430 B.C. (?)
Aristid. vol. ii. p. 334 Dindf.: Σοφοκλῆς Φιλοκλέους ἡττᾶτο ἐν Ἀθηναίοις τὸν Οἰδίπουν, ὦ Ζεῦ καὶ θεοί.
428 B.C.
Arg. Eur. Hippolytus: Ἐδιδάχθη ἐπὶ Ἀμείνονος ἄρχοντος ὀλυμπιάδι ὀγδοηκοστῇ ἑβδόμῃ, ἔτει τετάρτῳ. πρῶτος Εὐριπίδης, δεύτερος Ἰοφῶν, τρίτος Ἴων.
425 B.C.
Arg. Arist. Acharnenses: Ἐδιδάχθη ἐπὶ Εὐθύνου ἄρχοντος ἐν Ληναίοις διὰ Καλλιστράτου· καὶ πρῶτος ἦν. δεύτερος Κρατῖνος Χειμαζομένοις· οὐ σώζονται. τρίτος Εὔπολις Νουμηνίαις.
424 B.C.
Arg. Arist. Equites: Ἐδιδάχθη τὸ δρᾶμα ἐπὶ Στρατοκλέους ἄρχοντος δημοσίᾳ εἰς Λήναια, δι’ αὐτοῦ τοῦ Ἀριστοφάνους. πρῶτος ἐνίκα· δεύτερος Κρατῖνος Σατύροις· τρίτος Ἀριστομένης Ὑλοφόροις.
423 B.C.
Arg. Arist. Nubes: Αἱ πρῶται Νεφέλαι ἐν ἄστει ἐδιδάχθησαν ἐπὶ ἄρχοντος Ἰσάρχου, ὅτε Κρατῖνος μὲν ἐνίκα Πυτίνῃ, Ἀμειψίας δὲ Κόννῳ.
422 B.C.
Arg. Arist. Nubes: Αἱ δὲ δεύτεραι Νεφέλαι ἐπὶ Ἀμεινίου ἄρχοντος.
Arg. Arist. Vespae: Ἐδιδάχθη ἐπὶ ἄρχοντος Ἀμεινίου διὰ Φιλωνίδου εἰς Λήναια· καὶ ἐνίκα πρῶτος. δεύτερος ἦν Φιλωνίδης Προάγωνι, Λεύκων Πρέσβεσι τρίτος. (See p. 21, n. 2).
421 B.C.
Arg. Arist. Pax: Ἐνίκησε δὲ τῷ δράματι ὁ ποιητὴς ἐπὶ ἄρχοντος Ἀλκαίου, ἐν ἄστει. πρῶτος Εὔπολις Κόλαξι, δεύτερος Ἀριστοφάνης Εἰρήνῃ, τρίτος Λεύκων Φράτορσι. τὸ δὲ δρᾶμα ὑπεκρίνατο Ἀπολλόδωρος ✱ἡνίκα ἑρμῆν λοιοκρότης✱. (See p. 41, n. 2).
415 B.C.
Ael. Var. Hist. ii. 8: Κατὰ τὴν πρώτην καὶ ἐνενηκοστὴν ὀλυμπιάδα ... ἀντηγωνίσαντο ἀλλήλοις Ξενοκλῆς καὶ Εὐριπίδης· καὶ πρῶτός γε ἦν Ξενοκλῆς, ὅστις ποτὲ οὗτός ἐστιν, Οἰδίποδι καὶ Λυκάονι καὶ Βάκχαις καὶ Ἀθάμαντι σατυρικῷ. τούτου δεύτερος Εὐριπίδης ἦν Ἀλεξάνδρῳ καὶ Παλαμήδει καὶ Τρῳάσι καὶ Σισύφῳ σατυρικῷ.
414 B.C.
Arg. I. Arist. Aves: Ἐδιδάχθη ἐπὶ Χαβρίου διὰ Καλλιστράτου ἐν ἄστει, ὃς ἦν δεύτερος τοῖς Ὄρνισι, πρῶτος Ἀμειψίας Κωμασταῖς, τρίτος Φρύνιχος Μονοτρόπῳ. Arg. II. Arist. Aves: Ἐπὶ Χαβρίου ... εἰς Λήναια τὸν Ἀμφιάραον ἐδίδαξε διὰ Φιλωνίδου.
412 B.C.
Schol. Arist. Ran. 53: Ἡ δὲ Ἀνδρομέδα ὀγδόῳ ἔτει προεισῆλθεν. Schol. Arist. Thesm. 1012: συνδεδίδακται γὰρ τῇ Ἑλένῃ.
411 B.C.
Arg. Arist. Lysistrata: Ἐδιδάχθη ἐπὶ Καλλίου ἄρχοντος τοῦ μετὰ Κλεόκριτον ἄρξαντος. εἰσῆκται δὲ διὰ Καλλιστράτου.
409 B.C.
Arg. Soph. Philoctetes: Ἐδιδάχθη ἐπὶ Γλαυκίππου. πρῶτος ἦν Σοφοκλῆς.
408 B.C.
Schol. Eur. Orest. 371: Πρὸ γὰρ Διοκλέους, ἐφ’ οὗ τὸν Ὀρέστην ἐδίδαξε.
409-407 B.C. (?)
Arg. Eur. Phoenissae: Ἐδιδάχθη ἐπὶ Ναυσικράτους (unknown, probably ‘suffectus’) ἄρχοντος ὀλυμπιάδ ... πρῶτος ... δεύτερος Εὐριπίδης, τρίτος ... ὁ Οἰνόμαος καὶ Χρύσιππος καὶ Φοίνισσαι καὶ ... σατυρ ... οὐ σώζεται. Schol. Arist. Ran. 53: διὰ τί δὲ μὴ ἄλλο τι τῶν πρὸ ὀλίγου διδαχθέντων καὶ καλῶν, Ὑψιπύλης, Φοινισσῶν, Ἀντιόπης;
405 B.C.
Arg. Arist. Ranae: Ἐδιδάχθη ἐπὶ Καλλίου τοῦ μετὰ Ἀντιγένη διὰ Φιλωνίδου εἰς Λήναια. πρῶτος ἦν· Φρύνιχος δεύτερος Μούσαις· Πλάτων τρίτος Κλεοφῶντι.
— B.C.
Schol. Arist. Ran. 67: Οὕτω γὰρ καὶ αἱ Διδασκαλίαι φέρουσι, τελευτήσαντος Εὐριπίδου τὸν υἱὸν αὐτοῦ δεδιδαχέναι ὁμώνυμον ἐν ἄστει Ἰφιγένειαν τὴν ἐν Αὐλίδι, Ἀλκμαίωνα, Βάκχας.
401 B.C.
Arg. Soph. O. C.: Τὸν ἐπὶ Κολωνῷ Οἰδίποδα ἐπὶ τετελευτηκότι τῷ πάππῳ Σοφοκλῆς ὁ ὑϊδοῦς ἐδίδαξεν, υἱὸς ὢν Ἀρίστωνος, ἐπὶ ἄρχοντος Μίκωνος.
388 B.C.
Arg. Arist. Plutus: Ἐδιδάχθη ἐπὶ ἄρχοντος Ἀντιπάτρου, ἀνταγωνιζομένου αὐτῷ Νικοχάρους μὲν Λάκωσιν, Ἀριστομένους δὲ Ἀδμήτῳ, Νικοφῶντος δὲ Ἀδώνιδι, Ἀλκαίου δὲ Πασιφάῃ.