WeRead Powered by ReaderPub
The Oxford book of Portuguese verse cover

The Oxford book of Portuguese verse

Chapter 19: 11. Alvorada
Open in WeRead

About This Book

This anthology gathers Portuguese verse from the twelfth through the twentieth century, presenting medieval Galician-Portuguese lyric—dance and pilgrimage songs—alongside troubadour-influenced courtly love poems, satirical pieces, and later lyric developments. An extended introduction situates the poems in early national formation, foreign contacts, and manuscript songbooks, and highlights forms such as cantigas de amigo, cantigas de amor, serranilhas, barcarolas, and other folk and court genres. Selections stress the music and dance origins of many texts and trace a continuity between popular village songs and cultivated court poetry, offering a historical and formal panorama of Portuguese poetic tradition.

NUNO FERNANDEZ TORNEOL

13th c.

11. Alvorada

Levad’, amigo que dormides as manhanas frias:
toda-las aves do mundo d’ amor dizian,
leda m’ and’ eu.
Levad’, amigo que dormides as frias manhanas:
toda-las aves do mundo d’ amor cantavan,
leda m’ and’ eu.
Toda-las aves do mundo d’ amor dizian,
do meu amor e do voss’ enmentarian,
leda m’ and’ eu.
Toda-las aves do mundo d’ amor cantavan,
do meu amor e do voss’ i enmentavan,
leda m’ and’ eu.
Do meu amor e do voss’ enmentarian,
vos lhi tolhestes os ramos en que siian,
leda m’ and’ eu.
Do meu amor e do voss’ i enmentavan,
vos lhi tolhestes os ramos en que pousavan,
leda m’ and’ eu.
Vos lhi tolhestes os ramos en que siian,
e lhi secastes as fontes en que bevian,
leda m’ and’ eu.
Vos lhi tolhestes os ramos en que pousavan,
e lhi secastes as fontes u se banhavan,
leda m’ and’ eu.

12. Cantiga de amigo

Que coita tamanha ei a sofrer
por amar amig’ e non o veer,
e pousarei so-lo avelanal.
Que coita tamanha ei a endurar
por amar amig’ e non lhi falar,
e pousarei so-lo avelanal.
Por amar amig’ e non o veer,
non lh’ ousar a coita que ei dizer,
e pousarei so-lo avelanal.
Por amar amig’ e non lhi falar,
non lh’ ousar a coita que ei mostrar
e pousarei so-lo avelanal.
Non lh’ ousar a coita que ei dizer,
e non mi dan seus amores lezer,
e pousarei so-lo avelanal.
Non lh’ ousar a coita que ei mostrar,
e non mi dan seus amores vagar,
e pousarei so-lo avelanal.

13. Barcarola

Vi eu, mia madr’, andar
as barcas en o mar,
e moiro-me d’ amor.
Foi eu, madre, veer
as barcas en o les,
e moiro-me d’ amor.
As barcas en o mar,
e foi-las aguardar,
e moiro-me d’ amor.
As barcas en o les,
e foi-las atender,
e moiro-me d’ amor.
E foi-las aguardar
e non o pud’ achar,
e moiro-me d’ amor.
E foi-las atender
e non o pud’ i veer,
e moiro-me d’ amor.
E non o achei i
o que por men mal vi,
e moiro-me d’ amor.
[E non o pud’ achar,
o que vi por meu mal,
e moiro-me d’ amor.]