PERO MEOGO
fl. 1250
30. Cantiga de amigo
Tal vai o meu amigo
con amor que lh’ eu ei
como cervo ferido
de monteiro del rei.
Tal vai o meu amado,
madre, con meu amor
como cervo fossado
de monteiro maior.
E se el vai ferido
irá morir al mar,
asi fará meu amigo
se eu d’ el non pensar.
[E se el vai fossado
irá morir al mar,
asi fará meu amado
se eu d’ el non pensar.]
E guardade-vos, filha,
ca ja m’eu a tal vi
que se fez coitado
por guaanhar de mi.
E guardade-vos, filha,
ca ja m’ eu vi a tal
que se fez coitado
por de min guaanhar.
31. Cantiga de amigo
Ai cervas do monte, vin vos preguntar,
foi-s’ o meu amigo e se alá tardar
que farei, velidas?
Ai cervas do monte, vin vo-lo dizer,
foi-s’ o meu amigo e querria saber
que farei, velidas?
32. Alvorada
[Levou-s’ a louçana]
levou-s’ a velida,
vai lavar cabelos
na fontana fria,
leda dos amores,
dos amores leda.
[Levou-s’ a velida]
levou-s’ a louçana,
vai lavar cabelos
na fria fontana,
leda dos amores,
dos amores leda.
Vai lavar cabelos
na fontana fria,
passa seu amigo
que lhi ben queria,
leda dos amores,
dos amores leda.
Vai lavar cabelos
na fria fontana,
passa seu amigo
que a muit’ amava,
leda dos amores,
dos amores leda.
Passa seu amigo
que lhi ben queria,
o cervo do monte
a augua volvia,
leda dos amores,
dos amores leda.
[Passa seu amigo
que a muit’ amava,
o cervo do monte
volvia a augua,
leda dos amores,
dos amores leda.]
33. Cantiga de amigo
En as verdes ervas
vi anda-las cervas,
meu amigo!
En os verdes prados
vi os cervos bravos,
meu amigo!
E con sabor delas
lavei as garcetas,
meu amigo!
E con sabor delos
lavei meus cabelos,
meu amigo!
Des que os lavei,
d’ ouro os liei,
meu amigo!
Des que las lavara,
d’ ouro las liara,
meu amigo!
D’ ouro los liei
e vos asperei,
meu amigo!
D’ ouro las liara
e vos asperara,
meu amigo!
34. Cantiga de amigo
Fostes, filha, en o bailar
e rompestes i o brial,
pois o namorado i ven
esta fonte seguide-a ben,
pois o namorado i ven.
Fostes, filha, en o loir
e rompestes i o vestir,
poi-lo cervo i ven
esta fonte seguide-a ben,
poi-lo cervo i ven.
E rompestes i o brial
que fezestes ao meu pesar,
poi-lo cervo i ven
esta fonte seguide-a ben,
poi-lo cervo i ven.
E rompestes i o vestir
que fezestes a pesar de mi,
poi-lo cervo i ven
esta fonte seguide-a ben,
poi-lo cervo i ven.
35. Cossante
Digades, filha, mia filha velida,
porque tardastes na fontana fria?
Os amores ei.
Digades, filha, mia filha louçana,
porque tardastes na fria fontana?
Os amores ei.
Tardei, mia madre, na fontana fria,
cervos do monte a augua volvian,
os amores ei.
Tardei, mia madre, na fria fontana,
Cervos do monte volvian a augua,
os amores ei.
Mentir, mia filha, mentir por amigo,
nunca vi cervo que volvesse rio,
os amores ei.
Mentir, mia filha, mentir por amado,
nunca vi cervo que volvess’ o alto,
os amores ei.