AIRAS NUNEZ
13th c.
50. Bailada
Bailemos nos ja todas, todas, ai amigas,
so aquestas avelaneiras frolidas,
e quen for velida como nos velidas,
se amigo amar,
so aquestas avelaneiras frolidas
verrá bailar.
Bailemos nos ja todas, todas, ai irmanas,
so aqueste ramo destas avelanas,
e quen for louçana como nos louçanas,
se amigo amar,
so aqueste ramo destas avelanas
verrá bailar.
Por Deus, ai amigas, mentr’ al non fazemos,
so aqueste ramo frolido bailemos,
e quen ben parecer como nos parecemos,
se amigo amar,
so aqueste ramo so que nos bailamos
verrá bailar.
51. Cantiga de amor
Que muito m’ eu pago deste verão
por estes ramos e por estas flores
e polas aves que cantan d’ amores,
por que ando i led’ e sen cuidado,
e assi faz tod’ ome namorado:
sempr’ i anda led’ e mui loução.
Quand’ eu passo por algũas ribeiras,
so bõas arvores, por bõos prados,
se cantan i passaros namorados,
log’ eu con amores i vou cantando,
e log’ ali d’amores vou trobando
e fazo cantares en mil maneiras:
ei eu gran viç’ e grand alegria
quando m’ as aves cantan no estio.
52. Pastorela
Oí oj’ eu ũa pastor cantar
d’ u cavalgava per ũa ribeira,
e a pastor estava senlheira,
e ascondi-me pola ascuitar;
e dizia mui ben este cantar:
So-lo ramo verde florido
vodas fazen a meu amigo,
e choran olhos d’ amor.
E a pastora parecia mui ben
e chorava e estava cantando,
e eu mui passo foi m’ achegando
pola oir e sol non falei ren;
e dizia este cantar mui ben:
Ai estorninho do avelanedo,
cantades vos e moir’ eu e peno,
d’ amores ei mal.
E eu vi-a sospirar enton
e queixava-s’ estando con amores,
e fazia guirlanda de flores;
des i chorava mui de coraçon
e dizia este cantar enton:
Que coita ei gran de sofrer,
amar amigo e non o ousar veer,
e pousarei so-lo avelanal.
Pois que a guirlanda fez a pastor
foi-se cantand’, indo-se manselinho,
e tornei-m’ eu a meu caminho,
ca de a nojar non ouve sabor;
e dizia este cantar a pastor:
Pola ribeira do rio
cantand’ ia la virgo
d’ amor.
Quen amores ha
como dormirá,
ai bela frol!