WeRead Powered by ReaderPub
Ut stiltme en stoarm cover

Ut stiltme en stoarm

Chapter 10: III.
Open in WeRead

Explore more books like this:

About This Book

The collection gathers short lyric poems that move between contemplative calm and turbulent passion, using concise, musical lines and recurring images of sea, wind, seasons, and evening light. Many pieces voice longing, solitude, and consolation, often addressing a beloved or a singing presence while alternating hope and resignation. Natural phenomena—waves, storms, dawn, and autumn decay—serve as metaphors for inner states. Occasional sonnets and mythic or spiritual invocations broaden the formal range. Overall the poems emphasize sensory detail and melodic rhythm to explore memory, desire, and the search for solace amid change.

III.

Noust fier bist, ljeafste, en ik myn deistich paed
Gean yn it jounljocht fen myn langstme-tinzen,
Sjongt dôch myn siele, in glânzge fûgel, finzen
Yn goud’ne kouwe, en floitet yn it skaed.

Noust fier bist, ljeafste, en oer myn blanke stinzen
De widdou Nacht hjar swarte kladen spraet,
Bin dôch myn eagen ljocht, in neiglâns, skaet
Fen ’t ljocht det delsonk efter Wester-grinzen.

As nou de joun al lûd is fen myn sangen,
Myn eagen ljocht binne yn de donkre nacht
Fen stille hope en ljeafde en great forlangen,

Hwet wielde, as skielk de goud’ne Ingle-wacht
By wyn-muzyk en wijde harpe-klangen
De ynkomst kindget fen it Dage-ljacht!