WeRead Powered by ReaderPub
Ut stiltme en stoarm cover

Ut stiltme en stoarm

Chapter 51: III.
Open in WeRead

Explore more books like this:

About This Book

The collection gathers short lyric poems that move between contemplative calm and turbulent passion, using concise, musical lines and recurring images of sea, wind, seasons, and evening light. Many pieces voice longing, solitude, and consolation, often addressing a beloved or a singing presence while alternating hope and resignation. Natural phenomena—waves, storms, dawn, and autumn decay—serve as metaphors for inner states. Occasional sonnets and mythic or spiritual invocations broaden the formal range. Overall the poems emphasize sensory detail and melodic rhythm to explore memory, desire, and the search for solace amid change.

III.

Mar om dyn holle wier in krâns’ dy’t ljochte,
En oer dyn antlit laei de glâns fen rêst;
Sa gyngst myn grize leanen troch, en nêst
My stiest, en seinest my, de hjerst-bitochte.

Myn dreamen, dy’t aloan dyn eagen sochten,
Binne yn dyn wijinge op hjar rykst en bêst,
En glânzgje fen in wûndre glâns, dy’t fêst
Dyn mylde loaitsen oer hjar earmens brochten.

Ik wier in bern det troch de hjerstjoun roun,
Yn bidlersklean, de koartsgloede op de wangen;

Dou kaemst, in prins sa ryk, yn seine stoun
En twongst it sike bern om liet en sangen—

En mijen song it, sòng ’t: fen ien dy’t foun,
Fen ien dy’t joech hwernei it tiden lange.