VI.
Myn eagen drage it ljocht fen moarn. Jim bern
Fen Fryslân’s pleatsen, rêstend mids de steat
Dy’t kening Simmer oer Jim grêften geat,
Forstean myn stim! Jim is hwet greats biskern.
Hwent yn de nacht seach ik in gielich read
Det ljochter waerd en dijde en woechs... En hen!
Yn poarpren dage is hiel it East forlern,
De iiv’gens riist en fen de nacht bliuwt neat.
Ik steande op himel’s koopren toer, sjuch mear:
It heitlân frij, de minsken bliid en rjucht,
De marren great en ljocht, de loften klear—
Ik bin in preester dy’t yn ’t iiv’ge sjucht,
En nearne is nacht noch nearens: Fryslân’s Hear
Is in wirkdiedich God dy’t wûnders docht.