966. Ut orator regi: sic pulmo vocis instrumentum annectitur cordi, &c. Melancth.
968. Scalig. exerc. 307. Tolet. in lib. de anima. cap. 1. &c.
969. l. De anima. cap. 1.
971. Lib. 6. Doct. Va. Gentil. c. 13. pag. 1216.
973. Anima quaeque intelligimus, et tamen quae sit ipsa intelligere non valemus.
974. Spiritualem animam a reliquis distinctam tuetur, etiam in cadavere inhaerentem post mortem per aliquot menses.
976. Coelius, lib. 2. c. 31. Plutarch, in Grillo Lips. Cen. 1. ep. 50. Jossius de Risu et Fletu, Averroes, Campanella, &c.
977. Phillip. de Anima. ca. 1. Coelius, 20. antiq. cap. 3. Plutarch. de placit. philos.
978. De vit. et mort. part. 2. c. 3, prop. l. de vit. et mort. 2. c. 22.
979. Nutritio est alimenti transmutatio, viro naturalis. Scal. exerc. 101, sec. 17.
980. See more of Attraction in Scal. exer. 343.
981. Vita consistit in calido et humido.
982. “Too bright an object destroys the organ.”
983. Lumen est actus perspicui. Lumen a luce provenit, lux est in corpore lucido.
984. In Phaedon. (Notes 984-997 appear in the order 986, 984, 987, 985 in the original—KTH.)
985. De pract. Philos. 4.
987. Lac. cap. 8. de opif. Dei, I.
991. T. W. Jesuite, in his Passions of the Minde.
993. Nervi a spiritu moventur, spritus ab anima. Melanct.
994. Velcurio. Jucundum et anceps subjectum.
995. Goclenius in
Ψυχολ. pag. 302. Bright in Phys. Scrib. l. 1. David Crusius, Melancthon, Hippius Hernius, Levinus Lemnius, &c.
996. Lib. an mores sequantur, &c.
998. Read Aeneas Gazeus dial. of the immortality of the Soul.
999. Ovid. Met. 15. “We, who may take up our abode in wild beasts, or be lodged in the breasts of cattle.”
1001. Nicephorus, hist. lib. 10. c. 35.
1003. Claudian, lib. 1. de rap. Proserp.
1004. “Besides, we observe that the mind is born with the body, grows with it, and decays with it.”
1005. Haec quaestio multos per annos varie, ac mirabiliter impugnata, &c.
1007. De eccles. dog. cap. 16.
1008. Ovid. 4. Met. “The bloodless shades without either body or bones wanter.”
1009. Bonorum lares, malorum vero larvas et lemures.
1010. Some say at three days, some six weeks, others otherwise.
1012. Nihil in intellectu, quod non prius fuerat in sensu. Velcurio.
1013. The pure part of the conscience.
1014. Quod tibi fieri non vis, alteri ne feceris.
1015. Res ab intellectu monstratas recipit, vel rejicit; approbat, vel improbat, Philip. Ignoti nulla cupido.
1016. Melancthon. Operationes plerumque ferae, etsi libera sit illa in essentia sua.
1017. In civilibus libera, sed non in spiritualibus Osiander.
1018. Tota voluntas aversa a Deo. Omnis homo mendax.
1019. Virg. “We are neither able to contend against them, nor only to make way.”
1020. Vel propter ignorantium, quod bonis studiis non sit instructa mens ut debuit, aut divinis praeceptis exculta.
1024. Melancholicos vocamus, quos exuperantia vel pravitas Melancholiae ita male habet, ut inde insaniant vel in omnibus, vel in pluribus iisque manifestis sive ad rectam rationem, voluntate pertinent, vel electionem, vel intellectus operationes.
1025. Pessimum et pertinacissimum morbum qui homines in bruta degenerare cogit.
1027. Angor animi in una contentione defixus, absque febre.
1029. Eorum definitio morbus quid non sit potius quam quid sit, explicat.
1030. Animae functiones imminuuntur in fatuitate, tolluntur in mania, depravantur solum in melancholia. Herc. de Sax. cap. 1. tract. de Melanch.
1032. Per consensum sive per essentiam.
1034. Sec. 7. de mor. vulgar. lib. 6.
1035. Spicel. de melancholia.
1036. Cap. 3. de mel. Pars affecta cerebrum sive per consensum, sive per cerebrum contingat, et procerum auctoritate et ratione stabilitur.
1037. Lib. de mel. Cor vero vicinitatis ratione una afficitur, acceptum transversum ac stomachus cum dorsali spina, &c.
1038. Lib. 1. cap. 10. Subjectum est cerebrum interius.
1039. Raro quisquam tumorem effugit lienis, qui hoc morbo afficitur, Piso. Quis affectus.
1040. See Donat. ab Altomar.
1041. Facultas imaginandi, non cogitandi, nec memorandi laesa hic.
1042. Lib. 3. Fen. 1. Tract. 4. cap. 8.
1044. Lib. Med. cap. 19. part. 2. Tract. 15. cap. 2.
1045. Hildesheim, spicel. 2 de Melanc. fol. 207, et fol. 127. Quandoque etiam rationalis si affectus inveteratus sit.
1046. Lib. posthumo de Melanc. edit. 1620. Deprivatur fides, discursus, opinio, &c. per vitium Imaginationes, ex Accidenti.
1047. Qui parvum caput habent, insensati plerique sunt. Arist. in physiognomia.
1048. Areteus, lib. 3. cap. 5.
1049. Qui prope statum sunt. Aret. Mediis convenit aetatibus, Piso.
1051. Lib. 1. part. 2. cap. 11.
1052. Primus ad Melancholiam non tam moestus sed et hilares, jocosi, cachinnantes, irrisores, et, qui plerumque praerubri sunt.
1053. Qui sunt subtilis ingenii, et multae perspicacitatis de facili incidunt in Melancholiam, lib. 1. cont. tract. 9.
1054. Nunquam sanitate mentis excidit aut dolore capitur. Erasm.
1056. Vacant conscientiae carnificina, nec pudefiunt, nec verentur, nec dilacerantur millibus curarum, quibus tota vita obnoxia est.
1057. Lib. 1. tract. 3. contradic. 18.
1060. Lib. 1. cap. 6. de sanit. tuenda.
1061. Quisve aut qualis sit humor aut quae istius differentiae, et quomodo gignantur in corpore, scrutandum, hac enim re multi veterum laboraverunt, nec facile accipere ex Galeno sententiam ob loquendi varietatem. Leon. Jacch. com. in 9. Rhasis, cap. 15. cap. 16. in 9. Rhasis.
1062. Lib. postum. de Melan. edit. Venetiis, 1620. cap. 7 et 8. Ab intemperie calida, humida, &c.
1063. Secundum magis aut minus si in corpore fuerit, ad intemperiem plusquam corpus salubriter ferre poterit: inde corpus morbosum effitur.
1064. Lib. 1. controvers. cap. 21.
1065. Lib. 1. sect. 4, cap. 4.
1067. Lib. 2. contradic. cap. 11.
1068. De feb. tract. diff. 2. cap. 1. Non est negandum ex hac fieri Melancholicos.
1070. Varie aduritur, et miscetur, unde variae amentium species, Melanct.
1071. Humor frigidus delirii causa, furoris calidus, &c.
1072. Lib. 1. cap. 10. de affect. cap.
1073. Nigrescit hic humor, aliquando supercalefactus, aliquando super frigefactus, ca. 7.
1074. Humor hic niger aliquando praeter modum calefactus, et alias refrigeratus evadit: nam recentibus carbonibus ei quid simile accidit, qui durante flamma pellucidissime candent, ea extincta prorsus nigrescunt. Hippocrates.
1075. Guianerius, diff. 2. cap. 7.
1076. Non est mania, nisi extensa melancholia.
1078. 2 Ser. 2. cap. 9. Morbus hic est omnifarius.
1079. Species indefinitae sunt.
1080. Si aduratur naturalis melancholia, alia fit species, si sanguis, alia, si flavibilis alia, diversa a primis: maxima est inter has differentia, et tot Doctorum sententiae, quot ipsi numero sunt.
1081. Tract. de mel. cap. 7.
1082. Quaedam incipiens quaedam consummata.
1083. Cap. de humor. lib. de anima. Varie aduritur et miscetur ipsa melancholia, unde variae amentium species.
1084. Cap. 16. in. 9. Rasis.
1085. Laurentius, cap. 4. de mel.
1087. 480. et 116. consult. consil. 12.
1088. Hildesheim. spicil. 2. fol. 166.
1089. Trincavellius, tom. 2. consil. 15 et 16.
1090. Cap. 13, tract. posth. de melan.
1091. Guarion. cons. med. 2.
1092. Laboravit per essentiam et a toto corpore.
1093. Machiavel, &c. Smithus de rep. Angl. cap. 8. lib. 1. Buscoldus, discur. polit. discurs. 5. cap. 7. Arist. l. 3. polit. cap. ult. Keckerm. alii, &c.
1095. Primo artis curitivae.
1096. Nostri primum sit propositi affectionum causas indagare; res ipsa hortari videtur, nam alioqui earum curatio, manca et inutilis esset.
1097. Path. lib. 1. cap. 11. Rerum cognoscere causas, medicis imprimis necessarium, sine qua nec morbum curare, nec praecavere licet.
1098. Tanta enim morbi varietas ac differentia ut non facile dignoscatur, unde initium morbus sumpserit. Melanelius e Galeno.
1099. Felix qui potuit rerum cognoscere causas.
1102. Lactant. instit. lib. 2. cap. 8.
1103. Mente captus, et summo animi moerore consumptus.
1104. Munster cosmog. lib. 4. cap. 43. De coelo substernebantur, tanquam insani de saxis praecipitati, &c.
1106. Gaguin. l. 3. c. 4. Quod Dionysii corpus discooperuerat, in insanam incidit.
1107. Idem lib. 9. sub. Carol. 6. Sacrorum contemptor, templi foribus effractis, dum D. Johannis argenteum simulacrum rapere contendit, simulacrum aversa facie dorsum ei versat, nec mora sacrilegus mentis inops, atque in semet insaniens in proprios artus desaevit.
1108. Giraldus Cambrensis, lib 1. c. 1. Itinerar. Cambriae.
1109. Delrio, tom. 3. lib. 6. sect. 3. quaest. 3.
1111. Lib. 8. cap. de Hierar.
1115. Lib. 1. de Abditis rerum causis.
1116. Respons. med. 12. resp.
1118. Lib. 1. c. 7. de orbis concordia. In nulla re major fuit altercatio, major obscuritas, minor opinionum concordia, quam de daemonibus et substantiis separatis.
1119. Lib. 3. de Trinit. cap. 1.
1120. Pererius in Genesin. lib. 4. in cap. 3. v. 23.
1121. See Strozzius Cicogna omnifariae. Mag. lib. 2. c. 15. Jo. Aubanus, Bredenbachius.
1122. Angelus per superbiam separatus a Deo, qui in veritate non stetit. Austin.
1123. Nihil aliud sunt Daemones quam nudae animae quae corpore deposito priorem miserati vitam, cognatis succurrunt commoti misericordia, &c.
1124. De Deo Socratis. All those mortals are called Gods, who, the course of life being prudently guided and governed, are honoured by men with temples and sacrifices, as Osiris in Aegypt, &c.
1125. He lived 500 years since.
1126. Apuleius: spiritus animalia sunt animo passibilia, mente rationalia, corpore aeria, tempore sempiterna.
1127. Nutriuntur, et excrementa habent, quod pulsata doleant solido percussa corpore.
1128. Whatever occupies space is corporeal:—spirit occupies space,
therefore, &c. &c.
1129. 4 lib. 4. Theol. nat. fol. 535.
1130. Which has no roughness, angles, fractures, prominences, but is the most perfect amongst perfect bodies.
1131. Cyprianus in Epist. montes etiam et animalia transferri possunt: as the devil did Christ to the top of the pinnacle; and witches are often translated. See more in Strozzius Cicogna, lib. 3. cap. 4. omnif. mag. Per aera subducere et in sublime corpora ferre possunt, Biarmanus. Percussi dolent et uruntur in conspicuos cineres. Agrippa, lib. 3. cap. de occul. Philos.
1132. Agrippa, de occult. Philos. lib. 3. cap. 18.
1133. Part. 3. Sect. 2. Mem. 1. Subs. 1. Love Melancholy.
1134. “By gazing steadfastly on the sun illuminated with his brightest rays.”
1135. Genial. dierum. Ita sibi visum et compertum quum prius an essent ambigeret Fidem suam liberet.
1136. Lib. 1. de verit. Fidei. Benzo, &c.
1137. Lib. de Divinatione et magia.
1138. Cap. 8. Transportavit in Livoniam cupiditate videndi, &c.
1139. Sic Hesiodus de Nymphis vivere dicit. 10. aetates phaenicum vel. 9. 7. 20.
1140. Custodes hominum et provinciarum, &c. tanto meliores hominibus, quanto hi brutis animantibus.
1141. Praesides Pastores, Gubernatores hominum, et illi animalium.
1142. “Coveting nothing more than the admiration of mankind.”
1143. Natura familiares ut canes hominibus multi aversantur et abhorrent.
1144. Ab nomine plus distant quam homo ab ignobilissimo verne, et tamen quidam ex his ab hominibus superantur ut homines a feris, &c.
1145. Cibo et potu uti et venere cum hominibus ac tandem mori, Cicogna. l. part. lib. 2. c. 3.
1146. Plutarch. de defect. oraculorum.
1147. Lib. de Zilphis et Pigmeis.
1148. Dii gentium a Constantio prostigati sunt, &c.
1149. Octovian. dial. Judaeorum deum fuisse Romanorum numinibus una cum gente captivum.
1150. Omnia spiritibus plena, et ex eorum concordia et discordia omnes boni et mali effectus promanant, omnia humana reguntur: paradoxa veterum de quo Cicogna. omnif. mag. l. 2. c. 3.
1151. Oves quas abacturus erat in quascunque formas vertebat Pausanias, Hyginus.
1152. Austin in l. 2. de Gen. ad literam cap. 17. Partim quia subtilioris sensus acumine, partim scientia calidiore vigent et experientia propter magnam longitudinem vitae, partim ab Angelis discunt, &c.
1153. Lib. 3. omnif. mag. cap. 3.
1155. Quum tanti sit et tam profunda spiritum scientia, mirum non est tot tantasque res visu admirabiles ab ipsis patrari, et quidem rerum naturalium ope quas multo melius intelligunt, multoque peritius suis locis et temporibus applicare norunt, quam homo, Cicogna.
1156. Aventinus, quicquid interdiu exhauriebatur, noctu explebatur. Inde pavefacti cura tores, &c.
1157. In lib. 2. de Anima text 29. Homerus discriminatim omnes spiritus daemones vocat.
1158. A Jove ad inferos pulsi, &c.
1159. De Deo Socratis adest mihi divina sorte Daemonium quoddam a prima pueritia me secutum, saepe dissuadet, impellit nonnunquam instar ovis, Plato.
1160. Agrippa lib. 3. de occul. ph. c. 18. Zancb. Pictorus, Pererius Cicogna. l. 3. cap. 1.
1162. Quibus datum est nocere terrae et mari, &c.
1163. Physiol. Stoicorum e Senec. lib. 1. cap. 28.
1164. Usque ad lunam animas esse aethereas vocarique heroas, lares, genios.
1166. Nihil vacuum ab his ubi vel capillum in aere vel aqua jaceas.
1169. Lib. 7. cap. 34 et 5. Syntax. art. mirab.
1170. Comment in dial. Plat. de amore, cap. 5. Ut sphaera quaelibet super nos, ita praestantiores habent habitatores suae sphaerae consortes, ut habet nostra.
1171. Lib. de Amica. et daemone med. inter deos et homines, dica ad nos et nostra aequaliter ad deos ferunt.
1172. Saturninas et Joviales accolas.
1173. In loca detrusi sunt infra caelestes orbes in aerem scilicet et infra ubi Judicio generali reservantur.
1177. Austin: hoc dixi, ne quis existimet habitare ibimala daemonia ubi Solem et Lunam et Stellas Deus ordinavit, et alibi nemo arbitraretur Daemonom coelis habitare cum Angelis suis unde lapsum credimus. Idem. Zanch. l. 4. c. 3. de Angel. mails. Pererius in Gen. cap. 6. lib. 8. in ver. 2.
1178. Perigram. Hierosol.
1179. Fire worship, or divination by fire.
1180. Domus Diruunt, muros dejiciunt, immiscent se turbinibus et procellis et pulverem instar columnae evehunt. Cicogna l. 5. c. 5.
1182. De praestigiis daemonum. c. 16. Convelli culmina videmus, prosterni sata, &c.
1183. De bello Neapolitano, lib. 5.
1184. Suffitibus gaudent. Idem Just. Mart. Apol. pro Christianis.
1185. In Dei imitationem, saith Eusebius.
1186. Dii gentium Daemonia, &c. ego in eorum statuas pellexi.
1187. Et nunc sub divorum nomine coluntur a Pontificiis.
1188. Lib. 11. de rerum ver.
1189. Lib. 3. cap. 3. De magis et veneficis, &c. Nereides.
1192. Pro salute hominum excubare se simulant, sed in eorum perniciem omnia moliuntur. Aust.
1193. Dryades, Oriades, Hamadryades.
1194. Elvas Olaus voc. at lib. 3.
1196. Lib. 3. cap. 11. Elvarum choreas Olaus lib. 3. vocat saltum adeo profunde in terras imprimunt, ut locus insigni deinceps virore orbicularis sit, et gramen non pereat.
1197. Sometimes they seduce too simple men into their mountain retreats, where they exhibit wonderful sights to their marvelling eyes, and astonish their ears by the sound of bells, &c.
1198. Lib. de Zilph. et Pigmaeus Olaus lib. 3.
1199. Lib. 7. cap. 14. Qui et in famulitio viris et feminis inserviunt, conclavia scopis purgant, patinas mundant, ligna portant, equos curant, &c.
1200. Ad ministeria utuntur.
1201. Where treasure is hid (as some think) or some murder, or such like villainy committed.
1202. Lib. 16. de rerum varietat.
1203. Vel spiritus sunt hujusmodi damnatorum, vel e purgatorio, vel ipsi daemones, c. 4.
1204. Quidam lemures domesticis instrumentis noctu ludunt: patinas, ollas, cantharas, et alia vasa dejiciunt, et quidam voces emittunt, ejulant, risum emittunt, &c. ut canes nigri, feles, variis formis, &c.
1206. Meridionales Daemones Cicogna calls them, or Alastores, l. 3. cap. 9.
1207. Sueton. c. 69. in Caligula.
1208. Strozzius Cicogna. lib. 3. mag. cap. 5.
1210. M. Carew. Survey of Cornwall, lib. 2. folio 140.
1211. Horto Geniali, folio 137.
1212. Part 1. c. 19. Abducunt eos a recta via, et viam iter facientibus intercludunt.
1213. Lib. 1. cap. 44. Daemonum cernuntur et audiuntur ibi frequentes illusiones, unde viatoribus cavendum ne ce dissocient, aut a tergo maneant, voces enim fingunt sociorum, ut a recto itinere abducant, &c.
1214. Mons sterilis et nivosus, ubi intempesta nocte umbrae apparent.
1215. Lib. 2. cap. 21. Offendicula faciunt transeuntibus in via et petulanter ridet cum vel hominem vel jumentum ejus pedes atterere faciant, et maxime si homo maledictus et calcaribus saevint.
1217. Vestiti more metallicorum, gestus et opera eorum imitantur.
1218. Immisso in terrae carceres vento horribiles terrae motus efficiunt, quibus saepe non domus modo et turres, sed civitates integrae et insulae haustae sunt.
1219. Hierom. in 3. Ephes. Idem Michaelis. c. 4. de spiritibus. Idem Thyreus de locis infestis.
1220. Lactantius 2. de origins erroris cap. 15. hi maligni spiritus per omnem terram vagantur, et solatium perditionis suae perdendis hominibus operantur.
1221. Mortalium calamitates epulae sunt malorum daemonum, Synesius.
1222. Daminus mendacii a seipso deceptus, alios decipere cupit, adversarius humani generis, Inventor mortis, superbiae institutor, radix malitiae, scelerum caput, princeps omnium vitiorum, fuit inde in Dei contumeliam, hominum perniciem: de horum conatibus et operationibus lege Epiphanium. 2. Tom. lib. 2. Dionysium. c. 4. Ambros. Epistol. lib. 10. ep. et 84. August. de civ. Dei lib. 5. c. 9., lib. 8. cap. 22. lib. 9. 18. lib. 10. 21. Theophil. in 12. Mat. Pasil. ep. 141. Leonem Ser. Theodoret. in 11. Cor. ep. 22. Chrys. hom. 53. in 12. Gen. Greg. in 1. c. John. Barthol. de prop. l. 2. c. 20. Zanch. l. 4. de malis angelis. Perer. in Gen. l. 8. in c. 6. 2. Origen. saepe praeliis intersunt, itinera et negotia nostra quaecumque dirigunt, clandestinis subsidiis optatos saepe praebent successus, Pet. Mar. in Sam. &c. Ruscam de Inferno.
1223. Et velut mancipia circumfert Psellus.
1224. Lib. de trans. mut. Malac. ep.
1225. Custodes sunt hominum, et eorum, ut nos animalium: tum et provinciis praepositi regunt auguriis, somniis, oraculis, pramiis, &c.
1226. Lipsius, Physiol. Stoic, lib. 1. cap. 19.
1227. Leo Suavis. idem et Tritemius.
1228. “They seek nothing more earnestly than the fear and admiration of men.”
1229. “It is scarcely possible to describe the impotent ardour with which these malignant spirits aspire to the honour of being divinely worshipped.”
1230. Omnif. mag. lib. 2. cap. 23.
1231. Ludus deorum sumus.
1232. Lib. de anima et daemone.
1233. Quoties sit, ut Principes novitium aulicum divitiis et dignitatibus pene obruant, et multorum annorum ministrum, qui non semel pro hero periculum subiit, ne teruntio donent, &c. Idem. Quod Philosophi non remunerentur, cum scurra et ineptus ob insulsum jocum saepe praemium reportet, inde fit, &c.
1234. Lib de cruelt. Cadaver.
1235. Boissardus, c. 6 magia.
1236. Godelmanus, cap. 3. lib. 1 de Magis. idem Zanchius, lib. 4. cap. 10 et 11. de malis angelis.
1237. Nociva Melancholia furiosos efficit, et quandoque penitus interficit. G. Picolominens Idemque Zanch. cap. 10. lib. 4. si Deus permittat, corpora nostra movere possunt, alterare, quovis morborum et malorum genere afficere, imo et in ipsa penetrare et saevire.
1238. Inducere potest morbos et sanitates.
1239. Viscerum actiones potest inhibere latenter, et venenis nobis ignotis corpus inficere.
1240. Irrepentes corporibus occulto morbos fingunt, mentes terrent, membra distorquent. Lips. Phil. Stoic. l. 1. c. 19.
1241. De rerum ver. l. 16. c. 93.
1242. Quum mens immediate decipi nequit, premum movit phantasiam, et ita obfirmat vanis conceptibus aut ut ne quem facultati aestimativae rationi locum relinquat. Spiritus malus invadit animam, turbat sensus, in furorem conjicit. Austin. de vit. Beat.
1243. Lib. 3. Fen. 1. Tract. 4. c. 18.
1244. A Daemone maxime proficisci, et saepe solo.
1246. Caep. de mania lib. de morbis cerebri; Daemones, quum sint tenues et incomprehensibiles spiritus, se insinuare corporibus humanis possunt, et occulte in viscerribus operti, valetudinem vitiare, somniis animas terrere et mentes furoribus quatere. Insinuant se melancholicorum penetralibus, intus ibique considunt et deliciantur tanquam in regione clarissimorum siderum, coguntque animum furere.
1247. Lib. 1. cap. 6. occult. Philos. part 1. cap. 1. de spectris.
1248. Sine cruce et sanctificatione sic & daemone obsessa. dial.
1250. Penult. de opific. Dei.
1251. Lib. 28. cap. 26. tom. 9.
1253. Et quomodo venefici fiant enarrat.
1254. De quo plura legas in Boissardo, lib. 1. de praestig.
1255. Rex Jacobus, Daemonol. l. 1. c. 3.
1256. An university in Spain in old Castile.
1257. The chief town in Poland.
1258. Oxford and Paris, see finem P. Lombardi.
1259. Praefat. de magis et veneficis.
1260. Rotatum Pileum habebat, quo ventos violentos cieret, aerem turbaret, et in quam partem, &c.
1262. Ministerio hirci nocturni.
1263. Steriles nuptos et inhabiles, vide Petrum de Pallude, lib. 4. distinct. 34. Paulum Guiclandum.
1264. Infantes matribus suffurantur, aliis suppositivis in locum verorum conjectis.
1266. D. Luther, in primum praeceptum, et Leon. Varius, lib. 1. de Fascino.
1268. Boissardus de Magis.
1269. Daemon. lib. 3. cap. 3.
1270. Vide Philostratum, vita ejus; Boissardum de Magis.
1271. Nubrigenses lege lib. 1. c. 19. Vide Suidam de Paset. De Cruent. Cadaver.
1272. Erastus. Adolphus Scribanius.
1273. Virg. Aeneid. 4. Incantatricem describens: Haec se carminibus promittit solvere mentes. Quas velit, ast aliis duras immittere curas.
1274. Godelmanus, cap. 7. lib. 1. Nutricum mammas praesiccant, solo tactu podagram, Apoplexiam, Paralysin, et alios morbos, quos medicina curare non poterat.
1275. Factus inde Maniacus, spic. 2. fol. 147.
1276. Omnia philtra etsi inter se differant, hoc habent commune, quod hominem efficiant melancholicum. epist. 231. Scholtzii.
1277. De cruent. Cadaver.
1278. Astra regunt homines, et regit astra Deus.
1279. Chirom. lib. Quaeris a me quantum operantur astra? dico, in nos nihil astra urgere, sed animos praeclives trahere: qui sic tamen liberi sunt, ut si ducem sequantur rationem, nihil efficiant, sin vero naturam, id agere quod in brutis fere.
1280. Coelum vehiculum divinae virtutis, cujus mediante motu, lumine et influentia, Deus! elementaria corpora ordinat et disponit Th. de Vio. Cajetanus in Psa. 104.
1281. Mundus iste quasi lyra ab excellentissimo quodam artifice concinnata, quem qui norit mirabiles eliciet harmonias. J. Dee. Aphorismo 11.
1282. Medicus sine coeli peritia nihil est, &c. nisi genesim sciverit, ne tantillum poterit. lib. de podag.
1283. Constellatio in causa est; et influentia coeli morbum hunc movet, interdum omnibus aliis amotis. Et alibi. Origo ejus a Coelo petenda est. Tr. de morbis amentium.
1284. Lib. de anima, cap. de humorib. Ea varietas in Melancholia, habet caelestes causas ☌ ♄ et ♃ in □ ☌ ♂ et ☾ in ♏.
1285. Ex atra bile varii generantur morbi perinde ut ipse multum calidi aut frigidi in se habuerit, quum utrique suscipiendo quam aptissima sit, tametsi suapte natura frigida sit. Annon aqua sic afficitur a calore ut ardeat; et a frigore, ut in glaciem concrescat? et haec varietas distinctionum, alii flent, rident, &c.
1286. Hanc ad intemperantiam gignendam plurimum confert ♂ et ♄ positus, &c.
1287. ☿ Quoties alicujus genitura in ♏ et ♓ adverso signo positus, horoscopum partiliter tenueret atque etiam a ♂ vel ♄ □ radio percussus fuerit, natus ab insania vexabitur.