1288. Qui ♄ et ♂ habet, alterum in culmine, alterum imo coelo, cum in lucem venerit, melancholicus erit, a qua sanebitur, si ☿ illos irradiarit.
1289. Hac configuratione natus, Aut Lunaticus, aut mente captus.
1290. Ptolomaeus centiloquio, et quadripartito tribuit omnium melancholicorum symptoma siderum influentis.
1291. Arte Medica. accedunt ad has causas affectiones siderum. Plurimum incitant et provocant influentiae caelestes. Velcurio, lib. 4. cap. 15.
1292. Hildesheim, spicel. 2. de mel.
1293. Joh. de Indag. cap. 9. Montaltus, cap. 22.
1294. Caput parvum qui habent cerebrum et spiritus plerumque angustos, facile incident in Melancholiam rubicundi. Aetius. Idem Montaltus, c. 21. e Galeno.
1295. Saturnina a Rascetta per mediam manum decurrens, usque ad radicem montis Saturni, a parvis lineis intersecta, arguit melancholicos. Aphoris. 78.
1296. Agitantur miseriis, continuis inquietudinibus, neque unquam a solitudine liberi sunt, anxie affiguntur amarissimis intra cogitationibus, semper tristes, suspitiosi, meticulosi: cogitationes sunt, velle agrum colere, stagna amant et paludes, &c. Jo. de Indagine, lib. 1.
1297. Caelestis Physiognom. lib. 10.
1298. Cap. 14. lib. 5. Idem maculae in ungulis nigrae, lites, rixas, melancholiam significant, ab humore in corde tali.
1299. Lib. 1. Path. cap. 11.
1300. Venit enim properata malis inopina senectus: et dolor aetatem jussit inesse meam. Boethius, met. 1. de consol. Philos.
1301. Cap. de humoribus, lib. de Anima.
1302. Necessarium accidens decrepitis, et inseparabile.
1304. Meteran. Belg. hist. lib. 1.
1305. Sunt morosi anxii, et iracundi et difficiles senes, si quaerimus, etiam avari, Tull. de senectute.
1306. Lib. 2. de Aulico. Senes avari, morosi, jactabundi, philauti, deliri, superstitiosi, auspiciosi, &c. Lib. 3. de Lamiis, cap. 17. et 18.
1307. Solarium, opium lupiadeps, lacr. asini, &c. sanguis infantum, &c.
1308. Corrupta est iis ab humore Melancholico phantasia. Nymanus.
1309. Putant se laedere quando non laedunt.
1310. Qui haec in imaginationis vim referre conati sunt, atrae bilis, inanem prorsus laborem susceperunt.
1311. Lib. 3. cap. 4. omnif. mag.
1312. Lib. 1. cap. 11. path.
1313. Ut arthritici Epilep. &c.
1314. Ut filii non tam possessionum quam morborum baeredes sint.
1315. Epist. de secretis artis et naturae, c. 7. Nam in hoc quod patres corrupti sunt, generant filios corruptae complexionis, et compositionis, et filii eorum eadem de causa se corrumpunt, et sic derivatur corruptio a patribus ad filios.
1316. Non tam (inquit Hippocrates) gibbos et cicatrices oris et corporis habitum agnoscis ex iis, sed verum incessum gestus, mores, morbos, &c.
1318. Affectus parentum in foetus transeunt, et puerorum malicia parentibus imputanda, lib. 4. cap. 3. de occult, nat. mirae.
1319. Ex pituitosis pituitosi, ex biliosis biliosi, ex lienosis et melancholicis melancholici.
1320. Epist. 174. in Scoltz. Nascitur nobiscum illa aliturque et una cum parentibus habemus malum hunc assem. Jo. Pelesius, lib. 2. de cura humanorum affectuum.
1323. Saepe non eundem, sed similem producit effectum, et illaeso parente transit. in nepotem.
1324. Dial. praefix. genituris Leovitii.
1325. Bodin. de rep. cap. de periodis reip.
1326. Claudius Abaville, Capuchion, in his voyage to Maragnan. 1614. cap. 45. Nemo fere aegrotus, sano omnes et robusto corpore, vivunt annos. 120, 140. sine Medicina. Idem Hector Boethius de insulis Orchad. et Damianus a Goes de Scandia.
1327. Lib. 4. c. 3. de occult. nat. mir. Tetricos plerumque filios senes progenerant et tristes, rarios exhilaratos.
1328. Coitus super repletionem pessimus, et filii qui tum gignuntur, aut morbosi sunt, aut stolidi.
1329. dial, praefix. Leovito.
1331. De occult. nat. mir. temulentae et stolidae mulieres liberos plerumque producunt sibi similes.
1332. Lib. 2, c. 8. de occult, nat. mir. Good Master Schoolmaster do not English this.
1333. De nat. mul. lib. 3. cap. 4.
1334. Buxdorphius, c. 31. Synag. Jud. Ezek. 18.
1335. Drusius obs. lib. 3. cap. 20.
1336. Beda. Eccl. hist. lib. 1. c. 27. respons. 10.
1337. Nam spiritus cerebri si tum male afficiantur, tales procreant, et quales fuerint affectus, tales filiorum: ex tristibus tristes, ex jucundis jucundi nascuntur, &c.
1338. Fol. 129. mer. Socrates' children were fools. Sabel.
1339. De occul. nat. mir. Pica morbus mulierum.
1340. Baptista Porta, loco praed. Ex leporum intuitu plerique infantes edunt bifido superiore labello.
1341. Quasi mox in terram collapsurus, per omne vitam incedebat cum mater gravia ebrium hominem sic incedentem viderat.
1342. Civem facie cadaverosa, qui dixit, &c.
1343. Optimum bene nasci, maxima para felicitatis nostrae bene nasci; quamobrem praeclere humano generi consultam videretur, si solis parentis bene habiti et sani, liberis operam darent.
1344. Infantes infirmi praecipitio necati. Bohemus, lib. 3. c. 3. Apud Lacones olim. Lipsius, epist. 85. cent. ad Belgas, Dionysio Villerio, si quos aliqua membrorum parte inutiles notaverint, necari jubent.
1345. Lib. 1. De veterum Scotorum moribus. Morbo comitiali, dementia, mania, lepra, &c. aut simila labe, quae facile in prolem transmittitur, laborantes inter eos, ingenti facta indagine, inventos, ne gens foeda contagione laederetur, ex iis nata, castraverunt, mulieres hujusmodi procul a virorum consortio abregarunt, quod si harum aliqua concepisse inveniebatur, simul cum foetu nondum edito, defodiebatur viva.
1347. Fecit omnia delicta quae fieri possunt circa res sex non naturales, et eae fuerunt causae extrinsecae, ex quibus postea ortae sunt obstructiones.
1348. Path. I. l. c. 2. Maximam in gignendis morbis vim obtinet, pabulum, materiamque morbi suggerens: nam nec ab aere, nec a perturbationibus, vel aliis evidentibus causis morbi sunt, nisi consentiat corporis praeparatio, et humorum constitutio. Ut semel dicam, una gula est omnium morborum mater, etiamsi alius est genitor. Ab hac morbi sponte saepe emanant, nulla alia cogente causa.
1349. Cogan, Eliot, Vauhan, Vener.
1352. Non laudatur quia melancholicum praebet alimentum.
1353. Male alit cervina (inquit Frietagius) crassissimum et atribilarium suppeditat alimentum.
1354. Lib. de subtiliss. dieta. Equina caro et asinina equinis danda est hominibus et asininis.
1355. Parum obsunt a natura Leporum. Bruerinus, l. 13. cap. 25. pullorum tenera et optima.
1356. Illaudabilis succi nauseam provocant.
1358. Curio. Frietagius, Magninus, part. 3. cap. 17. Mercurialis, de affect, lib. I. c. 10. excepts all milk meats in Hypochondriacal Melancholy.
1359. Wecker, Syntax. theor. p. 2. Isaac, Bruer. lib. 15. cap. 30. et 31.
1361. Omni loco et omni tempore medici detestantur anguillas praesertim circa solstitium. Damnanturtum sanis tum aegris.
1362. Cap. 6. in his Tract of Melancholy.
1363. Optime nutrit omnium judicio inter primae notae pisces gustu praestanti.
1364. Non est dubium, quin pro variorum situ, ac natura, magnas alimentorum sortiantur differentias, alibi suaviores, alibi lutulentiores.
1365. Observat. 16. lib. 10.
1366. Pseudolus act. 3. scen. 2.
1368. Quare rectius valedutini suae quisque consulet, qui lapsus priorum parentum memor, eas plane vel omiserit vel parce degustarit. Kersleius, cap. 4, de vero usu med.
1369. In Mizaldo de Horto, P. Crescent. Herbastein, &c.
1370. Cap. 13. part. 3. Bright, in his Tract of Mel.
1371. Intellectum turbant, producunt insaniam.
1372. Audivi (inquit Magnin.) quod si quis ex iis per annum continue comedat, in insaniam caderet. cap. 13. Improbi succi sunt. cap. 12.
1373. De rerum varietat. In Fessa plerumque morbosi, quod fructus comedant ter in die.
1376. Bright, c. 6. excepts honey.
1377. Hor. apud Scoltzium, consil. 186.
1378. Ne comedas crustam, choleram quia gignit adustam. Schol. Sal.
1380. Ex vini patentis bibitione, duo Alemani in uno mense melancholici facti sunt.
1381. Hildesheim, spicel. fol. 273.
1382. Crassum generat sanguinem.
1383. About Danzig in Spruce, Hamburgh, Leipsig.
1384. Henricus Abrmcensis.
1385. Potus tum salubris tum jucundus, l. 1.
1386. Galen l. 1. de san. tuend. Cavendae sunt aquae quae ex stagnis hauriuntur, et quae turbidae and male olentes, &c.
1387. Innoxium reddit et bene olentum.
1388. Contendit haec vitia coctione non emendari.
1389. Lib. de bonitate aquae, hydropem auget, febres putridas, splenem, tusses, nocet oculis, malum habitum corporis et colorem.
1390. Mag. Nigritatem inducit si pecora biberint.
1391. Aquae nivibus coactae strumosos faciunt.
1392. Cosmog. l. 3. cap. 36.
1393. Method, hist. cap. 5. Balbutiunt Labdoni in Aquitania ob aquas, atque hi morbi ab acquis in corpora derivantur.
1394. Edulia ex sanguine et suffocato parta. Hildesheim.
1395. Cupedia vero, placentae, bellaria, commentaque alia curiosa pistorum et coquorum, gustui servientium conciliant morbos tum corpori tum animo insanibiles. Philo Judaeus, lib. de victimis. P. Jov. vita ejus.
1396. As lettuce steeped in wine, birds fed with fennel and sugar, as a Pope's concubine used in Avignon. Stephan.
1397. Animae negotium illa facessit, et de templo Dii immundum stabulum facit. Peletius, 10. c.
1398. Lib. 11. c. 52. Homini cibus utilissimus simplex, acervatio cirborum pestifera, et condimenta perniciosa, multos morbos multa fercula ferunt.
1399. 31. Dec. 2. c. Nihil deterius quam si tempus justo longius comedendo protrahatur, et varia ciborum genera conjungantur: inde morborum scaturigo, quae ex repugnantia humorum oritur.
1402. Nimia repletio ciborum facit melancholicum.
1403. Comestio superflua cibi, et potus quantitas nimia.
1404. Impura corpora quanto magis nutris, tanto magis laedis: putrefacit enim alimentum vitiosus humor.
1405. Vid. Goclen. de portentosis coenis, &c. puteani Com.
1406. Amb. lib. de Jeju. cap. 14. “They who invite us to a supper, only conduct us to our tomb.”
1407. Juvenal. “The highest-priced dishes afford the greatest gratification.”
1409. Na. quaest. 4. ca. ult. fastidio est lumen gratuitum, dolet quod sole, quod spiritum emere non possimus, quod hic aer non emptus ex facili, &c. adeo nihil placet, nisi quod carum est.
1410. Ingeniosi ad Gulam.
1411. Olim vile mancipium, nunc in omni aestimatione, nunc ars haberi caepta, &c.
1412. Epist. 28. l. 7. Quorum in ventre ingenium, in patinis, &c.
1413. In lucem coenat. Sertorius.
1415. Mancipia gulae, dapes non sapore sed sumptu aestimantes. Seneca, consol. ad Helvidium.
1416. Saevientia guttura satiare non possunt fluvii et maria, Aeneas Sylvius, de miser. curial.
1418. Hor. lib. 1. Sat. 3.
1419. Diei brevitas conviviis, noctis longitudo stupris conterebratur.
1420. Et quo plus capiant, irritamenta excogitantur.
1421. Fores portantur ut ad convivium reportentur, repleri ut exhauriant, et exhauriri ut bibant. Ambros.
1422. Ingentia vasa velut ad ostentationem, &c.
1424. Lib. 3. Anthol. c. 20.
1425. Gratiam conciliant potando.
1427. Lib. de educandis principum liberis.
1429. Idem strenui potatoris Episcopi Sacellanus, cum ingentem pateram exhaurit princeps.
1430. Bohemus in Saxonia. Adeo immoderate et immodeste ab ipsis bibitur, ut in compotationibus suis non cyathis solum et cantharis sat infundere possint, sed impletum mulctrale apponant, et scutella injecta hortantur quemlibet ad libitum potare.
1431. Dictu incredible, quantum hujusce liquorice immodesta gens capiat, plus potantem amicissimum habent, et cert coronant, inimicissimum e contra qui non vult, et caede et fustibus expiant.
1432. Qui potare recusat, hostis habetur, et caede nonnunquam res expiatur.
1433. Qui melius bibit pro salute domini, melior habetur minister.
1434. Graec. Poeta apud Stobaeum, ser. 18.
1435. Qui de die jejunant, et nocte vigilant, facile cadunt in melancholiam; et qui naturae modum excedunt, c. 5. tract. 15. c. 2. Longa famis tolerantia, ut iis saepe accidit qui tanto cum fervore Deo servire cupiunt per jejunium, quod maniaci efficiantur, ipse vidi saepe.
1436. In tenui victu aegri delinquunt, ex quo fit ut majori afficiantur detrimento, majorque fit error tenui quam pleniore victu.
1437. Quae longo tempore consueta sunt, etiamsi deteriora, minus in assuetis molestare solent.
1438. Qui medice vivit, misere vivit.
1439. Consuetudo altera natura.
1440. Herefordshire, Gloucestershire, Worcestershire.
1441. Leo Afer. l. 1. solo camelorum lacte contenti, nil praeterea deliciarum ambiunt.
1442. Flandri vinum butyro dilutum bibunt (nauseo referens) ubique butyrum inter omnia fercula et bellaria locum obtinet. Steph. praefat. Herod.
1443. Delectantur Graeci piscibus magis quam carnibus.
1445. P. Jovius descript. Britonum. They sit, eat and drink all day at dinner in Iceland, Muscovy, and those northern parts.
1446. Suidas, vict. Herod, nihilo cum eo melius quam si quis Cicutam, Aconitum, &c.
1447. Expedit. in Sinas, lib. 1. c. 3. hortensium herbarum et olerum, apud Sinas quam apud nos longe frequentior usus, complures quippe de vulgo reperias nulla alia re vel tenuitatis, vel religionis causa vescentes. Equus, Mulus, Asellus, &c. aeque fere vescuntur ac pabula omnia, Mat. Riccius, lib. 5. cap. 12.
1448. Tartari mulis, equis vescuntur et crudis carnibus, et fruges contemnunt, dicentes, hoc jumentorum pabulum et bonum, non hominum.
1449. Islandiae descriptione victus corum butyro, lacte, caseo consistit: pisces loco panis habent, potus aqua, aut serum, sic vivunt sine medicina multa ad annos 200.
1450. Laet. occident. Ind. descrip. lib. 11. cap. 10. Aquam marinam bibere sueti absque noxa.
1453. Benzo et Fer. Cortesius, lib. novus orbis inscrip.
1454. Linschoten, c. 56. Palmae instar totius orbis arboribus longe praestantior.
1456. Teneris assuescere multum.
1457. Repentinae mutationes noxam pariunt. Hippocrat. Aphorism. 21. Epist. 6. sect. 3.
1458. Bruerinus, lib. 1. cap. 23.
1459. Simpl. med. c. 4. l. 1.
1460. Heurnius, l. 3. c. 19. prax. med.
1462. In dubiis consuetudinem sequatur adolescens, et inceptis perseveret.
1463. Qui cum voluptate assumuntur cibi, ventriculus avidius complectitur, expeditiusque concoquit, et quae displicent aversatur.
1464. Nothing against a good stomach, as the saying is.
1465. Lib. 7. Hist. Scot.
1467. Quae excernuntur aut subsistunt.
1468. Ex ventre suppresso, inflammationes, capitis dolores, caligines crescunt.
1469. Excrementa retenta mentis agitationem parere solent.
1471. Tam delirus, ut vix se hominem agnosceret.
1472. Alvus astrictus causa.
1473. Per octo dies alvum siccum habet, et nihil reddit.
1474. Sive per nares, sive haemorrhoides.
1475. Multi intempestive ab haemorrhoidibus curati, melancholia corrupti sunt. Incidit in Scyllam, &c.
1477. Breviar. l. 7. c. 18.
1478. Non sine magno incommodo ejus, cui sanguis a naribus promanat, noxii sanguinis vacuatio impediri potest.
1479. Novi quosdam prae pudore a coitu abstinentes, turpidos, pigrosque factos; nonnullos etiam melancholicos, praeter modum moestos, timidosque.
1480. Nonnulli nisi coeant assidue capitis gravitate infestantur. Dicit se novisse quosdam tristes et ita factos ex intermissione Veneris.
1481. Vapores venenatos mittit sperma ad cor et cerebrum. Sperma plus diu retentum, transit in venenum.
1482. Graves producit corporis et animi aegritudines.
1483. Ex spermate supra modum retento monachos et viduas melancholicos saepe fieri vidi.
1484. Melancholia orta a vasis seminariis in utero.
1485. Nobilis senex Alsatus juvenem uxorem duxit, at ille colico dolore, et multis morbis correptus, non potuit praestare officium mariti, vix inito matrimonio aegrotus. Illa in horrendum furorum incidit, ob Venerem cohibitam ut omnium eam invisentium congressum, voce, vultu, gestu expeteret, et quum non consentirent, molossos Anglicanos magno expetiit clamore.
1486. Vidi sacerdotem optimum et pium, qui quod nollet uti Venere, in melancholica symptomata incidit.
1487. Ob abstinentiam a concubitu incidit in melancholiam.
1488. Quae a coitu exacerbantur.
1489. Superstuum coitum causam ponunt.
1490. Exsiccat corpus, spiritus consumit, &c. caveant ab hoc sicci, velut inimico mortali.
1491. Ita exsiccatus ut e melancholico statim fuerit insanus, ab humectantibus curatus.
1492. Ex cauterio et ulcere exsiccato.
1493. Gord. c. 10. lib. 1. Discommends cold baths as noxious.
1494. Siccum reddunt corpus.
1495. Si quis longius moretur in iis, aut nimis frequenter, aut importune utatur, humores putrefacit.
1496. Ego anno superiore, quendam guttosum vidi adustum, qui ut liberaretur de gutta, ad balnea accessit, et de gutta liberatus, maniacus factus est.
1497. On Schola Salernitana.
1498. Calefactio et ebullitio per venae incisionem, magis saepe incitatur et augetur, majore impetu humores per corpus discurrunt.
1499. Lib. de flatulenta Melancholia. Frequens sanguinis missio corpus extenuat.
1500. In 9 Rhasis, atram bilem parit, et visum debilitat.
1501. Multo nigrior spectatur sanguis post dies quosdam, quam fuit ab initio.
1502. Non laudo eos qui in desipientia docent secandam esse venam frontis, quia spiritus debilitatur inde, et ego longa experientia observavi in proprio Xenodochio, quod desipientes ex phlebotomia magis laeduntur, et magis disipiunt, et melancholici saepe fiunt inde pejores.
1503. De mentis alienat. cap. 3. etsi multos hoc improbasse sciam, innumeros hac ratione sanatos longa observatione cognovi, qui vigesies, sexagies venas tundendo, &c.
1505. Impurus aer spiritus dejicit, infecto corde gignit morbos.
1506. Sanguinem densat, et humores, P. 1. c. 13.
1508. Lib. de quartana. Ex aere ambiente contrahitur humor melancholicus.
1509. Qualis aer, talis spiritus: et cujusmodi spiritus, humores.
1510. Aelianus Montaltus, c. 11. calidus et siccus, frigidus et siccus, paludinosus, crassus.
1511. Multa hic in Xenodochiis fanaticorum millia quae strictissime catenata servantur.
1512. Lib. med. part. 2. c. 19. Intellige, quod in calidis regionibus, frequenter accidit mania, in frigidis autem tarde.
1514. Hodopericon, cap. 7.
1515. Apulia aestivo calore maxime fervet, ita ut ante finem Maii pene exusta sit.
1516. “They perish in clouds of sand.” Maginus Pers.
1517. Pantheo seu Pract. Med. l. 1. cap. 16. Venetae mulieres quae diu sub sole vivunt, aliquando melancholicae evadunt.
1518. Navig. lib. 2 cap. 4. commercia nocte, hora secunda ob nimios, qui saeviunt interdiu aestus exercent.
1519. Morbo Gallico laborantes, exponunt ad solem ut morbus exsiccent.
1520. Sir Richard Hawkins in his Observations, sect. 13.
1521. Hippocrates, 3. Aphorismorum idem ait.
1522. Idem Maginus in Persia.
1523. Descrip. Ter. sanctae.
1524. Quum ad solis radios in leone longam moram traheret, ut capillos slavos redderet, in maniam incidit.
1525. Mundus alter et idem, seu Terra Australis incognita.
1526. Crassus et turpidus aer, tristem efficit animam.
1527. Commonly called Scandaroon in Asia Minor.
1528. Atlas geographicus memoria, valent Pisani, quod crassiore fruantur aere.
1529. Lib. 1. hist. lib. 2. cap. 41. Aura densa ac caliginosa tetrici homines existunt, et substristes, et cap. 3. stante subsolano et Zephyro, maxima in mentibus hominum alacritas existit, mentisque erectio ubi telum solis splendore nitescit. Maxima dejectio maerorque si quando aura caliginosa est.
1532. Mens quibus vacillat, ab aere cito offenduntur, et multi insani apud Belgas ante tempestates saeviunt, aliter quieti. Spiritus quoque aeris et mali genii aliquando se tempestatibus ingerunt, et menti humanae se latenter insinuant, eamque vexant, exagitant, et ut fluctus marini, humanum corpus ventis agitatur.
1533. Aer noctu densatur, et cogit moestitiam.
1534. Lib de Iside et Osyride.
1535. Multa defatigatio, spiritus, viriumque substantiam exhaurit, et corpus refrigerat. Humores corruptos qui aliter a natura concoqui et domari possint, et demum blande excludi, irritat, et quasi in furorem agit, qui postea mota camerina, tetro vapore corpus varie lacessunt, animumque.
1536. In Veni mecum: Libro sic inscripto.
1537. Instit. ad vit. Christ, cap. 44. cibos crudos in venas rapit, qui putrescentes illic spiritus animalis inficiunt.
1538. Crudi haec humoris copia per venas aggreditur, unde morbi multiplices.
1539. Immodicum exercitium.
1540. Hom. 31. in 1 Cor. vi. Nam qua mens hominis quiscere non possit, sed continuo circa varias cogitationes discurrat, nisi honesto aliquo negotio occupetur, ad melancholiam sponte delabitur.
1541. Crato, consil. 21. Ut immodica corporis exercitatio nocet corporibus, ita vita deses, et otiosa: otium, animal pituitosum reddit, viscerum obstructiones et crebras fluxiones, et morbos concitat.
1542. Et vide quod una de rebus quae magis generat melancholiam, est otiositas.
1543. Reponitur otium ab aliis causa, et hoc a nobis observatum eos huic malo magis obnoxios qui plane otiosi sunt, quam eos qui aliquo munere versantur exequendo.
1544. De Tranquil. animae. Sunt qua ipsum otium in animi conjicit aegritudinem.
1545. Nihil est quod aeque melancholiam alat ac augeat, ac otium et abstinentia a corporis et animi exercitationibus.
1546. Nihil magis excaecat intellectum, quam otium. Gordonius de observat. vit. hum. lib. 1.
1547. Path. lib. 1. cap. 17. exercitationis intermissio, inertem calorem, languidos spiritus, et ignavos, et ad omnes actiones segniores reddit, cruditates, obstructiones, et excrementorum proventus facit.
1548. Hor. Ser. 1. Sat. 3.
1550. Moerorem animi, et maciem, Plutarch calls it.
1551. Sicut in stagno generantur vermes, sic et otioso malae cogitationes. Sen.
1552. Now this leg, now that arm, now their head, heart, &c.
1554. (For they cannot well tell what aileth them, or what they would have themselves) my heart, my head, my husband, my son, &c.
1555. Prov. xviii. Pigrum dejiciet timor. Heautontimorumenon.
1557. Plautus, Prol. Mostel.
1558. Piso, Montaltus, Mercurialis, &c.
1559. Aquibus malum, velut a primaria causa, nactum est.
1560. Jucunda rerum praesentium, praeteritarum, et futurarum meditatio.
1561. Facilis descensus Averni: Sed revocare gradum, superasque evadere ad auras, Hic labor, hoc opus est. Virg.
1562. Hieronimus, ep. 72. dixit oppida et urbes videri sibi tetros carceres, solitudinem Paradisum: solum scorpionibus infectum, sacco amictus, humi cubans, aqua et herbis victitans, Romanis praetulit deliciis.
1565. Natura de te videtur conqueri posse, quod cum ab ea temperatissimum corpus adeptus sis, tam praeclarum a Deo ac utile donum, non contempsisti modo, verum corrupisti, sedasti, prodidisti, optimam temperaturam otio, crapula, et aliis vitae erroribus, &c.
1566. Path. lib. cap. 17. Fernel. corpus infrigidat, omnes sensus, mentisque vires torpore debilitat.
1567. Lib. 2. sect. 2. cap. 4. Magnam excrementorum vim cerebro et aliis partibus conservat.
1568. Jo. Retzius, lib. de rebus 6 non naturalibus. Praeparat corpus talis somnus ad multas periculosas aegritudines.
1569. Instit. ad vitam optimam, cap. 26. cerebro siccitatem adfert, phrenesin et delirium, corpus aridum facit, squalidum, strigosum, humores adurit, temperamentum cerebri corrumpit, maciem inducit: exsiccat corpus, bilem accendit, profundos reddit oculos, calorem augit.
1570. Naturalem calorem dissipat, laesa concoctione cruditates facit. Attenuant juvenum vigilatae corpora noctes.
1573. Hor. “The body oppressed by yesterday's vices weighs down the spirit also.”
1574. Perturbationes clavi sunt, quibus corpori animus seu patibulo affigitur. Jamb. de mist.
1575. Lib. de sanitat. tuend.
1576. Prolog. de virtute Christi; Quae utitur corpore, ut faber malleo.
1577. Vita Apollonij, lib. 1.
1578. Lib. de anim. ab inconsiderantia, et ignorantia omnes animi motus.
1583. Lib. 1. cap. 6. si quis ense percusserit eos, tantum respiciunt.
1584. Terror in sapiente esse non debet.
1585. De occult nat. mir. l. 1. c. 16. Nemo mortalium qui affectibus non ducatur: qui non movetur, aut saxum, aut Deus est.
1586. Instit. l. 2. de humanorum affect. morborumque curat.
1590. De civit. Dei. l. 14. c. 9. qualis in oculis hominum qui inversis pedibus ambulat, talis in oculis sapientum, cui passiones dominantur.
1591. Lib. de Decal. passiones maxime corpus offendunt et animam, et frequentissimae causae melancholiae, dimoventes ab ingenio et sanitate pristina, l. 3. de anima.
1592. Fraenaet stimuli animi, velut in mari quaedam aurae leves, quaedam placidae, quaedam turbulentae: sic in corpore quaedam affectiones excitant tantum, quaedam ita movent, ut de statu judicii depellant.
1593. Ut gutta lapidem, sic paulatim hae penetrant animum.
1594. Usu valentes recte morbi animi vocantur.
1595. Imaginatio movet corpus, ad cujus motum excitantur humores, et spiritus vitales, quibus alteratur.
1596. Eccles., xiii. 26. “The heart alters the countenance to good or evil, and distraction of the mind causeth distemperature of the body.”