2146. Puellae extra urbem in prato concurrentes, &c. maesta et melancholica domum rediit per dies aliquot vexata, dum mortua est. Plater.
2147. Altera trans-Rhenana ingressa sepulchrum recens apertum, vidit cadaver, et domum subito reversa putavit eam vocare, post paucos dies obiit, proximo sepulchre collocata. Altera patibulum sero praeteriens, metuebat ne urbe exclusa illic pernoctaret, unde melancholica facta, per multos annos laboravit. Platerus.
2148. Subitus occursus, inopinata lectio.
2150. Theod. Prodromus lib. 7. Amorum.
2151. Effuso cernens fugientes agmine turmas, Quis mea nunc inflat cornua Faunus ait. Alciat. embl. 122.
2153. Plutarchus vita ejus.
2154. In furorem cum sociis versus.
2155. Subitarius terrae motus.
2156. Caepit inde desipere cum dispendio sanitatis, inde adeo dementans, ut sibi ipsi mortem inferret.
2157. Historica relatio de rebus Japonicis Tract. 2. de legat, regis Chinensis, a Lodovico Frois Jesuita. A. 1596. Fuscini derepente tanta acris caligo et terraemotus, ut multi capite dolerent, plurimus cor moerore et melancholia obrueretur. Tantum fremitum edebat, ut tonitru fragorem imitari videretur, tantamque, &c. In urbe Sacai tam horrificus fuit, ut homines vix sui compotes essent a sensibus abalienati, moerore oppressi tam horrendo spectaculo, &c.
2158. Quum subit illius tristissima noctis Imago.
2159. Qui solo aspectu medicinae movebatur ad purgandum.
2160. Sicut viatores si ad saxum impegerint, aut nautae, memores sui casus, non ista modo quae offendunt, sed et similia horrent perpetuo et tremunt.
2161. Leviter volant graviter vulnerant. Bernardus.
2162. Ensis sauciat corpus, mentem sermo.
2163. Sciatis eum esse qui a nemine fere aevi sui magnate, non illustre stipendium habuit, ne mores ipsorum Satyris suis notaret. Gasp. Barthius praefat. parnodid.
2164. Jovius in vita ejus, gravissime tulit famosis libellis nomen suum ad Pasquilli statuam fuisse laceratum, decrevitque ideo statuam demoliri, &c.
2165. Plato, lib. 13. de legibus. Qui existimationem curant, poetas vereantur, quia magnam vim habent ad laudandum et vituperandum.
2166. Petulanti splene cachinno.
2167. Curial. lib. 2. Ea quorundam est inscitia, ut quoties loqui, toties mordere licere sibi putent.
2169. Hor. ser. lib. 2. Sat. 4. “Provided he can only excite laughter, he spares not his best friend.”
2172. Laudando, et mira iis persuadendo.
2173. Et vana inflatus opinione, incredibilia ac ridenda quaedam Musices praecepta commentaretur, &c.
2174. Ut voces nudis parietibus illisae, suavius ac acutius resilirent.
2175. Immortalitati et gloriae suae prorsus invidentes.
2176. 2. 2 dae quaest 75. Irrisio mortale peccatum.
2178. Balthazar Castilio lib. 2. de aulico.
2179. De sermone lib. 4. cap. 3.
2181. Tully Tusc. quaest.
2182. “Every reproach uttered against one already condemned is mean-spirited.”
2183. Mart. lib. 1. epig. 35.
2184. Tales joci ab injuriis non possint discerni. Galateus fo. 55.
2185. Pybrac in his Quadraint 37.
2186. Ego hujus misera fatuitate et dementia conflictor. Tull. ad Attic li. 11.
2187. Miserum est aliena vivere quadra. Juv.
2188. Crambae bis coctae. Vitae me redde priori.
2190. De tranquil animae.
2192. Tullius Lepido Fam. 10. 27.
2193. Boterus l. 1. polit. cap. 4.
2194. Laet. descrip. Americae.
2195. If there be any inhabitants.
2196. In Taxari. Interdiu quidem collum vinctum est, et manus constricta, noctuvero totum corpus vincitur, ad has miserias accidit corporis faetor, strepitus ejulantium, somni brevitas, haec omnia plane molesta et intolerabilia.
2198. William the Conqueror's eldest son.
2199. Salust. Romam triumpho ductus tandemque in carcerem conjectus, animi dolore periit.
2200. Camden in Wiltsh. miserum senem ita fame et calamitatibus in carcere fregit, inter mortis metum, et vitae tormenta, &c.
2204. Part. 2. Sect. 3. Memb. 3.
2205. Quem ut difficilem morbum pueris tradere formidamus. Plut.
2207. As in the silver mines at Friburgh in Germany. Fines Morison.
2209. Tom. 4. dial. minore periculo Solem quam hunc defixis oculis licet intueri.
2210. Omnis enim res, virtus, fama, decus, divina, humanaque pulchris Divitiis parent. Hor. Ser. l. 2. Sat. 3. Clarus eris, fortis justus, sapiens, etiam rex. Et quicquid volet. Hor.
2211. Et genus, et formam, regina pecunia donat. Money adds spirits, courage, &c.
2212. Epist. ult. ad Atticum.
2213. Our young master, a fine towardly gentleman, God bless him, and hopeful; why? he is heir apparent to the right worshipful, to the right honourable, &c.
2214. O nummi, nummi: vobis hunc praestat honorem.
2215. Exinde sapere eum omnes dicimus, ac quisque fortunam habet. Plaut. Pseud.
2216. Aurea fortuna, principum cubiculis reponi solita. Julius Capitolinus vita Antonini.
2218. Theologi opulentis adhaerent, Jurisperiti pecuniosis, literati nummosis, liberalibus artifices.
2219. Multi illum juvenes, multae petiere puellae.
2220. “He may have Danae to wife.”
2221. Dummodo sit dives barbarus, ille placet.
2222. Plut. in Lucullo, a rich chamber so called.
2225. Hor. Sat. 5. lib. 2.
2226. Bohemus de Turcis et Bredenbach.
2228. Qui pecuniam habens, elati sunt animis, lofty spirits, brave men at arms; all rich men are generous, courageous, &c.
2229. Nummus ait pro me nubat Cornubia Romae.
2230. “A diadem is purchased with gold; silver opens the way to heaven; philosophy may be hired for a penny; money controls justice; one obolus satisfies a man of letters; precious metal procures health; wealth attaches friends.”
2231. Non fuit apud mortales ullum excellentius certamen, non inter celeres celerrimo, non inter robustos robustissimo, &c.
2232. Quicquid libet licet.
2233. Hor. Sat. 5. lib. 2.
2234. Cum moritur dives concurrunt undique cives: Pauperis ad funus vix est ex millibus unus.
2235. Et modo quid fuit ignoscat mihi genius tuus, noluisses de manu ejus nummos accipere.
2236. that wears silk, satin, velvet, and gold lace, must needs be a gentleman.
2237. Est sanguis utque spiritus pecunia mortalibus.
2239. Xenophon. Cyropaed. l. 8.
2240. In tenui rara est facundia panno. Juv.
2241. Hor. “more worthless than rejected weeds.”
2242. Egere est offendere, et indigere scelestum esse. Sat. Menip.
2244. Nullum tam barbarum, tam vile munus est, quod non lubentissime obire velit gens vilissima.
2245. Lausius orat. in Hispaniam.
2246. Laet. descrip. Americiae.
2247. “Who daily faint beneath the burdens they are compelled to carry from place to place: for they carry and draw the loads which oxen and asses formerly used, &c.”
2249. Leo. Afer. ca. ult. l. 1. edunt non ut bene vivant, sed ut fortiter laborent. Heinsius.
2250. Munster de rusticis Germaniae, Cosmog. cap. 27. lib. 3.
2252. Pauper paries factus, quem caniculae commingant.
2254. Deos omnes illis infensos diceres: tam pannosi, famefracti, tot assidue malis afficiuntur, tanquam pecora quibus splendor rationis emortuus.
2256. Nihil omnino meliorem vitam degunt, quam ferae in silvis, jumenta in terris. Leo Afer.
2257. Bartholomeus a Casa.
2258. Ortelius in Helvetia. Qui habitant in Caesia valle ut plurimum latomi, in Oscella valle cultrorum fabri fumarii, in Vigetia sordidum genus hominum, quod repurgandis caminis victum parat.
2259. I write not this any ways to upbraid, or scoff at, or misuse poor men, but rather to condole and pity them by expressing, &c.
2260. Chremilus, act. 4. Plaut.
2261. Paupertas durum onus miseris mortalibus.
2262. Vexat censura columbas.
2263. Deux ace non possunt, et sixeinque solvere nolunt; Omnibus est notum quater tre solvere totum.
2264. Scandia, Africa, Lithuania.
2265. Montaigne, in his Essays, speaks of certain Indians in France, that being asked how they liked the country, wondered how a few rich men could keep so many poor men in subjection, that they did not cut their throats.
2266. Augustas animas animoso in pectore versans.
2267. “A narrow breast conceals a narrow soul.”
2269. “Publius Scipio, Laelius and Furius, three of the most distinguished noblemen at that day in Rome, were of so little service to him, that he could scarcely procure a lodging through their patronage.”
2270. Prov. xix. 7. “Though he be instant, yet they will not.”
2272. Non est qui doleat vicem, ut Petrus Christum, jurant se hominem non novisse.
2275. Ter. Eunuchus, act. 2.
2276. Quid quod materiam praebet causamque jocandi: Si toca sordida sit, Juv. Sat. 2.
2282. “Since cruel fortune has made Sinon poor, she has made him vain and mendacious.”
2283. De Africa Lib. 1. cap. ult.
2284. 4. de legibus. furacissima paupertas, sacrilega, turbis, flagitiosa, omnium malorum opifex.
2286. Dipnosophist lib. 12. Millies potius moriturum (si quis sibi mente constaret) quam tam vilis et aerumnosi victus communionem habere.
2287. Gasper Vilela Jesuita epist. Japon. lib.
2288. Mat. Riccius expedit. in Sinas lib. 1. c. 3.
2289. Vos Romani procreatos filios feris et canibus exponitis, nunc strangulatis vel in saxum eliditis, &c.
2290. Cosmog. 4. lib. cap. 22. vendunt liberos victu carentes tanquam pecora interdum et seipsos; ut apud divites saturentur cibis.
2291. Vel honorum desperatione vel malorum perpessione fracti el fatigati, plures violentas manus sibi inferunt.
2293. Ingenio poteram superas volitare per arces: Ut me pluma levat, sic grave mergit onus.
2295. Hor. Sat. 3. lib. 1.
2296. “They cannot easily rise in the world who are pinched by poverty at home.”
2299. Herodotus vita ejus. Scaliger in poet. Potentiorum aedes ostratim adiens, aliquid accipiebat, canens carmina sua, concomitante eum puerorum choro.
2301. Ter. Act. 4. Scen. 3. Adelph. Hegio.
2303. “Reduced to the greatest necessity, he withdrew from the gaze of the public to the most remote village in Greece.”
2305. Plutarch, vita ejus.
2307. Gomesius lib. 3. c. 21. de sale.
2308. Ter. Eunuch. Act. 2. Scen. 2.
2311. He that hath 5
l. per annum coming in more than others, scorns him that has less, and is a better man.
2313. De anima, cap. de maerore.
2315. “Oh sweet offspring; oh my very blood; oh tender flower, &c.”
2317. Patres mortuos coram astantes et filios, &c. Marcellus Donatus.
2318. Epist. lib. 2. Virginium video audio defunctum cogito, alloquor.
2319. Calphurnius Graecus. “Without thee, ah! wretched me, the lillies lose their whiteness, the roses become pallid, the hyacinth forgets to blush neither the myrtle nor the laurel retains its odours.”
2322. Lib. de obitu Satyri fratris.
2325. Nobilis matrona melancholica ob mortem mariti.
2326. Ex matris obitu in desperationem incidit.
2327. Mathias a Michou. Boter. Amphitheat.
2328. Lo. Vertoman. M. Polus Venetus lib. 1. cap. 54. perimunt eos quos in via obvios habent, dicentes, Ite, et domino nostro regi servile in alia vita. Nec tam in homines insaniunt sed in equos, &c.
2330. Lib. 4. vitae ejus, auream aetatem condiderat ad humani generis salutem quum nos statim ab optimi principis excessu. vere ferream, pateremur, famem, pestem, &c.
2332. Maph. “They became fallen in feelings, as the great forest laments its fallen leaves.”
2333. Ortelius Itinerario: ob annum integrum a cantu, tripudiis et saltationibus tota civitas abstinere jubetur.
2335. See Barletius de vita et ob. Scanderbeg. lib. 13. hist.
2338. Multi qui res amatas perdiderant, ut filios, opes, non sperantes recuperare, propter assiduam talium considerationem melancholici fiunt, ut ipse vidi.
2339. Stanihurstus Hib. Hist.
2340. Cap. 3. Melancholia semper venit ab jacturam pecuniae, victoriae, repulsam, mortem liberorum, quibus longo post tempore animus torquetur, et a dispositione sit habitus.
2344. Lib. 8. Venet. hist.
2345. Templa ornamentis nudata, spoliata, in stabula equorum et asinorum versa, &c. Insulae humi conculcatae, peditae, &c.
2346. In oculis maritorum dilectissimae conjuges ab Hispanorum lixis constupratae sunt. Filiae magnatum thoris destinatae, &c.
2347. Ita fastu ante unum mensem turgida civitas, et cacuminibos coelum pulsare visa, ad inferos usque paucis diebus dejecta.
2348. Sect. 2. Memb. 4. Subs. 3. fear from ominous accidents, destinies foretold.
2349. Accersunt sibi malum.
2350. Si non observemus, nihil valent. Polidor.
2352. Harm watch harm catch.
2354. Juvenis solicitus de futuris frustra, factus melancholicus.
2355. Pausanius in Achaicis lib. 7. Ubi omnium eventus dignoscuntur. Speculum tenui suspensum funiculo demittunt: et ad Cyaneas petras ad Lycicae fontes, &c.
2356. Expedit. in Sinas, lib. 1. c. 3.
2357. Timendo praeoccupat, quod vitat, ultro provocatque quod fugit, gaudetque moerens et lubens miser fuit. Heinsius Austriac.
2358. “Must I be deprived of this life,—of those possessions?”
2359. Tom. 4. dial. 8 Cataplo. Auri puri mille talenta, me hodie tibi daturum promitto, &c.
2360. Ibidem. Hei mihi quae relinquenda praedia? quam fertiles agri! &c.
2362. Industria superflua circa res inutiles.
2363. Flavae secreta Minervae ut viderat Aglauros. Ov. Met. 2.
2364. Contra Philos. cap. 61.
2367. Jos. Scaliger in Gnomit. “To profess a disinclination for that knowledge which is beyond our reach, is pedantic ignorance.”
2368. “A virtuous woman is the crown of her husband.” Prov. xii. 4. “but she,” &c. &c.
2369. Lib. 17. epist. 105.
2370. Titionatur, candelabratur, &c.
2371. Daniel in Rosamund.
2372. Chalinorus lib. 9. de repub. Angl.
2373. Elegans virgo invita cuidam e nostratibus nupsit, &c.
2375. De increm. urb. lib. 3. c. 3. tanquam diro mucrone confossi, his nulla requies, nulla delectatio, solicitudine, gemitu, furore, desperatione, timore, tanquam ad perpetuam aerumnam infeliciter rapti.
2376. Humfredus Llwyd epist. ad Abrahamum Ortelium. M. Vaughan in his Golden Fleece. Litibus et controversiis usque ad omnium bonorum consumptionem contendunt.
2377. Spretaeque injuria formae.
2378. Quaeque repulsa gravis.
2380. Nihil aeque amarum, quam diu pendere: quidam aequiore animo ferunt praecidi spem suam quam trahi. Seneca cap. 3. lib. 2. de Den. Virg. Plater observat. lib. 1.
2381. Turpe relinqui est, Hor.
2382. Scimus enim generosas naturas, nulla re citius moveri, aut gravius affici quam contemptu ac despicientia.
2383. At Atticum epist. lib. 12.
2389. Hor. Car. Lib. 3. Ode. 27.
2391. Non mihi si centum linguae sint, oraque centum. Omnia causarum percurrere nomina possem.
2392. Celius l. 17. cap. 2.
2393. Ita mente exagitati sunt, ut in triremi se constitutos putarent, marique vadabundo tempestate jactatos, proinde naufragium veriti, egestis undique rebus vasa omnia in viam e fenestris, seu in mare praecipitarunt: postridie, &c.
2394. Aram vobis servatoribus diis erigemus.
2396. Quae gestatae infelicem et tristem reddunt, curas augent, corpus siccant, somnum minuunt.
2397. Ad unum die mente alienatus.
2398. Part. 1. Sect. 2. Subsect. 3.
2400. Intus bestiae minutae multae necant. Numquid minutissima sunt grana arenae? sed si arena amplius in navem mittatur, mergit illam; quam minutae guttae, pluviae? et tamen implent flumina, domus ejiciunt, timenda ergo ruina multiuidinis, si non magnitudinis.
2401. Mores sequuntur temperaturam corporis.
2402. Scintillae latent in corporibus.
2404. Sicut ex animi afflictionibus corpus languescit: sic ex corporis vitiis, et morborum plerisque cruciatibus animum videmus hebetari, Galenus.
2406. Corporis itidem morbi animam per consensum, a lege consortii afficiunt, et quanquam objecta multos motus turbulentos in homine concitet, praecipua tamen causa in corde et humoribus spiritibusque consistit, &c.
2408. Humores pravi mentum obnubilant.
2409. Hic humor vel a partis intemperie generatur vel relinquitur post inflammationes, vel crassior in venis conclusus vel torpidus malignam qualitatem contrabit.
2410. Saepe constat in febre hominem Melancholicum vel post febrem reddi, aut alium morbum. Calida intemperies innata, vel a febre contracta.
2411. Raro quis diuturno morbo laborat, qui non sit melancholicus, Mercurialis de affect. capitis lib. 1 c. 10 de Melanc.
2412. Ad nonum lib. Rhasis ad Almansor. c. 16. Universaliter a quacunque parte potest fieri melancholicus. Vel quia aduritur, vel quia non expellit superfluitatem excrementi.
2413. A Liene, juvidore, utero, et aliis partibus oritur.
2414. Materia Melancholiae aliquando in corde, in stomacho, hepate, ab hypocondriis, myruche, splene, cum ibi romanet humor melancholicus.
2415. Ex sanguine adusto, intra vel extra caput.
2416. Qui calidum cor habent, cerebrum humidum, facile melancholici.
2417. Sequitur melancholia malam intemperiem frigidam et siccam ipsius cerebri.
2418. Saepe fit ex calidiore cerebro, aut corpore colligente melancholiam. Piso.
2419. Vel per propriam affectionem, vel per consensum, cum vapores exhalant in cerebrum. Montalt. cap. 14.
2420. Aut ibi gignitur, melancholicus fumus, aut aliunde vehitur, alterando animales facultates.
2421. Ab intemperie cordis, modo calidiore, molo frigidiore.
2422. Epist. 209. Scoltzii.
2423. Officina humorum hepar concurrit, &c.
2424. Ventriculus et venae meseraicae concurrunt, quod hae partes obstructae sunt, &c.
2425. Per se sanguinem adurentes.
2426. Lien frigidus et siccus c. 13.
2428. De arte med. lib. 3. cap. 24.
2429. A sanguinis putredine in vasis seminariis et utero, et quandoque a spermate diu retento, vel sanguine menstruo in melancholiam verso per putrefactionem, vel adustionem.
2431. Ergo efficiens causa melancholiae est calida et sicca intemperies, non frigida et sicca, quod multi opinati sunt, oritur enim a calore celebri assante sanguinem, &c. tum quod aromata sanguinem incendunt, solitudo, vigiliae, febris praecedens, meditatio, studium, et haec omnia calefaciunt, ergo ratum sit, &c.
2432. Lib. 1. cap. 13. de Melanch.
2433. Lib. 3. Tract. posthum. de melan.
2434. A fatuitate inseparabilis cerebri frigiditas.
2435. Ab interno calore assatur.
2436. Intemperies innata exurens. flavam bilem ac sanguinem in melancholiam convertens.
2437. Si cerebrum sit calidius, fiet spiritus animales calidior, et dilirium maniacum; si frigidior, fie fatuitas.
2438. Melancholia capitis accedit post phrenesim aut longam moram sub sole, aut percussionem in capite, cap. 13. lib. 1.
2439. Qui bibunt vina potentia, et saepe sunt sub sole.
2440. Curae validae, largioris vini et aromatum usus.
2441. A cauterio et ulcere exsiccato.
2442. Ab ulcere curato incidit in insaniam, aperto vulnere curatur.
2443. A galea nimis calefacta.
2444. Exuritur sanguis et venae obstruuntur, quibus obstructis prohibetur transitus Chili ad jecur, corrumpitur et in rugitus et flatus vertitur.
2445. Stomacho laeso robur corporis imminuitur, et reliqua membra alimento orbata, &c.
2447. Habuit saeva animi symptomata quae impediunt concoctionem, &c.
2448. Usitatissimus morbus cum sit, utile est hujus visceris accidentia considerare, nec leve periculum hujus causas morbi ignorantibus.
2449. Jecur aptum ad generandum talem humorem, splen natura imbecillior. Piso, Altomarus, Guianerius.
2450. Melancholiam, quae fit a redundantia humoris in toto corpore, victus imprimis generat qui eum humorem parit.
2452. Seneca cont. lib. 10. cont. 5.
2453. Quaedam universalia, particulariae, quaedam manifesta, quaedam in corpore, quaedam in cogitatione et animo, quaedam a stellis, quaedam ab humoribus, quae ut vinum corpus varie disponit, &c. Diversa phantasmata pro varietate causae externae, internae.
2454. Lib. 1. de risu. fol. 17. Ad ejus esum alii sudant, alii vomunt, stent, bibunt, saltant, alii rident, tremunt, dormiunt, &c.
2455. T. Bright. cap. 20.
2456. Nigrescit hic humer aliquando supercalefactus, aliquando superfrigefactus. Melanel. a Gal.
2457. Interprete F. Calvo.
2458. Oculi his excavantur, venti gignuntur circum praecordia et acidi ructus, sicci fere ventres, vertigo, tinnitus aurium, somni pusilli, somnia terribilia et interrupta.
2460. Assiduae eaeque acidae ructationes quae cibum virulentum culentumque nidorem, et si nil tale ingestum sit, referant ob cruditatem. Ventres hisce aridi, somnus plerumque parcus et interruptus, somnia absurdissima, turbulenta, corporis tremor, capitis gravedo, strepitus circa aures et visiones ante oculos, ad venerem prodigi.
2461. Altomarus, Bruel, Piso, Montaltus.
2462. Frequentes habent oculorum nictationes, aliqui tamen fixis oculis plerumque sunt.
2463. Cent. lib. 1. Tract. 9. Signa hujus morbi sunt plurimus saltus, sonitus aurium, capitis gravedo, lingua titubat, oculi excavantur, &c.
2464. In Pantheon cap. de Melancholia.
2465. Alvus arida nihil dejiciens cibi capaces, nihilominus tamen extenuati sunt.
2466. Nic Piso Inflatio carotidum, &c.
2467. Andreas Dudith Rahamo. cp. lib. 3. Crat epist. multa in pulsibus superstitio, ausim etiam dicere, tot differentias quae describuntur a Galeno, neque intelligi a quoquam nec observari posse.
2468. T. Bright. cap. 20.
2469. Post. 40. aetat. annum, saith Jacchinus in 15. 9. Rhasis Idem. Mercurialis consil. 86. Trincavelius, Tom. 2. cons. 17.
2470. Gordonius, modo rident, modo flent, silent, &c.
2471. Fernelius consil. 43. et 45. Montanus consil. 230. Galen de locis affectis, lib. 3 cap. 6.
2472. Aphorism et lib. de Melan.
2473. Lib. 2. cap. 6. de locis affect. timor et moestitia, si diutius perseverent, &c.
2474. Tract. posthumo de Melan. edit. Venetiis 1620. per Bolzettam Bibliop. Mihi diligentius hanc rem consideranti, patet quosdam esse, qui non laborant maerore et timore.
2476. Physiog lib. 1. c. 8. Quibus multa frigida bilis atra, stolidi et timidi, at qui calidi, ingeniosi, amasii, divinosi, spiritu instigati, &c.
2477. Omnes exercent metus et tristitia, et sine causa.
2478. Omnes timent licet non omnibus idem timendi modus Aetius Tetrab. lib. 2. sect. c. 9.
2479. Ingenti pavore trepidant.
2480. Multi mortem timent, et tamen sibi ipsis mortem consciscunt, alii coeli ruinam timent.