2481. Affligit eos plena scrupulis conscientia, divinae misericordiae diffidentes, Orco se destinant foeda lamentatione deplorantes.
2482. Non ausus egredi domo ne deficeret.
2483. Multi daemones timent, latrones, insidias, Avicenna.
2484. Alii comburi, alii de Rege, Rhasis.
2485. Ne terra absorbeantur. Forestus.
2486. Ne terra dehiscat. Gordon.
2487. Alii timore mortis timentur et mala gratia principum putant se aliquid commisisse et ad supplicium requiri.
2488. Alius domesticos timet, alius omnes. Aetius.
2489. Alii timent insidias. Aurel. lib. 1. de morb. Chron. cap. 6.
2490. Ille charissimos, hic omnes homines citra discrimen timet.
2492. Hic in lucem prodire timet, tenebrasque quaerit, contra, ille caliginosa fugit.
2493. Quidam larvas, et malos spiritus ab inimicis veneficius et incantationibus sibi putant objectari, Hippocrates, potionem se veneficam sumpsisse putat, et de hac ructare sibi crebro videtur. Idem Montaltus cap. 21. Aetius lib. 2. et alii. Trallianus l. 1. cap. 16.
2494. Observat. l. 1. Quando iis nil nocet, nisi quod mulieribus melancholicis.
2495. tamen metusque causae nescius, causa est metus. Heinsius Austriaco.
2496. Cap. 15. in 9. Rhasis, in multis vidi, praeter rationem semper aliquid timent, in caeteris tamen optime se gerunt, neque aliquid praeter dignitatem committunt.
2497. Altomarus cap. 7. Areteus, triste, sunt.
2501. Hor. l. 3. Od. 1. “Dark care rides behind him.”
2503. Mened. Heautont. Act. 1. sc. 1.
2506. Cap. 31. Quo stomachi dolore correptum se, etiam de consciscenda morte cogitasse dixit.
2507. Luget et semper tristatur, solitudinem amat, mortem sibi precatur, vitam propriam odio habet.
2508. Facile in iram incidunt. Aret.
2509. Ira sine causa, velocitas irae. Savanarola. pract. major. velocitas irae signum. Avicenna l. 3. Fen. 1. Tract. 4. cap. 18. Angor sine causa.
2510. Suspicio, diffidentia, symptomata, Crato Ep. Julio Alexandrino cons. 185 Scoltzii.
2511. Hor. “At Rome, wishing for the fields, in the country, extolling the city to the skies.”
2512. Pers. Sat. 3. “And like the children of nobility, require to eat pap, and, angry at the nurse, refuse her to sing lullaby.”
2513. In his Dutch work picture.
2514. Howard cap. 7. differ.
2515. Tract. de mel. cap. 2. Noctu ambulant per sylvas, et loca periculosa, neminem timent.
2516. Facile amant. Altom.
2518. Io. Major vitis patrum fol. 202. Paulus Abbas Eremita tanta solitudine, perseverat, ut nec vestem, nec vultum mulieris ferre possit, &c.
2519. Consult, lib. 1. 17. Cons.
2520. Generally as they are pleased or displeased, so are their continual cogitations pleasing or displeasing.
2521. Omnes excercent, vanae intensaeque animi cogitationes, (N. Piso Bruel) et assiduae.
2522. Curiosi de rebus minimis. Areteus.
2524. Hoc melancholicis omnibus proprium, ut quas semel imaginationes valde reciperint, non facile rejiciant, sed hae etiam vel invitis semper occurrant.
2526. Consil. med. pro Hypochondriaco.
2530. Consult. 15. et 16. lib. 1.
2533. Si malum exasperantur, homines odio habent et solitaria petunt.
2534. Democritus solet noctes et dies apud se degere, plerumque autem in speluncis, sub amaenis arborum umbris vel in tenebris, et mollibus herbis, vel ad aquarum crebra et quieta fluenta, &c.
2535. Gaudet tenebris, aliturque dolor. Ps. lxii. Vigilavi et factus sum velut nycticorax in domicilio, passer solitarius in templo.
2536. Et quae vix audet fabula, monstra parit.
2537. In cap. 18. l. 10. de civ. dei, Lunam ab Asino epotam videus.
2539. Sect. 2. Memb. 1. Subs. 4.
2540. De reb. coelest. lib. 10. c. 13.
2541. l. de Indagine Goclenius.
2543. Tract. 7. de Melan.
2544. Humidum, calidum, frigidum, siccum.
2545. Com. in 1 c. Johannis de Sacrobosco.
2546. Si residet melancholia naturalis, tales plumbei coloris aut nigri, stupidi, solitarii.
2547. Non una melancholiae causa est, nec unus humor vitii parens, sed plures, et alius aliter mutatus, unde non omnes eadem sentiunt symptomata.
2548. Humor frigidus delirii causa, humor calidus furoris.
2549. Multum refert qua quisque melancholia teneatur, hunc fervens et accensa agitat, illum tristis et frigens occupat: hi timidi, illi inverecundi, intrepidi, &c.
2550. Cap. 7. et 8. Tract. de Mel.
2551. Signa melancholiae ex intemperie et agitatione spirituum sine materia.
2552. T. Bright cap. 16. Treat. Mel.
2553. Cap. 16. in 9. Rhasis.
2555. Pract. major. Somnians, piger, frigidus.
2556. De anima cap. de humor. si a Phlegmate semper in aquis fere sunt, et circa fluvios plorant multum.
2557. Pigra nascitur ex colore pallido et albo, Her. de Saxon.
2559. Muros cadere in se, aut submergi timent, cum torpore et segnitie, et fluvios amant tales, Alexand. c. 16. lib. 7.
2560. Semper fere dormit somnolenta c. 16. l. 7.
2562. Ca. 6. de mel. Si a sanguine, venit rubedo oculorum et faciei, plurimus risus.
2563. Venae oculorum sunt rubrae, vide an praecesserit vini et aromatum usus, et frequens balneum, Trallian. lib. 1. 16. an praecesserit mora sub sole.
2564. Ridet patiens si a sanguine, putat se videre choreas, musicam audire, ludos, &c.
2565. Cap. 2. Tract. de Melan.
2566. Hor. ep. lib. 2. quidam haud ignobilis Argis, &c.
2568. Cum inter concionandum mulier dormiens e subsellio caderet, et omnes reliqui qui id viderent, riderent, tribus post diebus, &c.
2569. Juvenis et non vulgaris eruditionis.
2570. Si a cholera, furibundi, interficiunt, se et alios, putant se videre pugnas.
2571. Urina subtilis et ignea, parum dormiunt.
2573. Ad haec perpetranda furore rapti ducuntur, cruciatus quosvis tolerant, et mortem, et furore exacerbato audent et ad supplicia plus irritantur, mirum est quantam habeant in tormentis patientiam.
2574. Tales plus caeteris timent, et continue tristantur, valde suspiciosi, solitudinem diligunt, corruptissimas habent imaginationes, &c.
2575. Si a melancholia adusta, tristes, de sepulchris somniant, timent ne fascinentur, putant se mortuos, aspici nolunt.
2576. Videntur sibi videre monachos nigros et daemonos, et suspensos et mortuos.
2577. Quavis nocte se cum daemone coire putavit.
2578. Semper fere vidisse militem nigrum praesentem.
2579. Anthony de Verdeur.
2580. Quidam mugitus boum aemulantur, et pecora se putant, ut Praeti filiae.
2581. Baro quidam mugitus boum et rugitus asinorum, et aliorum animalium voces effingit.
2582. Omnia magna putabat, uxorem magnam, grandes equos, abhorruit omnia parva, magna pocula, et calceamenta pedibus majora.
2583. Lib. 1. cap. 16. putavit se uno digito posse totum mundum conterere.
2584. Sustinet humeris coelum cum Atlante. Alii coeli ruinam timent.
2585. Cap. 1. Tract. 15. alius se gallum putat, alius lusciniam.
2588. Anthony de Verdeur.
2591. Lib. 3. cap. 14. qui se regem putavit regno expulsum.
2592. Dipnosophist. lib. Thrasilaus putavit omnes naves in Pireum portum appellantes suas esse.
2593. De hist. Med. mirab. lib. 2. cap. 1.
2594. Genibus flexis loqui cum illo voluit, et adstare jam tum putavit, &c.
2595. Gordonius, quod sit propheta, et inflatus a spiritu sancto.
2596. Qui forensibus causis insudat, nil nisi arresta cogitat, et supplices libellos, alius non nisi versus facit. P. Forestus.
2598. Verbo non exprimunt, nec opere, sed alta mente recondunt, et sunt viri prudentissimi, quos ego saepe novi, cum multi sint sine timore, ut qui se reges et mortuis putant, plura signa quidam habent, pauciora, majora, minora.
2599. Trallianus, lib. 1. 16. alii intervalla quaedam habent, ut etiam consueta administrent, alii in continuo delirio sunt, &c.
2600. Prac. mag. Vera tantum et autumno.
2603. De mentis alienat. cap. 3.
2604. Levinus Lemnius, Jason Pratensis, blanda ab initio.
2605. “A most agreeable mental delusion.”
2607. Facilis descensus averni.
2609. Corpus cadaverosum. Psa. lxvii. cariosa est facies mea prae aegritudine animae.
2610. Lib. 9. ad Ahnansorem.
2612. Quum ore loquitur quae corde concepit, quum subito de una re ad aliud transit, neque rationem de aliquo reddit, tunc est in medio, at quum incipit operari quae loquitur, in summo gradu est.
2613. Cap. 19. Partic. 2. Loquitur secum et ad alios, ac si vere praesentes. Aug. cap. 11. li. de cura pro mortuis gerenda. Rhasis.
2614. Quum res ad hoc devenit, ut ea quae cogitare caeperit, ore promat, atque acta permisceat, tum perfecta melancholia est.
2615. Melancholicus se videre et audire putat daemones. Lavater de spectris, part. 3. cap. 2.
2616. Wierus, lib. 3. cap. 31.
2620. Part. 1. Subs. 2, Memb. 2.
2621. De delirio, melancholia et mania.
2622. Nicholas Piso. Si signa circa ventriculum non apparent nec sanguis male affectus, et adsunt timor et maestitia, cerebrum ipsum existimandum est, &c.
2623. Tract. de mel. cap. 13, &c. Ex intemperie spirituum, et cerebri motu, tenebrositate.
2624. Facie sunt rubente et livescente, quibus etiam aliquando adsunt pustulae.
2625. Jo. Pantheon. cap. de Mel. Si cerebrum primario afficiatur adsunt capitis gravitas, fixi oculi, &c.
2626. Laurent. cap. 5. si a cerebro ex siccitate, tum capitis erit levitas, sitis, vigilia, paucitas superfluitatum in oculis et naribus.
2627. Si nulla digna laesio, ventriculo, quoniam in hac melancholia capitis, exigua nonnunquam ventriculi pathemata coeunt, duo enim haec membra sibi invicem affectionem transmittunt.
2628. Postrema magis flatuosa.
2629. Si minus molestiae circa ventriculum aut ventrem, in iis cerebrum primario afficitur, et curare oportet hunc affectum, per cibos flatus exortes, et bonae concoctionis, &c. raro cerebrum afficitur sine ventriculo.
2630. Sanguinem adurit caput calidius, et inde fumi melancholici adusti, animum exagitant.
2631. Lib. de loc. affect. cap. 6.
2633. Hildesheim spicel. 1. de mel. In Hypochondriaca melancholia adeo ambigua sunt symptomata, ut etiam exercitatissimi medici de loco affecto statuere non possint.
2634. Medici de loco affecto nequeunt statuere.
2635. Tract. posthumo de mel. Patavii edit. 1620. per Bozettum Bibliop. cap. 2.
2636. Acidi ructus, cruditates, aestus in praecordiis, flatus, interdum ventriculi dolores vehementes, sumptoque cibo concoctu difficili, sputum humidum idque multum sequetur, &c. Hip. lib. de mel. Galenus, Melanelius e Ruffo et Aetio, Altomarus, Piso, Montaltus, Bruel, Wecker, &c.
2637. Circa praecordia de assidua in flatione queruntur, et cum sudore totius corporis importuno, frigidos articulos saepe patiuntur, indigestione laborant, ructus suos insuaves perhorrescunt, viscerum dolores habent.
2638. Montaltus, c. 13. Wecker, Fuchsius c. 13. Altomarus c. 7. Laurentius c. 73. Bruel, Gordon.
2639. Pract. major: dolor in eo et ventositas, nausea.
2640. Ut atra densaque nubes soli effusa, radios et lumen ejus intercipit et offuscat; sic, etc.
2642. Hypochondriaci maxime affectant coire, et multiplicatur coitus in ipsis, eo quod ventositates multiplicantur in hypochondriis, et coitus saepe allevat has ventositates.
2643. Cont. lib. 1. tract. 9.
2644. Wecker, Melancholicus succus toto corpore redundans.
2645. Splen natura imbecilior. Montaltus cap. 22.
2646. Lib. 1. cap. 16. Interrogare convenit, an aliqua evacuationis retentio obvenerit, viri in haemmorrhoid, mulierum menstruis, et vide faciem similiter an sit rubicunda.
2647. Naturales nigri acquisiti a toto corpore, saepe rubicundi.
2648. Montaltus cap. 22. Piso. Ex colore sanguinis si minuas venam, si fluat niger, &c.
2649. Apul. lib. 1. semper obviae species mortuorum quicquid umbrarum est uspiam, quicquid lemurum et larvarum oculis suis aggerunt, sibi fingunt omnia noctium occursacula, omnia busforum formidamina, omnia sepulchrorum terriculamenta.
2650. Differt enim ab ea quae viris et reliquis feminis communiter contingit, propriam habens causam.
2651. Ex menstrui sanguinis tetra ad cor et cerebrum exhalatione, vitiatum semen mentem perturbat, &c. non per essentiam, sed per consensum. Animus moerens et anxius inde malum trahit, et spiritus cerebrum obfuscantur, quae cuncta augentur, &c.
2652. Cum tacito delirio ac dolore alicujus partis internae, dorsi, hypochondrii, cordis regionem et universam mammam interdum occupantis, &c. Cutis aliquando squalida, aspera, rugosa, praecipue cubitis, genibus, et digitorum articulis, praecordia ingenti saepe torrore aestuant et pulsant, cumque vapor excitatus sursum evolat, cor palpitat aut premitur, animus deficit, &c.
2653. Animi dejectio, perversa rerum existimatio, praeposterum judicium. Fastidiosae, languentes, taediosae, consilii inopes, lachrymosae, timentes, moestae, cum summa rerum meliorum desperatione, nulla re delectantur, solitudinem amant, &c.
2654. Nolunt aperire molestiam quam patiuntur, sed conqueruntur tamen de capite, corde, mammis, &c. In puteos fere maniaci prosilire, ac strangulari cupiunt, nulla orationis suavitate ad spem salutis recuperandam erigi, &c. Familiares non curant, non loquuntur, non respondent, &c. et haec graviora, si, &c.
2655. Clisteres et Helleborismum Mathioli summe laudat.
2656. Examen conc. Trident. de coelibatu sacerd.
2657. Cap. de Satyr. et Priapis.
2658. Part. 3. sect. 2. Memb. 5. Sub. 5.
2659. “Lest you may imagine that I patronise that widow or this virgin, I shall not add another word.”
2660. Vapores crassi et nigri, a ventriculo in cerebrum exhalant. Fel. Platerus.
2661. Calidi hilares, frigidi indispositi ad laetitiam, et ideo solitarii, taciturni, non ob tenebras internas, ut medici volunt, sed ob frigus: multi melancholici nocte ambulant intrepidi.
2662. Vapores melancholici, spiritibus misti, tenebrarum causse sunt, cap. 1.
2663. Intemperies facit succum nigrum, nigrities, obscurat spiritum, obscuratio spiritus facit metum et tristiam.
2664. Ut nubecula Solern offuscat. Constantinus lib. de melanch.
2665. Altomarus c. 7. Causam timoris circumfert aler humor passionis materia, et atri spiritus perpetuam animae domicilio offundunt noctem.
2666. Pone exemplum, quod quis potest ambulare super trahem quae est in via: sed si sit super aquam profundam, loco pontis, non ambulabit super eam, eo quod imaginetur in animo et timet vehementer, forma cadendi impressa, cui obediunt membra omnia, et facultates reliquae.
2667. Lib. 2. de intellectione. Susoiciosi ob timorem et obliquum discursum, et semper inde putant sibi fieri insidias. Lauren. 5.
2668. Tract. de mel. cap. 7. Ex dilatione, contractione, confusione, tenebrositate spirituum, calida, frigida intemperie, &c.
2669. Illud inquisitione dignum, cur tam falsa recipiant, habere se cornua, esse mortuos, nasutos, esse aves, &c.
2670. 1. Dispositio corporis. 2. Occasio Imaginationis.
2671. In pro. li. de coelo. Vehemens et assidua cogitatio rei erga quam afficitur, spiritus in cerebrum evocat.
2672. Melancholici ingeniosi omnes, summi viri in artibus et disciplinis, sive circum imperatoriam aut reip. disciplinam omnes fere melancholici, Aristoteles.
2673. Adeo miscentur, ut sit duplum sanguinis ad reliqua duo.
2674. Lib. 2. de intellectione. Pingui sunt Minerva phlegmatici: sanguinei amabiles, grati, hilares, at non ingeniosi; cholerici celerna motu, et ob id contemplationis impatientes: Melancholici solum excellentes, &c.
2675. Trepidantium vox tremula, quia cor quatitur.
2676. Ob ariditatem quae reddit nervos linguae torpidos.
2677. Incontinentia linguae ex copia flatuum, et velocitate imaginationis.
2678. Calvities ob ficcitatis excessum.
2681. Tetrab. 2. ser. 2. cap. 10.
2682. Ant. Lodovicus prob. lib. 1. sect. 5. de atrabilariis.
2683. Subrusticus pudor vitiosus pudor.
2684. Ob ignominiam aut turpedinem facti, &c.
2685. De symp. et Antip. cap. 12. laborat facies ob praesentiam ejus qui defectum nostrum videt, et natura quasi opem latura calorem illuc mittit, calor sanguinem trahit, undo rubor, audaces non rubent, &c.
2686. Ob gaudium et voluptatem foras exit sanguis, aut ob melioris reverentiam, aut ob subitum occursum, aut si quid incautius exciderit.
2687. Com. in Arist. de anima. Coeci ut plurimum impudentes, nox facit impudentes.
2688. Alexander Aphrodisiensis makes all bashfulness a virtue, eamque se refert in seipso experiri solitum, etsi esset admodum sanex.
2689. Saepe post cibum apti ad ruborem, ex potu vini ex timore saepe, et ab hepate calido, cerebro calido, &c.
2690. Com. in Arist. de anima, tam a vi et inexperientia quam a vitio.
2691. De oratore, quid ipse risus, quo pacto concitatur, ubi sit, &c.
2692. Diaphragma titillant, quia transversum et nervosum, quia titillatione moto sensu atque arteriis distentis, spiritus inde latera, venas, os, oculos occupant.
2693. Ex calefactione humidi cerebri: nam ex sicco lachrymae non fluunt.
2694. Res mirandas imaginantur: et putant se videre quae nec vident, nec audiunt.
2695. Laet. lib. 13. cap. 2. descript. Indiae Occident.
2696. Lib. 1. ca. 17. cap. de mel.
2697. Insani, et qui morti vicini sunt, res quas extra se videre putant, intra oculos habent.
2698. Cap. 10. de Spirit apparitione.
2699. De occult. Nat. mirac.
2700. “O mother! I beseech you not to persecute me with those horrible-looking furies. See! see! they attack, they assault me!”
2701. “Peace! peace! unhappy being, for you do not see what you think you see.”
2702. Seneca. Quod metuunt nimis, nunquam amoveri posse, nec tolli putant.
2703. Sanguis upupoe cum melle compositus et centaurea, &c. Albertus.
2704. Lib. 1. occult. philos. Imperiti homines daemonum et umbrarum imagines videre se putant, quum nihil sint aliud, quam simulachra animae expertia.
2705. Pythonissae vocum varietatem in ventre et gutture fingentes formant voces humanas a longe vel prope, prout volunt, ac si spiritus cum homine loqueretur, et sonos brutorum fingunt, &c.
2706. Gloucester cathedral.
2707. Tam clare et articulate audies repetitum, ut perfectior sit Echo quam ipse dixeris.
2708. Blowing of bellows, and knocking of hammers, if they apply their ear to the cliff.
2709. Memb. 1. Sub. 3. of this partition, cap. 16, in 9. Rhasis.
2710. Signa daemonis nulla sunt nisi quod loquantur ea quae ante nesciebant, ut Teutonicum aut aliud Idioma, &c.
2711. Cap 12. tract. de mel.
2714. Mira vis concitat humores, ardorque vehemens mentem exagitat, quum, &c.
2715. Praefat. Iamblici mysteriis.
2716. Si melancholicis haemorroides supervenerint varices, vel ut quibusdam placet, aqua inter cutem, solvilur malum.
2717. Cap. 10. de quartana.
2718. Cum sanguis exit per superficiem et residet melancholia per scabiem, morpheam nigram, vel expurgatur per inferiores partes, vel urinam, &c., non erit, &c. spen magnificatur et varices apparent.
2719. Quia jam conversa in naturam.
2720. In quocunque sit a quacunque causa Hypocon. praesertim, semper est longa, morosa, nec facile curari potest.
2721. Regina morborum et inexorabilis.
2722. Omne delirium quod oritur a paucitate cerebri incurabile, Hildesheim, spicel. 2. de mania.
2723. Si sola imaginatio laedatur, et non ratio.
2724. Mala a sanguine fervente, deterior a bile assata, pessima ab atra bile putrefacta.
2725. Difficilior cura ejus quae fit vitio corporis totius et cerebri.
2726. Difficilis curatu in viris, multo difficilio in faeminis.
2727. Ad interitum plerumque homines comitatur, licet medici levent plerumque, tamen non tollunt unquam, sed recidet acerbior quam antea minima occasione, aut errore.
2728. Periculum est ne degenereret in Epilepsiam, Apoplexiam, Convulsionem, caecitatem.
2729. Montal. c. 25. Laurentius. Nic. Piso.
2730. Her. de Soxonia, Aristotle, Capivaccius.
2731. Favent. Humor frigidus sola delirii causa, furoris vero humor calidus.
2732. Heurnius calls madness sobolem malancholiae.
2733. Alesander l. 1. c. 18.
2734. Lib. 1. part. 2. c. 11.
2735. Montalt. c. 15. Raro mors aut nunquam, nisi sibi ipsis inferant.
2736. Lib. de Insan. Fabio Calico Interprete.
2737. Nonulli violentas manus sibi inferunt.
2739. Lib. 2. de intell. saepe mortem sibi consciscunt ob timorem et tristitiam taedeio vitae affecti ob furorem et desperationem. Est enim infera, &c. Ergo sic perpetuo afflictati vitam oderunt, se praecipitant, his malis carituri aut interficiunt se, aut tale quid committunt.
2743. Vi doloris et tristitiae ad insaniam pene redactus.
2745. In salutis suae desperatione proponunt sibi mortis desiderium, Oct. Horat l. 2. c. 5.
2746. Lib. de insania. Sic sic juvat ire per umbras.
2747. Cap. 3. de mentis alienat. maesti degunt, dum tandem mortem quam timent, suspendio aut submersione, aut aliqua alia vi, ut multa tristia exempla vidimus.
2748. Arculanus in 9. Rhasis, c. 16. cavendum ne ex alto se praecipitent aut alias laedant.
2749. O omnium opinionibus incogitabile malum. Lucian. Mortesque mille, mille dum vivit neces gerit, peritque Hensius Austriaco.
2750. Regina morborum cui famulantur omnes et obediunt. Cardan.
2751. Eheu quis intus Scorpio, &c. Seneca Act. 4. Herc. O Et.
2754. Hic omnis imbonitas et insuavitas consistit, ut Tertulliani verbis utar, orat. ad. martyr.
2758. Quid est miserius in vita, quam velle mori? Seneca.
2759. Tom. 2. Libello, an graviores passiones, &c.
2761. Patet exitus; si pugnare non vultis, licet fugere; quis vos tenet invitos? De provid. cap. 8.
2762. Agamus Deo gratias, quod nemo invitus in vita teneri potest.
2763. Epist. 26. Seneca et de sacra. 2. cap. 15. et Epist. 70. et 12.
2764. Lib. 2. cap. 83. Terra mater nostri miserta.
2767. Vindicatio Apoc. lib.
2768. “Finding that he would be destined to endure excruciating pain of the feet, and additional tortures, he abstained from food altogether.”
2769. As amongst Turks and others.
2770. Bohemus de moribus gent.
2771. Aelian. lib. 4. cap. 1. omnes 70. annum egressos interficiunt.
2772. Lib. 2. Praesertim quum tormentum ei vita sit, bona spe fretus, acerba vita velut a carcere se eximat, vel ab aliis eximi sua voluntate patiatur.
2773. Nam quis amphoram exsiccans foecem exorberet (Seneca epist. 58.) quis in poenas et risum viveret? stulti est manere in vita cum sit miser.
2774. Expedit. ad Sinas l. 1. c. 9. Vel bonorum desperatione, vel malorum perpessione fracti et fagitati, vel manus violentas sibi inferunt vel ut inimicis suis aegre faciant, &c.
2775. “No one ever died in this way, who would not have died some time or other; but what does it signify how life itself may be ended, since he who comes to the end is not obliged to die a second time?”
2776. So did Anthony, Galba, Vitellius, Otho, Aristotle himself, &c. Ajax in despair; Cleopatra to save her honour.
2777. Incertius deligitur diu vivere quam in timore tot morborum semel moriendo, nullum deinceps formidare.
2778. “And now when Ambrociotes was bidding farewell to the light of day, and about to cast himself into the Stygian pool, although he had not been guilty of any crime that merited death: but, perhaps, he had read that divine work of Plato upon Death.”
2780. Laqueus praecisus, cont. 1. l. 5. quidam naufragio facto, amissis tribus liberis, et uxore, suspendit se; praecidit illi quidam ex praetereuntibus laqueum: A liberato reus fit maleficii. Seneca.
2781. See Lipsius Manuduc. ad Stoicam philosophiam lib. 3. dissert. 22. D. Kings 14. Lect. on Jonas. D. Abbot's 6 Lect. on the same prophet.
2784. As to be buried out of Christian burial with a stake. Idem. Plato 9. de legibus, vult separatim sepeliri, qui sibi ipsis mortem consciscunt, &c. lose their goods, &c.
2785. Navis destitutae nauclero, in terribilem aliquem scopulum impingit.
2787. Seneca tract. 1. 1. 8. c. 4. Lex Homicida in se insepultus abjiciatur contradicitur; Eo quod afferre sibi manus coactus sit assiduis malis: summam infelicitatem suam in hoc removit, quod existimabat licere misero mori.
2788. Buchanan, Eleg. lib.
2789. Consil. 234. pro Abbate Italo.
2790. Consil. 23. aut curabitur, aut certe minus afficietur, si volet.
2791. Vide Renatum Morey Animad. in scholam Salernit, c. 38. si ad 40. annos possent producere vitam, cur non ad centum? si ad centum, cur non ad mille?
2793. Alii dubitant an daemon possit morbus curare quos non fecit, alii negant, sed quotidiana experientia confirmat, magos magno multorum stupore morbos curare, singulas corporis parte citra impedimentum permeare, et mediis nobis ignotis curare.
2794. Agentia cum patientibus conjugant.