na di ibig niyang ang tauo,i, gumaling,

inumang̃an din ng̃a ng̃ parayang pain

tung̃ong cabanala,i, upan ding itigil.

na gaua ng̃ aba na si Margarita,

Santang manahani na itinatalaga

sa sarili, yaong cagaling̃an niya.

niyong catha-catha na cabulaanan,

Margarita, anya ay iyong tigilan

iyang malabis mong mg̃a cabanalan.

tunay na di ayon sa taglay mong bait

at ang malabis mo na pagpapasakit

sa iyong cataua,i, tantong nalilinis.

para cang tikis nang nagpapacamatáy,

di ucol higpitan at ang cailang̃an

bigyan mo nang luag at capanahunan.

nang may ipag-tangol sa araw na dapat,

na cailang̃aning mamaya ó bucas

ay di mahahapo na caagád-agád.

cung magpacahirap nang di mamagcano,

ang dapat mong gauin sa panahong ito

cataua,i, ing̃ata,t, lumauig sa Mundo.

nang Dios, sa lahat nang gaua mong sala,

ay ano ang iyong alalahanin pang

cataua,i, higpitan at mag-penitencia.

na ipinapain niyong si Satanas,

at napagkilala na caagád-agád

ang gayong pagdaya at mang̃a pag-upat.

nang caliuanagan, ang siyang cahambing,

ay si Margarita,i, naghiganting tambing

sa capang̃ahasan niyong si Lusifer.

yaong dating gauang pag-pepenitencia,

capacumbaba,i, pinapag-ulol pa

ayon sa hatol nang Evangelio bagá.

nang tucsong marahas na sacdal nang lupit,

caya ng̃a cay Jesús naghihinanakit

niyong hinanakit na caibig-ibig.

na sa nacadipang larauan sa Cruz,

ng̃uni,t, minarapat aliuin ang loob

nang mapagcaling̃ang mahabaguing Dios.

na magpacatapang icaw ó Anác co,

cahima,t, marahas ang cabacang tucso

ay di mangyayaring manaig sa iyo.

sa lubhang mahigpit na pakikisama,

at magmasunurin sa payong maganda

sa umaácay sa iyong calulua.

ang gracia ay iyong catibayang kimkim,

huag sa sarili ay umasang tambing

ang nasang tagumpay nang upang tamuhin.

bilis nang pagtacbo niyong cabanalan,

sa landas lalo na,t, ang tucsong caauay

ay inuusig siya,i, bagcus tumatapang.

nang capacumbabaan ng̃ang hindi hamac,

lalong nahihilig at minamasarap

ang pula at caalipustaang lahat.

sa lahat nang namamayan sa Cortona,

ibig niya,i, itapo,t, pagbatuhan siya

na ang ualang casing-sama ang capara.

dang̃an ang Confesor ang nacapipiguil,

siyang humahadlang na di dapat gauin

ang nasa niyang yaong ibig na asalin.

na isang totoong pagpapacababa,

sa mang̃a lansang̃an siya ay gagalang

may tali sa liig, at ilalathala.

at ang nang̃a gaua niyang casalanan,

upang matalastas nang lahat sa bayan

ang malabis niyang mang̃a catacsilan.

cuculang̃in siya,t, doon isasama,

sa mang̃a babayeng masamang talaga

na linalapatan nang mang̃a parusa.

ni Margarita, ay kinuhang uliran,

ang caniyang laguing pag-gugunamgunam

nang cay Jesucristong mang̃a cahirapan.

ay inalipusta,t, dinuahaguing tambing,

niyong mang̃a Judio, ng̃uni,t, di pinansin

binatá at upang tayo ay sacupin.

yaong sa sariling pagninilay-nilay,

sa Vírgeng Ináng mang̃a casakitan

sa nagdusang Anác na mapagpalayaw.

sa anomang mang̃a cailang̃an bagá,

isang araw nama,i, dinilidili niya

tanang cahirapang di suca,t, mabatá.

ni Jesús, ang madlang dusa ay tiniis,

moli pang kinamtan ang tuang malabis

sa pagdalaw niyong Amáng na sa lang̃it.

sa cacabacahing mang̃a cahirapan,

at lubhang marahas na caralitaan

ang daranasin mo hangang nabubuhay.

na dinadalisay ang uring malabis,

hangang may camunting dumi inaalis

nang upang tumaas ang mithing kilatis.

nang pakikilaban sa dahas nang tucso,

catacuta,t, sákit ay laan sa iyo

gutom cauhaua,t, pagluhang totoo.

nang Cruz, ang iyong mapagdaranasan,

upang macapasoc sa calualhatian

ani Margarita, aco,i, nalalaan.

titiisi,t, alang-álang po sa iyo,

tunay cong pag-ibig ay cahit ang Mundo,i,

igauad sa aking hirap mang gaano.

sa aking babathing mang̃a paralita,

na di pa anino nang hirap mong madla

at dahil sa akin ay inalipusta.

nang ganitong hirap ay nanghihinapang,

at mapayapa niyang pinagtitiisan

ang pagcasiphayo,t, caalipustaan.

nang isang babaye nang mura,t, pag-ayop,

na nacapagbigay nang masamang ayos

na halimbaua sa matáng nanonood.

ikinatua nang caalimurahan,

at binigyan pa niya nang catuiran

ang guinauang yaong catampalasanan.

sa sumirang puri na lubhang pang̃ahas,

ay pinadalhan pa nang lalong marapat

na alay na doon sa cubo nagbuhat.

niyong sa babayeng guinauang pagmura,

na di catuiran ay caracaraca,i,

nagpipiguil itong mananahing Santa.

yaong pang̃ung̃usap na paghihiganti,

at hindi ninasang bumigcas nang sabi

na laban sa gayong mang̃a pagca-api.

nang tungcol sa mang̃a gauang cagalitan,

na sa pagbabata,i, maguing caculang̃an

at siyang totoong pinaglalabanan.

yaong sa catauang hilig na masama,

na laguing pinag-cacahirapang lubhá

yaong capurihang di ibig masira.

tunay na caniyang di pinararaan,

ang mang̃a pagdulog sa lahat nang araw

na nagcucumpisal at nakikinabang.

ó ang caculang̃an ay isinusulit,

marahil ang tauong hindi nag-iibig

nang ganoong gaua,i, magtatacang labis.

niyong mang̃a Santo Sacramentong uagas,

gayon cung magsabi yaong mang̃a tamad

sa gauang magaling, matamlay gumanap.

sa confesonario na aua ang handog,

sa tauong may mang̃a taimtim na loob

sa ning̃as nang nasang calugdan ng̃ Dios.

agád hinahanap ang caliuanagan,

na di napupuna nang ibang ang layaw

sa Mundo, ang laguing na sa gunam-gunam.

ang confecio,i, taga pamatnugot nila,

siyang bumubuhay niyong calulua

nang macasalanan na patáy sa gracia.

na pag-cucumpisal gracia,i, nag-dagdág,

at tinatalicdan yaong gauang linsad

at ang calooban ay napapanatag.

sa mang̃a nagaua niyang casalanan,

at sa calulua,i, nag-nining̃as naman

apóy nang pag-ibig na lalong dalisay.

ang buhay na sampalataya at uagas,

pananalig saca pag-ibig na tapat

ang calulua at gracia,i, matatangap.

nang pagcain niyong mahal na tinapay,

nang mang̃a Angeles, na di matimbang̃an

yaong caáliua,t, pag-papahinapang.

sa mahal na piguing niyong mananacop,

nagbibigay lacas at sigla nang loob

nang sa Mundo,i, bilang nilang pagtalicod.

nang pagca-totoong mang̃a lingcod sila,

at sa caning̃asa,i, lubos ang pag-asa

sa dibdib, nang nasà sa tuituina.

si Jesús, sa Hostiang doo,i, nahabilin,

at manaca-nacang iniuurong din

ang pag-cocomunio,t, ala-ala dahil.

sa caniyang pusò, yaong Pang̃inoon,

na ang camahalan ay ualang caucol

nang calac-ha,t, ualang capantay na dunong.

at yaong malaki niyang cagutuman,

sa pagcain nang camahal-mahalang

Maná, ang totoong ikinahahambal.

ang loob, at sanhi nang ilinuluha,

nang di cacaunti at lubhang sagana

ng̃uni at inaliw nang Poong dakila.

at huag lumayo sa laang cong dulang,

sinomang tutung̃o ditó,i, nag-tataglay

nang dakila,t, ucol bagáng calinisan.

ng̃uni,t, ganap naman ang calinisan mo,

ay natatacot ca,t, ang dahila,i, ¿ano

sa ualang sakit ay anhin ang médico?

doon ang médico,i, kinacailang̃an,

sa piguing ng̃ mang̃a Angeles na tunay

ang totoong lunas ay masusunduan.

ang mang̃a mahina ay magsisilacas,

at magsisitapang ang mang̃a douag

maestro at Amá sa hang̃ad na Anác.

masintahing Hari sa lahat nang campon,

at sa mang̃a duc-ha,i, tang̃ing Pang̃inoon

at bucal nang cagaling̃an di sang-gayon.

ang sinoman sa di mamagcanong gracia,

na ibinubobó ni Jesús na Amá

niyong cagaling̃an niyang ualang hanga.

yaong cagaling̃ang sa caniya,i, laan,

ucol sa pag-gayac siya,i, hinatulan

niyong pagtangap sa mahal na catauan.

cundi sa lalo mang salang maliliit,

biling cailang̃an lamang ang pagligpit

sa isang maáyos na pananahimic.

nang matá nang Amáng macapangyarihan,

dapat na taglayin ang pang-hihinapang

nang sa lang̃it bagáng mang̃a cahatulan.

si Margarita, sa pagtangap cay Jesus,

at siya,i, hindi na lumayó pang lubos

at nag-gunamgunam nang sa puso,i, taos.

sa caniya, ay siyang nagpasulong bilang

doon sa pagtacbó nang batis na tunay

nang pagca-dakila at niyong calac-han.

nang icagagaling niyong calulua,

at isang mahusay na tahanan bagá

nang ualang capantay na Hari at Amá.

na si Margarita nang hindi masayod,

na catamisan, at darakilang lugod

nang camahal-mahalan ng̃ang Mananacop.

nagbibigay nang biyayang mahalaga,

nakikipanayam sa cay Margarita

sa pananalang̃in niya sa tui na.

nag-hihinanakit niyong catamlayan,

nang loob, sa gauang capalamaraha,t,

masamang pag-ganti ng̃ macasalanan.

ng̃ tanang caniyang mg̃a penitente,

ng̃ isang maning̃as na nasang malaki,t,

calualhatian ng̃ Dios na casi.

ng̃ mang̃a saliuang capalarang angkin,

parang tumatacbong bulag ang cahambing

sa capahamaca,t, ualang hangang lagim.

siyang humahandog na magtiis siya,

dahilan sa gauang catacsilan nila

ang hirap sa Mundo ay di alintana.

niyong Pang̃inoon nating Jesucristo,

aniya,i, di bagá napagmamasdan mo

ang lagay ng̃ lupang ito cung paano.

niya, ng̃ malaking catampalasanan,

ang mg̃a pag-ibig, niyong catamlayan

mang̃a pagsiphayo,t, caalipustaan.

sa cahalayan ng̃ang cakilakilabot,

ang binata namang nagbibiling lubos

niyong calulua, sa camunting lugod.

ng̃ mang̃a binata,t, ng̃ may asaua man,

napabibihag sa ualang casaysayang

pagmamarikit na laking casiraan.

niyong libolibong mang̃a pagdaraya

at saca ng̃ mg̃a casalanang paua

na sanhi ng̃ mang̃a pagcapang̃anyaya.

sa bahang mabilis ng̃ gayong casamán,

napaalipin sa caparang̃alanan

sa hamac na pitang mang̃a capurihan.

at sa malimit man na pagtangap tuloy

niyong Sacramento ni Jesús na Poon

ay boong capacumbabaan ang ucol.

ng̃ ibang may hauac niyong catungculan,

na hucom, na nagbibili ng̃ catuiran

at inaapi ang ualang casalanan.

ó sanhi sa cayamanang di sapala,

ng̃ mg̃a campon ng̃ sakim na adhica

na mang̃a tauo ng̃ang hindi nahihiya.

na puring cunua sa may catungculan,

gayon din ang mang̃a naghahanap-buhay

na di ginagauang hustong catuiran.

ng̃ upang macamtan ang anomang nasa

ang cabulaana,t, pagpapang̃anyaya

at mang̃a paraang iba,t, ibang gaua.

sa mang̃a bao co at mang̃a ulila

na ualang mag-ampon at saca bagcus pa

na cusang ginahis nilang tinalaga.

sa canilang lalang na pagpapatubo

¿paanong ang lang̃it caya,i, ibububo

ang gracia, sa mang̃a tampalasang pusò?

loob ay matigas cung sa cabandayan

yao,i, isang moog na nacahahadlang

ng̃ sa Dios bagáng mang̃a caáuaán.

sa apong ulila pamangkin mang cahit,

maguing sa ibá ma,i, ibigay mong pilit

sa payapang landás nang di ca malihis.

na icaw sa hindi iyo,i, magpasasa,

cung malinlang mo man ang iyong capua

ang Dios ay hindi mo na madadaya.

yaong yamang hindi icáw ang nagtipon

subali,t, pagdating ng̃ tacdang panahon

icáw ang sa dalita naman ang tataghoy.

na ang lalong lico ay pinatutuid,

darating ang araw na ipag-susulit

sa Hucom na di ca macapaglilic-lic.

ang huling darating ay di ala-ala,

ipinapalit mo sa munting ligaya

ang Lang̃it na ualang catapusang saya.

sa iyong sarili ay madarayaan,

ang camatayan mo,i, mabuti na lamang

cung di magtumuli,t, hacbang ay dumalang.

na iniluluhog nang boong dalang̃in,

nang macalilibo na liuanagan din

ang malabong isip, ito,i, siyang daing.

ikinahahambal niyang dili hamac,

yaong casalanang napag-tatalastas

na di pinapansin niyong mang̃a sucab.

ay iguinaganting pinagbabayaran,

sa catauan niya,t, pinahihirapan

parang siyang tunay na may casalanan.

sa sarili niya nang calupit-lupit,

na pagpaparusang cusang tinitiis

sa catauan niya nang calait-lait.

at lalong masaclap na dusta,t, pag-ayop,

ay dinadakilang sa pusò ay taos

sa cay Jesucristo ay pag-sintang lubos.

niyong Isang Reyna na ualang cahambing,

ualang bahid dung̃is at saca sa Angel

nating taga tanod ay idinadaing.

na Vírgen María na Iná nang aua,

sa tanang Angeles sa lang̃it na madla

ay isinasamo nang boong pagluha.

sa lahat nang mang̃a caraing̃an niya,

loob niya cung minsan ay binuhay pa

sa pag-papanayam at pagdalaw bagá.

nang Dios, nang graciang camahal-mahalan,

bagong Magdalena ang siyang cabagay

nang cay Margaritang biyayang kinamtan.

sa matining niyang pagpapacababá,

ayon sa caniyang matibay na nasa

na pagpapaualang halaga sa lupa.

na maguing paraang macahihicayat,

camay sa may sakit ay naguiguing lunas

na capagnahipo,i, gumagaling agád.

ng̃ nang̃agnanasa capagnadaing̃an,

tungcol sa alin mang gauang caauaa,t,

di hang̃ad gantihin ng̃ anomang bagay.

sa may cailang̃an na sinoman siya,

sa capua tauo,t, cagaling̃an niya

at capayapaa,i, linilisan muna.

ang pagsasanay sa pagpapacahirap,

at pananalang̃i,t, pag-ibig na uagas

ni Margarita, sa tumubos sa lahat.

na icararapat sa Poong lumalang,

sarisaring gauang cagandahang asal

na siyang totoong tunay na uliran.

ng̃ araw na dito sa Mundo,i, pag-alis,

at ng̃ salubung̃in ng̃ nang̃apipiit

sa purgario,t, mahang̃o sa sakit.

at pananalang̃in sa tuituina

at mang̃a pagluhog sa Dios na Amá

bilang bayad doon sa canilang dusa:

sa iguiguinhauang tunay niyong madla

niyong mg̃a caluluang pinagpala

sa icacacauas ay handog na paua.

ay binabayaran niya ng̃ pasakit

ng̃ minsa,i, tatlong buhay na napatid

na idinadalang̃in sa Dios sa Lang̃it.

na sila ay napacagaling na cusa,

ay naguing dapat ding siya,i, pakingan ng̃a

ni Jesús, at tuloy ipinaunaua.

uala sa Infierno,t, nagtitiis lamang,

ng̃ bang̃is ng̃ madlang mang̃a cahirapan

ayon sa mabuting mang̃a cahatulan.

saca sa pagdalaw ng̃ mang̃a Angeles,

halos ualang sucat icaásang labis

sa icagagaling na canilang nais.

niyong mang̃a tauo na nang̃abibigla

ay na sa Infierno ang canilang haca

na hinahatulan agad yaong capua.

ng̃ nang̃apipiit sa calumbaylumbay,

na sinasapit nang na sa bilanguan

na dusa, sa gaua nilang casalanan.

ng̃ lubhang dakilang mahabaguing Dios

ay totoo niya na ikinalugod

ang gayong balitang caniyang natalos.

ang mang̃a capalamarahan nang tauo,

dahil sa casamán nilang di gaano

ang hampas sa bayan ay ibinubunto.

yaong pagbulusoc ng̃ casacunaan,

at ayaw umulat nang nang̃amamayan

ang matá, sa samang dapat na ilagan.

ang tantong mapalad na pagpanaw niya,

sa Mundo, ay tunay na nanghihina na

sa higpit nang mang̃a pag-pepenitencia.

sa alab ng̃ apoy ng̃ laking pag-ibig

may maliuanag man siyang nalilirip

niyong cagaling̃an niyang ninanais.

ang mang̃a pag-gaua niyong cabanalan,

yaong paghahanda at naaalaman

ang catacot-tacot na huling pagpanaw.

nang cataimtiman sa caniyang loob,

ang biático ng̃ang casantusang lubos

nitong bunying Santang catoto ng̃ Dios.

ay ualang kinain na cahit anoman,

at ang ikinabubusog niya lamang

ay ang sa Lang̃it na mang̃a caaliuan.

sa pagca-talastas na nalalapit na,

yaong cauacasan niyong buhay niya,t,

tutung̃o cay Jesús niyang sinisinta.

sa labi ay ualang bigcas cundi ito,

mang̃a pakiusap na di mamagcano

sa camahal-mahalan niyang Esposo.

na madagabdab na apóy ang cahambing,

sa caniyang pusò ay di nagmamaliw

ni camunting oras ay di nagtitiguil.

nang Febrero,t, taóng isang libo,t, saca

dalauang daa,t, siyam na pu,t, pito pa

ay sa Santo Cristo,i, nacayacap siya.

na sugat ng̃a bagang na sa taguiliran,

inihahabilin sa ualang capantay

na Dios, ang calulua niyang papanaw.

dalauang pu,t, apat na nag-penitencia,

may nag-sasabi na ang Anác niya

ay naguing banal din na Religioso pa.

na huli sa Iná na namatáy ito,

ng̃uni,t, nang oras na pumanaw sa Mundo

ang buhay nang Santa,i, nakitang totoo.

na ang calulua,i, umakyat na lubos,

sa bayang lualhating ualang pagcatapos

madlang calulua ang nacalilibot.

at sa purgatorio,i, nacalabas sila,

ng̃uni,t, yaong bangcáy nang mahal na Santa

ay gumandang lalo cay sa ng̃ buhay pa.

na naca-aáliw sa nacasasamyo,

caloob nang Dios ang dang̃al na ito

sa bangcay nang nagpacahirap sa Mundo.

nang pula,t, paglait dusta at pagmura,

cusang sinagasa,t, di inalintana

ang lahat na yao,t, niualang halaga.

ang balita niyong camatayang uagas,

ng̃ malualhati na Santang mapalad

gayong di mabilang ang nang̃acamalas.

pagbibigay galang sa mahal na bangcay,

niyong maralitang mananahi,t, bilang

pagpapahalaga na dakilang tunay.

na pagcacatipon ng̃ maraming tauo,

binabantayan ng̃a ang cabaong nito

sa pagsisicsican ng̃ nagsisidalo.

nang nagnanacaw nang mithing Relikias,

at saca canilang sinootang agad

ang bangcay nang damit na pula ang bicas.

sa Ciudad, sa lalong hayag ng̃ang daan,

at ilinagac sa loob nang Simbahan

ni S. Basilio sa bagong libing̃an.

lahat nang Clerigo,t, mang̃a Religioso,

gayon din ang lahat nang mang̃a guinoo

doon sa Cortona, at dakilang tauo.

ay itinago sa Simbahan din yaón,

sa isang marang̃al na capilla ucol

sa mahal na Santa,t, saca ng̃ manoynoy.

ang mang̃a himalang dakilang totoo,

na pamamag-itan sa maraming tauo

sa Dios, nang Santang lubhang masaclolo.

na di nabubuloc ang mahal na bangcay

magpahanga ng̃ayon cahit nacaraan

ang bilang nang taóng higuit pitong daan.

tinulutan naman ang taga Cortona,

na ipinagdiuang ang caniyang fiesta

doon sa Ciudad nang puspos na saya.

na ilaganap cay S. Franciscong Orden,

sinulat nang taong isang libo,t, anim

na raa,t, dalauang pu,t, apat ang turing.

sa mang̃a beato,i, ipinakibilang,

saca sa mang̃a malualhating banal

itong mananahi na Santang marang̃al.

ipinag-utos na ipagdiuang dito,

ng̃ Santa Iglesia nitong boong Mundo

sa kinabucasan nang pagpanaw nito.

ang di nabubuloc na caniyang catauan

sa kinalalagyang mahal na Simbahan,

niyong mang̃a Pareng Franciscanong tanan.

na cay S. Basilio ang ng̃alan nang una,

ng̃ayo,i, inihayag ang Simbahan bagáng

sa babayeng bunying Santa Margarita.

nang babayeng hayag na macasalanan,

na iniuan yaong mang̃a casamaan

at hinarap yaong mang̃a cabanalan.

na inuugali tuing dumaraing,

sa cay Jesucristong Pang̃inoon natin

nang pagpapakitang loob na magaling.

bakit ipinayag mo po caya naman,

sa isang gaya co na macasalanan

ang cahang̃ahang̃a na cababalaghan.

nariring̃ig naman ang sagot na ito,

niyong Pang̃inoong nating Jesucristo

cahalimbaua icaw nang lambat co.

na nang̃ahihilig sa mang̃a casamán,

na lumilipana sa Mundong ibabaw

at nang̃ag-uaualang bahala sa buhay.

ang macasalanan na nang̃ag-sisisi,

nag-pepenitencia cung madilidili

ito,i, calooban cong biyayang malaki.

cundang̃an siya cong sinusunod dito,

yaong mataimtim na pag-sisisi mo

lahat namang ito ay naguing totoo.

ni Jesús na Poong sumacop sa tanan,

na nagcacaloob nang lahat nang bagay,

sa ating ovejang canyang kinapal.

na siyang sa atin ay humuling cagyat,

sa dalampasiga,i, hangang sa masadsad

nang isang magandang pag-sisising uagas.

nang tayo,i, caniyang papaguing dapatin,

magtamong graciang ualang pagmamaliw

gaya nang caloob sa Santang butihin.

na lubos ang aua sa tanang kinapal,

at si Margarita ang ating tularan

tang̃isang ang ating sala,t, pag-sisihan.

nang buong capacumbabaan cay Jesús,

sa pamamag-itan tayo ay sumunod

sa cay Margarita na magbalic loob.

na sa penitenteng naguing huarang ca,

sa macasalana,i, ulirang talaga,t,

caáliuang lagui sa tuitui na.

ipinagpighati mo pa,t, tinang̃isan,

ang lahat ng̃ iyong mang̃a casalanan

na naguing dapat cang pinagpakitaan.

di mamacailan na ipinatauad

ang mang̃a sala mong lubhang mabibigat

ng̃ boong, capacumbabaang di hamac.

laguing dinadalaw na inaaliw ca,

ng̃ Esposong lubhang maauaing Amá

sa iyo,i, ipinagcatiualang sadya.

at minarapat cang lambat na guinamit

humulili ng̃ calulua at naghatid

niyong pagsisisi at panunumbalic.

caya ng̃a bunying malualhating Santa,

na tang̃ing cay Jesús na iniibig ca,t,

calacasang lubos ng̃ mang̃a sa sala.

caya lumuluhod sa iyong paanan,

nagmamacaaua na ipamagitan

sa Dios, at upang gracia,i, aming camtan.

ang casalanang co,t, nang̃agauang saui,

at macatindig din sa pagcalugami

sa daya ng̃ Mundo at pagcacamali.

ng̃ lubos na igauad ang capatauaran,

sa lahat ng̃ aking gauang catacsila,t,

aco,i, magcaroon ng̃ capayapaan.

ipagmacaamo ng̃ayong iluhog mo,

sa iyong caibig-ibig na Esposo,t,

sugatang gaya ng̃ pagsugat sa iyo.

at boong pag-ibig niyaring aking puso,

at huag manaig ang anomang anyo

cundi ang sa iyo,i, lubos na pagsuyo.

yaring cahinaa,i, upang magcapalad

na mag-penitencia,t, sa iyo,i, tumulad

magsisi,t, ang Lang̃it ng̃ aming matuclas.

caming maliligtas sa bilis ng̃ dusa,

cung cami,i, matuto na mang̃agsigaya

sa guinaua niyong Santa Margarita.