ng̃ mg̃a dalaga ay ang limang Martir,

na minatamis pang buhay ay nakitil

maing̃atan lamang yaong pagca Vírgen.

ang pinagdaanang mang̃a buhay nila,

ng̃uni at ang aking sasaysaying una,i,

ang pag-mamartir ni Santa Dorotea.

niyong Cesarea, at sa cabaitan,

cagandahang yaon ang naguing dahilan

ng̃ calunos-lunos niyang camatayan.

nang Hucom na nagng̃anlang si Apricio,

at hinicayat siyang di mamagcano

na siya,i, sumamba sa mang̃a Idolo.

ang gauang pag-samba ng̃ mang̃a binyagan,

doon ng̃a sa isang tauong hamac lamang

na nag-caroon nang laking casalanan.

na pinarusahan nang mang̃a Judios,

cay Santa Dorotea ng̃ang isinagot

ay si Jesucristo ang totoong Dios.

na dapat igalang natin at sambahin,

cung caya ang dusa ay dahil sa atin

nang tayo,i, matubos sa pagca-alipin.

tinauag si Crista,t, saca si Calista,

mang̃a babayeng tumalicod sila

sa totoong Dios nang sampalataya.

at inihabiling himuking mapilit,

ang naturang Virgen at upang maákit

na siya,i, sumamba sa mang̃a Dioses.

yaong capagalan nang dalauang hunghang,

sa pagca at sila,i, siya pang naácay

sa pag-sisisi at pagbabagong buhay.

na Hucom ay pinahubaran nang damit,

si Santa Dorotea sa laking galit

at ipinag-utos nang labis at higpit.

niyong linapad na mang̃a tanso,t, bacal,

na mang̃a binaga,t, upang mahirapan

at cung matapos na ay saca pugutan.

dating caáuay nang mang̃a cristiano,

doon sa Hucoman ay palagui ito

sa dahilang siya,i, isang Abogado.

cung may isusumbong na pagbibintang̃an,

na cahima,t, sinong mang̃a bininyagan

at inaari niya na isang aliuan.

sa Hucom, niyong si Santa Dorotea,

na di nauaualan cailan man bagá

nang mang̃a sariuang bulac-lac at bunga.

sa lualhating bayang Paraizo,

ang nasoc sa isip ng̃a ni Teopilo

ay sa paglacad ay salubung̃in nito.

caya ng̃a noong ilinalacad na,

sa pag-pupuguta,i, ihahatid siya

sinalubong naman na caracaraca.

at pinag-bilinan pa niya conoua,

na padalhan siya nang ibinalita

na bung̃a,i, bulac-lac na mang̃a sariua.

at pagpalibhasa lamang na talaga,

ang pagmamartir ni Santa Dorotea

na tinangap naman ay nang matapos na.

ni Teopilo, sa ilang caibigan,

ang biling bulac-lac at bung̃ang halaman

na ipinang̃acong siya,i, padadalhan.

ualang ano ano,i, nacakita sila,

niyong isang batang lalaking maganda

sa cay Teopilo,i, lumapit pagdaca.

na sa isang sang̃a nabibiting lahat,

saca tatlo naman nang sariuang rosas

na cahang̃a-hang̃a sa matáng mamalas.

yaon ng̃a ang bilin niyang ipadala,

sa minartir na si Santa Dorotea

at biglang nauala naman capagdaca.

yayamang caniyang napagtalastas

na sa mang̃a araw na yao,i, di dapat

na mamung̃a yaong halamang manzanas.

magsipamulac-lac ayon sa dahilan,

na noo,i, panahong laking calamigan

caya lubos siyang nagulumihanan.

nang bisa nang gracia na icatatalos,

na Dios ng̃ang tunay si Cristong sumacop

sa salang minana nitong Sansinucob.

na siya,i, totoong tunay na cristiano,

humarap sa Hucom at sinabi dito

hangang sa minartir siyang naguing Santo.

nang Martir na si Santa Dorotea,

at kinamtan ang lualhating gloria

na bayan nang madlang tua at guinhaua.

sa Alejandría ay siya,i, namulat

sa mang̃a Idolo nang pagsambang ganap.

na magaling nang caniyang Amá,t, Iná,

madaling natuto niyong iba,t, ibang

mang̃a carunung̃a,t, lubhang na bihasa.

nang gracia niyang camahal-mahalan

nakilala niya ang catotohanan

na si Jesucristo ay Dios na tunay.

cundi ang lahat nang mang̃a sinusunod,

nang mang̃a cristiano caya,t, tumalicod

sa Idolo,t, siya,i, nagbinyagang lubos.

sa pagtulog niya,i, napakita naman,

yaong Pang̃inoong Jesucristong mahal

at Vírgen Maríang cabanal-banalan.

na sinootan siya ang napanaguinip,

nang isang singsing at ng̃inalanang tikis

na Esposa niyong Pang̃inoong ibig.

sa isang daliri ang nasabing singsing,

magmula na noo,i, nag-alab na tambing

sa caniyang pusong pag-ibig na angkin.

ang Jesús na ng̃alang catamistamisan,

at uala ng̃a cundi si Jesús na lamang

sa hining̃a niyang pinagbubuntuhan.

na makita niya ang Dios sa lang̃it,

at yaon ang siyang ikinasasabic

na muntima,i, hindi maualay sa isip.

ang Emperador na si Maximiano,

na balang binyagang cahiman at sino

talicdan ang Dios nang mang̃a cristiano.

ay magsihanda na,t, sila,i, mamamatáy,

sumunod sa utos niyong napakingan

si Catalina ng̃ang babayeng marang̃al.

sa Emperador at ang ipinahayag,

ay binyagan siya na cusang tatangap

niyong camatayan sa Ley ay atas.

pagca,t, tila manding naálang-alang,

ang malabis niyang mang̃a calupitan

doon sa dalagang puspos carunung̃an.

ay tunay na Anác nang mahal na tauo,

ang taglay na gulang ay lalabing-ualong

taón nang humarap cay Maximiano.

na madaling yaon ay mauupatan,

at dahilan doon sa caniyang taglay

na cabataan pa,i, marupoc ang lagay.

lalong marurunong niyang filósofo,

niyong tanang mang̃a Idolatrang tauo

siyang laang magsisihicayat ito.

na sa Idolo ay ibig pasambahin,

limang pu pagdaca doon ang dumating

pinacamarunong nang̃usap na tambing.

sa cay Catalina upang mahiboan,

sa Demonio pa silang tinulung̃an

ng̃uni,t, sila,i, ualang nagauang anoman.

ang abang babaye cung caya natuto,

nang mang̃a panagot caya ng̃a,t, nagtamo

siya, sa calaban niyong pananalo.

yaong filósofong limangpung marunong

sa cay Jesucristo na Dios na Poon

at nang̃agsisamba silang mahinahon.

at ang mariríkit na mang̃a pang̃aral,

ng̃ caharap nilang dalagang timtiman

na hindi nang̃ambang naghain ng̃ buhay.

ay pinasungaban yaong marurunong,

na filósofos at iniutos tuloy

na silang lahat ay sunuguin sa apoy.

sinac-lolonan nang mahal na gracia,

sa gayong pasakit ay namatay sila

alang-alang sa cay Jesucristo bagá.

at di pinacaing labing isang araw,

at di pinainom ng̃a sa bilanguan

hinihimutoc niya sa madlang paraan.

ang tanang pang̃aco na idinudulot,

sa caniyang lahat na pakitang loob

cahit camunti man ay di nalamuyot.

na asaua niyong mabunying General,

na si Porfirio dahil sa pagdalaw

sa cay Catalinang na sa bilanguan.

sa Dios, at tuloy nang̃agbinyagan pa,

saca iniutos niyong palamarang

gulung̃an ng̃ bató ang dakilang Santa.

sa boong paliguid caya't nanalang̃in,

sa Dios, si Santa Catalinang Virgen

sa hirap na yaon na dadalitain.

ang gulong, at madlang sumampalataya,

sa cay Jesucristo ng̃uni at lalo pang

tumigas ang loob sa pagpaparusa.

agád iniutos na putlan ng̃ ulo,

itong Vírgeng Mártir at nanaw sa Mundo

yaong calulua,t, Lang̃it ay tinamo.

na buhatin naman ng̃ mang̃a Angeles,

sa taluctoc niyong bundoc inihatid

ng̃ Sinay, at doon nalibing na tikis.

ang pagsunod sa caniyang caibigan,

at si Potamiana ay pinagbaualan

na tunay na siya ay pasusungaban.

hangang ang hining̃ang tangan ay mapatid,

cun ang pagsamba niya ay di maáalis

sa cay Jesucristo cacamtan ay sakit.

niyong pang̃inoo,i, pilit magdurasa,

sa balang mahigpit ay di nabalisa

alilang mabait at di man nang̃amba.

labis na aniyang natatalastas co,

anoman ang hirap na iparusa mo

sa akin ay pilit matatapos ito.

at cung mauala na yaring aking buhay,

at manaw na dito sa lupang ibabaw

tunay naman acong pag-cacalooban.

niyong lualhating ualang pagcatapos,

at payapang buhay na ligaya,i, lubos

ualang gutom uhaw dalita at pagod.

nanamnaming co ng̃a sa buhay na ito,

ang sandaling layaw niyaring catauang co

sa cabulaanang hain nitong Mundo.

sa buhay na ito ang aking catauan,

at malaking hirap naman ang cacamtan

doon sa Infierno magpacailan man.

cun ano ang iyong nararapat gauin,

yamang ang puso co ay di magmamaliw

na sa isang Dios lamang ihahain.

na ang pagod niya,i, masasayang lamang,

at di magagahis ang dalagang hirang

anoman ang gauin na mang̃a paraan.

ang mang̃a verdugo at ipinag-atas,

ang balang parusa ay ganapin agád

doon sa dalagang loob na matigas.

si Potamiana,t, pagdaca,i, lumusong,

doon sa lang̃is na cumuculong hatol

na itinatadhana niyong Gobernador.

sa isang masarap niyang paliguan,

dinálitang lubos yaong camatayan

tikis na sumugbang di kinilabutan.

na matibay bagang pagsampalataya,

at dalisay na pagca Vírgen sadya

huag madung̃isan buhay ma,i, mapaca.

ay kinamtang lubos ang tua sa Lang̃it,

cahirapan niya ay ginanting bihis

ng̃ Amang lumalang nitong sandaigdig.

loob ay banayad at sadyang mahinhin

sa tanang dalaga ay isa nang ningning.

ng̃ caniyang búhay bagáng linalayon,

yaong cagandaha,t, loob na hinahon

mabang̃ong bulaclac ang siyang caucol.

ang Gobernador doon sa Cecilia,

na si Quinciano ang pang̃alan niya

at moli,t, moli ng̃ang sumasamo siya.

ng̃uni,t, si Agueda,i, tumanguing malabis,

pagca,t, inialay ang pusò at dibdib

sa Dios na Hari nang lupa at lang̃it.

ay di dinung̃isan magpacaila man,

bakit si Quinciano,i, hindi binyagan

at di sumasamba sa Dios na tunay.

niyong si Aguedang may pusong malinis,

si Quinciano ng̃a,i, nagtaglay nang galit

maálab na lubhang apóy ang caparis.

butihing dalaga ay pag-higantihan,

nang dusang malabis at cadahilanan

ay yaong nasapit niyang cahihiyan.

doon sa hucuman yaong si Agueda,

at pinagsabihang huag na sumamba

sa cay Jesucristo at sumpain niya.

ang mang̃a Dioses na pauang idolo,

na sinasamba nang hindi cristiano,t,

iguinagalang doon sa Imperio.

ay sa Gobernador pagdaca,i, sumagot,

ang loob mong iya,i, di co masusunod

pagca,t, aco,i, ualang ibang Dinidios.

sa akin ay siyang may aring totoo,

iyaring boong puso at calulua co

alay sa caniya caratnan ma,i, ano.

sa caniya, anomang aking caratnan,

ay tumutol naman yaong tampalasang

Gobernador bagáng sadyang calupitan.

na palalapatan nang labis na dusa,

caya ng̃a mapilit na sumunod siya

sa iniuutos na mang̃a pag-samba.

at ipinahayag nang Virgeng matapang,

na cahima,t, siya,i, alisan nang buhay

ang utos na yao,i, di magagampanan.

sa cay Jesucristo, at pag-ibig niya,

matuluyang kitlin ang tang̃ang hining̃a

yaon ang Dios niyang kinikilala.

na si Quinciano, ang mang̃a verdugos,

ni Santa Agueda ay ipinag-utos

na pagtatampaling lacas ay iubos.

niyong mang̃a cucong hayap na patalim

ang boong catauan nama,i, sayaran din

nang lapád na tansó at bacal na tambing.

nang dalauang suso niyong tampalan,

ang tanang caharap ay kinilabutan

sapagca,t, lumabis yaong calupitan.

caya,t, ang lahat nang doo,i, nacakita,

sa gayong pahirap cay Santa Agueda

muc-ha,i, di nagbago,t, lalo pang sumaya.

sa bilanguan ng̃a na lalong madilim

at di malalao,t, pilit makikitil

ang buhay sa gayong hirap na inatim.

ang sadyang madilim bagang bilanguan,

at dumating doo,t, napakitang tunay

ang malualhating Apostol na hirang.

na biglang gumaling ang lahat ng̃ sugat,

ng̃ cay Santa Aguedang catauang hayag

na tila uala ring dinamdam na hirap.

sa bagay na yaong caniyang nabatid,

at ipinag-utos ng̃ lalong mahigpit

caladcaring hubad na bigyang pasakit.

ng̃ maraming bága,t, mang̃a bubog naman,

ang utos na yao,i, agád ginampanan

ng̃ mang̃a verdugos na pauang sucaban.

at lihim na ipinadala ang Santa,

doon sa bilangua,t, dahilan bagáng

malacas na lindol ang nacabalisa.

yaong mang̃a bató na ikinamatay,

ni Silvino saca ni Palcomio man

caibigan niya,t, casama sa bahay.

sa catacot-tacot na pagcaparusa,

ng̃ sa bilanguan ay naroroon na

nanalang̃in na ng̃a ang mahal na Sánta.

yayamang aco po ay iniibig mo,

at di itinulot na yaring loob co,i,

mauili sa mang̃a paraya ng̃ Mundo.

ng̃ayon yaring aking abang calulua,

at mamatay naua aco sa pagsinta

sa iyo Dios co,t, macandiling Amá.

caya ng̃a,t, ang tang̃ang hining̃a,i, nakitil

ni Santa Agueda,t, kinamtan noon din

yaong lualhating ualang hangang aliw.

nahaliling tua nama,i, ualang capas,

yaong Virgeng Martir na lubhang mapalad

ng̃ayo,i, na sa lang̃it na puspos ang galac.

At aco ang siyang dito,i, matitira

na mahahalili,t, upang maligtas ca,

sa capahamaca,t, sa payong maganda

ay agad pumayag din si Teodora.

na pagca-soldadong cay Didimong gamit,

ang Santa,i, lumabas sa naturang silid

na cahima,t, sino,i, ualang nacamasid.

yaong pagcauala sa culung̃ang bahay,

nang mang̃a babayeng búhay na mahalay

ni Santa Teodorang loob na timtiman.

caya nacalabas na hindi naino,

siyang hinatulan na putlan nang ulo

yaong nagpahiram nang damit soldado.

na si Didimo ang kikitlang hining̃a,

ay siya,i, tumacbong humabol pagdaca

hangang sa dumating sa lupang talaga.

yaong humaliling bayaning sundalo,

aniya,i, ang dapat patayin ay aco

alang-alang naua sa cay Jesucristo.

uica,i, di matuid ang hiling mong iyan,

sapagca,t, icaw ay aking hinalinhan

aco ng̃a ang siyang dapat na mamatay.

sa akin, ay dapat buhay co,i, matapos,

ng̃uni,t, tumutol sa gayong palasahot

si Santa Teodora at ang isinagot.

nang upang maligtas lamang ang puri co,

sa capang̃anibang daya nitong Mundo

doon sa bigay mo na damit soldado.

na hahaliuhan mong icaw ang mamatay,

na magcamit niyong calualhatian

niyong pagca-martir na sa aki,i, laan.

Hucom na malupit ng̃ mading̃ig ito,

pinaputlan yaong dalaua nang ulo

ang hirang na mang̃a alagád ni Cristo.

nang dalauang Martir sa lupang ibabaw,

at doon sa gloria,i, guinanti naman

nang di matatapos na caligayahan.

de Sabaste yaong soldadong binyagan,

apat na pung husto yaong cabilang̃an

na hindi miminsan na pinahirapan.

na Gobernador ng̃ang di nagdalang hapis,

ng̃ala,i, Agricoláo nang nagbigay sakit

sa banal na mang̃a sundalong mabait.

Ciudad nang cahariang Armenia,

ang mang̃a soldado,i, nang pahubaran na

niyong tampalasa,t, ipinag-utos pa.

sa paliguan ng̃ang laang pangpahirap,

na punó nang tubig lamig ay di hamac

na pinahamuga,t, namumuong cagyat.

caguinaua,i, halos ualang macaucol,

ang di macatagal utos ay umaho,t,

sa malahining̃ang tubig pumaroon.

sa Dios na dati nilang sinasamba,

ito ang tadhana sa sino mang siya

na mang̃a soldadong binigyang parusa.

na yaong hining̃a,i, papanaw na lamang,

nang mang̃a bayaning Mártires na tunay

at para-para nang nagsisipang̃atal.

na sa paligua,i, biglang lumiuanag,

nakita nang isang bantay na caharap

na hindi binyagan ang hiuagang ganap.

nang mapag-candili na Poong si Jesús,

na galing sa lang̃it at humintong lubos

sa tapat nang Martir na mang̃a soldados.

na mang̃a Angeles na pauang putung̃an

nang isang corona balang isa naman

nang mang̃a Mártires na mang̃a mamatay.

na sa parusahan ay umahong cusa

at di na mahintay ang coronang handá

na sa gayong dusa ay ganting biyaya.

at nagbalic loob sa Dios na tunay,

yaong di binyagang doo,i, nagbabantay

dahil sa himala niyang napagmasdan.

at taos sa loob na ipinang̃usap,

na cristiano siya sa tanang caharap

at sa paliguan ay lumusong agád.

caya maligayang caniyang kinamtan,

ang sa pagca martir na coronang hirang

sa sandaling hirap tua,i, ualang hang̃an.

ng̃ sandaling hirap alang-alang bagá,

sa cay Jesucristo at humanap siya

ng̃ guinhauang tubig na malahining̃a.

siya nama,i, cusang nakitlan ng̃ buhay,

ay napacasama,t, dusang ualang hangan

doon sa Infierno ang kinahinatnan.

Capagca-umaga ay ipinag-utos

ni Agriculáo ng̃a sa mang̃a verdugos,

na ang mang̃a Martir na mang̃a soldados

na sa paliguan hirap ay malubos.

niyong mang̃a hita at tipunin sila,

sa siga,i, sunuguing lahat capagdaca

ito sa verdugos ang babala niya.

sa mang̃a Mártires na pinarusahan,

na si Meliton ng̃a ang siyang pang̃alan

sapagca,t, canilang nakita pang buhay.

at hindi na halos na macagalaw pa,

at namamanhid ang boong catauan niya

at papanaw na ng̃a ang tang̃ang hining̃a.

nang nasang maning̃as sa bagay na yaon,

na malubos ang pagca-martir niyong

Anác at masamang sunuguin sa apóy.

at ang mang̃a carro,i, caniyang sinundan,

na sa Mártires ng̃a na kinalalagyan

na dadalhin doon sa pag-susunugan.

sa pinag-atasan niyong Gobernador,

na ipakihapis nila si Meliton

sa sigâ,t, masamang mamatay sa apóy.

cundi ang Anác niya ay pinang̃aralan,

bunso co,i, tiisin yaong cainitan

ng̃ apóy, na parang pagtitiis naman.

naghing̃alo nama,t, buhay ay napatid,

niyong si Melitong matimtimang bait

sa lacad na yaon ng̃ mang̃a Mártires.

at yaong pag-asa ay puspos na puspos

at ang Anác niya ay kinamtan na lubos

yaong lualhating caloob ng̃ Dios.

caya agad-agad niyang ilinagay

sa talagang carro ang sa batang bangcay

ng̃ mang̃a Santos Mártires na banal.

hangang di napugnaw sa sigang nakita,

ito ng̃a ang dinarasal cung fiesta

na mang̃a Mártires de Sabaste bagá.

guinagaua yaong mang̃a capurihan,

nang apat na pung Mártires na tunay

na mang̃a, soldadong pauang mang̃a banal.

na pag-tibayin ang ating mang̃a loob,

nang sampalataya sa totoong Dios

at sa Iglesiang taglay nang sumacop.

sa Iglesiang dati nang sampalataya,

at yamang ang dati atin nang kilala

ang hindi mabilang na Santo at Santa.

na nagsipaghain nang canilang buhay,

sa catacot-tacot nilang camatayan

sa cay Jesucristong Dios alang-alang.

sa mang̃a Mártires na Santos at Santas,

at sa ating puso naua ay malimbag

ang aral ni Cristo sa atin at atas.

Hanapin ang lalong mabuting paraan

na icasusupil sa ating catauan,

huag manatili sumagap ng̃ layaw

ng̃ Mundong sa huli pauang cahirapan.

sa Dios na Poo,t, sa Virgen María,

upang tayo nama,i, macasama nila

doon sa payapa,t, ualang hangang saya.