[1235]

[1236] Ρεα, ἡνικα Ποσειδωνα ετεκε, τον μεν ες ποιμνην καταθεσθαι, διαιτην ενταυθα ἑξοντα μετα των αρνων. Pausan. l. 8. p. 6l3.

[1237] Scholia in Lycophron. v. 879.

[1238] Pausanias. l. 4. p. 337. So also says Eustathius. Ὁι δε φασι τον εκει Δια Αμμωνα κληθηναι απο τινος ὁμωνυμου Ποιμενος, προκαταρξαντος της του Ἱερου ἱδρυσεως. Schol. in Dionys. v. 211.

[1239] Apollonius Rhodius. l. 2. v. 515.

The same Poet of the nymph Cyrene.

[1240] Syncellus. p. 156.

[1241] Homer. Odyss. l. 1. Pastor Polyphemus of Virgil.

[1242] Macrobii Saturn. l. 1. c. 21. p. 210.

[1243] Hyginus. Fab. 68. Euri, and Eueris Filius. He is by Theocritus styled Μαντις Ευηρειδης. Idyl. 24. v. 70.

[1244] Nonni Dionys. l. 40. p. 1038.

[1245] Herodotus. l. 2. c. 128.

[1246] Cleanthes περι Θρομαχιας, quoted by Plutarch de Flum. Φασις.

[1247] Plutarch de Flum. Ισμηνος.

[1248] Herodotus. l. 5. c. 61.

[1249] Plut. de Fluv. Inachus.

[1250] Virgil. Æneid. l. 7. v. 678.

[1251] T. Livius. l. 1. c. 7.

[1252] Virgil. l. 8. v. 198.

[1253] Ἡ Ποιμανδρις εστιν ἡ αυτη τῃ Ταναγρικῃ. Strabo. l. 9. p. 619.

[1254] Ποιμανδρια πολις Βοιωτιας, ἡ και Ταναγρα καλουμενη. Schol. Lycoph. v. 326. Ποιμανδρια is by some interpreted mulctrale: but that was not the original purport of the word.

[1255] Hermes Trismegistus, sive Ποιμανδρης.

[1256] Syncellus. p. 126. Eusebius. Chron. p. 24.

[1257] By which are meant the Syrians, Arabians, and Armenians. Το μεν γαρ των Αρμενιων εθνος, και το των Συρων, και των Αραβων πολλην ὁμοφυλιαν εμφαινει κατα τε την διαλεκτον, και τους βιους, και τους των σωματων χαρακτηρας κτλ.—εικαζειν δε δει και τας των εθνων τουτων κατονομασιας εμφερεις αλληλαις ειναι. Strabo. l. 1. p. 70.

[1258] Zonaras. l. 1. p. 21.

[1259] Tacitus. Hist. l. 5. c. 2.

[1260] It should perhaps be proximas urbes. The same history is alluded to by Eusebius. Επι Απιδος του Φορωνεως μοιρα του Αιγυπτιων στρατου εξεπεσεν Αιγυπτου, ὁι εν Παλαιστινη καλουμενη Συριᾳ ου ποῤῥω Αραβιας ωκησαι. Euseb. Chron. p. 26.

[1261] Lucian de Deâ Syriâ.

[1262] They were in each country styled the mourning for Thamas, and Thamuz.

[1263] Εχουσι δε και αλλο Φοινικες Ἱρον, ουκ Ασσυριον, αλλα Αιγυπτιον, το εξ Ἡλιουπολιος ες την Φοινικην απικετο. κλ. Lucian de Deâ Syriâ.

[1264] In Bœtica they were called Oritani. Strabo. l. 8. p. 204.

There were Oritæ in Epirus. Dicæarchus status Græciæ. Μετα τουτον εισιν Ορειται. p. 4. v. 45.

Oritæ in Persis. Arrian. l. 4. c. 26. also in Gedrosia. See Auctor Peripli Maris Erythræi.

Προς τον δυσιν του Ινδου ποταμου Οριται. Schol. Dionys. v. 1095. Ωριται εθνος Ινδικον. Steph. Byzant. There were Oritæ in Persis, hard by the Cutha of Josephus. Ant. l. 9. c. 4. and c. 15.

[1265] Clemens. Alexand. Strom. l. 1. p. 382.

[1266] Diodorus Siculus. l. 1. p. 24.

[1267] Ex Diodori. l. xl. apud Photium. p. 1152.

[1268] A similar account is given by the same author. l. 1. p. 24.

[1269] Zonaras. v. 1. p. 22. Also Syncellus. p. 102.

[1270] He is very full upon this head. Contra Apion. l. 1. p. 443. and 444.

[1271] Plato. Critias. vol. 3. p. 110.

[1272] Legatio. p. 279.

[1273] Και απο των ονοματων δε ενιων το βαρβαρον εμφαινεται. Κεκροψ, και Κοδρος, και Αικλος (read Αρκλος) και Κοθος. κ. λ. l. 7. p. 495.