A wholesale case of this kind, in Valencia, in 1540, aroused much excitement. A large number of prominent Conversos had been punished—some with relaxation—on the charge of holding conventicles in which Jewish fasts were observed and a crucifix was scourged. Subsequently they asserted that their confessions had been extorted by fear; popular feeling was excited and there was danger that the Inquisition would be seriously discredited, for ecclesiastics of high repute had recommended them to revoke their confessions and had joined in a letter on the subject to Inquisitor-general Tavera. The honor of the Inquisition was to be preserved at all hazards. Doctor Azeve was sent as a special commissioner to investigate, and his report increased the disquietude. To reinforce the Valencia tribunal, in May, 1541, Tavera urged Loazes of Barcelona to hasten thither and take charge of the matter, promising him support for his advancement. Then, in October, two members of the Suprema were sent there to assist and two additional inquisitors were put to work. The crisis was evidently alarming and there was ample for them all to do. Prosecutions were instituted against all who had revoked their confessions. They were kept segregated to prevent collusion and, as the secret prison of the tribunal was inadequate, the inquisitors and officials were turned out of their quarters and seven adjoining houses were hired and converted into gaols. What was the number involved does not appear, but a letter of November 26, 1543, mentions that twenty-two cases had been voted on, twenty more were in progress, on which they were working night and day and on feast days, and the remainder it was hoped to conclude so that all might be included in a single auto. The prisoners had no chance. A letter of the Suprema suggests that publication of evidence be omitted, because many of the witnesses had retracted their evidence and a knowledge of this would encourage the accused in their defence; the consultas de fe were to be packed, taking care to admit none who were favorable to them, and, under such conditions, the result was inevitable. Full details are lacking; we only know that autos de fe were held in which the culprits appeared for the second time, the sentences appear not to have been severe, but the honor of the Inquisition was vindicated.[1757]
The negativo, who persistently denied his guilt, in the face of competent testimony, was universally held to be a pertinacious impenitent heretic, for whom there was no alternative save burning alive, although, as Simancas says, he might protest a thousand times that he was a Catholic and wished to live and die in the faith.[1758] This was the inevitable logic of the situation, for otherwise the guilty could escape, at the mere cost of asserting innocence, and the effort to purify the land might as well be abandoned. There were, indeed, comparatively few who did not at first assert their orthodoxy, nor many who did not ultimately yield to the effective methods to obtain confession. Those who resisted to the end and went to the stake, asserting their Catholicism, were unquestionably good Christians who preferred the most frightful of deaths rather than admit that they had been heretics and confess and abjure heresies that they had never entertained, for if they were really guilty there was nothing more to be gained by denial than by the defiant avowal of their beliefs. Cases of this kind were by no means rare. There were five in Toledo between 1575 and 1606; there were three in a single auto in Granada in 1593; there was one in the great Madrid auto of 1680, and two in those of Majorca in 1691.[1759] The inquisitors themselves admitted the danger of burning the good Catholic, whose conscience would not permit him of accusing himself of heresy, and Peña considers at some length the question whether, under the pressure of approaching death by fire, it is licit to make a false confession. He concludes that this is in no sense permissible and he comforts the victim by assuring him that his constancy will win him the palm of martyrdom.[1760] The Church will never know how many martyrs of this kind the Inquisition furnished to its roll of uncanonized saints.
It required indeed persistent constancy for the true believer to persevere to the end in denial, for the Inquisition held open the door to repentance to the latest moment possible. If, at the auto de fe, a negativo asked for an audience, it was at once granted. He was removed from the staging, he had an opportunity to confess and profess conversion, his case was gone over, and such penance was imposed as was demanded by the gravity of the charges and the delay in the confession.[1761] Such cases were by no means rare and bear witness to the awful strain on the weakness of average human nature.
When all other means failed to obtain a satisfactory confession, including the denunciation of accomplices, there was always in reserve the potent persuasive of torture.
Edict of Faith.
As Published in Mexico, November 3, 1571.
(MS. penes me, from General Vicente Riva Palacio).
(See p. 92).
Nos, el Doctor Don Pedro Moya de Contreras, Inquisidor Apostolico etc. A todos los vecinos y moradores estantes y residentes en toda las ciudades, villas y lugares de los dichos arzobispados, obispados y distrito de cualquier estado, condicion, preeminencia ó dignidad que sean, exentos y non exentos, y á cada uno y cualesquier de vos á cuya noticia viniere lo contenido en esta nuestra carta en cualquier manera, Salud en Jesu Cristo que es verdadera salud y á los nuestros mandamientos que mas verdaderamente son dichos Apostolicos, firmamente obedecer, guardar y cumplir. Sabed que ... por parte del promotor fiscal de este Santo Oficio nos ha sido hecha relacion diciendo que por no se haber publicado carta de Edicto ni hecho visita general por el Santo Oficio de la Inquisicion en esta ciudad y arzobispado y distrito no habria venido á nuestra noticia muchos delitos que se habran cometido y perpetrado contra nuestra Santa Fé catolica y ley evangelica y estaban por punir y castigar y que de ello se seguia deservicio á nuestro Señor y gran daño y perjuicio á la religion cristiana. Por ende que nos pedia mandasemos hacer y hiciesemos la dicha Inquisicion y visita general leyendo para ello edictos publicos y castigando á los que se hallaren culpados, de manera que nuestra Santa Fé catolica siempre fuese ensalzada y aumentada, y por nos visto ser justo su pedimento y quisiendo proveer y remediar acerca de ello lo que conviene al servicio de nuestro Señor mandamos dar y dimos la presente para vos en la dicha razon. Por lo qual vos exortamos y requirimos que si alguno de vos supieredes ó hubieredes visto ú oido decir que alguna ó algunas personas, vivas, presentes ó ausentes ó difuntas ayan hecho ó dicho alguna cosa contra nuestra Santa Fé catolica y contra lo que está ordenado y establecido por la sagrada escritura y ley evangelica y por los sacros concilios y doctrina comun de los Santos y contra lo que tiene y enseña la Santa Iglesia catolica Romana, usos y ceremonias de ella, especialmente los que hubieren hecho ó dicho alguna cosa que sea contra los articulos de la fé, mandamientos de la ley y de la Iglesia, y de los santos sacramentos, ó si alguno hubiere hecho ó dicho alguna cosa en favor de la ley muerta de Moisen de los Judios ó hecho ceremonias de ella ó de la malvada secta de Mahoma ó de la secta de Martin Lutero y sus secuaces y de los otros hereges condenados por la Iglesia, y si saben que alguna ó algunas personas hayan tenido y tengan libros de la secta y opiniones del dicho Martin Lutero y sus secuaces, ó el Alcoran y otros libros de la secta de Mahoma, ó biblias en romance ó otros cualesquier libros de los reprobados por las censuras y catalogos dados y publicados por el santo oficio de la Inquisicion. Los cuales mandamos se traigan ante nos dentro del termino que de juso ira declarado. Y si saben que algunas personas no cumpliendo lo que son obligadas han dejado de decir y manifestar lo que saben, ó que hayan dicho y persuadido á otras personas que no vinieren á decir y manifestar lo que sabian tocante al Santo Oficio, ó que hayan subornado testigos para tachar falsamente lo que han depuesto en el Santo Oficio, ó si algunas personas hubiesen depuesto falsamente contra otras por hacerles mal y daño y macular su honra, ó que hayan encubierto, receptado ó favorecido algunos hereges dandoles favor y ayuda ú ocultando ó encubriendo sus personas ó sus bienes, ó que hayan impedido ó puesto impidimento por si ó por otros á la libre administracion del Santo Oficio de la Inquisicion para efecto que los tales hereges no pudiesen ser acusados ni castigados, ó hayan dicho palabras en desacato del Santo Oficio, oficiales y ministros, ó de lo que hayan quitado ó hecho quitar algunos Sambenitos de donde estaban puestos por el Santo Oficio, ó los que han sido reconciliados ó penitenciados por el Santo Oficio no han guardado ni cumplido las carcelerias y penitencias que les fueron impuestas, ó si han dejado de traer publicamente el habito de reconciliacion sobre sus vestiduras, ó si saben que alguno de los reconciliados ó penitenciados haya dicho publica ó secretamente que lo que confesó en el Santo Oficio ansi de si como de otras personas no fuere verdad, ni lo habia hecho ni cometido y que lo dijo por temor ó por otros respetos, ó que hayan descubierto el secreto que les fué encomendado, ó si saben que alguno haya dicho que los relajados por el Santo Oficio fueron condenados sin culpa y que murieron martires, ó si saben que algunos que hayan sido reconciliados ó hijos ó nietos de condenados por el crimen de la heregia hayan usado de las cosas que les son prohibidas por derecho comun, leyes y pregmaticas de los Reinos é instrucciones del Santo Oficio, asi como si han sido corregidores, alcaldes, jueces, notarios, regidores, jurados, mayordomos, alcaides, maestre salas, fieles publicos, mercaderes, escribanos, abogados, procuradores, secretarios, contadores, concilleres, tesoreros, medicos, cirujanos, sangradores, boticarios, corredores, cambiadores, cogedores, arrendadores de rentas, alguaciles, ó hayan usado de otros oficios publicos ó de honra por si ó por interpositas personas, ó que se hayan hecho clerigos ó que tengan algun dignidad eclesiastica ó seglar ó insignias de ella, ó hayan traido armas, seda, oro, plata, corales, perlas, chamelotes, paño fino ó cabalgado á caballo, ó si alguno tubiere habilitacion para poder usar de los dichos oficios ó de las cosas prohividas, lo traiga y presente ante nos en el termino aqui contenido. Ansi mismo mandamos á cualesquier escribanos ó notarios ante quien hayan pasado ó esten cualesquier provanzas, dichos de testigos, autos y procesos de algunos de los dichos crimenes y delitos en esta nuestra carta referidos ó de otro alguno tocante á heregia, lo traigan exhiben y presenten ante nos originalmente, y á las personas que supieren ó hubieren oido decir en cuyo poder estan los tales procesos y denunciaciones lo vengan á decir y manifestar ante nos, y por la presente prohibimos y mandamos á todos los confesores y clerigos, presbiteros y religiosos y seglares no absuelvan á las personas que algunas cosas de lo en esta carte contenido supieren sino antes los remitan ante nos por cuanto la absolucion de los que ansi hubieren incurrido nos es reservada, y ansi la reservamos. Lo cual los unos y los otros ansi hagan y cumplan so pena de excomunion, y mandamos que para que mejor se sepa la verdad y se guarde el secreto, los que alguna cosa supieredes y entendieredes ó hayais visto ó entendido ú oido en cualquiera manera sabido de lo que en esta carta contenido, no lo comuniqueis con persona alguna eclesiastica ni seglar, sino solamente lo vengais diciendo y manifestando ante nos con todo el secreto que ser pueda, y por el mejor modo que os pareciere por que quando lo dijeredes y manifestaredes se vera y acordara si es caso que el Santo Oficio deba conocer. Por ende, por el tenor de la presente vos mandamos en virtud de Santa obediencia y so pena de excomunion mayor, trina canonica monitione premissa, que dentro de seis dias primeros siguientes despues que esta nuestra carta fuere leida y publicada y de ella supieredes en cualquier manera, los quales os damos y asignamos por tres plazos y termino, cada dos dias por un termino y todos seis dias por tres terminos y el ultimo perentorio, vengais y parezcais ante nos personalmente en la sala de nuestra audiencia á decir y manifestar lo que supieredes, hubieredes hecho, visto hacer ó decir cerca de las cosas arriba dichas y declaradas ó otras cualesquier cosas de cualquier calidad que sean tocantes á nuestra Santa Fé catolica y al Santo Oficio, ansi de vivos, presentes, ausentes como de difuntos, por manera que la verdad se sepa y los malos sean castigados y los buenos y fieles cristianos conocidos y honrados y nuestra Santa Fé catolica aumentada y ensalzada. Y por que lo susodicho venga á noticia de todos y ninguno de ello pueda pretender ignorancia se manda publicar. Dado en Mexico, tres dias del mes de Noviembre de 1571 años. El Doctor Moya de Contreras. Por mandado del S. Inquisidor, Pedro de los Rios.
Confessional Letter of Absolution Issued by the Papal Penitentiary, December 4, 1481. (see P. 105).
(Archivo General de Simancas, Patronato Real; Inquisicion, Legajo unico, fol. 19).
Julianus miseratione divina Episcopus Sabinensis dilectis in Christo Francisco Ferdinandi de Sevilla et Blancæ Ferdinandi ejus uxori ac Floræ Martin ejusdem Francisci matri, civibus Ispalensibus, Salutem in Domino. Sedes Apostolica pia mater de vestro et aliorum Christifidelium salute sollicita, libenter vobis illa concedit per quæ conscientiæ pacem et animæ salutem Deo propitio consequi valeatis. Nos igitur auctoritate domini Papæ cujus pœnitentiariæ curam gerimus, et de ejus speciali mandato super hoc vivæ vocis oraculo nobis facto, devotioni vestræ concedimus quatenus liceat vobis ydoneum et discretum presbyterum sæcularem vel cujusvis ordinis regularem in confessorem eligere qui vos et quemlibet vestrum, detestatis prius in ejus manibus secrete apostasiæ secta, superstitionibus et hæresis reatibus ac omnibus hæreticis reatibus, etiam si de præmissis diffamati, suspecti, convicti, probationibus superati, aut per hæreticæ pravitatis inquisitores seu loci ordinarium vocati et apprehensi ac post eorum monitiones deliqueritis, aut etiam quod alios hujusmodi criminum complices non manifestaveritis censuris ecclesiasticis illaqueati et ut tales publicati, ac in eisdem censuris per annum et ultra permanseritis, vel ut hæretici diffamati perseveraveritis, aut alias contra vos, præmissorum occasione, quomodolibet sit processum, a dictis sectæ superstitionibus reatibus et censuris ac excessibus hujusmodi, etiam si ritus et ceremonias judaicas observando et illos vel illas alios docendo, et ab orthodoxæ fidei credulitate recadendo alterius hæresis et apostasiæ notam incurreritis etiam a suis errorum [sic] anathematizationis et maledictionis æternæ censuris et pœnis in tales tam per processus apostolicos quam alias a jure etiam per inquisitores prædictos et suos assessores et ordinarios vel alias quomodolibet latis et promulgatis præter præmissa incursis, absolvat in forma ecclesiæ consueta et injungat vobis pro modo culpæ pœnam salutarem et secretam, ac a vobis omnem infamiæ maculam omnesque alias juris pœnas etiam corporis afflictivas absolvat et totaliter remittat, et vos ad cœtum christifidelium et sanctæ matris ecclesiæ necnon unitatem catholicæ ecclesiæ, ac in pristinum et purum statum in quo eratis antequam in prædictos excessus prolapsi fuissetis auctoritate et mandato prædictis reponat, reintegrat, restituat et reducat, contradictores per censuras ecclesiasticas auctoritate et mandato prædictis compescat, et omnibus juris remediis opportunis vobis assistat. Datum Romæ apud Sanctum Petrum sub sigillo officii pœnitentiariæ, II. Non. Decembris, Pontificatus domini Sixti papa IIII. Anno duodecimo.
Revocation of Letters of Absolution and of Exemptions, May 17, 1488.
(Archivio Vaticano, Reg. 686 (Innoc. VIII) fol. 103.—Bulario de la Orden de Santiago, Tom. I. fol. 94). (See pp. 31, 112).
Innocentius Episcopus Servus Servorum Dei dilectis filiis universis et singulis locorum ordinariis et inquisitoribus hæreticæ pravitatis in regnis et dominiis charissimi in Christo filii Ferdinandi Regis et charissimæ in Christo filiæ Helisabeth Reginæ Castiliæ et Legionis illustrium salutem et apostolicam benedictionem. Quia secut accepimus quamplurimi hæresis et fidei apostasiæ crimine polluti infra limites vestræ jurisdictionis degentes ut criminum hujusmodi publicam juxta sanctorum patrum decreta abjurationem vestramque jurisdictionem evitent, tam a fel. record. Sixto Papa iiii. quam a nobis super eorum exemptione a potestate et jurisdictione vestra necnon abjurationibus errorum suorum aliter quam in forma juris faciendis, ac alias diversimode literas obtinuerunt, quibus obstantibus quæ vestro incumbunt officio quo ad eos exequi hactenus non potuistis nec potestis non sine animarum eorundem periculo, orthodoxæ fidei detrimento, mali exempli pernicie et scandalo plurimorum. Ne igitur hac via tantæ pietatis officio tam grande impedimentum præstetur et ut commissi vobis officii debitum liberius et plenius exercere possitis felicis recordationis Clementis Papæ iiii. et aliorum prædecessorum nostrorum vestigiis inhærentes, motu proprio et ex certa scientia et mera deliberatione vobis committimus et mandamus ut quoscunque de hæresis et apostasiæ criminibus hujusmodi culpabiles suspectos vel diffamatos ac fautores receptatores et defensores eorum in Regnis et dominiis prædictis qui hactenus hujusmodi exemptionis privilegia et inquisitionis de eorum excessibus commissionem et super admittendis eorum abjurationibus aliter quam in forma juris literas hujusmodi a nobis seu Sixto prædecessore præfato obtinuerunt ad abjurandos errores eorum publice servata forma juris etiam si quovismodo relapsi dici possent infra mensem postquam presentes literæ fuerint in cathedrali et parrochiali ecclesia eorum publicatæ ita ut de illis nequeant ignorantiam allegare, recipiatis et admittatis perinde acsi relapsi non forent. Mense vero prædicto elapso, Deum præ oculis habentes contra eos et quoscunque alios ejusdem criminis reos, juxta sacrorum canonum instituta procedatis, commissionibus hujusmodi ac literis ad alios judices directis et quas dirigi contingat, necnon privilegiis quibuscunque personis cujusvis dignitatis, gradus, ordinis vel conditionis existant, etiam si Cistercientium Prædicatorum et Minorum aut alterius cujusvis ordinis et religionis fuerint, sub quacunque verborum expressione et cum quibusvis etiam motus proprii et certæ scientiæ ac plenitudinis potestatis aliisve fortioribus et efficacioribus clausulis etiam derogatoriorum derogatoriis concessis et concedendis, que omnia cum inde secutis pro infectis haberi volumus, necnon constitutionibus et ordinationibus apostolicis cæterisque contrariis nonobstantibus quibuscunque. Datum Romæ apud Sanctum Petrum, anno incarnationis Dominicæ millesimo quadringentesimo octuagesimo octavo, sexto decimo Kalendis Junii, pontificatus nostri anno quarto.
Gratis de mandato S. D. n. papæ. F. de Valentia.
Petition of Geronimo Zurita.
(Archivo de Simancas, Inquisicion, Sala 40, Libro 4, fol. 239).
(See p. 194).
Illmo y Rrmo Señor:
El contador Geronimo Zurita dice que va en veinte y quatro años que serbe en el sancto officio de la Inquisicion: los doce serbio en Consejo de la general Inquisicion de secretario y va en doce que tiene a su cargo la contaduria general de los Inquisiciones de la corona de Aragon y en este tiempo a rrecibido las quentas de la Inquisicion de Sicilia que avia veinte años que no se rrecibian y se fenecieron, harto beneficio de aquella Inquisicion por estar las quentas de los receptores passados muy ofuscados y en muy mala orden, como es notorio en aquella Inquisicion, y assimismo ha recibido y fenecido las otras quentas questan a su cargo con toda la justicia y cuidado posible y con menos salario que se dio al contador mosen Granada que no entendio en las quentas de la Inquisicion de Cecilia, y en todo esto se a ocupado con grande trabajo y fatiga de su persona y con gastar su patrimonio sin rrecibir merced ni remuneracion ninguna de sus servicios. Suplico a vuestra señoria Illma que considerando que a enbejecido en este oficio y no espera por ello otras mercedes y que a dejado otros caminos adonde se le ofrecian mayores esperanças y mas ciertos de poder medrar y todo lo pospuesto por acabar en servicio del sancto oficio se le haga merced de dalle por aljunto en el dicho oficio de contador á miguel çurita su hijo al qual aunques mozo de diez y ocho años es bien abil y muy bien dotrinado y inclinado con admitirle en el con mayor aficion se dispondra a exercitarse e yndustrarse en todo lo que concierne al dicho oficio y el dicho contador empleara lo que le queda de la vida en su cargo.
En la ciudad de toledo a dos de mayo de quinientos y sesenta años vista esta piticion presentado por geronimo çorita contador general por el rrmo señor don fernando de baldes arçobispo de sebilla enquisidor general y por los señores don diego de los cobos obispo de avila y licenciado valtodano y doctores andres peres y simancas y hernan peres del consejo de la santa general Inquisicion dixeron que teniendo el dicho miguel çurita su hijo hedad y la abilidad que se rrequiere para serbir el dicho oficio de contador se terna consideracion a lo mucho y con el cuidado y fidelidad quel dicho geronimo çurita y juan garcia su suegro an serbido en el sancto oficio para le hazer la merced que suplica. Lo que paso ante mi pedro de tapia secretario del dicho consejo.—Pedro de Tapia.
Details of the Organization of the Inquisition of Murcia, as Reported to the Suprema in 1746.
(Archivo de Simancas, Inquisicion de Corte, Legajo 359, vol. 3). (See pp. 216, 248, 268).
| (In reales vellon). | ||
| — | ||
| Salary. | Ayuda de costa. | |
Phelipe Muñoz,Inquisitor | 7352.34 | 1470.20 |
Also, Juez de Bienes | 1176.15 | — |
Antonio Silvestre Espinosa, Inquisitor | 7352.34 | 1470.20 |
Andrés de Priego y Cabrejas, Fiscal [Salary not stated, but doubtless the same as that of the Inquisitor] | ||
Joseph de Buendia, Alguazil Mayor (Replaced the Conde del Valle de S. Juan in 1717) | 2352.30 | 588.8 |
Salvador Hermosa y Espejo, Secretary (Commenced as receiver in 1713; secretaryship added in 1715, jubilated as receiver in 1723, with salary of 250 ducats in addition to salary as secretary) | 2352.30 | 588.8 |
Pedro de Parraga y Bozaia, Secretary | 2352.30 | 588.8 |
Antonio González Campurano, Secretary (Serves without salary in place of his father; will succeed at his death) | — | — |
Fernando Ayllon, Secretary (Was a commissioner; in 1738 made Depositario de Pretendientes; in 1741 made secretary without salary) | — | — |
Andrés García y Benito, Secretary (In 1739 made honorary secretary without salary; in 1745 made full secretary without salary, but with fees and emoluments) | — | — |
Joseph González Campurano (Appointed secretary in 1692; jubilated in 1736 with full salary) | 2352.30 | 588.8 |
Antonio de Elgueta Vigil (Appointed secretary in 1717; in 1732 made receiver with salary of—. Is also jubilated secretary without salary) | 5955.30 | 588.8 |
Francisco de Guzman (Appointed secretary in 1699, jubilated in 1716 with salary of) | 2944 | |
Antonio Villafranca, Secretary (Appointed in 1744) | 2352.30 | 588.8 |
Joseph Fernández de Lima, Abogado del Fisco | 294.4 | |
Diego Fernández de Zengano, Secretary (Serving in Logroño by order of Suprema) | 2352.30 | 588.8 |
Antonio de Arnuero, Secretary (Serving in Corte by order of Suprema) | 2352.30 | 588.8 |
Mathias Rosique, Abogado del Fisco (In the absence and sickness of Fernández de Lima and draws his salary) | — | — |
Miguel Morote, Advocate of prisoners (absent and sick) | 294.4 | — |
Juan Ignacio Navarro, Advocate of prisoners (without salary) | — | — |
Alejo Manrresa, Notary of sequestrations (Office sold by Sotomayor (1632-43) for four lives of which Manrresa is the last) | 2205.29 | — |
Joseph de Egea Carreño, Notary of Juzgado (Appointed in 1733 with dispensation of making proofs of This office was sold by Sotomayor for four lives of which this is the third) | 294.4 | — |
Balthasar Espin y Bienbengut, Auditor (Appointed by the king in 1745. Office served by his deputy, Pedro Carmeno with the salary. This office was sold by Sotomayor for four lives of which this is the third) | 729.14 | — |
Antonio de Palazio, Alcaide of the secret prison (Since 1736. Since 1741, he serves as Depositario de Pretendientes, without salary, but with a fee of two per cent, on the deposits. This office of Depositario was sold by Sotomayor for three lives of which two have elapsed; the third belongs to Sebastian de Pineda, who is not qualified and has not the title, so the office is served as above) | 2352.32 | — |
Alfonso Manrresa (Jubilado in 1720 as Alcaide of the secret prison) | 330.— | |
Joseph García Bentura, Notario de açotaziones | 2491.5 | |
Juan Ximenes, Physician (Not having furnished proofs of limpieza he has not a title) | 235.10 | |
Pedro Carmona y Vejar, Nuncio (Also serves as deputy auditor to Balthasar Espin above. Also as alcaide of he prison of Familiars, without salary, except the house) | 1470.20 | |
Phelipe García Conde, Portero de camara | 1470.20 | |
Joseph de Elizondo, Alcaide of the penitential prison | 235.10 | |
Alexandro Rosique, Procurator of the fisc | 235.10 | |
Antonio Roche, surgeon | 235.10 | |
| Antonio Fernando Alonso, Deputy of the portero. | |
| Antonio Irles. Deputy of the notary of sequestrations (With salary of 550 reales, paid him by the proprietor, Manrresa.) | |
| Calificadores | |
| In Murcia | Fray Pedro Pablo Fray Salvador Seron Fray Antonio Capestrano Rizo Fray Joseph Blanco Dr. Francisco López Oliver Fray Isidro de Murcia Fray Joachim Petrel Fray Francisco Pérez Fray Antonio Thomás |
| In Cartagena | Fray Balthasar de la Fuente |
| In Albacete | Fray Joseph Pedreno |
| In Villena | Dr. Juan Alfonso Mellinaz |
| In Monforte | Dr. Francisco Cremadez |
| In Cuenca | Alonso Camacho Fray Joseph Fernández Quevedo Fray Juan Calatrava Fray Nicolas Clarer. |
| Commissioners at the ports | |
| In Alicante | Luis Canizia y Juan Juan Canizia Doria with Canon Carlos Campos as notary |
| In Cartagena | Salvador García Siles with Pedro de Tapia as notary |
| In Orihuela | Dr. Juan Timer, jubilado Francisco Roz de la Vallesta with Pedro Quiles as notary. |
Familiars. In Murcia and other parts of the district, there are not only no supernumeraries, but there are many vacancies, so that in many places we have to avail ourselves of clerics and other competent persons to perform necessary duties.
Commissioners. It is the same with commissioners and notaries. In many places where there were formerly commissioners, there are no applicants. In other places there are many applicants and it has been found necessary to appoint from these to places where there are none. The tribunal finds itself without ministers to execute its commands in many places.
Commission of an Inquisitor.
(Archivo de Simancas, Inquisicion, Libro 8, fol. 108). (See p. 236).
Nos, Don Juan Tabera, por la miseracion divina Cardenal en la Sancta Iglesia de Roma, titulo de Sant Juan ante Portam Latinam, Arzobispo de Toledo, primado de las Españas, Chanceller mayor de Castilla, gobernador de estos Reinos e inquisidor apostolico general contra la heretica pravedad y apostasia en todos los Reinos y señorios de sus magestades etcetera.
Confiando de las letras y recta consciencia de vos el Doctor Blas Ortiz, canonigo de la sancta Iglesia de Toledo, y que sois tal persona que bien y fielmente y diligentemente hareis lo que por nos vos fuere cometido y encomendado, por el tenor de la presente, por la auctoridad apostolica á nos concedida de que en esta presente usamos, vos facemos, constituimos, creamos e deputamos inquisidor apostolico contra la dicha heretica pravedad y apostasia en el Reino de Valencia y su distrito y jurisdiccion y os damos poder y facultad simul et in solidum con el venerable Doctor Juan Gonzalez, inquisidor del dicho partido para que podades inquirir e inquirades contra todas y qualesquiera personas ansi hombres como mugeres, vivos y defunctos, absentes e presentes de qualquier estado, condicion, prerrogativa, preeminencia y dignidad que sean, exentos y no sean exentos, vecinos y moradores que son ó han sido en las ciudades, villas y lugares del dicho Reino de Valencia y su distrito que se hallaren culpantes sospechosos e infamados en el dicho delito y crimen de heregia y apostasia y contra todos los fautores, defensores y receptatores de ellos y para que podais facer y fagais contra ellos y contra cada uno de ellos vuestros procesos en forma debida de derecho segun los sacros canones lo disponen y para que podais tomar y rescibir qualesquiera procesos y causas pendientes sobre los dichos crimenes ó qualquiera de ellos ante qualquiera inquisidor que haya sido en el dicho partido en el punto e estado en que estan y continuarlos y facer y determinar en ellos lo que fuere justicia y para que podades á los dichos culpantes encarcelar, penitenciar, punir y castigar y si de justicia fuere relaxarlos al brazo seglar y facer todos los otros casos al dicho oficio de inquisidor tocantes y pertenecientes, para lo qual todo lo que dicho es y cada una cosa y parte della con todas sus incidencias y dependencias, anexidades y conexidades vos damos poder cumplido y cometemos nuestras veces fasta que nos especial y expresamente las revoquemos. En testimonio de lo qual mandamos dar y dimos la presente firmada de nuestro nombre y refrendada del secretario infrascripto.
Dada en la villa de Madrid á cinco dias del mes de Abril de mil quinientos quarenta años.
J. Cardinalis.
Por mandado de su ilustrisima y reverendisima señoria.
Jeronimo Zurita, secretario.
Con señales de loe señores Licenciado Aguirre y Obispo de Badajoz y Prior de Roncesvalles.
Personnel of the Inquisition in 1746.
(Condensed from Archivo de Simancas, Inquisicion de Corte, Legajo 359, fol. 1). (See p. 248).
| Madrid | Seville | Cordova | Granada | Valladolid | Murcia | Llerena | Cuenca | Logroño | Barcelona | Santiago | Valencia | Saragossa | Majorca | Toledo | Canaries | |
| Inquisitors and Fiscals | 2 | 2 | 4 | 3 | 5 | 3 | 3 | 4 | 3 | 3 | 3 | 3 | 5 | 2 | 4 | 3 |
| Secretaries | 11 | 13 | 9 | 7 | 4 | 10 | 8 | 5 | 9 | 2 | 5 | 6 | 6 | 4 | 9 | 3 |
| Auditors | 2 | 2 | 1 | 1 | 1 | 2 | 1 | 1 | 2 | 1 | 2 | 2 | 1 | 1 | 1 | |
| }1 | ||||||||||||||||
| Alcaides of Secret Prison | 1 | 2 | 1 | 1 | 2 | 2 | 3 | 1 | 1 | 1 | 3 | 1 | 1 | 4 | 1 | |
| Porteros | 1 | - | 1 | 2 | 1 | 2 | 1 | 2 | 1 | - | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |
| Nuncios | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | - | 1 |
| Advocates of Prisoners and of the Fisc | 3 | - | 3 | 1 | 1 | 4 | 1 | 3 | 1 | - | 1 | - | 2 | 5 | 1 | 2 |
| Physicians | 2 | 2 | 2 | 1 | 1 | 1 | - | 1 | 1 | - | 1 | - | 3 | - | - | - |
| Surgeons | 2 | 1 | 2 | 1 | 1 | 1 | - | 1 | 1 | - | 1 | - | - | - | - | - |
| Alguaciles mayores | - | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | - | 2 | 1 | 1 | 1 | 1 | - | - | 1 |
| Receivers | - | 2 | 1 | 1 | - | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 2 | 1 | 2 |
| Advocates of the Fisc | - | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
| Depositaries | - | 1 | 1 | - | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | - | - | - | 1 | - |
| Procurators of the Fisc | - | 1 | 1 | - | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | - | - | - | 1 | 1 | - | 1 |
| Chaplains | - | 2 | - | - | - | - | 2 | - | - | - | - | - | - | - | - | 2 |
| Commissioners | - | 6 | 4 | 6 | 6 | 7 | 6 | 2 | 5 | 28 | 6 | 7 | 38 | - | - | 23 |
| With Notaries | - | - | - | 3 | - | - | - | - | - | 4 | - | 50 | 7 | - | - | 22 |
| Calificadores | - | 16 | 19 | 14 | 12 | 17 | - | 5 | 2 | 26 | 3 | 40 | 29 | 24 | 8 | 4 |
| Notaries of Sequestrations | - | - | 1 | 1 | 1 | - | - | 1 | - | - | ||||||
| }4 | 2 | 3 | 1 | 1 | 3 | |||||||||||
| Notaries of the Juzgado | - | - | 1 | - | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | - | ||||||
| Alcaides of Penitential Prison | - | - | 2 | 1 | - | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
| Assistants of Do. | - | - | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - |
| Barbers | - | - | 1 | - | 1 | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 |
| Proveedores | - | - | 1 | - | 1 | - | 1 | - | 1 | 1 | 1 | - | - | 1 | - | - |
| Consultors | - | - | 3 | 4 | 1 | - | - | 1 | - | - | 1 | - | - | 8 | - | - |
| Familiars | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 36 | - | - | 4 |
| Juez de Bienes | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 1 | - | - |
| Alguaciles | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | - | 11 |
| Totals | 25 | 53 | 61 | 49 | 43 | 59 | 32 | 32 | 36 | 70 | 30 | 118 | 135 | 54 | 31 | 83 |
Certificate of Limpieza.
(Archivo de Simancas, Regístro de Genealogias, No. 916, fol. 12). (See p. 312).
D. Cristóval de Cos y Vivero, Secretario etc. Certifico: Que por el Exmo Señor Obispo Inquisidor General se hizo gracia de pruebas para Ministro Oficial del Santo Oficio al Exmo Señor Don Carlos Miguel Fizt James Stuart, Silva, Stolberg y Palafox, Duque de Vervich y Alba, y la de que se le reciviesen en esta Corte por Patria comun con dispensa de la extrangería de su Padre y Abuela Paterna y teniendose por bastantes las partidas que acompaña legalizadas, en su consecuencia por mandado de los señores del expresado consejo se recivieron dichas ynformaciones al tenor de las Memorias de sus Padres y Abuelos que presentó y es del modo siguiente.—Arbol genealogico del Exmo Señor Duque de Vervich y Alba D. Carlos Miguel. El Exmo Senor Don Carlos Miguel Fizt James Stuart, Silva, Stolberg, Palafox, Duque de Vervich y Alba, Marques del Carpio, Alguacil mayor de la Santa Inquisicion de Córdova, nació en Madrid el año de 1794.—Padres. El Exmo Señor Don Jacobo Felipe Carlos María Fizt James Stuart y Stolberg, Duque de Vervich y Liria, Grande de España de primera clase, nació en Paris el año de 1773, Difunto. La Exma Señora Doña María Teresa de Silva y Palafox nació en Madrid, año de 1772.—Abuelos Paternos. El Exmo Señor Don Carlos Fernández Fizt James Stuart, Duque de Vervich y Liria, Grande de España de primera clase, nació en Liria año de 1752, Difunto. La Exma Señora Doña Carolina Augusta de Stolberg, Princesa de Stolberg nació en la Aldea de Geudem de Alemania año de 1755.—Abuelos Maternos. El Exmo Señor Don Pedro de Alcántara Fadrique Fernández de Hijar, Silva, Duque de Hijar, Grande de España de primera clase, Presidente del Real Consejo de las Ordenes, Difunto, nació en Villaruvia de los Ojos de Guadiana año de 1741. La Exma Señora Doña Rafaela de Palafox Croy de Habre nació en Ariza año de 1744, Difunta.—Como agente de la casa de su Exmo presento testimoniadas las partidas de bautismo de los Señores comprehendidos en el arbol genealogico que antecede, cuya procedencia de Cristianos viejos, limpios de toda mala raza por notoriedad certifico y juro en Madrid á 26 de Junio de 1815.—Miguel Antonio Forrent.