Baite noi-

te—Bay funxin-

do—Vent’ auro-

ra—Vent’ abrin-

do—C’ ó teu ros-

tro—Que sorrin-

do—¡¡¡Á sombr’ espanta!!!

¡Canta!...

Paxariño can-

ta—De ponliñ’ en pón-

la—Qu’ ó sol se levan-

ta—Pó-lo monte ver-

de—Pó-lo verde mon-

te—Alegrand’ as her-

bas—¡Alegrand’ as fon-

tes!...

¡Canta, paxariño alegre,

Canta!

¡Canta por qu’ ó millo medre,

Canta!

¡Canta por qu’ á luz t’ escoite,

Canta!

Canta que fuxeu á noite.

Noite escura

Logo ven,

E moito dura

C’ ó seu manto

De tristura,

Con meigallos

E temores,

Agoreira

De dolores,

Agarimo

De pesares,

Cubridora

En todo mal,

¡Sal!...

Qu’ auroriña

O ceu colora

C’ uns arbores

Que namora,

C’ un sembrante

D’ ouro e prata

Teñidiño

D’ escalrata.

C’ uns vestidos

De diamante

Que lle borda

O sol amante

Antr’ as ondas

De cristal.

¡Sal!...

Señora en todo mal,

Qu’ ó sol

Xa brila

Nas cunchiñas do areal

Qu’ á luz

Do día

Vist’ á terra d’ alegría,

Qu’ ó sol

Derrete con amor á escarcha fría.

Branc’ auro-

ra—Ven chegan-

do—Y âs porti-

ñas—Bay chaman-

do—D’ os que dor-

men—Esperan-

do—¡O teu folgor!...

Cor...

D’ alba hermosa

Lles extende

Nos vidriños

Cariñosa,

Dond’ ó sol

Tamén suspende,

Cand’ aló

No mar se tende

De fogax

Larada viva,

Dempois leve,

Fuxitiva,

Triste vago

Resprandor.

Cantor

D’ os aires,

Paxariño alegre,

Canta,

Canta por qu’ ó millo medre

Cantor

D’ aurora,

Alegre namorado,

As meniñas dille

Que xa sal ó sol dourado.

Qu’ ó gaiteiro,

Ben lavado,

Ben vestido,

Ben peitado,

Da gaitiña

Acompañado

¡A porta está!...

¡Xa!...

S’ expricando

Que t’ exprica,

Repinica,

Repinica

N’ alborada

Ben amada

Das meniñas

Cantadeiras,

Bailadoras,

Rebuldeiras;

D’ as belliñas

Alegriñas,

D’ as que saben

Ben ruar.

¡Arriba

Todas, rapaciñas do lugar,

Qu’ ó sol

Y á aurora xa vos ven á dispertar!

¡Arriba!

¡Arriba toleirona mocidad,

Qu’ atru-

xaremos—cantaremos ó ala... lá!!!...