«É verdade qu’un pode

Ser pior ou millor,

Pero vir de bon tronco

Eso sempre foy bo.

Teus pais eran xitanos,

E ti oxe eres marques,

Mas que... que ô fin y ô cabo

Un ven de donde ven.

Can fillo d’un raposo

Que o teñan por leal,

Que si non come os pitos

É que non poderá.»

Esto cantaba un cego

N’a feira d’Asuncion,

E d’o seu cantar ríanse

Todos, qu’era un primor.

Y uns ôs outros mirábanse

Cal querendo decir:

—Rasquese á quen lle proya

Qu’esto non vay pra min.