Uns magoan querendo consolare,

Outros o dedo afincannos n’a llaga,

Mais o peor de todos é o traidore

Que repite ô ferirnos.—¡Todo pasa!

Y a concencia tranquila,

Déixanos tan dichoso e tan sereno,

Entregados á un dor que se non mata

Fay d’a vida un inferno.

Mais s’o trance lle chega

D’o mesmo que magoa, ser magoado,

Di qu’eterno cal Dios é seu penare

E pon n’o ceo, o lastimeiro layo.