Sempre po-la mort’esperas,

Mais a morte nunca ven;

¡Coitado! ¿pensas que as penas

Poden matar d’un-ha vez?

Nunca que son coma o ético,

Tras de roer e roer,

Só deixan un corpo cando

Xa non tên que comer n’el.

Cando a yaugua d’as penas

Se reverte n’a copa sin medida,

Soyo é remedio a morte

Para curar d’a vida.