Cala can negro, n’oubees,
 porta de quen ben quero,
Corvos, non voés por riba
D’o sobrado ond’está enfermo.
C’o teu resprandor compaña,
Baite, non lle poñas medo.
S’é que queres que alguen morra,
Eu sey d’un san que contento,
Por él déravo-l-a vida
E irá con vosco ôs infernos.