—¡Escoita! os algoasiles

Andan correndo a aldea,

Mais, ¿como pagar, como, s’un non pode,

Inda pagá-l-a renda?

Embargarannos todo, que non teñen

Esas xentes concencia, nin tên alma.

¡Quedaremos por portas!

¡Meus fillos d’as entrañas!

¡Mala morte vos mate

Antes de que aquí entredes!...

¡D’os probes, ô sentirvos,

Os corazos, cal baten tristemente!

María, se non fora

Porque hay un Dios que premia e que castiga,

Eu matara eses homes

Como mata un raposo á un-ha galiña.

¡Silencio! ¡Non brasfemes,

Qu’este é un valle de lágrimas!...

¿Mais porque á alguns lles toca sufrir tanto

Y outros a vida antre contentos pasan?