* * *

Rico ou probe algun dia

¡Con qué contento e pracidez folgaba!

Y agora probe ou rico, ô desdichado,

¡Todo, todo lle falta!

En valde veñen dias, pasan anos,

E inda sigros pasáran,

S’hay abondosas fontes que se secan,

Tamen as hay que eternamente manan;

Mais as fontes perenes n’esta vida

Son sempre envenenadas.

N’elas o esprito qu’ofendido pena,

N’a humidá enferma d’o rencor se baña

Sin que dado lle sea

Beber do olvido n’as saudosas auguas.

¡Odio! fillo d’o inferno,

Pode acaba-lo amor, mais ti n’acabas

Mamoria que recorda-las ofensas.

Si, si ¡de ti mal haya!