¡Mar! c’as tuas auguas sin fondo
¡Ceo! c’a tua imensidá,
O fantasma que m’aterra
Axudádeme á enterrar.
É mais grande que vos todos
E que todos pode mais...
C’un pé posto onde brilan os astros,
E outro ond’a coba me fan.
Impracabre, bulron e sañudo,
Diante de min sempre vay,
Y amenaza perseguirme
Hastr’a mesma eternidá.