* * *

¡Mar! c’as tuas auguas sin fondo

¡Ceo! c’a tua imensidá,

O fantasma que m’aterra

Axudádeme á enterrar.

É mais grande que vos todos

E que todos pode mais...

C’un pé posto onde brilan os astros,

E outro ond’a coba me fan.

Impracabre, bulron e sañudo,

Diante de min sempre vay,

Y amenaza perseguirme

Hastr’a mesma eternidá.