Lévame á aquela fonte cristaiña

Onde xuntos bebemos

As purisimas auguas qu’apagaban

Sede d’amor e llama de deseyos.

Lévame po-la man cal n’outros dias...

Mais non, que teño medo

De ver n’o cristal liquido

A sombra d’aquel negro

Desengano sin cura nin consolo,

Qu’antr’os dous puxo o tempo.