* * *

¡Padron!... ¡Padron!

Santa María... Lestrove...

¡Adios! ¡Adios!

I

Aquelas risas sin fin,

Aquel brincar sin dolor,

Aquela louca alegría,

¿Por que acabou?

Aqueles doces cantares,

Aquelas falas d’amor,

Aquelas noites serenas,

¿Por que non son?

Aquel vibrar sonoroso

D’as cordas d’a arpa y-os sons

D’a guitarra malencónica,

¿Quen os levou?

Todo é silensio mudo,

Soidá, delor,

Ond’outro tempo a dicha

Sola reinou...

¡Padron! ¡Padron!

Santa María, Lestrove...

¡Adios! ¡Adios!

II

O simiterio d’a Adina

N’hay duda qu’é encantador,

C’os seus olivos escuros

De vella recordazon;

Co seu chan d’erbas e frores

Lindas, cal n’outras dou Dios;

C’os seus canónegos vellos

Que n’el se sentan ô sol;

C’os meniños qu’alí xogan

Contentos e rebuldós;

C’as lousas brancas qu’o cruben,

E c’os humedos montons

De terra, ond’algun-ha probe

Ô amañecer s’enterrou.

Moito te quixen un tempo,

Simiterio encantador,

C’os teus olivos escuros,

Mais vellos qu’os meus abós,

C’os teus cregos venerables,

Que s’iban sentar ô sol,

Mentras cantaban os páxaros

As matutinas cancións,

E c’o teu osario humilde

Que tanto respeto impon

Cando d’a luz que n’el arde

Vé un de noite o resprandor.

Moito te quixen e quérote,

Eso ben o sabe Dios;

Mas hoxe, ô pensar en tí

Núbrasem’o corazon,

Qu’a terra está removida,

Negra e sin frols.

¡Padron!... ¡Padron!...

Santa María... Lestrove...

¡Adios! ¡Adios!

III

Fun un dia en busca d’eles,

Palpitante o corazon,

Funos chamando un a un

E ningun me contestou.

Petey n’un-ha y-outra porta,

Non sentin fala nin voz,

Cal n’un-ha tomba valdeira

O meu petar resonou.

Mirey po-la pechadura,

¡Qué silensio!... ¡qué pavor!...

Vin no mais sombras errantes

Qu’iban e viñan sin son,

Cal voan os lixos leves

N’un rayo d’o craro sol.

Erguéronsem’os cabelos

D’estrañeza e de delor,

¡Nin un soyo!... ¡nin un soyo!...

¿Dond’están? ¿que d’eles foy?

O triste son d’a campana,

Vagoroso á min chegou...

¡Tocaba a morto por eles!...

¡Padron!... ¡Padron!...

Santa María... Lestrove...

¡Adios! ¡Adios!