—Espantada, o abismo vexo

Á onde camiñando vou...

¡Corazon... canto és tirano,

Y és profundo, meu amor!

Pois eu, sin poder conterme,

N’escoito mais qu’unha voz,

E adond’ela quer que vaya

Sin poder conterme, vou...

—Hoxe, â noite, des que durman,

Sairey po-lo ventanil;

Daránm’as sombras alento...

¡E adios, casa onde nacin!

Honra que tanto estimey,

Santidade do meu lar...

¡Po-lo meu amor vos deixo

Para toda a eternidá!

¡Señor!... darésme castigo,

Qu’o merezo ben o sey;

Mais... condenáme Señor,

Á sufrilo cabo d’él.