Chirrar d’os carros d’a Ponte,

Tristes campanas d’Herbon,

Cando vos oyo partídesme

As cordas d’o corazon.

Ceboleiras qu’is e vindes

D’Adina po-los camiños,

Á veira d’o camposanto

Pasá leve e paseniño.

Qu’anque din que os mortos n’oyen,

Cand’os meus lle vou falar,

Penso, que anqu’estén calados

Ben oyen o meu penar.