Decides qu’o matrimonio

É santo e bueno, serayo,

Mais non casou San Antonio,

Por mais qu’o mesmo demonio

Tentouno á facé-l’o ensayo.

Celicios, cantos poder,

Penitencias á Dios dar,

Mais santo n’oubo á meu ver,

Que d’os casados quixer

C’a pesada cruz cargar.

Nin os santos padres todos,

De quen tès tantos escritos

E alabas de varios modos,

Quixeron n’aqueses lodos

Meter os seus pés benditos.

D’o direito, d’o rivés,

Matrimonio, un dogal és,

Eres tentazon d’o inferno,

Mais casarei... pois no inverno

¡Non ter quen ll’a un quente os pés!...