1.  Cf. Redepenning’s Origenes, vol. i. pp. 417-420 (Erste Beilage: über Origenes Geburtsjahr und den Ort, wo er geboren wurde).

2.  Cf. Ibid. (Zweite Beilage: über Namen und Beinamen der Origenes).

3.  Encyclopaedie der Katholischen Theologie, s.v. Origenes.

4.  Hist. Eccles. b. vi. c. ii. § 9.

5.  Hist. Eccles. b. vi. c. ii. §§ 10, 11.

6.  Eusebius, Hist. Eccles. b. vi. c. ii.: Ἔπεχε, μὴ δι’ ἡμᾶς ἄλλο τὶ φρονήσης.

7.  τῆς ἐξ ἐκείνου περὶ τὴν πίστιν ὀρθοδοξίας ἐναργῆ παρείχετο δείγματα.

8.  The obol was about three-halfpence of our money.

9.  For a full discussion of the doubts which have been thrown upon the credibility of Eusebius in this matter by Schnitzer and Baur, cf. Redepenning, Origenes, vol. i. pp. 444-458, and Hefele, Encyclopaedie der Katholischen Theologie, s.v. Origenes.

10.  Euseb. Hist. Eccles. b. vi. c. 19, § 16.

11.  Ibid. b. vi. c. 19.

12.  Ibid. b. vi. c. 18.

13.  Euseb. Hist. Eccles. b. vi. c. 23.

14.  Euseb. Hist. Eccles. b. vi. c. 21: παρ’ ᾗ χρόνον διατρίψας, πλεῖστά τε ὅσα εἰς τὴν τοῦ Κυρίου δόξαν καὶ τῆς τοῦ θείου διδασκαλείον ἀρετῆς ἐπιδειξάμενος, ἐπὶ τὰς συνήθεις ἔσπευδε διατριβάς.

15.  Cf. Hefele, Encyclopaedie, etc., s.v. Origenes.

16.  Ἐπειγούσης χρείας ἐκκλησιαστικῶν ἕνεκα πραγμάτων.

17.  Cf. Redepenning, vol. i. p. 406, etc.

18.  Cf. ibid.

19.  Hist. Eccles. b. vi. c. 22 and c. 33.

20.  With the exception of the first book; cf. Migne, vol. ix. pp. 542-632.

21.  Cf. Photii Bibliotheca, ed. Hoeschel, p. 298.

22.  Eusebius expressly mentions that both these works, among others, were published before he left Alexandria.—Hist. Eccles. b. vi. c. 24.

23.  s.v. Origenes.

24.  Hist. Eccles. b. vi. c. 19.

25.  Ibid.

26.  Ibid. b. vi. c. 8.

27.  ὁ ἀκρωτηριάσας ἑαυτὸν μὴ γενέσθω κληρικος. Cf. Redepenning, vol. i. pp. 208, 216, 218.

28.  Cf. Redepenning, vol. i. p. 409, note 2.

29.  Hist. Eccles. b. vi. c. 8.

30.  Origen’s Works, vol. i. pp. 323-4 (Ante-Nicene Library).

31.  Cf. Contra Celsum, i. c. viii. ad fin.

32.  Cf. Redepenning, vol. ii. p. 131, note 2.

33.  Contra Celsum, i. ch. viii.

34.  Preface, § 6; cf. vol. i. p. 397.

35.  πιθανώτατος.

36.  אֶבְיוֹן.

37.  Cf. Acts x. 9-15.

38.  Cf. Gal. ii. 12.

39.  Cf. Acts xxi. 26.

40.  John xvi. 12, 13.

41.  Gal. iv. 21, 22.

42.  1 Cor. ix. 8.

43.  Rom. xvi. 25.

44.  τῶν ἐπιπολαιότερον καὶ μυθικώτερον αὐτοῖς ἐντυγκανόντων.

45.  John v. 46, 47.

46.  Mark i. 1, 2.

47.  ἕωλα.

48.  μύθους καὶ λήρους.

49.  τοῖς κάτω Ἰουδαίοις.

50.  μυθολογίας.

51.  Ps. lxxvii. 2.

52.  Ps. cxix. 18.

53.  ἀλαζονεία.

54.  Matt. xi. 29.

55.  John xvi. 4.

56.  Luke xxii. 27.

57.  Isa. vi. 9.

58.  Matt. xxvi. 38.

59.  Herodot. b. i. 47.

60.  καὶ Θεὸν κατὰ τὸν τῶν ὅλων Θεὸν καὶ πατέρα. “Ex mente Origenis, inquit Boherellus, vertendum ‘Secundo post universi Deum atque parentem loco;’ non cum interprete Gelenio, ‘Ipsius rerum universarum Dei atque Parentis testimonio.’ Nam si hic esset sensus, frustra post ὑπὸ τῶν προφητῶν, adderetur κατὰ τὸν Θεόν. Præterea, hæc epitheta, τὸν τῶν ὅλων Θεὸν καὶ πατέρα, manifestam continent antithesin ad ista, μεγάλην ὄντα δύναμιν καὶ Θεόν, ut Pater supra Filium evehatur, quemadmodum evehitur ab Origene infra libro octavo, num. 15. Τοῦ, κατά, inferiorem ordinem denotantis exempla afferre supersedeo, cum obvia sint.”—Ruæus.

61.  Ps. cxlviii. 5.

62.  περιγεγραμμένον τινα.

63.  John i. 26.

64.  Matt. xviii. 20.

65.  Matt. xxviii. 20.

66.  1 Cor. vi. 16.

67.  εἰ γὰρ κατὰ τὴν Παύλου διδασκαλίαν, λέγοντος· “ὁ κολλώμενος τῷ κυρίῳ, ἓν πνεῦμα ἐστι·” πᾶς ὁ νοήσας τί τὸ κολλᾶσθαι τῷ κυρίῳ, καὶ κολληθεὶς αὐτῷ, ἕν ἐστι πνεῦμα πρὸς τὸν κύριον· πῶς οὐ πολλῷ μᾶλλον θειοτέρως καὶ μειζόνως ἕν ἐστι τὸ ποτε σύνθετον πρὸς τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ;

68.  Matt. xii. 24.

69.  Matt. xxvi. 61.

70.  John xviii. 4 sqq.

71.  Matt. xxvi. 52-54.

72.  Matt. xxvii. 3-5.

73.  διάπυρος καὶ σφοδρά.

74.  ἀπίθανον.

75.  Ps. cix. 1, 2.

76.  Ps. cix. 8.

77.  τερετίσματα.

78.  Cf. Clem. Alex. Strom. v. c. ix.

79.  δοκούσῃ δεινότητι ῥητορικῇ.

80.  Matt. x. 18.

81.  Modestinus, lib. vi. Regularum, ad legem Corneliam de Sicariis: “Circumcidere filios suos Judæis tantum rescripto divi Pii permittitur: in non ejusdem religionis qui hoc fecerit, castrantis pœna irrogatur.”

82.  Matt. x. 18.

83.  Matt. xxiv. 14.

84.  ὅσα περὶ τούτου καὶ παρὰ τῷ Παύλῳ πεφιλοσόφηται.

85.  Cf. Plato, de Rep. x.

86.  Cf. Plin. Nat. Hist. vii. c. 52.

87.  John x. 18.

88.  John xix. 52.

89.  Οὐ μόνον οὖν οὐχ ὁ νεκρὸς ἀθάνατος, ἀλλ’ οὐδ’ ὁ πρὸ τοῦ νεκροῦ Ἰησοῦς ὁ σύνθετος ἀθάνατος ἦν, ὅς γε ἔμελλε τεθνήξεσθαι.

90.  Rom. vi. 9.

91.  οὕτως ἀθρόως.

92.  εὐτελέσι.

93.  ἀργὸς λόγος.

94.  Euripid. Phœnissæ, 18-20.

95.  ἀντὶ τοῦ ἔσται.

96.  Matt. xxvi. 23.

97.  ἁλῶν καὶ τραπέζης.

98.  Archilochus.

99.  Guietus would expunge these words as “inept.”

100.  Matt. xxvi. 39.

101.  Matt. xxvi. 39.

102.  Deut. xxxii. 39.

103.  καὶ ταῦτα δὲ, πολλὴν ἔχοντα διήγησιν ἀπὸ σοφίας Θεοῦ οἷς ὁ Παῦλος ὠνόμασε τελείοις εὐλόγως παραδοθησομένην.

104.  1 Cor. ii. 6.

105.  John viii. 40.

106.  The original here is probably corrupt: Ὅτι ἐχρῆν αὐτὸν (ὥς φησιν) φειδόμενον ἀνθρώπων αὐτὰς ἐκθέσθαι τὰς προφητείας, καὶ συναγορεύσαντα ταῖς πιθανότησιν αὐτῶν, τὴν φαινομένην αὐτῶν ἀνατροπὴν τῆς χρήσεως τῶν προφητικῶν ἐκθέσθαι. For φειδόμενον Boherellus would read κηδόμενον, and τὴν φαινομένην αὐτῷ ἀνατροπήν.

107.  ὄλεθρον.

108.  Ps. cvi. 20.

109.  Cf. Matt. xxvii. 51, 52; cf. Luke xxiii. 44, 45.

110.  ὡ οὗτος.

111.  On Phlegon, cf. note in Migne, pp. 823, 854.

112.  Eurip. Bacchæ, v. 498 (ed. Dindorf).

113.  Cf. Euseb. Hist. Eccles. b. ii. c. vii.

114.  Matt. xxvii. 19.

115.  Cf. Iliad, vi. 340.

116.  Cf. John xix. 34, 35.

117.  Cf. Matt. xxvii. 54.

118.  χανδὸν.

119.  Ps. lxix. 21.

120.  ὡ πιστότατοι.

121.  τὸν Χριστὸν.

122.  τὰ ἀνθρώπων.

123.  μαρτύρασθαι περὶ τῶν πρακτέων.

124.  παραδόξως.

125.  τῆς τῶν λόγων αὐτοῦ ἀκολουθίας.

126.  ἐπιφανείας.

127.  τὴν περὶ αὐτοῦ ἀδιάστροφον ἔννοιαν.

128.  πόνον.

129.  ἀγῶνα τὸν πρῶτον καὶ μέγιστον τῆς ψυχῆς.

130.  τῆς κατὰ τὴν κακίαν φύσεως.

131.  καὶ ταῦτα.

132.  John xxi. 18.

133.  Acts v. 41.

134.  The reading in the text is εἰ καὶ ἔἴσμεν; for which both Bohereau and De la Rue propose ἐπεὶ ἴσμεν, which has been adopted in the translation: cf. ἐπεὶ ἔκολάσθη, infra.

135.  Cf. Isa. xxxv. 5, 6.

136.  ὧν Ἰησοῦς αἰσθητῶν.

137.  φαντασιῶν.

138.  Matt. xxiv. 23-27.

139.  Cf. Matt. vii. 22, 23, with Luke xiii. 26, 27.

140.  θειότης, lit. divinity.

141.  2 Thess. ii. 3, 4.

142.  2 Thess. ii. 6-10.

143.  2 Thess. ii. 10-12.