144.  Cf. Dan. vii. 26.

145.  συναρπάζει τὸν λόγον.

146.  φάσσα.

147.  περιστερά.

148.  ὥστε μηδὲν διαφέρειν παραπλήσιον εἶναι λέγειν γοητείαν τὴν Ἰησοῦ τῇ Μωϋσέως.

149.  Deut. xiii. 1-3.

150.  Cf. Deut. xxxiv. 5, 6.

151.  Cf. Herodot. iv. 95.

152.  Cf. Herodot. ii. 122.

153.  Cf. Diodor. iv. Bibl. Hist.

154.  Cf. Diodor. iv. Bibl. Hist.

155.  αὐτῷ σώματι.

156.  γυνὴ πάροιστρος.

157.  κατά τινα διάθεσιν ὀνειρώξας.

158.  ἢ κατὰ τὴν αὐτοῦ βούλησιν δοξῇ πεπλανημένῃ φαντασιωθείς.

159.  Cf. Ex. xxiv. 2.

160.  τερατείας.

161.  πῶς οἴονται τὸ παραπλήσιον πλάσασθαι λέγειν αὐτὸν τοῖς ἰστορουμένοις, etc.

162.  καταβεβηκέναι βιᾷ. Bohereau proposes the omission of βιᾷ.

163.  ἐτερατεύσατο.

164.  Cf. 1 Kings xvii. 21, 22.

165.  Cf. 2 Kings iv. 34, 35.

166.  τερατευομένοις.

167.  τερατείαν.

168.  Isa. liii. 7.

169.  εἰ δὲ τὸ “ἐπήρκεσεν” ἀπὸ τῶν μέσων καὶ σωματικῶν λαμβάνει.

170.  τὰ μὲν οὖν γινόμενα περὶ ψυχῆς τεθνηκότων φαντάσματα ἀπό τινος ὑποκειμένου γίνεται, τοῦ κατὰ τὴν ὑφεστηκυῖαν ἐν τῷ καλουμένῳ αὐγοειδεῖ σώματι ψυχὴν. Cf. note in Benedictine ed.

171.  ὑπαρ.

172.  ἐν σώματι ἀντιτύπῳ ἐγηγέρθαι.

173.  Cf. Homer, Iliad, xxiii. 66, 67.

174.  Cf. John xx. 27.

175.  Ps. xvi. 9, 10.

176.  John xx. 26, 27.

177.  Luke xxiv. 15, 31.

178.  Acts i. 3.

179.  Cf. John xx. 26.

180.  1 Cor. xv. 3-8.

181.  πλείονα τῇ ἐπινοίᾳ ἦν.

182.  οὕτω καὶ ταῖς ὄψεσι πάντως μὲν τῆς ψυχῆς, ἐγὼ δ’ ἡγοῦμαι, ὅτι καὶ τοῦ σώματος.

183.  Matt. xxvi. 48.

184.  Matt. xxvi. 55.

185.  τὸν μὴ ἀπεκδυσάμενον, etc. Cf. Alford, in loco (Col. ii. 15).

186.  διηνεκῶς.

187.  τὴν οἰκονομίαν τελέσαντος.

188.  χρήσιμον δ’ οἶμαι πρὸς ἀπολογίαν τῶν προκειμένων.

189.  Cf. Rom. xiv. 9.

190.  1 Cor. xv. 52.

191.  Cf. 1 Cor. xv. 52 with 1 Thess. iv. 16.

192.  Cf. 1 Thess. iv. 13-15.

193.  1 Cor. ii. 2.

194.  Cf. 1 Cor. iii. 2, 3.

195.  οὕτω μοι νόει καὶ τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ ὦφθαι τῇ παραπλησίᾳ εἰς τὸ περὶ ἐκείνων, εἰς τὸ ὦφθαι αὐτοῖς τὸν Θεόν, κρίσει.

196.  Cf. Gen. xix. 10, 11.

197.  Cf. Luke xxiv. 30, 31.

198.  Cf. Gal. vi. 14.

199.  Rom. vi. 10.

200.  Phil. iii. 10.

201.  2 Tim. ii. 11.

202.  Cf. Rom. vi. 4.

203.  Luke xxiii. 53, οὐκ ἦν οὔπω οὐδεὶς κείμενος.

204.  John xix. 41, ἐν ᾧ οὐδέπω οὐδεὶς ἐτέθη.

205.  Cf. Matt. xxvii. 60 with John xix. 41.

206.  Cf. Luke xxiii. 53 with John xix. 41.

207.  τοῖς ἑαυτοῦ θιασώταις.

208.  Matt. xxviii. 1, 2.

209.  Matt. xxviii. 9.

210.  λέγω δὲ οὐ περὶ τῶν σχέσιν πρὸς ἕτερα ἐχόντων, ἀλλὰ περὶ τῶν κατὰ διαφοράν.

211.  ἐναντίον τὸ μὲν κολαζόμενον πᾶσιν ἑωρᾶσθαι, ἀναστάντα δὲ πᾶσιν. The Benedictine editor reads τὸν μὲν κολαζόμενον, and Bohereau proposes ἐναντίον τῷ κολαζίόμενον μὲν, etc.

212.  Cf. Luke x. 22.

213.  John i. 18.

214.  ὧν ἴχνη ἐν τοῖς γεγραμμένοις εὑρίσκοντες ἀφορμὰς ἔχομεν θεολογεῖν.

215.  1 John i. 5.

216.  John iv. 24.

217.  The text is, τοὺς δὲ ἁμαρτάνοντας ἤ μεταγνόντας ἐλεήσων. Bohereau would read μὴ μεταγνόντας, or would render the passage as if the reading were ἤ ἁμαρτανόντας, ἤ μεταγνόντας. This suggestion has been adopted in the translation.

218.  Matt. iii. 17.

219.  οὐδέπω δὲ λέγω, ὅτι οὐ πάντως ἐστὶν ἀὴρ πεπληγμένος, ἤ πληγὴ ἀέρος, ἤ ὅτι ποτὲ λέγεται ἐν τοῖς περί φωνης.

220.  Cf. Matt. xi. 28.

221.  αὐτοὶ γὰρ ἑαυτοῖς περιπίπτετε.

222.  Cf. Ex. xxxii. 4.

223.  The text reads ἡμῶν, for which Bohereau and the Benedictine editor propose either ὑμᾶς or ἡμᾶς, the former of which is preferred by Lommatzsch.

224.  κατ’ ἀμφοτέρας τὰς ἀρχὰς τῶν πραγμάτων ἀπιστοῦντι.

225.  Cf. Luke xi. 48.

226.  Cf. Deut. xxviii. 66.

227.  Isa. v. 8.

228.  Isa. v. 11.

229.  Isa. v. 18.

230.  Isa. v. 20.

231.  Isa. v. 22.

232.  Cf. Isa. i. 4.

233.  Isa. i. 7.

234.  Ezek. ii. 6.

235.  Cf. Odyss. x. 281.

236.  ὑπὲρ ἐπιστροφῆς.

237.  Cf. Odyss. xii. 45.

238.  Ibid. xii. 184.

239.  παιώνιον φαρμάκον.

240.  εἶτε διαρθροῦντα τὸ τοιοῦτον παρ’ ἑαυτῷ.

241.  καὶ δυνάμενον πρεσβεῦσαι περὶ τοῦ λόγου καλῶς.

242.  ἀττὰ μυθικώτερον συγκατατιθέμενον τῷ λόγῳ.

243.  Cf. 2 Sam. xxii. 44, 45.

244.  Cf. Isa. lxv. 1.

245.  οὐχὶ ἔθνος, ἀλλὰ λογάδας πανταχόθεν.

246.  Cf. Deut. xxxii. 21.

247.  τὴν κατ’ αὐτὸν θεοσέβειαν καὶ διδασκαλίαν.

248.  δημηγορία; cf. book i. c. 71.

249.  κατὰ τὴν παροιμίαν καλουμένης ὄνου σκιᾶς μάχης. On this proverb, see Zenobius, Centuria Sexta, adag. 28, and the note of Schottius. Cf. also Suidas, s.v. ὄνου σκία.—De la Rue.

250.  σεμνὸν.

251.  διά τινος γοητείας.

252.  κατὰ τὰ Ἰουδαίων πάτρια.

253.  τῶν χρηματιζόντων μερίδος Θεοῦ.

254.  ἆρα γὰρ ὡς ἔτυχε.

255.  σὺν οὐδεμιᾷ πιθανότητι.

256.  Ps. xcvi. 5, δαιμόνια; “idols,” Auth. Vers. We have in this passage, and in many others, the identification of the δαίμονες or gods of the heathen with the δαίμονες or δαιμόνια, “evil spirits,” or angels, supposed to be mentioned in Gen. vi. 2.

257.  The reading in the text is αὐτομολεῖν, on which Bohereau, with whom the Benedictine editor agrees, remarks that we must either read αὐτομολήσοντας, or understand some such word as ἑτοίμους before αὐτομολεῖν.

258.  τὸ μεῖζον αὐτόθεν.

259.  μέχρι λόγου.

260.  πῶς οὐχὶ ἐξ εἰκότων κατασκευάζεται.

261.  καθ’ ὑπόθεσιν.

262.  θεόθεν.

263.  Τῆς καινοτομίας.

264.  Προκαταληφθεὶς ὡς ὑπὸ φίλτρων τῶν Αἰγυπτίων.

265.  Τὴν σύντροφον φωνὴν.

266.  Cf. Ps. lxxxi. 5.

267.  Συγγενεῖς εἰσιν αἱ προσηγορίαι.

268.  Σαφῶς ἐναργές.

269.  Ἐπαύλεις.

270.  Δοξάριον.

271.  στάσεις ἰδίας.

272.  καί τοι οὐ πάντη ἦσαν ὀλίγοι.

273.  ἴυγξ.

274.  The reading in Spencer’s and the Benedictine edition is ὑποτεμνομένας, for which Lommatzsch reads ὑπομεμνημένας.

275.  καὶ τὸ δοκοῦν.

276.  ἀπαθέστατα.

277.  Ἐκδοχήν.

278.  Cf. 1 Cor. xv. 12 sqq.

279.  Cf. 2 Thess. ii. 2.

280.  Cf. 1 Tim. vi. 20.

281.  Τινες παρεκδοχαὶ.

282.  πολλὴν ἔχει διολκήν.

283.  φιλολόγων.

284.  τὸ πρέπον.

285.  1 Cor. xi. 19.

286.  θείας ἐνεργείας.

287.  ἐπιφανείας.

288.  τὰ τοῦ παλαιοῦ λόγου παρακούσματα συμπλάττοντες, τούτοις προκαταυλοῦμεν καὶ προκατηχοῦμεν τοὺς ἀνθρώπους· ὡς οἱ τοὺς κορυβαντιζομένους περιβομβοῦντες.

289.  οὐκ ἄν ἔχοι παραστῆσαι, ὅτι ἡμεῖς μὲν ἐν παρακούσμασι γενόμενοι τῆς ἀληθείας, ὅσοι γε πειρώμεθα μετὰ λόγου πιστεύειν, πρὸς τὰ τοιαῦτα ζῶμεν δόγματα.

290.  προπυλαίων μεγέθη τε καὶ κάλλη.

291.  τὸ ἀνάλογον.