LAST POEMS

Hic in fine notandum est qualiter ab illa Cronica que Vox clamantis dicitur vsque in finem istius Cronice que tripertita est, Ego inter alios scribentes super hiis que medio tempore in Anglia contingebant, secundum varias rerum accidencias varia carmina, prout patet, que ad legendum necessaria sunt, notabiliter conscripsi. Sed nunc, quia vlterius scribere non sufficio, excusacionis mee causam scriptis subsequentibus plenius declarabo.

Quicquid homo scribat, finem natura ministrat,
Que velut vmbra fugit, nec fugiendo redit;
Illa michi finem posuit, quo scribere quicquam
Vlterius nequio, sum quia cecus ego.
Posse meum transit, quamuis michi velle remansit;
Amplius vt scribat hoc michi posse negat.
Carmina, dum potui, studiosus plurima scripsi;
Pars tenet hec mundum, pars tenet illa deum:
Vana tamen mundi mundo scribenda reliqui,
Scriboque mentali carmine verba dei.10
Quamuis ad exterius scribendi deficit actus,
Mens tamen interius scribit et ornat opus:
Sic quia de manibus nichil amodo scribo valoris,
Scribam de precibus que nequit illa manus.
Hoc ego, vir cecus, presentibus oro diebus,
Prospera quod statuas regna futura, deus,
Daque michi sanctum lumen habere tuum. Amen.

S as above: in CHG as follows:

Nota hic in fine qualiter a principio illius Cronice que Vox clamantis dicitur, vna cum sequenti Cronica que tripertita est, tam de tempore Regis Ricardi secundi vsque in ipsius deposicionem, quam de coronacione Illustrissimi domini Regis Henrici quarti vsque in annum Regni sui secundum, Ego licet indignus inter alios scribentes scriptor a diu solicitus, precipue super hiis que medio tempore in Anglia contingebant, secundum varias rerum accidencias varia carmina, que ad legendum necessaria sunt, sub compendio breuiter conscripsi. Et nunc, quia tam grauitate senectutis quam aliarum infirmitatum multipliciter depressus vlterius de cronicis scribere discrete non sufficio, excusacionem meam necessariam, prout patet, consequenter declarare intendo.

Henrici Regis annus fuit ille secundus,
Scribere dum cesso, sum quia cecus ego,
Vltra posse nichil, quamuis michi velle ministrat,
Amplius vt scribam non meus actus habet.
Scribere dum potui, studiosus plurima scripsi;
Pars tenet hec mundum, pars tenet illa deum:
Vana tamen mundi mundo scribenda reliqui,
Scriboque finali carmine vado mori.
Scribat qui veniet post me discrecior alter,
Ammodo namque manus et mea penna silent. 10*
Sic quia nil manibus potero conferre valoris,
Est michi de precibus ferre laboris onus.
Deprecor ergo meis lacrimis, viuens ego cecus,
Prospera quod statuas regna futura, deus,
Daque michi sanctum lumen habere tuum. Amen.

In the Trentham MS. as follows (without heading),

Henrici quarti primus Regni fuit annus,
Quo michi defecit visus ad acta mea.
Omnia tempus habent, finem natura ministrat,
Quem virtute sua frangere nemo potest.
Vltra posse nichil, quamuis michi velle remansit,
Amplius vt scribam non michi posse manet.
Dum potui scripsi, set nunc quia curua senectus
Turbauit sensus, scripta relinquo scolis.
Scribat qui veniet post me discrecior alter,
Ammodo namque manus et mea penna silent. 10**
Hoc tamen in fine verborum queso meorum,
Prospera quod statuat Regna futura deus. Amen.