KING DINIS

1261-1325

69. Cossante

Bon dia vi, amigo,
pois seu mandad’ ei migo,
louçana.
Bon dia vi, amado,
pois mig’ ei seu mandado,
louçana.
Pois seu mandad’ ei migo,
rog’ eu a Deus e digo,
louçana.
Pois mig’ ei seu mandado
rog’ eu a Deus de grado,
louçana.
Rog’ eu a Deus e digo
por aquel meu amigo,
louçana.
Rog’ eu a Deus de grado
por aquel meu amado,
louçana.
Por aquel meu amigo,
que o veja comigo,
louçana.
Por aquel namorado
que fosse ja chegado,
louçana.

70. Cossante

Non chegou, madr’, o meu amigo
e oj’ est’ o prazo saido,
Ai madre, moiro d’ amor!
Non chegou, madr’ o meu amado
e oj’ est’ o prazo passado,
Ai madre, moiro d’ amor!
E oj’ est’ o prazo saido
por que mentio o desmentido.
Ai madre, moiro d’ amor!
E oj’ est’ o prazo passado
por que mentio o perjurado,
Ai madre, moiro d’ amor!
Por que mentio o desmentido,
pesa-mi pois se per si é falido,
Ai madre, moiro d’ amor!
Por que mentio o perjurado,
pesa-mi pois mentio a seu grado,
Ai madre, moiro d’ amor!

71. Cossante

Ai flores, ai flores do verde pino,
se sabedes novas do meu amigo!
Ai Deus, e u é?
Ai flores, ai flores do verde ramo,
se sabedes novas do meu amado!
Ai Deus, e u é?
Se sabedes novas do meu amigo,
aquel que mentio do que pos comigo?
Ai Deus, e u é?
Se sabedes novas do meu amado,
aquel que mentio do que m’ a jurado?
Ai Deus, e u é?
Vos preguntades polo voss’ amigo,
e eu ben vos digo que é san’ e vivo.
Ai Deus, e u é?
Vos preguntades polo voss’ amado,
e eu ben vos digo que é viv’ e sano.
Ai Deus, e u é?
E eu ben vos digo que é san’ e vivo,
e será vosc’ ant’ o prazo saido.
Ai Deus, e u é?
E eu ben vos digo que é viv’ e sano,
e será vosc’ ant’ o prazo passado.
Ai Deus, e u é?

72. Cossante

De que morredes, filha, a do corpo velido?
Madre, moiro d’ amores que mi deu meu amigo.
Alva e vai liero.
De que morredes, filha, a do corpo louçano?
Madre, moiro d’ amores que mi deu meu amado.
Alva e vai liero.
Madre, moiro d’ amores que mi deu meu amigo,
quando vej’ esta cinta que por seu amor cingo.
Alva e vai liero.
Madre, moiro d’ amores que mi deu meu amado,
quando vej’ esta cinta que por seu amor trago.
Alva e vai liero.
Quando vej’ esta cinta que por seu amor cingo,
e me nembra, fremosa, como falou comigo.
Alva e vai liero.
Quando vej’ esta cinta que por seu amor trago,
e me nembra, fremosa, como falamos ambos.
Alva e vai liero.

73. Alvorada

Levantou-s’ a velida,
levantou-s’ alva,
e vai lavar camisas
en o alto,
vai-las lavar alva.
Levantou-s’ a louçana,
levantou-s’ alva,
e vai lavar delgadas
en o alto,
vai-las lavar alva.
E vai lavar camisas,
levantou-s’ alva,
o vento lh’ as desvia
en o alto,
vai-las lavar alva.
E vai lavar delgadas,
levantou-s’ alva,
o vento lh’ as levava
en o alto,
vai-las lavar alva.
O vento lh’ as desvia,
levantou-s’ alva,
meteu-s a alva en ira
en o alto,
vai-las lavar alva.
O vento lh’ as levava,
levantou-s’ alva,
meteu-s’ a alva en sanha
en o alto,
vai-las lavar alva.

74. Bailada

Mia madre velida,
vou-m’ a la bailia
do amor.
Mia madre loada,
vou-m’ a la bailada
do amor.
Vou-m’ a la bailia
que fazen en vila
do amor.
Vou-m’ a la bailada
que fazen en casa
do amor.
Que fazen en vila
do qu’ eu ben queria
do amor.
Que fazen en casa
do qu’ eu muit’ amava
do amor.
Do qu’ eu ben queria,
chamar-m’ an garrida
do amor.
Do qu’ eu muit’ amava,
chamar-m’ an perjurada
do amor.

75. Cantiga de amigo

Amad’ e meu amigo,
valha Deus!
vede-la frol do pinho
e guisade d’ andar.
Amig’ e meu amado,
valha Deus!
vede-la frol do ramo
e guisade d’ andar.
Vede-la frol do pinho,
valha Deus!
selad’ o baiosinho
e guisade d’ andar.
Vede-la frol do ramo,
valha Deus!
selad’ o bel cavalo
e guisade d’ andar.
Selad’ o baiosinho,
valha Deus!
treide-vos, ai amigo,
e guisade d’ andar.
Selad’ o bel cavalo,
valha Deus!
treide-vos, ai amado,
e guisade d’ andar.

76. Pastorela

Ũa pastora se queixava
muit’ estando noutro dia,
e sigo medes falava,
e chorava e dizia,
con amor que a forçava:
par Deus, vi-t’ en grave dia,
ai amor!
Ela s’ estava queixando
como molher con gran coita
e que a pesar des quando
nacera non fora doita;
poren dizia chorando:
tu non es se non mia coita,
ai amor!
Coitas lhe davan amores,
que non lh’ eran se non morte
e deitou-s’ antr’ ũas flores
e disse con coita forte:
mal ti venha per u fores,
ca non es se non mia morte,
ai amor!

77. Cantiga de amigo

Pois que diz meu amigo
que se quer ir comigo,
pois qu’ a el praz,
praz a mi, ben vos digo,
e est’ é o meu solaz.
Pois que todavia
nos imos nossa via,
pois qu’ a el praz,
praz-m’ e vej’ i bon dia,
e est’ é o meu solaz.
Pois m’ ende levar vejo,
que est’ é o meu desejo,
pois qu’ a el praz,
praz-me muito sobejo,
e est’ é o meu solaz.

78. Cantiga de amor

Que soidade de mia senhor ei
quando me nembra d’ ela qual a vi,
e que me nembra que ben a oí
falar; e por quanto ben d’ela sei
rog’ eu a Deus, que end’ a o poder,
que m’ a leixe, se lhi prouguer, veer
cedo; ca pero mi nunca faz ben,
se a non vir non me posso guardar
d’ensandecer ou morrer con pesar;
e porque el a tod’ en poder ten,
rog’ eu a Deus, que end’ a o poder,
que m’ a leixe, se lhi prouguer, veer
cedo; ca tal a fez nostro Senhor,
de quantas outras no mundo son
non lhi fez par, a la mia fe non;
e poi-la fez das milhores milhor,
rog’ eu a Deus, que end’ a o poder,
que m’ a leixe, se lhi prouguer, veer
cedo; ca tal a quiso Deus fazer
que se a non vir non posso viver.

79. Cantiga de amor

Senhor fremosa, vejo-vos queixar
porque vos am’, e no meu coraçon
ei mui gran pesar, se Deus me perdon,
porque vej’ end’ a vos aver pesar,
e queria m’ en de grado quitar,
mais non posso forçar o coraçon.
Que mi forçou meu sabor e meu sen,
des i meteu-me no vosso poder,
e do pesar que vos eu vej’ aver,
par Deus, senhor, a mi pesa muit’ en,
e partir-m’ia de vos querer ben,
mais tolhe-m’ end’ o coraçon poder.
Que me forçou de tal guisa, senhor,
que sen nen força non ei ja de mi;
e do pesar que vos tomades i
tom’ eu pesar que non posso maior,
e queria vos non aver amor,
mais o coraçon pode mais ca mi.