NUNO FERNANDEZ TORNEOL

13th c.

11. Alvorada

Levad’, amigo que dormides as manhanas frias:
toda-las aves do mundo d’ amor dizian,
leda m’ and’ eu.
Levad’, amigo que dormides as frias manhanas:
toda-las aves do mundo d’ amor cantavan,
leda m’ and’ eu.
Toda-las aves do mundo d’ amor dizian,
do meu amor e do voss’ enmentarian,
leda m’ and’ eu.
Toda-las aves do mundo d’ amor cantavan,
do meu amor e do voss’ i enmentavan,
leda m’ and’ eu.
Do meu amor e do voss’ enmentarian,
vos lhi tolhestes os ramos en que siian,
leda m’ and’ eu.
Do meu amor e do voss’ i enmentavan,
vos lhi tolhestes os ramos en que pousavan,
leda m’ and’ eu.
Vos lhi tolhestes os ramos en que siian,
e lhi secastes as fontes en que bevian,
leda m’ and’ eu.
Vos lhi tolhestes os ramos en que pousavan,
e lhi secastes as fontes u se banhavan,
leda m’ and’ eu.

12. Cantiga de amigo

Que coita tamanha ei a sofrer
por amar amig’ e non o veer,
e pousarei so-lo avelanal.
Que coita tamanha ei a endurar
por amar amig’ e non lhi falar,
e pousarei so-lo avelanal.
Por amar amig’ e non o veer,
non lh’ ousar a coita que ei dizer,
e pousarei so-lo avelanal.
Por amar amig’ e non lhi falar,
non lh’ ousar a coita que ei mostrar
e pousarei so-lo avelanal.
Non lh’ ousar a coita que ei dizer,
e non mi dan seus amores lezer,
e pousarei so-lo avelanal.
Non lh’ ousar a coita que ei mostrar,
e non mi dan seus amores vagar,
e pousarei so-lo avelanal.

13. Barcarola

Vi eu, mia madr’, andar
as barcas en o mar,
e moiro-me d’ amor.
Foi eu, madre, veer
as barcas en o les,
e moiro-me d’ amor.
As barcas en o mar,
e foi-las aguardar,
e moiro-me d’ amor.
As barcas en o les,
e foi-las atender,
e moiro-me d’ amor.
E foi-las aguardar
e non o pud’ achar,
e moiro-me d’ amor.
E foi-las atender
e non o pud’ i veer,
e moiro-me d’ amor.
E non o achei i
o que por men mal vi,
e moiro-me d’ amor.
[E non o pud’ achar,
o que vi por meu mal,
e moiro-me d’ amor.]