XXIII.
Waarom zit je hier en rinkelt met je armbanden uit louter tijdverdrijf?
Vul je kruik. Het is tijd om huiswaarts te gaan.
Waarom roer je in ’t water met je handen en zie je af-en-toe uit oover den weg, naar iemand, uit louter tijdverdrijf?
Vul je kruik en keer huiswaarts.
De morgenuuren gaan voorbij—het donkere water vliet voort.
De golven lachen en fluisteren tot elkaar uit louter tijdverdrijf.
De zwervende wolken hebben zich verzameld aan des heemels rand op gindsche hoogten.
Zij dralen en zien u in ’t gelaat uit louter tijdverdrijf.